장음표시 사용
301쪽
DE THORACE. 279 vena arteriosa per canalem fluit in a ortam ob situm declivem & obliquam in a ortam insertionem. Igitur cum sanguis arteriosus pera ortam sursum ad cor ex matre non feratur, neque inde pulmones nutriri possunt. JC A P. IX.
PULMOMεs Graecis σπαρρονες vel πλαυνες J a resiph - Εsmon. do dicuntur; quia animalibus in aere viventibus S respirantibus dati sunt, piscibus non item scollo & voce carentibus. JSiti sunt in pectoris vel thoracis cavitate, quam implent, Situs. quando distenduntur. Dividitur pulmo in partem dextram L sinistram bene- Diiso. ficio mediastini: ut una parte laesa altera adhuc ossicium faciat. Harum quaelibet in duos lobos dirimitur : scirca quartam thoracis vertebram , quorum superior inferiore brevior J rarius una earum in tres sicut in bi utis; quia homo erectus incedit, bruta prona in ventrem . nec ob thoracis brevitatem inter cor & hepar praeter diaphragma aliquid interjacere potest. Saepius tamen Piccothomineo , Riolano, δ: mihi. post Hippocratem & Etissum Ephesum tres observati fuerunt. JLobis autem tanquam digitis cor pulmone Samplectuntur. Figura est ungulae bubulae . Extrinsecus ad thoracis cavi- Figura. talem pulmones gibbi sunt, intrinsecus cavi, ubi cor amplectuntur. Color in sce tu est rubeus ut e patis: ob alimentum . quod Color. a matre accipitur; in adultis ex pallido sta vescens: aliquando cinericius: in iis, qui morbo diuturno obiere, nigricans: Din quibusdam satis fanis variegatos vidi, marmoris instar. Parte qua thoraci ad natus est per fibras , rubeus ut in Retu.
Connexio est anterius cum sterno per mediastinum , po- Connexio. sterius cum vertebris; ad latera cum pleura per fibrosos nexus aliquando con nascuntur pulmones , unde dysipnoea oritur diuturna. O Medicos vero non raro decipit illa connexio, penetrantia thoracis vulnera minime agnoscentes. Nic. hanc connexionem cordi utilem censet . ne pulmo num mole prematur, aut sipirandi facilitas impediatur, eam
302쪽
18o LIBER H. ca inferiores costaς id praesertim annotavi prope di aphragma , ne hoc premerent. Alii dicunt fibris alligatum pulmonem, ut in vulneribus thoracis, licet debiliori motu, motum thoracis sequi posset. J Hippocrates L. de morbis vocat pulmonem ad latus delapsum ; fitque hoc vel ab ortu, vel poli pleurit idem , vel ob pituitam tenacem & viscidam se
interponentem ; vel a causa eXterna, ut curatione negligenti, confossi, vel suppurati thoracis. Cohaeret etiam pulmo .cordi per venam arterio fiam & arteriam venosam.
Substantia in De tu est densa & crassa, fadeo ut aquae injecta mergatur, secus quam in adultis evenit. J At post partum quia moveri cum corde incipit, calore & motu caro levis mollisique fit, laxa , rara & spongiosa ; ut facile attollantur pulmone ς, & rursum collabantur, aeremque facile recipiant. quod state in cadaveribus quoque videre est. In Asthmatico duro & lapidescentes observavit Helmon tam, ibique generato ς lapillos in orthopnaea annotat Salmath. De calculis quoque fidem Aciunt Galeum, Trallianus, Rineta. JMembrana cingitur pulmo tenui , laevi , poris multis insignita qui pori inflato pulmone sollibus satis conspicui, quos aliquoties Iob. I iam pili majusculi magnitudine in vivorum dissectione observavit. J hinc sanies thoracis penetrare potest, & per tussim exire : quae membrana a succingente pleura producitur. Nam cum vasa pulmones intrant, tunica sua a pleura enata, sese exuunt, quae pulmones postea investit. Vasa. Substantia pulmonis triplicibus intertexitur vasis non parum etiam ad robur facientibus. Duo a corde veniunt, de quibus sit pra dictum: Vena arteriati O arteria Venalis. Tertium proprium est videlicet Trachea, sive aspera dicta arteria, de qua sequenti capite.
Vasa haec si erodantur, ut in Phthisicis, saepe copia fan guinis ejicitur , aut cartilaginosa stubstantia, fimo ipsa vasa pulmonaria integra , quod vidi, & duo exempla habet Tuia
pius. J Sarpe vero Phthitici inopinata morte extinguuntur, quia vasis erosis majoribus estuso sanguine cor obruitur. Vasa haec pulmonum magna sunt, non tam quia pluri mo sanguine egeb ant, exilis enim eorum est substantia si vasa demas, nec tanto sanguine egebant qui ad totius cor-
Paris nutritionem esset sit ciens; sed magna sunt, quia
303쪽
DE THORACE. 28 Imaxima sanguinis portio hac via ex dextro cordis ventriculo in sinistrum fertur patentibus ductibus, siquidem subtilior sanguis per obscuros septiporos transeat. Transitus hic probatur I. Ex vasorum magnitudine. Vena enim arteriosa & arteria venosa amplissima sunt. Et quia illud efferens ex corde vas est, valvulis mitralibus donatur, regressum ex pulmonibus eadem via impedientibus; hoc autem inserens ex pulmonibus in cor valvulas habet tricuspides, remeanti sanguini obsistentes.
L. Continuo immittitur pulse cordis sanguis magna copia ad pulmones per venam arteriosam , Scinde per arteriam venosam ad cordis sinistrum sinum ; quod ulterius
3. Ligaturis in vivis. Intumescit enim vena arteri ob cor Vide b. Versus, at prope pulmones inanitur; arteria venosa contra, IV Lib. II, pulmones qua spectat, tumet, Qua cordi inseritur, eli va
4. Vulnerato cordis sinistro ventriculo, vel arteria aor-ta , sanguis copiosissimus evacuabitur, & quamdiu vita manet, omnis totius corporis. Unde aliunde proveniet, quum tantum in corde non contineatur, nempe ex pulmonibus per arteriam venosam, quae sanguinem ex vena arteriosa per ana- .stomosses hauserat. S. In arteria venosa tam vivi animalis quam cadaveris, tantus sanguis reperitur, ut non semel publice me dissecantem impediverit. 6. Vasorum inter se ii militudine. Vena arteriosa esserens ex corde ad pulmones, similis plane est a ortae , substantia, amplitudine, vicinitate , & valvulis. Arteria venosa pari pacto cavete assimilatur, acina connexione, substantia venae, auriculis & valvulis tricuspidibus. Promovent hanc per pulmones Circulationem , I. PUl- Guomodo monum in inspiratione dilatatio, quibus undiquaque reple- CircAtis distenduntur vasa , sicut illis cessantibus vel tardatur motus sanguinis vel plane cessat. 1. Situs vasorum pulmonis. ' Vena arteriosa posteriori loco pulmonum sive conveXa parte disseminatur , quia a cordis pulsu sortius impellitur ; Arteria Venosa anteriore mi & concavam maxime partem Occupat, ut proclivior in cor iit lapsus. Inter quae media incedunt bronchia , ut ex vena arteriosa fuligines in exspiratione recipiant, & in inspiratione arteriae venosa: aesem com-
304쪽
282 LIBER II. municent. Anastomosses quibus invicem vasa junguntur tam ramorum se osculantium quanquam ad Oculum in cadaveribus non conspiciantur manifeste quam pororum paren chymatis levis N poroii. s. , ahfuἡ Notandum ad dissicultates circulationi huic adversantes, obji bis i I. Non premi aut onerari pulmones, quamdiu sanis puta
contraria. monibus continuo per palles sanguis labitur.
2. Non exstillare sanguinem per bronchia quia partim aerem tantum sorbent seu fuligines, neutiquam sanguinem illis cralsiorem, nisi praeter naturam in phthisicis erodantur;
partim quia natura fana , nunquam cessans protrudit per vias destinatas, retinetque necessaria, per patentia corporis soramina alioquin exitura. 3. Quanquam pulmone ς cadaverum albicent, manifeste tamqn per externam tunicam transparent vasa. Parenchyma
ipsum non ratis in strangulatis sanguine repletur, in aliis
depletum cernitur, quando in morientium conatu vi extruditur.
. In febribus ardentibus I calent pulmones, unde rauca vox & sicca , & opprimuntur , ut in Epide mica febre hoc anno grassante multorum suffocatio docuit. Male a statu praeternaturali, de sano fieri judicium. JNervuli exigui a sexto pari tantum per membranam ejus . spargutitur, quae si inflammetur, dolor sentietur, ipsique lateri & dorso communicabitur, J non per substantiam , ne ex lcis, ute/λὰ n Otualis duo doleant. Hinc pulmonum ulcera absque dolo pulmotium re fiunt licet de ipsae substantiae pulmonum in ervos pluri-
indoloris- mos assignet , ex implicatione & contextu nervorum stomachicorum deductos. Vidi & ego ex sexto pari plures intuς disseminatos, sereque semper bronchia comitantes, a postica parte deductoς, ad membranam vero exiguum ramulum ferri ab antica parte. Actio pulmonis quis sit variant auctore S. Plane nou movera unquam, paradoxum est: Helmontii, sed tantum inser-
vire pro cribro , ut aer purus in thoracem subeat, solosque M.fi p. rnusculos abdominis ad respirationem sussicere. At moυὸri
monum reveri sectiones vivorum docent & thoracis vulnera , veheu det menter satis & satis diu. Praeterea posse moveri, solle qui- lvis potest experiri. Denique moveri debent, alioquin & sus caretur cor & sanguinis motus in pulmonibus impedi- retur. Musculi abdominis concurrunt quidem, sed secundario, quia cordi non junguntur, & motis illis respiratio
305쪽
cohiberi potest, imo resectis illis in vivorum anatome,
moventur tamen pulmones. An autem propria vi moveantur an ab alio, ulterius inquirendum. Averrho es , quem e X
recentioribus sequi videtur I. D. Horsim, J putat pulmones propria vi moveri, nec thoracis motum sequi, dicitque alias dari motum aliquem violentum perpetuum. Sed tenendum, pulmonem, licet respirationis vas sit, non tamen agendo, sed patiendo. Nullam enim propriam movendi vim habet, sicuti vult Averrho es, squia arbitrio nostro respirationem modo inhibemus, modo acceleramus, modo tardamus: nec motu ς principium a corde accipit, faut sanguine pulmonem attolente , uti vult Aristoteles & ejus se- EmγAHquaces, quia I. em uxus sanguinis ex corde fit ordinario mo- sotclis. tu, respiratio vero est voluntaria. Eadem esset causa pulsus & respirationis, simulque fierent; at 3 o. pulsus uni respirationi sum ciunt. 3. Dum valide inspiramus de inspiratum aerem aliquandiu continemus, ad exspirationem nos cogere deberet pulmonis tumor, quia hic attollit thoracem secundum illos. 4. Sanguis cora is in pulmonibus non moratur inaequali retentione ut distendantur , sed continuo se- eundum naturam expellitur. s. Ubi maxime moratur in male assectis pulmonibus, dissicultatem respirationis vel imminutam parit, neutiquam tumorem. 6. In sorti Apo-plexia falvo pulsu & corde illaeso , motus pulmonum cessat. Nec ab aere impulso elevatur pulmo, qui, dum elevatur Opinio Fa thorax , quia aliud spatium quo feratur non habet, per asperam arteriam in pulmonem seratur, ut arbitrantur A. Baiacoburgim & Cartesiiu, eumque sequuti Hogelandam , Regius, Pratam: nam I. aer facile condens ari potest, ut mille
potest experimentis probari, ex cucurbitulis hydrolabio, flagellis, tubis, ventis & aliis infinitis; unde & circa thoracem compingi arctius posset , &in se comprimi tam ab interna aeris natura subtili & per atomos dispersa facile in se recolligendas, quam ab externo thoracis impulsit, quo majori facilitate condensari potest, quam in alium locum pelli.
2. a motu thoracis aut similis corporis, non videmus rem
etiam levi si imam agitari 3. per foramen in muro omnibus rimis januisque firmiter obturatis, occlusis naribus ducere ore aerem e vicino cubiculo possumus, ad quem non est credibile aerem a thorace motum , valido motu pervenire ; Et uuanquam per rimas & fissuras in cubiculum penetret aer. tantu S tamen non est, ut thoracem , quantum sussicit, in li-- bera
306쪽
184 LIBER II. bera respiratione distendat. Idem experimentum in vitreo
vel argenteo vasse fiat, arcte ori applicito. q. respiratione cohibita moveri abdomen ultra vicies, in me sum expertus. At tum ubi pellitur aer Θ nonne, quia omnia corporibus plena sunt, proximus abdomini aer comprimitur &condensat ut 3 Plura de his in vindiciis Anatomicis & Peculiari
Diatriba. Ideo tantum thoracis motum ad fugam vacui sequitur: quare aerem inspiratum tantum recipit, quia thorax se dilatando , aere pulmonem comples. Pulmonis autem motum a thorace esse experientia constat. Nam I. ii thoracem penetrante vulnere percussum aer
ingrediatur, immobilis pulimo manet, quia thoracis dilata-paeo a bba xionem sequi non potest, aere se per vulnus in spatium inane ιών. insinuante. At integro thorace , ejus amplificationem sequitur pulmo , ob fugam vacui , sicut in fistulis, aqua sursum trahitur, & pus, globuli, sagittae, aliaque duriora ex corpore ob sugam vacui extrahuntur. Σ. Si di aphragma vivi animalis levi vulnere pertundatur, respiratio thorace concidente.
Oh rvatio Sed aliquid est quod magnos viros impedit, quo minus
causae motus pulmonis asse hi tantur, quod prorsus aperto thorace , pulmones & diu saepe & fatis vehementer moveantur. Sed ex observatione Ioh. Walai, F. Disti, de Frivander Schuen, is motus non est dilatationis & constrictionis substantiae pulmonis, qualis pulmoni naturalis ; sed est motus sursum & deorsum integri lobi, qui motus accidit quod pulmo mediastino , mediastinum diaphragmati adnexum iit.& pulmones quoque di aphragmati adsiti: unde con- tingit valido adhuc animali , pro motu diaphragmatis pulmones cum mediastino vel trahi, vel a diaphragmate pelli,
diaphragmate necdum concidente aut immobili,quod contra filium Doctissimum noto. Eum autem motum non est e ab insitavi pulmonum hinc apparet, quod semper quando thorax deprimitur pulmo elevetur a diaphragmate impulsus, quod fatis tum prosunde in thoracem adscendit; & contra elevato thorace pulmo deprimitur. J Quia vero pulmo est instrumentum respirationis, hinc sequentes
. habet imus. fm, Ι. Platoni, Galeno, de Abeu Sina esse cordis molle
307쪽
Dg THORACE. 28stes spiritus, qui postea in corde perficiantur, dum in iis sanguis quasi circulatur, servore a corde ebulliens & rursum frigore aeris subsidens.
III. Magis proprios usus habetJ dum dilatatur; deinde
Dum dilatatur, recipit instar sollis aerem per tracheae
I. Adae rem cordi praeparandum pro spiritus lucidi ali- conquommonia convenienti. Non enim quaelibet aeris qualitas spi Ugerem ritui nostro amica est, uti videre est in iis, qui extinguuntur θ λ μ ty ex carbonum fumo, item in aedibus calce nuper illitis.
Aerem spiritui cordis connecti putat , & in corde suscipere fermentum, quo comitante ambo cruorem disponant in totalem sui diaphoretin, unde sub maxinais frigoribus Sc in mari esse nos edaciores, quia aer tenuior disponit cruorem ad in sensilem transpirationem. Assinis illi est Lachius, qui ab aere primo humido, corpore que tenuis. simo fluxibilitatem sanguini conciliat, ut ad partes singulas exiles etiam alendas diffundatur. Utrumque sero alii adscribunt copioso ; unde Hippocrati aqua edax , & bibones sudore dissuere uti & Scorbuticos videmus. JII. Ad caloris ventilationem S: refrigerationem. cricremmus enim calorem nostrum frigido indigere , & abstiue eo η '
exstingui, ut liquet in iis, qui diutius in ferventissimis
ne is morantur , sicuti flamma in angusto loco aere non ventilata contabest it & petit. Quare pulmo cordis flabellum &ventilabrum dicitur. & pisces in aqua, aliaque animalia, Pisses spuno cordis sinu praedita Jquia non indigebant hac re ratione, pulmonibus carent. Sicut & infantibus in utero a Voveg qm matre ventilatis, cessant pulmones, Sc patulis anastomossibus. Hinc fit ut conspecto tantum pulmone de animalis cujusvis Infantes calore definire possis: nam cordi calido majores pulmone se fabricata est parens natura. J Ergo pulmo ad vitam absolute pon est necessarius, sed ad cordis commoditatem. ΓEjus enim loco vesiculam quandam membranoso flatu repletam habuit puer Amstetroa amensis quatuor annorum, teste Nic. Fontano Medico ibidem, quae venulis exiguis munita, originem suam ab ipsa arteria aspera sunde cordi refrigerium repetebat. Qui tamen , quia forsan non satis copiosus aer cordi subministrabatur, marasmo obiit. JDum confringitur pulmo in exspiratione , iterum duplicem usum nobis praestat: Ι. Fuliginosa excrementa per eum
308쪽
LIBER II. exeunt, sex corde per venam arteriosam cum sanguine elatata. J Il. Ad vocem farticulatam in homine, in brutis inarticulatamJ facit, quatenus dat spiritum ad edendam vocem. Quare animalia pulmonum paren chymate destituta, vocem non edunt , Aristotele. J
FIsau LA vel canna Pu LMONIs veteribus Arteria dicta est , eo quod aerem contineat: Galeno 3c aliis Trachea, seu assera arteria, ab inaequalitate,& ad disserentiam arteriarum laevium. spiritalis fistula , quod ea spiritus reciprocus trahatur. J Est autem canalis, pulmones inferiore parte plurimis ramis, quos Syringas & Aortas vocat, ingrediens, cujus caput dicitur, de qua se quenti capite; reliquum vero dicitur, eo quod a potu irrigetur. Aliquid enim potus ferri etiam in tracheam
S pulmones recte probat Hippocrates ex mactatore ceriter porco, in cujus pulmonibus materia ita colorata reperitur,
qualis satim antea ab eo hausta. Et quod aliquid potus de- serri pol sit per Tracheam , probari potest ex Iulio Iasolino, Anatomico Neapolitano , qui in nobilissimi cujusdam viri
cadavere quaerens causam mortis, invenit peri cardium adeo humore distentum, ut eo presso aliquid humoris per os effluxerit. Sittis. In homine Oesophago incumbit, nam ab ore recta deorsum per collum ad pulmones sertur : ad quartam autem thoracis vertebram in duos ramos dividitur, quorum uterque sui lateris pulmonem ingreditur: illi iterum in duos alios sub dividuntur, & hi rursus in alios, donec tandem ad pulmonum superficiem in minimos ramulos delinant.J Ejus vero rami, qui reliquorum vasorum pulmonis ramis majores, pulmonem ingredientes, inibi feruntur medii, inter venam arteriosam , quae posterius est, & arteriam venosam,
quae anterius: quibuscum jungitur per anastomosses, sobscuras & visui vix perspectas. In Bruti; idem serὰ Sittis. Notandum tamen diversum esse in Cygno , & plane singularem. Longior enim cum sit, in sterni capsulam incurvo flexu se insinuat, moxque ex fundo capsulae sursum regreditur, & claviculis conscensis ad thoracem se flectit. Antequam autem pulmones attingat,
309쪽
DE THORACE. 287 prius fistula quadam ossea fulcitur, lata superius, inserius angustiore , quae in anate globosa esl, deinde in duos ramos divaricatur in medio tumidiores, sed qua pulmones accedunt, angustiores, donec pulmones ingrediatur. Jycii itur duplici: una extrinsecm, altera iu-trinse Q. tenuis a pleura est, & arcte cohaeret cum cartilaginum intermediiS ligamentis, atque nervos Iecurrentes deducit.
Interna frect is fibris donataJ crassior est, densior & solidior maxime vero in larynge, minime in ramis pulmo num . medio modo in fistula media) idque ne laedatur facile a rebus acribus haustis, aut aliis per tussim rejectis, aut aliis a capite decidentibus. Oratur haec a tunica palatum succingente, ideoque continua est ori Pingui humore inungitur prohibendam exsiccationem in motibus, clamoribus, aeris calidioris attractione, fuliginum acriorum exitu, &c. Atque vox ex hujus humoris copia vel inopia laeditur. In illa enim per distillationes contracta, rauca fit ; In hac ex febribus ardentibus, &c clangos a fit; si nimium abundet plane obmutescimus & voce privamur, quae rursus redit humiditate hac absumpta: quod fieri potuit in Croesi filio muto, de quo Herodotus, dia gle Samio Athleta, cujus Valerius Maximus meminit, &Zacharia Orphano fatuo , de quo Nic. Fontanus in Observationibus retulit. JExquisiti sensus est hare tunica, ut ad molestorum expulsionem insurgat. Inter geminas has membranas est Tracheae propria substantia. quae partim cartilaginea est, partim ligamentosa. Ex parte cartilagineae siue debuit, & non in totum hi a- Tachea
I. Ob vocem : quia quod sonat, solidum esse debet. II. Alias ob mollitiem semper concideret, non facile
aperiretur in respiratione. Ex parte ligamentosa, & non tota cartilaginea et Te debuit: Nam si aut ex unica constaret cartilagine, aut multis pq ἔς plane circularibus, meniosa I. Semper esset aperta , & non concideret atque dilata
II. Oesophagum premeret, cui tamen cedere debet in
310쪽
Tabula haec asperam Arteriam, sophagum, nervos recurrentes circa arteriam magnam & axillarem, a parte posteriore repraesentat.
A A. Musulus Vophagrim constringens. BBB. Oesophagus. CCC. Aspera arteria gulae substituta. D. M embrana inter asperam arteriam,stoesphagum. LEE E. Nerυi sexta conjugationis. FF. Nervi lingua post inserti.
GG. Nervus recurrens dexter ad arteriam humeralem revolutus. H H. Ner υus recurrens sinister circa arteria magna truncum descendentem.
II. Nervus ad υentriculi orificium frum, ac diaphragma
ΚΚ. Nervus ad diaphragma descendens. L. Arteriae jugulares, utrinque una. M. Arteria humeralis sini m. N. Arterιa ad humerum tendens dextra. CO. Arteria magna. PP. Arteriarum ad pulmones defendentium caudices. FIG. II.
Figura haec sit periorem gulae partem una cum ejus musculis ostendit. AA. Musculi cephalopha riai. BB. Musculi sphenopha Mai. CC. Musculi flopha ricli.
DD. Sphinofer gula distractus. L. Gula interna facies. F. Gula pars descendens. deglutitione praecipue solidorum ciborum , ut susscienter gula dilatetur. Atque ita cartilagines ad vocem faciunt ligamenta vero membranofa ad respirationem. Cartilagines sunt multae rotundae & annulares, sed nos persecte. Parte enim posteriore, qua Oesophagum tan gunt