장음표시 사용
161쪽
Tune phaebas vidit. Pietas , quae sidera lambit, . Et superum celsas arces, huic fida ministra Adstitit a latere. Haec tali stipata caterva Inde incedit ovans. Prorsus non usa venenis Assyriis, vultum quibus haec humectet & ora. singula si pendas animo, pulchra omnia nata sponte sua, nullusque decor quaesitus ab herbis Asoniis. queis, turpe t superba Semiramis olira: Tune Ducibus placuisse suis , potuitque marito. Frons, index animi generosi, signa potentis Majestatis habet. Qua, serian, saxa movere Threiciui quondam potuit, cum flumina voce sisteret, & mutas animaret sensibus ornos. O, Virtus sublime gerit, faciesque modesta, Et sermo blandus , comisque, affabilis omni.
Qualem optem nobis habitum , speciemque D
Almeriae, quando Musas intecta vocaret, Auspiciumque operum faciens in Apollinis Abde. Alma Pudicities , prisci Candoris imago, optima dos, caelo quondam quae eredita Nymphis. Huie germana fuit, pulchrisque elucet occilis. Hos quando adspicies , sunt Phoebi lampadis ias ars
Qui Genium possent inflectere pene senilem, . Et multum turbare animos exiguibus istis. Caetera sunt animi Mentisque insignia tanti. . Ut non ipsa Venus' placeat magis, omnibus horis,. vlli dilecto, Idalia super arce, suorum. Simplicitatis honos manifesta in luce coruscat. Non una te laude probans. Generosaque promit Musarum cunctos numeros , fidibusque canoris, Et testudineo modulatur peetine carmen, Quale meos optem Vates tunc scribere posse, Mezaenas, quando Mavortem & bella ciemus, . AIn medio, pacenique domi, & concordia laeta
162쪽
xa. Rar N et Nau Mus I. IC.Dexteritate potens. Quicquid fas dicere pulchrum. virtutis proprium est. Et, quae Naturae negavit Hactenus in multis, illi haec concesserat uni. . . isic Regina potens v IRTVS, sua Numina terris Ostendit, gratamque sui vel sponte relinquit Materiem Procerum turbae, totique popello. omnibus una modis, supra decora alta parentum Quae tanti faciunt haec nostri frivola mundi, Praeripiens laudum titulos, dc Praemia facti. DIXI.
o R,A T 1 o XXV I v OLUPTATIS. qua Illa Herculem a virtute ad se pertrahere
Agna Iovis magni soboles, Sate sanguine Stymplialidum victor volueram. Qui&rtis in ipsos Inferni invadis Thalamos, Phlegetontaque Diti
Eripis, dc miteris praestas nova gaudia terrist, . Halcyonumque dies. Toties qui Marte secundo Busirim . dc natos caelum rescindere Fratres, Titanumque domas rabiem, victisque triumphas Hostibus, & spolio non una ex Gente superbis. Dulce decus, columeaque metum , Mea jussachetae,
163쪽
x et g n e t A v r - E L s et v x M o I S. Ibie sequere, & placidae iuvet indulgere Quieti, Optatam capere ac requiein. Sat tristibus Iris. Sat Marti, Furiisque datum est. Nunc pectore Nunc liquidis opus est animis. nunc pellerc
Fas est deliciis, & noctem ad vina referre Adipice , ut assiduo v IR TvS nvestissima luctu Ambulat, de ulla sibi nune spem fro nte serenet. Ut Ionge decor omnis abest i ut corpore toto
ra curis, turpique exstant rubigine dentes, Et laesi lacrymis oculi. Sic vultus, dc ora sic Hecubae quondam facies, cum, judice rho, Coram Graiugenis caderet Polyxena castris. Quidquid adest , foedum. Non illi splendida surgunt A tr ia, on Pariis august Palatia saxis, Aurat atque domus. Harvi loca sordida tecti Incolit, & tenues casulas. ubi paupere mensa Vivit. & at graio penitus trahit aere lucem. Si placidus sestas somnus complectitur artus. Et serpis per membra sopor, linulenta parantur ii m duri est, vigilare catenis. Triuila ubi det Serum pretiolis vellere vel iis, Quae corpus decoret. sunt viles undique panni par D oriunae in L mi, par tectis ipsa Supellcx. 2 PMςux- η pulchia iub imagine me Assimulat, 'ultuque fidem menti: ur amico, Insidiisqin Dolisque potens. Sed tristia toto Secum corde agitat, variis obnoxia Fati . .' μs mus o timoriisque vias, per aceiba laborum,
164쪽
xa et RONTO Nvvn vo JC. Hic patitur. tanquam toti ludibria mundo Debeat, di nulli quaesit dilesta per aevum. Nunquam epulas mensae dulces , non splendis
cernit Atria, ubi laetis fervent Convivia tectis. Perpetua anxietas animi, qua nocte laborat
Atque die, Cessant omnes in Carmine Musae, Et nunquam hae Risus faciles, facilesque Joc, que, Et salibus recreata suis mens ipsa. Perenni Vivitur hie luctu, &, nisi mors , vita ipsa vide
quare age, VIRTUTIS tandem discedito Castris, Indocilis graviora pati. Si molliter aevum Exigere, & placidae cupis indulgere quieti, Hanc refuge, & nostris, fae , sis bellator in rinis , Vexilli pars magna mei. Me amplectere λlam, Meque ad amesque unam. Sic nobis tempora su gent i πιθ' ' sic alio ducetur vita paratu.
Quid juvat adversis Martem exercere sub armis, Et miseere manus manibus 3 iam cogere in a ctum Agmina, iam Letho decurrere proxima ferro γλ ut aperire vias, aut Mortem quaerere in ipsis Funeribus, Stygiisque animam damnare seputichris . An gelidas tolerare hyemes; cupis aspera brumae Frigora, Caucascasque nives, ScythicumqueA quialonem, ventorumque pati rabiem 3 seu fervida Caneri Lumina, & aestivo flagrantes Sole Leones An potius longa gradens venator arena, Insidias ponens avibus, vel figere damas.
165쪽
Scrutari, moliosque oculis secludere somnos Desipis, & stultis hinc, inde erroribus actus Niteris in vetituin, Pudor cst , mea gaudia, meque Despicare. Heu, regni, rerumque oblite mearum Du mea iussa sequi renues , Tu Numina nostra Vana putas, nullaque poli ratione teneri . Sum Dea, sium victrix Regum, Regina voluptas. Diis Hominique placens. magnum qua Phoebus Olympum Circuit, atque oriens nigris se tollit ab Indis, illic susplici redinea Numina quisquis adorati Et vult esse minor nostris inglorius armis. Vix Deus oceani Iaxum sinuaverat arcum Principio, medioque orbem suspenderat axe. Ecce, mali longam seriem, junctosque caterva grorum, mortesque ipsas in limine primo, Cum nondum herbarum vires,& nomina nota Nondum Diva Ceres fa vis se ostenderat agris,
Et graciles pingui glandes mutaret arista. Vultibus haerebant lachrymae populosque per
Pallida Lei hi sero squallebant eorporae morbo . omniaque assiduis torquebant pectora Curis. Et Nemesis sua cuique fuit. Frigus, sitis, aestas. Dura Fames, duri series immensa laboris Pone sequebantur miseros. Laxabat Avernum i Cerberus, immites lassabant Stamida parcas.
Hoe ubi terrarum & summi moderator Olym- piinderat, in multam & duei mortalia noctem, Letheisque primi nebulis , stetit altus in alta Arce poli, & tandem his dictis profatur amicis: a Huc ades, b magni proles Augusta To nantis, Grande VOLUPTATIS Numen , pars m.
sinctum penetrale suli, sanctosque recesso'Er Husamma.
166쪽
In Thalami vitaeque fisem: ne stirpis origo Humanae ad paucos iterum labefacta recurrat. Affer opem amictis, dc spes sit, Numine nostro, In manibus, toties ne mors exultet Avernis. Dixerat Omnipotens , cum Coelo Diva voluptas Prosilio, de magni perago mandata parentis. Mutatur mox scena fori Languescere cernis Languidulos animos, est, me veniente, salutem, Et vitae acceptum reddi melioris honorem. Diffugit malesuada Fames, luctusque Laborque.
Et coniuratae terras evcriere Curae,
Ad Stygias , sine sole, domos. Simul invida vi
Exulat, de , quidquid cuiquam serale, recedit. Sei licet ille dies oritur, Quo, Numine laeto, omnia laeta manent populis. Ceu turbida quando quora se ponunt, & prodit laetior aura. Oceano, Zephyrique leves in regna recedunt. At iamen ab ecta videor tibi villor alga, . I . Diva potens. meque usqueSugis 3 Da vela retror sum Si Ap s, de felix a nostris partibus adsta. Adspice, quam paucos decurrit vita per atinos, Circumscripta brevi Spaticii semel omnibus ident Terminus, dc cunctis pari .er movet Abacus ur
Non Doctrina movet Lachesin, probitasque Pa dorque Aut virum s amor. nihil est , nihil irci a stirpis Gloria, nobilitasque Fori. Quanquam'Io niagno Descendis Deus, 3e partium veneraris Olympum.
167쪽
Te promet, & duris semel exercebere Fatis, . Si mens vera agitat. Non semper, Numine dex
Luxuriabis ovans, nec dulci amaberis aura, Aut aderit sors laeta comes. Mutabitur omne. Quod pulchrum, & breviter rerum sic transiei mago. Quare age, te nostrae iam nunc concrede cohorti. Dum vires annique sinunt. Quod si mea miles Arma capis, recteque voles parere Monenti , Discedet fera tempestas. Non Martius horror. Non Bellona furens placido tibi somnia rumpent Non tristes Hyadas metues, non turgida veniis vela dabis, Nereique feres discrimina. Non te Transvehet infida fallax Fortuna carina, Per Ponti pelagique minas. Sed nectare vivo 'Inter Nyctelias traduces tempora Nymphas. Quod si meos tranquilla earum, si maxima quondam Monstra tuae tulerint fastidia tristia vitae. Hie Fati limes, locus hie, portusque Quietis. Huc ades, hic, surarum expers, sperata tenebis Gaudia, gaudebisque meo consuescere amori. Sin autem a vir ute paras discedere, teque Thyrsigeri recreant iam dulcia munera Bacchi,
Cecropii a te sales, & delidis otia vitae, Hete plura invenies, Alcida; Hic tota bonorum Seena patet, nolirisque iuvat considere regnis. Ergo age, festines tanti pars esse Theatri, Et sequere haec meliora De sim vestigia quo te Nunc pariter Superi invitani, vocitanique Poten-
168쪽
MAgnamine A LC ID E. magni Iovis ia-
clyta proles, Qui Proavum clarus titulis , sed clarior
Laude tua; Quo non armis praestantior alter. Si Te mens agitet sapiens, & provida rerum,. Virtutisque capax sacrae; prudentia constans Si factis insi; probitas, pia regula vitae, Et Recti cognatus amor, non fronte voluptas Te blanda fallat, vetitos nec flectat in actus Luxuriosa Fames. nec Te male sana Libido . Falaue nefasque una doceat metirier umbra. TR verum rectumque iube, tu facta nefandae Sperne Voluptatis. prima est quae causa malo
Cunctorum I scieriimque parens. Quae vertit ho
In peius pestemque suam I quae rumpere mo
Ingrnuos, Superumque redetdi Glvere leges. Illa Fidem violat. eertissima pacta resolvit, mortalesque studet fastu excaecare superbo,
169쪽
Et verbis , linguaque potens, & munere fandi, Hyblaeos latices pleno depectore promit. sed data verba fidem fallunt, & tetrius illam Iniud alit monstrum, rabidas & colligit has
dulce melox blanda ceu ludit aven , Insidias avibus tendens modulamine docto, Dum caeli convexa tenent.. perque aer hera librant
Se pennis. Sirenque suae poppysmare linguae Impulsos homines studia in contraria ducit: Sic etiam potis eth, alienum sumere vultum, Et faciem fucare sitam malesana Voluptas. At mihi longe aliud studiurn. Rationis & aequi Nos documenia damus. Per me non fama fides , Exuitur. Verum factis extendere laudem Hoc virtutis opus , nostri haec est Sparta laboris. Hacte animo ALCIDE, virtutis iussa capesseraeque sequare comes tandem terraque marique. Non tibi Tartareae placeant periuria Lingrue, Luxuriae non crescat amor, nec gratia turpis, Tunc tibi non facili ridebunt sidera vultu, Nee tunc mella fluent caelestia, prima salutis Gaudia; sed fatum vitae , & discrimina tanta H;c plorare tuum est. Melior , Sapientia, vitae ''. Thesaurus, qui nos terrae de sordibus imis In superum attollit, sublimia nomina, coetus, Ingenioque facit longum super aei hera ferri. Unde salutiferae fas est exordia vitaesumere dc aeternos latices gustare Tonantis. At brutas pecudes faciesmon ulla pudoris Arguit. Hae dapibus solitis & sanguine vivo Gaudent, & ventri nimium parere coactae. Sic spreto pecorum ritu tibi proderit altum, Erexisse caput. Mundi di melioris origo Sic merito fueris, mentisque capacior altae. Cunctorum scelerum caulas obscoena voluptas Parturit, a vitiis nulla virtute redempta. Hae
170쪽
iit Rx Neto Nx V s I. IC. . Hre suadet praedulce nefas, hominique ruinam Ingentem properat. Nihil est , quod linquat in
. Atque intentatum. Fertur moderamine nullonia Praeceps in scelus omne. Ruit per fasque ne huc. Quo ducit mala materies, mentisque Cupidoni Hac urbes, hac regna ruunt; hac m4gna fatiscunt Imperia , dc nulli fas huic obsistere Μonstro. Virtus, clara Deum soboles, quae clarior exit Gentibus, , mundum fastis illustribus ornat. Ipse Deus, Pater Omnipotens, quo sente beatas Orbis opes, Hominemque ipsum, Oceanumque
- Ηxe felix, haec tota sui fulgore eoruscat Divino , Superumque habitat convallibus ipsis. ii Haec magnis accepta Diis, partemque sereni theris, in Censum merito tibi vendicat uni. Haec nunquam visos nobis promittit honores, Nunquam audita canit. Donat sine finibus annos, Perpetuosque dies; & ver sine nubibus ipsum. i. e Ergo fidem prasta. Nocet empta dolore vo-
Extra terrarum metas non mollis ad A stra Est via. Dissiciles aditus nec tristis Averni. Obsita praerupi is saxis, & montibus altis Ista domus, quam Styx novies circumfluit undis. Unde gradum revocare,ubor. Qua tristia surgunt
Atria, & invisi Custodis ianua pandit
Terribiles facies, quas indignatio tota Ipsa tremat, nolitque suis spectare CavernisThisiphone, mater tenebrarii, Acheronte sub imo. Magnanime Alcide, caeptis ingentibus insta, Virtutemque meam placeat, per devia multa, Per spinas lentesque sequi, totque ardua rerum. Do faciles cursus, de sunt vestigia Praesto, Tu quibus ad famae possis, de Nominis arcem