장음표시 사용
381쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib. IV e. m.
interse s Ioνma tum morιbus palissimiles, in ad Plia. T. II p. IIo. recte obstνvat Harduin. casa Mutiam terrestrem resudinem faxis assidcre, e testu vero cominis ea nem eximere s comedere, narrat rian. H. Anim. VII. LUP C eri rassices oblongas , caperi vocari, magnique in medisina Uin es es ait Plin. N. H. XXI. ig. ex quo operi radites interpretatin flum, Galen. VII. Simplic. T. /. 8.ρF. edit. Grac. Basili. κυπιρου ει σιμιοι μαλισθ' εἱα, αἱ Radices cyperι esse subnigras, cohaerentes, oblongis oleu in miles, aut rotundaria ae do etiam DUAM, galanga modo ; quo fit ut ιντ genus a nonnuta appelletur oris galaeta scribit Matthiolus in L. r. Dioscor. p. a . Operuν μηc- sanguissus : Daui trianguli meminis Plin. quadrati cel us III. u. t. ιυ. nam & reperitur cyperus qtrandoque qua drangulari caule. De corporam morbo Plin. X. Ia. aegrescunt sexagenis diebus , sitii maxime, antequam fici coquantur. Cornix ab eo tempore corripitur morbo. Ea te sate, quando ficus matu-νescunt, corvos siti laborare, abi Urmam auctoνes. Marshenes in lib. qui vocatur κατα ροσαοι , P. t . edit. Oxon. ana eam Aracimpr. τλον et ν Θονον ubi mythologicam hujuι sitis rationem ago νr, quam G AEuian. de animal. I. I. exhibet. Ovidius v. de has νe ita canis:
Attibi dum Iactens haerebit in arbore ficus,
ς ς ἀγκυήςους φυλάH-i. Estivo tempore quod alvi profluviole laborare seiat, idcirco ab humidis alimentis se continer.
re corvi quodam morbo laborant. Is morbus ventris est profluvium. quamobrem fluvii, fontes, stagna, per aestatem nulli sunt corvis usui: ne per humorem ventris illa fluxio magis etiam augeatur. Irum remedia ex ansiere ut S corvis, morbis obnoxiis deflumi, non immerito miratur Plin. XXIX. s. in De. Nam a piser , inquis corvusque ab aestate in autumnum morbo conflictari dicuntur. cae L. VIu ar. Corvus, inquis, occiso cha mael
382쪽
IO. RENDTORRI NOTAE Lb. IV. e. XXIX. maeleone, qui etiam victori nocet , lauro insectum virus ex stinguit.
Cygnos raη- devorantes, assectione quadamsibi molesta sese siuerare scribit Mich. Glycac P. L. Annal. p. o. υ) Pardia cruorem eapra sibi salutarem exsimat. Glyc. loc. est. Ambros Hex. n. s. p. δῖ'. Leo pardus , inquit, capreae agrestis sangui.
nem bibit, & vim langoris evitat. Omnis fera aegra canis hausto
N agelaphus non est anima Itum, feda visis fide dinos e vitam. Petis δι ct Salmasius Lutetiae, qui tragelaphum Exercit. in Solin p. t a. sic describis : Cornua plane cervina gerebat, mentum promissa hirtum barba, & villosos armos, velocissimi in primo cursu impetus , sed cito deficientis, hircum Barbariae eum nominabant qui circumferebant.
le quiddam & volucris in eadem AEgypto monstravit, quae vocatur ibis. rostri aduncitate per eam partem se perluens, qua reddi ciborum onera maxime salubre est. Cicero N. D. ILFo. vommone canes, purgante autem alvos ibes AEgyptiae curant. a raptios ibes non homines huius arti, malifros agnoscere stradicare, ait Eliat .de anim
383쪽
IM ANATOLII FRAGMEN M. LI. IV. e. XXIX. 321
00 ναοαΘρον est feniculum , 8ἰncliti 1 Graecum Latinum nomen proinmisiue adhιbet Plin. qui XXas. feniculum, ais, nobilitavere serpentes gustatu, senectam exuendo, oculorum aciem ejus succo reficiem do. 'U III. 27. anguis hiberno situ membrana corporis obductae , feniculi succo impedimentum illud exuit,nitidusq; vernat se Idem hiberna latebra visu obscurato, hebetes oculos natum habere, norat Cas. 6tud. hbr. marathro herbae sese affricans, oculos inungit
ac refovet: si vero squamae obtorpuere, spinis juniperi se stabit.
Feniculo ergo, ex Plin. sententia, serpentes s benectam exuunt, cs hebeιes oeulos curant re refovent. At Aristot. quem vide H. Anim. VIII. 1 obse vatscrpentes si nectam exuentes , ab oculis ino ere: ita ut obca cari videantur rem non inteffigentibuι.
E e relicta sillaba ες ile est veram cae genuinam eruere lectionem V ria
hinc possint cogitari nomina in ες desinenti. . ορθυγες , coturnices , quibus: Plin. X. 23. pag. . F. veneni siemen gratissimum esse cibum, affirmat: Ilae id velis cum Galen. Ther. ad Phon. inteνρremri de hesieboro, sive cum Sext. Empi . I. Pyrrh. Mp. p. ra. de cicuta, si De ex aliorum opinione de nape is Delaconitor, quo vesci impune coturnices sunt qui perhibent. ψ ἀρες flu ni, quam vocem his aliquis forsan reponeret, non male conpenire existia maret. Marnos eicuta pelci, uti coturnices Uemiro , ait Alex. Aphrodic Pνοθιρν .s stribunt S. Rasi re Eustath. Hex. p. g. Sed se Aprae aliis plaeet, Tex hac conse Iura vertere licet: agni aegrotantes Icammoniam.
aut tithymalum mandunt. άρ. ς,agnos, nostrum auctore scripsisse s scammoniam edere dixisse, non a mo βὰprobabiliter puto. -cas Annat. P. I. pag. D. hirci scammoniam cruditatis remedium ess sciunt. Pro ἐλυδαλὶς quod erat in sumpho, emendo κρρυδαλ ἰς, cs perseream
esse δε ctionem nullus dubito. Galeritam gramen imponere nido testatur Z roaser Greston. XV. r. p. 3pp. s AEnan. de anim. I. ys. προβά-ε γ -άκωπν. Polle qui fere AElianum Iambicis vcsbis expressi, de uva id narrat, p. 70. ἄσυος κορυο . granaen ' upupa, galerita frondes querneas. Sed parri refert, non enim semper accurate incedit, sid aliquando ab PEliani mente, quam non recte peris 'cepit, discedit. Ex AEliam verbis se I. ZZ. de animal. νάρκη γῆν τὰν σκορ πιον καταλαμβαίει, perperam lectuinini DLIo , Phile, pag. 7 . rem, fugi am proposuit , torpedinem infensum putare horpium sapud AEbaη. non ess torpedo piscis, ut Phile intellexit, sed
384쪽
torpor, qui corpionem sellione viso invadit. Praeterea hane apem grami ne palis deluctari notum es. M autem κορυδελις,/sicribi ar s κορυδαλός, κορυδαλλος cae κιρυδ' Paνis pusto noxa EF ob deliciin mensae expetim. German. elireter ches a κο υς,Galea', nempe ab apue quem in capite gestAEt, ut Latine gati itae N eassim, siquod nomen extat apud Gellium, II. V. p. Zoo. agalea Migaleros easside ob eandem rationem nomen invenit. Rcatures aiauda , fidiae voeabulum, quamvi vulgo magis notum, est Gallicum, ut testatuν PIA. N. H. XI. M. p. FIL parvae avi, quae ab illo
vice) galerita appellatae quondam, postea Gallico vocabulo etiam Legioni nomen dederat alaudae. s Greg Turonens L. IV Hist. ος. C. it. p.Va. novissedit. In Ecclesia Arverna, inquit, dum matutinae celebrarentur vigiliae , in quadam festivitate , avis cory- ualus, quam a laudam vocamus ingressa , omnia luminaria quae Iucebant , alis superpositis in tanta velocitate exstinxit, ut putares ea in unius hominis manu posita, aqua suilla iubmersa. Co
mm Milvi & ipsi hibernis mensibus latent, non tamen ante hirunis dines abeuntes. Traduntur autem & a solstitiis assici podagra , Plin. X. to. Mimum avem guriolarin sie, & podagram pati , ideoq; timidam esse ac aliqnando latere, scribiι uti eirat adPlin. Harduin. Mereus Mign. qais addite circa solstitia latet frequentius , quia
ut lupos fugent, qui stilia conructu conpelluntur, tradit Zoroaster Geop. XV.F. p. DL Aliter Avian. anim I. 36. ubina net, lupum, si νel calcet, vel propius innium accedat aes folia sicilla, obtorpesicere:ideoque vulpe r cubilibus luporum ea injicere. μόνον προασελάμε - ἱ-υις
385쪽
pi pecora non invadent, si scillam ei, qui dux gregis appellatur, alligaveris. Mico. Glycas P. I. Anna p. δ . Lupus scillam, plantae speciem vitat. id cum vulpecula norit, apud hanc plantam dorinmiens cubat, si forte suas extra latebras degit: ne a lupis devoretur. Solm Ambros quo argumento vel quo auctore id Ieripterit novi, constat, turtuνι id ινibuit. Turtur, nido suo, ne pullos suos
incurset lupus, siquillae folia superiacit. Novit enim quod hujusmodi folia lupi sugere consuerint. De scillae V. Theophrasi. H. Plant.
ρω accipiter circus, Homerus, O. N. disie Gravi accipitris genus est, falco, Gazice, uniaucon. Aristot. H. A. IX. 3
p. 171 decem accipitrum genera commemorat, quorum nomina hae sunt:
Teμορχης, --λω, κίρκ', ἀμωας, go ecpοβω, πρωνς, λεῖ , κέρκ ,-ὶ γοω, φραυολόχα ' buteo, atulo, circus, asterias, palum. barius, pernes, laevis, percus, spiZias, rubetarius. Plin. X I. --derim tenens inveniri observat. Distinclito generum ex aviditat . Alii non nisi ex terra rapiunt avem: alii nonnisi circa arbores volitantem : alii sedentem in sublimi, aliqui volantem in aperto. Itaque & columbae novere ex iis pericula, visoque considunt, vel subvolant, contra naturam ejus auxiliantes sibi. De disserentis aecipitrum V. Rudaum in innoti ad Pandaea. t. ιδε. Du cinge. in Glus. Ss 2 V. Dico Dissilirso by Corale
386쪽
torpor, qui scorpionem sellione vito invadit. Praeterea hanc apem grami. m νalde de ari notum es. M autem κορυδαλις, scribitur re κορυδαλσου, κορυδαλλος es κερυ- θ aνis pusto noxa re ob delirias mensa expeti . German. tineter ches a ieeρυς,Galea dicta, nempe ab apice quem in capite gestat, ut Latine galerim N eassim, siquod nomen extat apud Gellium, II.
V. R. Zoo. agalea Migalero os easside ob eandem rationem nomen invenit. Rcatur Salauda, sid hoc voeabulum, quamvi pulo magis notum, est Gasticum, ut testatur Plin. N. R. XI. M. p. 33ri parvae avi, quae ab illo
vice) galerita appellatae quondam, postea Gallico vocabulo etiam Legioni nomen dederat alaudae. s Greg. Turonens L. IV Hist. 3ι. in Ecclesia Arverna, inquit, dum matutinae celebrarentur vigiliae, in quadam festivitate , avis corydalus, quam alaudam vocamus ingressa , omnia luminaria quae Iucebant, alis superpositis in tanta velocitate exstinxit , ut putares ea in unius hominis manu posita, aqua suilla submersa. Co-
mm Milvi & ipsi hibernis mensibus latent, non tamen ante hirundines abeuntes. Traduntur autem & a solstitiis assici podagrata, Plin. X. lo. Mimum avem esse, & podagram pati, ideoq;
timidam esse ac aliqeando latere, fcνibis titi citat adPlin. Harduin. Albertus Magn. qai s addito circa solstitia latet frequentius, quia istunc magis est podagricus. Iκτινες ράμνον, mimos rhamnum, nidis imis ponere ut avertant fascinum, .ut . Elian. de aηim. I. IF. at Phile, p. 7 . ἰκο-
μη Pulpes scillam, wιGes siquillam proscistasiripsisse, ex Pallad. Mart.de a seu, si visa squillae bulbo, bros s aliis constat Iustris luo circumponere,
ut lupos fugent, qui stilia conmctu conpetuntur, tradit Zoroaster Geop. XV . p. ΗΙ. Aliter .Hian. anim I. 36. ubina mi, lupum, si peltalcet, vel propius tantum accedat ab folia βιι, obtorpesicere:ideoque vulpe r cubiluua luporum ea injicere. κλο λυκ ,εἰ Μ μό- νυατιλάσήε
387쪽
pi pecora non invadent, si scillam ei, qui dux gregis appellatur, alligaveris. Mich. Glycas P. I. Anna p. δ . Lupus scillam , plantae speciem vitat. id cum vulpecula norit, apud hanc plantam dormiens cubar, si forte suas extra latebras degit: ne a lupis devoretur. Sobu Ambros quo argumento vel quo auctore id Icripterit novi constat, turtura id tribuit. Turtur,inquis, nido suo, ne pullos suos
incurset lupus, squillae folia superiacit. Novit enim quod hujusmodi folia lupi fugere consuerint. De scilla V Iheophrasi. H Piant.
TDόρχης, σώσάλων,-ἀ e M, go ecpeβῖ, πιρννς, moκ ,αmboee, cpt-ολόχα buteo, ae salo circus, asterias, palum. barius, pernes, laevis, percus, spiZias, rubetarius. Plin. X t. --derim genem inveniri observat. Distinctio generum ex aviditat . Alii non nisi ex terra rapiunt avem: alii non nisi circa arbores volitantem : alii sedentem in sublimi, aliqui volantem in aperto. Itaque & colunt bae novere ex iis pericula, visoque considunt, vel subvolant, contra naturam ejus auxiliantes sibi. De disserentis ae-eipitrum M. Rudaeam in Aost. ad Pandect. t. sa. Du cingo. in Globs SI 2 V.falce Diqitigod by Coos e
388쪽
V. falco, quos laudat Harduis. ad Loc. cit. Plin. ut s Bochan. Hieror. II. N. P. II. p. 26L. Plin. XVI. p. 26. Paria lactuca sponte nassem MIenem enumerans, cae hac
profert: Ex his rotunda folia & brevia habentem sunt qui hieraciam vocent, quoniam accipitres scalpendo eam, succoaue oculos tingendo , obscuritatem, cum sensere, discutiant. Desiucco addit: sanat omnia oculorum vitia. Apulum C. Io. Graecis thridax agria dicitur, aliis hieracion - Italis laetuca silvestris. Stit. I. dicunt aquilam cum in altum volare voluerit, perspicere rerum naturas, lactucae silvaticae solium evellere, & succo ejus sibi oculos tingere, & maximam inde claritudinem accipere, Glyeas Aonat P. I. p. v. accipiter volucris succum lactucarum, quarunt . folia sunt amara , caligantium oculorum scit esse remedium.
νυ Afferscin herbas, qua ἀαρ έ ρικος Galen. s Dioscor. IV. I. o. diciturraballis Βουβάιιον, a nonnullis , asterion, asteriscon U hyophthalmon r a Latinis alter atticus, bubonium'inguinalis apellatur. ubhu G. German. Uregerire ut Erillitaui γ ῆdκrricia fraut Etern te nit. Asella nomen habet ob stellatum verticem, fotiis per ambitum stella modo Hspositis. I aerira os Οια, inquit Dioston Asteris Attici duae sunt βecies, una purpurei, alia lutei floris. V Dodon. His. stirp. Pempl. II. L. 3. Cap. a . p. a T. qui depurpur. floris θeris hae hab/t: nores in summo virgularum emicant, forma vero florum chamae meli, medio Iulei, sed Orbiculato ambitu caeru-IeO purpurei. Im usit amellus flos, quem tam accurate desieνipsis Argit.. Georg IV. U. an. seqq. non constat. Ummat Asatthiolαι in Dioscor. p. yit. negat Iunius: proponit non decidit, rectes tute incedens, Dodonaus. -- certi mastim, qua de hac re ρο multu aliis similibin es motur, cae noα recte agunι qui de incertis cae dubiu praeipiranter σ confidenter ranquam ex tripode pronuntiant, in dyssentientes aperte s acriter invehentes σconvitia immeriris turpiter ingerentes. Euodsane non solum est super in eaneum, veram etiam illiberale per Ie atque indecorum , sectoribuου nos . consta
389쪽
IN ANATOLII FRAGMENTUM. Lib IV. e. XXIX. 323
consenmaneum, T ab osticis viri probi Hsiplinus sientiis eruditi longe remotum. Disana herba a stella nomen adepta, stellaria vulgo vocim ,
νulnerariis emplastru s remessiis νalde utilis: extriadisicus enim Pulnera cou glutinare, intri ec- νινο viscerum pitia'sinuosa ulcemmaxime curare , - perhibetur.
cit Zoras. Geop. V. I. p. κορωνα πῆ ρεῶνα γν υτριον. cornices Verbenacam supinam; habimesiste nido imponunt. Pro quo Mian. de anim. L 3Τ. quod es idem nomenpaulo mutnum. ' νο Sies Phile, p. 7 . aι AElian. L. c. γν καράν. quod vertunt'. iridis fructum. -pidetur inte&gendum. Semen rc undum habere iridem affirmat Murrhiol. in Dioscor p. s. ideoque non audiendi,qui iridem nullum ferre semen eontendunt. Iris stragaleotis sive astragalitis, cujus meminit e Galen. I. τ-TII.8. ι D. ubi Deituν 'isεως ἀροαναλου, est*ecies iridis, sic videtur dici, quod veluti astragali sipe . Mati, parva , nodosae, duraque h0us iridis sint radicula. v. Dodou. Ampi. i. L. III. C. s. p.a 1 German. Tiobtauri. 09 Zoreast. Geop. XV. Ip. 3 . Πελαργοι φυλλας νεογδίους εκ
sapisnter arcere vestertilionessolo attactu ovis tuis perniciem asserentes, folio platani ni is suis istatis,quibuι approximantes vestertiliones lovebunt s no
recte habet aestan. I. in Phile, p. 7 . male exhibet raκωMν εποψ. Adiantum, quod.dicitur καλλίτριχον, callit richum, L. e. ob serpat, ut σ πολυπιχον, ab essectu, tingit si quidem capillum , ac densum . eum facit, duo habet genera, eanditam ac nigrum, Hae Dodon. Hist.Stirp. Pe t. III. L. V. C. ιo. p. σε. qui rutam murariam,aut muralem tralati adianrigenus constituit candidum, existimans Plinium, perperam tmhomanes inter adianti genera retulisse, quod σ Musu fecit, C. - . de casti richo, et C s , de polytritho. Matthioluae in Dioscor. p. 7 ψ,υ-dem erroris Plin. cujus perba ex XXII, at, adducit, accusat, vult eum perperam accepisse Theophrasi sententiam, a quo ista mutuatus est. Irae tamen Matthioti p. 7 F, κιχοριπιὲς, trichomanes , ab adianto quidem
iustinguit, sed cum polytrti ho ae callitricho confundit '. quas adiantum non esset eadem herba quae προθινichum es callitrichum appellatur, in incisis capilluι Veneris, German. gruuti: Data. Viret adiantum, quod
390쪽
θἀμφοπροπος ἔκφυτιν πιχων, ω ελπια et ρος- - φνελ. 3 e Folium in aqua nunquam madescit, nec quicquam adhaerescere humoris constat. unde & nomen herba accepit. Genera eius duo ; candidum atque nigrum. Ambo ad defluvium capillorum utilia, oleo trita, nascuntur maxime locis humidis. Upupam uvae pastu Mam assiantum ori imponere , s ,
θεν - η aaaὶ μνus, Hierogl. II. D. Hominem qui domo non exeat significantes, formamque simulque pennas vespertilionis pingunt, hujus enim pennis ad formicarum nidos admotis, nulla ex ipsis
κνι Dracunculi radix; sunt enim qui genus quoddam dracunculi arum appellent, quod ejus caulis varietarem habeat quandam, cibo inepta penitus est,& medicis tantum