장음표시 사용
481쪽
DE POETIs LATINI s. 4xstinis Pompon sepe agunt,pluress uersiculos a prunt: ex quibus intelligi potest,quantum praestiterit gratia ersalibus. De Pomponio Secundo,qui uitscriptor Trag didram,Cr clarisimus ciuis, uo loco dicemus.
DE cius Laberius eques Romanus fuit, Cr in secunda dignitate, quandiu uixit,be continuit. Studium atq; operam possit in scribendis Mimis: qua in re non medioricrem laudem cosecutus est iudicio N .Tudij, er aliorum. Moribus praeclaris,er ingenio urbano fuit. Libertate tanta in accusandis uitijs,ut libertatis nomen excederet. οnomine C. caesar magnopere commotus est, neq; praedicare destitit,acceptiores sibi esse Publis Mimos, quam Laberii Traditum est i sulpitio Apollinare,er Gellio in Atticis eommetariis, Laberium ipsum in suis fabulis quaepiam posuissee paulo duriora, ac minus Latina, Cr ob id a qui*busdam criticis in ordinem eouctum. Sed Nacrobius CrAnnem Seneca plurimum Laberio concedunt: quod in eius Mimis non minus sentetiarum,quam lepiditatu foret. Quod ipsum testiri possent ea carmina, quae a nostru gramuticis restruntur. Nonius Marcellu3,er alii veteres marexima diligentia Poetam Laberium obseruarunt, eamq; citat saepsime in hisMimis hoc est,inVirgine,in Gcmellis, in Necromatis,in copitalibus,in Lacu Averno, in Aquis calidis ii coloratore n catulario, in Sororibuε, in Turisco,in Cropio,in Nuptijs,in Gallu,in Cacomenone, in saturnalibus,in Alexandrea,in Ephebo.Idem Labcrius Miae inos suos egit in maxima celebritate, donatust amplisio
mis praemijs,ac iure sedendi in quatuordecim gradibus. Proindes Actus nobilior,aum dignitate, rogatus est a c. caesare,σ perhumaniter imitatus, ut in sanam prodire uel
482쪽
4is PETRI cR INITI LIB. II. re uellet,Cr Mimos ipse agere, quos tum Vidue compoαnebat.Qua in re Laberim necessurio se coactum restonindit,nihil tanto viro denegare,cui er ipsit dii omnia tribuissent.sed hoc iudicari melius poterit ex ipsis Laberij uem bus,quos instata prologo instruit. N os hoc loco illos ad ciemus,ut Acilius aestimari posit, quantum iacturae stocimus in Laberianis Nimis: Nec itas, cuius cursus transiuersi impetum Voluerunt multi efugere,pauci potuerunt: Quo me detrusit pene extremissensibus mem nulla ambitio,nulla linquam largitio, Nullus timorivis nulla,nulla autoritas Novere potuit in iuuenta de status
Ecce in senecta ut scite labeficit loco
Viri excellentis mente clemente editu
submissa placide blandiloquens oratio. Etenim ipsi Dij negare cui nil potuerunt: Hominem me negare quis posset putis Ergo bis trigenis annis actis sine nota
Eques Romanus lare egressus meo,domum Reuertar Mimus nimirum hoc die Vno plus uix mihi quam uiuendum fuit. Fortuna immoderata in bono aeque ais in mala, si tibi erat libitum literarum laudibus Floris cacumen nostrae Amaestangere: cur cum uigebam membris praeuiridantibu si satis Acere populo,er tali cum poteram viro, Non flexibilem me concuruasli,ut carperessNunc me dehcis quos quid ad scenum asstros
483쪽
DE POETIs LATINIS. 4αν ut hedera serpens uires arboreus necar: Ita uel ultis amplexu annorum necat. sepulcris iiivilis nihil nisi nomen retineo. Qui uersus a Laberio ipso sub persona sγri pronuntiati sunt. Cumis inter agend- quasi caesus ab hero, exclamaret iniecit hunc senarium: Porro Quirites libertatem perdidimus. Et paulo post adiecit: Necesse est multos timeat,quem multi timent. In quo notari caesare populus Romanus existimauit,eonaeiectis in eum oculis. Hinc Caesar palmam transtulit ad Poltum Publium,qui in eadem scena mimu agebat: Laberium vero donauitannulo aureo, quingentis HG. additis. Tum Laberius pesecto ingenio caesaris,insequeti commisione interiecit hos uersus: Non possunt primi esse omnes omni tempore. summum ad gradum cum claritatu ueneris, consistes aegre:citiu3s,quam ascenduS,decidus. cecidi ego:cadet qui sequiturrilaus est publica. Ad extremam senectutem a sit,corpore ualido,Crsensibus integris.De obitu nihil hactenus legimus.
intus Catulus ex Catulorum familia illustrina ius,ingenio praeclaro fuit,eT ad eame aciendum mire accommodato. Dilectus maxime est a C. cotta, crL. crasso propter elegantiam ingenJ,σ morum suauitatatem. I dem catulus tam uenuste atq; egregie lusit epigraminum,ut ab antiquis autoribus relatum sit:Nihil apud Idatinos aut Graecos legi posse mundius, prefius, aut uenua pius an. catuli epigrammatis. Traditum est fui sie illum iacili animo, π procliui cd amores,ac delicius. Itaque Rom
484쪽
is PETRI cR INITI LIB. II. Rura Gallum praecipue dilexit: qui tum adolescens es ganti 'ma,cr indole optima florebat:es oculos peruersos habuit,ut M. Cicero, Cr Diomedes grammaticus tempitur. Epigrama aute lepidi imu Qu. CatuIi celebraturm est a Marco Tullio de forma Roscit,quod apponemus: constiterum exorientem auroram forte salutans, cum subito a uua Roscius exoritur. Pace mihi liceat caelestes dicere vestra,ra ortalis usus pulchrior esse Deo. Laudatur Cr illud maximis laudibus, quod ad Theotiamumscribit,ut relatum est in commentariis Atticis: Aufugit manimus:credo,ut solet,ad Theotimum
Devenit c est,perfugium illud habet. Quid si non interdixemme illam fugitium
Nitteret adsie introsed magis ehceret Ibimus quaesitum:uerum ne ipsi teneamur Formido quid agam da Venus consilium. Hic est ille Q. catulus,qui cum Mario consule amiliaris ter uixit, Cr a Marco Tullio magnopere laudatra est, quod Archiam Licinistra,er amare,er probare posset. De Quinto catulo viro Censorio,qui dedicauit capitoli ,
latius Atti Togaturum scriptor habitus est: cirin his componendis magnopere a quibusdam comae inendatur. Sunt qui referunt eundem Romae uersaturabis temporibus false, quibus Pomponius Bononiensis insceis ita floruit: π Plotius Gallus in tradendis praeceptis rhe torices praestitit.Horatius Flaccus in ea epistola, qua Ioaquitur de Latinis Poetis,uidetur Attae fabulas notare,ina
dignasq; existim re ut a Romanis ciuibus tanto studio, dis
485쪽
DE POETIs LATINI Lais attentione audirentur: Recte necne crocum ortas perambulet Attae Fabula,si dubitem,clamant perisse pudorem cuncti pene patres:ea cum reprehendere coner, Quae grauis Aesopus,quae doctus Roscius egit. citantvrsaepe a Latinis grammaticis comoediae Q . Attae: Quocirca aerisimile est in magno pretio illas fuisse habiis eas.Gellius quidem er alij citant eum in conciliatore, in Aedilibus,in Tirone proficiscete.Traditum est cognomen Attae illis esse impositis,qui eo uitio pedum laborant, ut uideantur magisinniti plantis,quam libere ambulare. Isiadom nominat Attam in sat3ris, quo loco de cereis ergrapbijs disserit. Sed purum mihi compertum, an ad hunc ipsum restrei oporteat. Seruatu est in Latinis Annalibus, Attam Romae per se, ex in uia Praenestina sepultum, seis eundo ab urbe milliario.
Publius natione Soerus inscribendis Mimis operam posuit,ac in magno pretio his temporibus habitus est, quibus M. Cicero, Nigidius Figulu3 perierut,ut in Latinis Annalibus notatum.Idem Publius uiscribit Macroisbius cum puer deduceretur ad patronum domum, facile istum promeruit,cum gratia,Cr decore formae, tu salibus, atq; ingenio. Quibus rationibus factum est . ut a domino manumJus esset, maiori diligentia quam antea discia plinis liberalibus eruditus' breuit tanto proficit, ut in βαbulis componendis magnam nominis celebritatem sit adeo plus. Referuntur ab Avieno dicteria quaedam Publij, in quibus mira vivitas, atq; incredibilis comitus apparet.
Iulius Caesar pala prosti sus est,sibi acceptiores Atye Puα bl Mimos,quam Laberij, propter sententuram grauio
486쪽
PETRI cR INITI LIB. II. talem atq; singulare elegitia. Quocirca praelatus issi estier inscena uictor pronuntiatus. casius quos Seuerus tantum concedebat Publianis Mimis, ut eius carmen diis fert imgm uocaret. Neq; illud omittendu est,quod idem Publius in ludis caesaris omnes illos longe superauit: qui carmen in scenam attulerintan quorum numero Dec. Laberius fuit. Nos hoc loco uersiculos aliquot referemus ex illius Misis,qui ab antiquis autoribus in summo pretio habiti sunt,er perinde accepti, ac siententiae quaedam ex intimis philosophiae additis:quod ad uitae offici morumsprobitatem maxime pertinere uideantur: Tam deest auaro quod habet,quam quod non babet. Desunt luxuriae imit auaritis omnia. G uita misero longa, elicibus breuissPars beneficij est,quod petitur,si belle neges. Beneficium dando accepit,qui digno dedit. cui plus licet,quam par est,plus uult quam licia. Alienum est omne,quicquid optando venit. Feru,non culpes,quod uitari non potest.
Furorsit lasa se pius patientia. Natum consilium est,quod uitari non potest.
N intium altercando ueritas amittitur. Nunquam periculum fine periculo uincitur. comes facundus in uia pro uehiculo est.
Haeredis fletus siub persona risius est. Ita amicum habeas,posse ut hunc fieri inimicum putes. Improbe Neptunsi accuset, qui iteru naurugiit Acit.
Veterem ferendo iniuriam,inuitas nouam.
De obitu ipsius publii nihil apud ueteres legimus. I PORCIVS LI cINIVS. CAP. XXV. Orcius Licinius cum ex Liciniora Antia nobilioris
487쪽
DE POETIS LATINIS. 43rtus vir clarus habitus est,tum ingenio facili et elegat praesertim in compone lis Epigrammatis. Iulianus rhetor qui 'Hadriani principis temporibus uixit) Licin carmen ina gna Iaudibus extolli adeo ut hunc ipsum praestrae non dubitauerit Poetis omnibuε Graecis.Onod tu Atticis commemtari s ob eruatum a Gellio est, quo loco Vat Aeditui, Q, cutiat,Cr Porcii Licin carmen recensuit. yruntur eiusdem Licinij uersus complures a nosti is grammaticis, ex quibus probari potest, quam eleganter uis egregii Poetatae olycium absoluerit.Nos hoc Ioco ad ciemus epigrumisma illud elegantisimum, in quo uos calores, atq; animi aestus uenustifime ex sit: custodes ovium,teneres propaginis agnum, Quaeritis ignem site huc quaeritis ignis homo est. si digito attigero,incendum soluum simul omnem: Omne pecus flamma est,omnia quae uideo. Sunt qui credant eundem Licinium scripsisse annales octois narijs uersibus: sed hoc non fatis mihi compertum est. Illud pro certo haberi debet, Macrum Licinium luisse autorem annalium Romanorum , de quo dicturi fumus commodius.
V Alerius Aedituus in scribendis epigrammatis Poeta insignis habitus est,maximes aptus ad exprimendus
Veneres,ac delicias. In quo numero a grammaticis nostris relati praecipue sunt,Quintus catulus, Porcius LiciniuriCr Val. catullus. Magnopere commendatur Aedituus ab Au. Get tum s illius carmini concefit, ut e mare auα
Iussit, nihil se legisse uri apud Graecos Poetas uenustius,
aut suavius:qui uictri olent caeteris omnibus in hoc generi rescribendi gratiores atq; elegantiores. Sed est adhcieno
dam carmen Val. Aeditui , quo acilius posset de hoc βα-
488쪽
ιι PETRI cR INITI LIB. II. tuere,qui haec legerint. sic igitur ad Pamphilam:
Dicere cin conor curum tibi Pamphila cordis, ouid mi abs te quaeram membra lubris abeunt.
Per pectus miserum manat subito mihi mori si tacitus,s bidus,duplo ideo pereo. Neq; illud praetermittam ad puera Philerotem n quo mouior atq; ad ignem pro Mentior apparet: Quid Scudam praestra Phileros,qua nil opus nobis Ibimus,hic lucet pectore flamma setis. Vtim non potis est uis stud extinguerς genti,
Aut imber ciuo candidus praecipitans. At contra hunc ignem Veneris,si non Venus ii, Nussit est quae posit uis alia opprimere. Laudatur idem Aedituus, cum ab clijs multis, tium a M. Varrone, qui elim uersiculos alicubi cimit. De moribus autem cr uita ipsius nihil aliud legimus. c. VALERIUS LATU
CAius Valerius catullus Veronae natus est,quo tepore Terentius Varro in Urbe claruit. Quidum cristum sallustri catullo jppare faciunt. A' Catulli aute nutilibus, ad Pub. Vergiliam paulo minus quam duodeuiginti anni connaemeruntur,si quorundam annales sequimur. Quando σ illud pro comperto habetur, carmen de passere Lesbio
Sic forsan tener ausus est catullus Magno mittere passerem Maroni. caeterum non humili loco, aut obscuro natus est: siquis dem eius parens, autore suetonio, Iulii caeseris hostiistio familiariter usus est. Val. autem catullus primo traiscitur i Mallio Romam deductus, cim adhuc in tenera
489쪽
DE POETIs LATINI s. 41 aedite ageret. Paulo mox ingenij scilitate er doctrina adeo Romae acceptus, atque ciuibus gratus fui ut Murci Tullij patrociniumeruerit quod ipsum elegati epigrimate ingenue testitus es quo gratius ciceroni patrono egit: Disertifime Romuli nepotum Quot unt,quois 'ere Marce Tulli, Quotq; post alijs erunt in annis,
Gratias tibi maximas catullus Agit pesimus omnium Poeta: Tanto p imus omnium Poeta Quanto tu optimus omnium patronus. Malliam uesi er eius nuptias magno studio celebrauit, cum quo se excuset purum sibi licere ueteres amores ut antea decantare, quoniam mirem amiserit. Ex cuius inisteritu studium inquit suum scribendi carminisse abiecisse.
sed tibi ne mea sint ignota incommoda Mutili, Neu me odisse putes hospitis osticium: Accipe quam merser fremae fluctibus ine,
Ne amplius a misero dona beata petas. . Tempore quo primam uestis mihi tradita pura est, Iucundum cum aetas florida uer ageret: Multa satis Iusi,non est dea nescia nostri, Qui dulcem curis miscet amaritiem. sed totum hoc studium luctu staterna mihi mors Abstulit:heu misero stater adempte mihi. Tu mea,tu moriens stegisti commoda stater: Tecum una tota est nostra sepulta domus.
Inter caeteros amicos Furium Cr Aurelium magnopcredilexit, cinnam quoque,cornificiun Fabulum, CT Veαrannium, quem alicubi Verannio m blanditer appellat. 'E α Puellam
490쪽
PETRI CRINITI LIB. II. Puellam praeterea Ipsi tillum conciuem suum,er Clodiant amauit, quam ficto non ire L esbiam dicit Sicuti Madauis
relictis Apuleius tellitur in oratione ad Cluudum Maxiam . Eruditorum con ensu docti cognomen accepit: ira enim peculiari epitheto Catuli a censetur. Atque hunc
quidem Ouidius Vergilianae maiestiti opponit, Tantum nominis apud eruditos, ac laudis est consequutus, Sed ciriuersus ipsius, qVanquam ut duriusculi notantur. quod utres Plinius asserit tmen perelegantes habiti sunt, defectatores complures in his inuenit: sicuti Pompeium suae turninum, Sentium Augurem, qui Catulli epigrammata, ac Licinii mira diligentia ac studio fiunt aemulati: ut alias diximus. Val. Martialis catullum es hi audacter
praeponit sic enim ad Macrum: Nec multos mihi praeferas poetas,
uno ed tibi sim minor Catullo.
opus uum ad cor. Nepotem misit,uirum doctrina Cr rearum cognitione egregium. Dividitur autem in libros tres: ut primus Lγricos, Secundus Elegiacos, Tertius E pigrammata contineat. Ad hunc enim modum ordinem stre meliorem cuctodiemus. Elegium de coma Berenices ex poeta Callimacho in Latinos numeros conuerti earns ad O, ita in amicum misit, quae in E legiarion adfuc libro legitur. Idem Val. catullus a Fabio Quintiliano CT Diota mede inter Iambicos reponitur, ab alijs inter Lγricos. In
Atticis noctibuη ut poeta elegantisimus de uenustifim M. Gillio laudatur. Neque illud omittendum est, fui sie ab ipso catullo alia complura composita, quae uitio longae Metustitis desideruntur. C. autem plinius libro historiae naturalis xxxv m. ad caesarem VHlpasianum cum magia disserit mutorium de incunt metis carmen a Catullo