Acta sanctorum martyrum Simplicii Constantii vindicataopera et studio Petri Antonii Corsignani

141쪽

136 SS. MM. SI MpLICII, Cous TANTII, unde incipiant, an a Cyro , an a Dario, an ab Artaxerse Longi mano vel memore , plurimum est apud Orthodoxos Scriptores dissidii . Praeterea de tempore etiam adventus S. Petri Romam, non parum dissentium auctores, etsi omnes

Christi fideles sint certi de ipsius ad Urbem accessu : Nam Lactantius in libro de mortibus persecutorum asserit, Sanctum Petrum Apostolorum Principem venisse Romam , cum jam Nero imperaret: Orosius adventum illius refert ad Regni Claudii exordium : S. Hyerontinus ad annum secundum Claudii . Fasciculus Temporum ad annum decimum tertium . Pari modo , licet incertum esse concederemus, quo tempore, puta Antonini Pii, vel Marci Aurelii Sancti nostri Martyrio coronati sint, non inde sequitur, eos vel passos non fuisse, vel apocrypha esse ipsorum Acta, quae ad Antoninum Pium tale Martyrium reserunt , & Ferrarius ad Marcum Aurelium ; quum haec varietas non magni quidem momenti censeri debeat. Neque ex eo , quod Ferrarius eorum Passionem ad tempora Marci Aurelii referendam non probat, insimulandus erat; quoniam certus de Passione ex Actis , ut objectioni cederet , nonnulli quae accessoria erunt , mutanda existimavit : Nisi dicere velimus , quod cum nomen Pii, etiam Marco Aurelio, Antonini Pii Successori tributum fuerit, proprium ejus nomen non erat, sed aliquando ab aliis ita fuit appellatus, ut Natalis Alexan

nem docte colligit ex duabus Apologiis Justini Martyris; ex ea scilicet, quae prima describitur, & revera posterior est, data ad Senatum S ad Imperatores Marcum Aurelium , di L. Verum , in qua D sicut & in altera , quae prima est , ac secunda inscribitur oblata Antonino , Marci Aurelii antecessori J Pium appellat , ut ipsum, qui humanissimi crediti Principis laudem affectabat, ab innocentium Christianorum

persecutione avocaret. Hac autem ratione expensa , quis non videt de medio ablatum esse objectum actis nostris a no-cronismum de tempore Passionis Martyrum nostrorum ,

etiamsi dicamus cum dicto Ferrario, eos passus fuisse sub Marco Aurelio Antonino, qui ab Iustino etiam vocatus est Diuitiasti by Corale

142쪽

Pius , ablatamque per nos quoque priorem dissicultatem eorundem Censorum , Antoninum Pium nullam movisse in Christianos persecutionem et Sed ad alia clariora transeamus. Nora II.

Μ Emoratis M. Aurelio , ct Lucio Uero Imperatoribus, qui inter Christianos erant spectatissimi, illis jubentibus, vel permittentibus, ad necem quaerebantur, ut recte observat Cardinalis Baronius in Ecclesiasticis Annalibus rpraesertim de S. Polycarpo Smyrnensis Ecclesiae Episcopo sub anno septimo ejusdem Marci Aurelii Antonini , vulgi clamore ad interitum quaesito, ex cit. Scriptore ad annum c. m. Tom.II. n. s. S s. qui num. . ibidem ostendit, a dicto M. Aurelio Antonino , L. Verum sibi collegam adscitum : Exinde autem duo eodem tempore regnarunt Imperatores , Divi Fratres appellati, & hi ab sequentis aetatis historicis confusi, multis errandi occasionem praebuerunt: Nam Lucentius ad Ughellu in cit. edit. 2. Tom.Ix. sub Archiepiscopis Brundusinis col.9. n. marg. I. inquit: Antonino Pio, anno Is r. fu

rogati sunt in Imperio M. Aurelius, ει L. Merur, quoram nomenclatura apud antiquos diversa erroris etiam quandoque occasio fuit Melesiasticis Scriptoribus: Et in Tom.1. Ita l.Sacri ejusdem editionis sub antiquatis Episcopalibus col.22. in Anis notat. n. r. sic habetur: fAntonini J. His es M. Anionius , qui cognominatur Herus, ει cum L. mero fratre imperavit, G Antonino Pio Deees : Igitur Antonini nomen dictis Im peratoribus tape commune, ut dictum est, auctoribus e rorem , ac historiae perturbationem attulit. Quod si dicas cum Tertulliano, eos nulla adversus Christianos edicta proin mulgavisse, lege Eusebium histor. libr.v. cap.I., ct Barci

cto id aliquando acciderit narrant, declarantque, ingentem ea tempestate persecutiooem populi impetu commotam, Proconsulum quoque Provinciarum ausu excitatam: Qui nimmo ipsorum occultam Imperatorum immanitatem, Chriasianos vexavisse: In citi Eusebii Epistola de Martyribus Lug-

143쪽

138 SS. MM. SIM FLICII, CONI TANTII, dunensibus, & Uiennensibus graece vulgata, & Iatine reddita a Rufino in Proaem. libr.v. , quam etiam referunt Esthenius Pape brochius , ac doctissimi Socii in Actis Sanctorum Orbi, Tom.I. ad diem iI. Junii pag. Is l. , haec habentur: Septimo decimo anno Imperii Antonini Heri .... permultas ορο

his Romani Provincias, ex acclamatione , G Ieditione Vulgi perseeutiones dirismae concitatae sunt, isa ut millia Martγ-rum per loca singula fierent.... De re ipsa Iosephus librivit.

antiquit. cap.xx. , & Ruinartius in Praefat. Generat. ad Acta Martyr. sincer. g. II. n.23., qui sub L. Antonino Vero, Martyres pene innumeros per universum Orbem enituisse ait: Nonnullis autem Viris Criticis contra sentientibus, cit. uinartius ibid. pag. 2 s. ita respondet: Nec juvat opponere, plerosque imperatorer ingenio mites, atque ad clementiam proelioes fuisse. auis enim inter Romanos LN Niso mitior, aut lenior unquam creditus est Et tamen fratris sui natalem diem clarissime celebraturus, apud Caesaream Pausinae sp es oeula exhiberi jussis Deinde pergit: Porro plerique eviis Imperatoribus, qui ob lenitatem ab Ethnicis Scriptoribus maxime laudantur, ut plurimum atrocissimi Christianorum persecutores fuere. Nec mirum sane, eum acersus Grisianos saevire, crudelitatis vitio non tribuerint, quod eos sacri- Iegor, publicos hoster, maximorumque flagitiorum noxios esse

arbitrarentur .... Idem in .HI. pag. xxxIv. seq. , varias sub

dicto Antonino Pio persecutiones, de generales sub M. Aurelio Antonino, Lucioque Uero saevisti: probat: sic & in Bre v. Rom. ad diem xxH. Mensis Aprilis, ubi inter alios sequitur, quod Soter Fundis in Campania natus, Pontificatum postea gerens, tertio anno sub Marco Aurelio Imperatore Martyrio fuit coronatus: Praeterea anno Christi C. Lxx. sub Aniceio Papa , Baronius Tom .i I. Annal. col. I 82. n. .

S 3. ea luctuosa Christianis refert, quae Tertullianus in Apo logetic. cap.x L. scribit: Natalis vero Alexander hist. Eccles. TOm.VI. saecul.II. cap.v. s. iv. edit. ult.Neap. inquit: Pos Antoninum Pium imperavis Mareus Aurelius Antoninus Herusetur gener . Tum primum duo Imperatores, Augusti nomine Sempublicam gesserunt Exindeque memorat β. Potbi

144쪽

ae UICTORIANI ACTA UINDICATA. 13ρnum , & alios Martyres sub ipsis passos, atque Proconsules aliquot, ceterosque Judices Provinciales, qui Christianorum nomen ad supplicium lassicere arbitrati sunt: S pag.σs. adindit: Mareum Aurelium quantumvis se devinctum Christonis

professus sis; non tamen Chrisianum factum, sed popularem superstitionem fectatum semper fuisse. Franciscus Pagius in

Brev. histor. Chrono log. Critic. de Pontific. Roman. TOm.I. pag.23. , quarta memorans sub dictis Inapp. Ecclesiae persecutionem , quam alii quintam , vel sextam vocant, Sanctum Polycarpum Smyrnae Antistitem, & S. Joannis Apostoli cliscipulum, annoque c. Lxix. passum scribit, laudatque S. Justinum Philosophum e Palestina oriundum, qui post duas Apologias pro Christianis oblatas, iisdem imperatoribus anno c. Lv. pro Christi Fide mortem oppetiit: quim sine perinsecutionem in Galliis fuisse propagatam, variosque Martyres pro veritate Orthodoxa trucidatos narrat; alibi que de ipsis Antonino Pio, Marco Aurelio, & Lucio Vero Imperii Collegis agit in Critic. ad Annales Baronii in fin. Tom.1Lcol. Io r. Item Augustinus Calmet in Chrono l. seu Ration.

temp. pag. 8 I. assirmat, M. Aurelium Antoninum sub anno C. Lx I. usque ad C. Lxxx. regnavisse , quod & Bollandiani

latentur . In Martvrologio Romano alii Christi Milites tune passi leguntur, nempe ad diem xi. Junii plures Martyres de Confessores, quorum certamina pro Catholica Fide ad interitum usque per totius Orbis terrarum Ecclesias recitantur et ad diem xvii. Aprilis de S. Aniceto Papa in Bre v. Rom.habetur: Anicetur SIrus , Lmperatore Marco Aurelio Antonino,

praefuis Gelasse .... propter cirisi Fidem Maruris eorona.

ius ...'. Et ad diem xiv. Maii de SS. Martyribus Victore, de Corona in Syria sub Antoninti Imp.r quibus addas Zem risenum , tunc temporis Christi Martyrem, ex eodem Brev. Rom.ad diem xxv r. Mensis Augusti, alibique alios leges. Exstat Romae columna Antonini imperatoris rebus ab

pso gessis clarissima , quae post Germanos, ct Parthos bello devictos erecta est, atque historicis imaginibus anaglyph ἱ-ce insculpta: An vero ipsi Antonino, vel potius M. Aure lio Antonino Augusto Successori dicata fuerit, pro certo mu

145쪽

14o SS. M M. SIM FLICII, Cous TANTII, ni me habent Uiri docti S Romanarum antiquitatum p riti, de quibus consule Ephemerides Literatorum Italiae anni M. DC.Lxxv I. Romae editas pag.33. : Hanc ipsam columnama Petro Bartholo Notis illustratam , Joannes Petrus Bellorius postea evulgavit. Aliam vere Antonino Pio dicatam ad campum Martium cum Basi magnifico, opere anagliphico ejusdem Imperatoris Apotheosim reserente , Clementis XI. Pontificis jussit e priori loco, ubi aedificiorum ruderibus & terra circum aggesta pene obruta fuerat, in plateam Innocentianae Curiae translatam, conspicua Dissertatione illustravit q. Joannes Uignotius Vaticanae Basilicae S. Petri Beneficiatus, & Uaticanae Bibliothecae olim Praefectus. Nunc denique relatis , addo ipsorum Bollandianorum sensum in Vita septem Fratrum Martyrum ad diem x. Iulii Tom.11I. dicti Mensis edit.a. Ven. Pag. IO. β.III., ex quo Samstorum nostrorum vetustissima historia ob nomen Antonini, indiscriminatim ipsi, suisque Successoribus inditum , magis magisque firmatur. Sie enim loc. citi quasi pro re nata scribunt: Acta horum Sanctorum Mar0rum , aliique auctores , qui eorum agonem Lia seris eelebrarunt, eos sub Antonino papos commemorant. At

nomen illud pluribus convenit, ct ab antiquis, ut recte ob servat Nilomonitur indiscriminatim inditum fuit Nito Anto-xino , ct Mareo Aurelio Antonino necesseri ejus. Praecesserat Baronius, duobus hisce tertium Antoninum ad ungens :nam, us loquitur ad ann. I 63. n.2. Antonino Pio desuncto , Marcus Aurelius Antoninus cognomento Philosophus, ει Lucius P ius Verus Antoninus succedunt Imperio. Placuit Earonio Marurum passionem annectere anno II ., quo regna

bant duo postremi Antonini, ides Mareus Aurelius, G Lu

etur Verus ; fortasse quia sub horum , quam sub Decesseris

imperio, multo gravius ferbueris persecutio tam vid tur cerIum e numero plurali Augusorum, his tanium in Actis

exhibito , confici ne quidem per militer , nedum probabiliter posse , duos iηtelligendor esse Augusοι, qui ut regnarunt,aiibi semper recurrenιesis Antonino. Iam vero , quia solius Antonini s ut in historia Martyrum nostrorum, J nomen ali

bi semper is Actis exprimitur, coniicis idem n demonitur,

146쪽

κT UICTOR IANI ACTA UINDICATA. I 4 I

saepe nominatum Marurium accidisse , quo tempore L. Herutversabatur in Oriente , bellum gerens eum Parthis, adeoque verset Gn. I 64., quandoquidem L. Herus profectus fuerit Roma ann. I 62., eoque reversul Iss. Sic ille opinatur ex conjectura non improbabili Hinc e S. Felicitatis dictorum septem Martyrum Matris Passione ab auctore Anonymo descripta, & in cit. Tom.III. pag. I 2. relato, ut in Iostro etiam Anonymo de solo Antonini nomine, Sanctisque Simplicio, Constantio, & Uictoriano legitur, habetur: Temporibus Antonini Imperatoris orta esseditis Ponti eum , G Felieitas ita lusiris semina erem septem filiis Grylianissimis tentata es . . .

Qualisnam esset Christianae religionis status illis temporibus , ultra superius dicta, cit. tradit Baronius in Annal. Ecclescum Crit. historico-Chronolog. Pagii Tom .iI. editione novissima col. I 2I. qui etiam coLI 22. circ. fin. ex Tertulliano in Apolog. Cap.v. de ipso Imperatore scribit: Et quantumlibet

nullo alio speciali Edicto D ut de Antonino eertum es id testin-ie Tertulliano J vetaretur Chrisiana Religio , nihilominus mille circumventi calumniis Chrisiani , frequenter a Judicibus extremo supplicio damnabantur : non defunt de his sub eodem

Antonino Pio certa exempla . . . . At coLI 28., ea doctissimi Cardinalis Baronii verba leguntur, quae jam descripta sunt, quod nempe absque Edicto invidia Magistratuum ob Christianae Religionis mirificam propagationem , vel calumniis contradicentium , Sixtus Pontifex, aliique , eodem Antonino regnante, Martyrio fuerint coronati. De Iustini constantia pro Religione suscepta, vide d. col. I 28. , dc Ias.

g. XV.

HAne aliam dissicultatem in saepedicto g. 1I. conscriptam de Pontio Praesecto Christianorum infesto , penes Achanostra memorato , inconcinnam pariter judico : Se ηδε δε- spectum ex illis quoque nobis es nomen Pontia Praefecti Usebis, ut vocatur .... ; nec illum reperis inter alios hoc incio functor, qui habentur pos Fasos Romanos Consulares editoι Amselodami cano Iros. , auctore TheodoroIanfinio....

147쪽

ANtequam objectis satis faciamus, illud in primis monemus: eruditos Uiros, qui vera Monimenta excutienda suscipiunt, ne plus aequo illa convellant, critico judicio temperate uti debere ; quoniam si ad ingenii potius ostentationem, quam ad historiae veritatem illud adhibeatur,

ita eam pertubabunt, ut evertant, non quaerant vel illustrent. Cum igitur, bona pace dixerim , nulla sit firma ratio, quae iisdem Αistis adversari jure possit ob Pontii nomen a dicto Theodoro Jansonio, ac etiam Felice Cante lorio a Bollandianis omisso, qui de Urbis Praefectorum serie tractarunt: idcirco ex infra delibandis, ea prorsus genuina hac

etiam in parte reputari debent. Ut autem a Jansonii silentio, ac praeteritione ordiamur, de iudicio tantum negativo agitur, quod Actorum nostrorum fidem , ad hanc usque diem per venerabilem tot seculorum antiquitatem nostratibus populis transmissam , nullo pacto, nullaque ratione frangere valet: Nam Viris emunctae naris, S in critica scientia eruditis planum certumque est , id argumenti genus nullius esse roboris vel momenti, quemadmodum scite firmavit P. Honoratus a S. Maria in Animadvers. criticis Tom.I. dissertiuL art. iI. g. . : Alitern nusquisque contra historicam veritatem , si quid a Scriptoribus incaute praeteritum esset, allatrare posset. Quis enim fabulam diceret Sanctorum Laurentii, & Sebastiani Martyrium , eo quod, teste citato auctore art i I. s.nI., in Eusebiana historia sedem non habet Et quis absque temeritatis labe commentum assereret Translationem Almae Domus Beatissimae Virginis Mariae , quae Angelorum ministerio e Nazareth ab Infidelium potestate juxta Horatium Tu esellinum in Lauretana historia libr.I. cap. v. , in Dalmatiam prius, deinde ad Laureti agrum Picenae Provinciae sub Caelestino Papa H delata fuit, ex eo quia S. Antoninus Florentiae Archiepiscopus, non ita multo post in Locis vicinioribus vivens, de mirabili hoc prodigio nullum verbum in sua historia fecerit Cunctis etiam exploratum est , varios Consules Romanos ,

148쪽

aT UICTO MANI ACTA UINDICATA. I 43 ordinariis olim Coss. a Scriptoribus suffectos fuisse; & tamen ab aliis oblivioni traditos, ut scitissime ait Ioannes Gottii eb. Hein eccius in Comment. ad Legem Iuliam , & Papiam Pompaeam cap.Iv. his verbis, optime scopo nostro faventibus:

suum Legi nostrae nomen induum fueris a M. Papio Mutilo, Os Poppaeo fecundo Osf. de iis eorumque Familiis , quaedam hoc capite disserere juvabit: in plerisque Fastis, praeterquam apud Dionem , Consules illi plane omittuntur , O ordinarii

anno II. CcLXII. occurrunt apud Dionem , apud Cassiadorum ,

G Marianam Seotum ab Sulpietur , C. Pompeyu1 opus. Plinium in editionibus, plerisque , praeter iliam Harduini Cn. Pompeius, ει a. Sulpicius in Fasis Oxoniensibus a Petro Relando editis, Sulpitius, ct Poppaeus ; in Vindebonensibus apud Henr. I risium Camerinus , G Sabinus : alibi aliter sufectorum , quum ab his Fastorum Seripioribus ratio haberi non soleat: nec Papii, ct Poppaei nOsri in tuis mentionem

fieri animadvertimus is NOTA ILREcensitis doctorum hominum & criticorum iudiciis, alia insuper addimus, quae, ut reor, ingestam dis ficultatem avellunt. Si enim memoratum Pontium Urbis Praefectum asserere nolumus, Publium ea dignitate insignitum habemus, qui sub eodem Antonino Pio Christianis infestus , Passioni ad interitum usque praesto fuit supradictae Sanctae Felicitatis, & Filiorum ejus , teste S. Gregorio Ma gno Homilia IlI. in Evangelia: Proinde Theod. Ruinartius in Actis Martyrum sinceri ad Praefat. Generat. s. Il. Pag.22.. scripsit : Pasi fiant hi Marines eires annum centesimum

quinquagesimum sub Publio Urbis Praefecto G Antonino Imperatore: sub quo , ei si placidi mo Principe Maruria non desuerunt. Certe primo ejus anni imperio palus es raeleobο- rus Romanus Pontifex: quem gloriosi me Marorium scipe, non solum Eusebius in Chronteo, ta libr.v. bisoriae Eccloassicae cap.via, sed etiam S. Irenaeus libr.DI. adversus haerescicap.uI. aII tantur. Publius apud Romanos luit etiam Prae-

149쪽

144 SS. M M. SIMpLICII, CONSTANTII, nomen , quod inter decem & octo aetatis Varronis usitat insima, ex eodem M. Varrone recenset Justus Lipsius in tracti

de Nomin. ROIn- cap.I., quem compendiose redditum exhi-het Joannes Michael Dilherrus in appari philog. libr. l. n. 3. Pag.2Ο .: nomen autem Pontius apud Luc. Florum in Romanis, Latinisque monimentis frequentissime occurrere ;Iatet neminem, qui aliqua antiquitatis praestat peritia; unde rationi, usui, & auctoritatibus illustrium Scriptorum congruens erit arguere, unum , eundemque fuisse Urbis Praefectum, qui ab aliquibus Publius, ab aliis Pontius fuerit appellatus , quique Romae, ut diximus, floruit sub eodem Antonino, ac memoratus in iisdem Aetis SS. Felicitatis, ejusque Filiorum, & in aliis Simplicii, Constantii, S Uictoriani Martyrum nostrorum : nam veteres quandoque per no

men, aliquando per praenomen aliquem appellare consuevisse, res adeo Viris doctis perspicua est, ut supervacaneum omnino esset exemplis ostendere. Neque res ipsa eruditissimos Bollandianos praeterit, quam in egregio de Achis Sanctorum opere tot Voluminibus diffuso , non semel indicant& opportune illustrant: quod si alterutrum ex his vocabulis Publius, & Pontius nomen, vel praenomen malimus, eandem vim S par pondus conjecturae, & argumento sententia impertiet; cui confirmandae multa ex antiquitate petita suppeterent, praeserti in in literatis Lapidibus. Ueruntamen multos Pontios, atque Pontianos variis temporibus,variisque Imperatoribus exstitisse,apud Gravesen in Tabul.Chron. Romanorum Consulum, dein corpore luris Civilis manifeste liquet, ubi de Pontio Nigrino, Pontio Luciano, Pontio Paulino, caeterisque mentio habetur: & in L. V. f.1 I. T ad Legem Juliam Majestatis, cuidam Pontio ita rescriptum fuit: Non videri eonira Majesatem fleri ob imagines tamari nondum eon- faeratas venditas: cujus Sanctionis Ian. Vinc. Gravis a m minit in Trach. de ortu , ct progressu Iuris Civilis pag. Is r. : Si vero alia via Censorum oppositioni respondendum est, evidens mihi videtur in nomine, officioque Pontii aequivocatio ; quum in memorato antiquo Codice hedino , sve

membranaceo ab iisdem Bollandianis in Tomo v. ad dictam diem

150쪽

diem xxvt. Augusti citato, & dono Ughelli ad eos misso, plura de Pontio, di Martyribus nostris adnotata fuerint ;tum etiam in vetustis Celanensis Ecclesiae Tabulis a Ferrario supra recitatis, & in antiquo M.S. apud Ioannem Baptistam Marium haec verba legantur: Eadem die Pontius Praefectus

ab Antonino Imperatore missus es in Franeiam, Imperiales deserens Literas : E quibus merito argui potest, quod si quis

Pontius ea tempestate Imperatoris administer vixit, hic in M.S. nominatus, esse potuit Romae Praefectus, vel simili h nore ornatus, qui postea Imperatoris jussu in Galliam est profectus: Hinc omnia in relatis Tabulis conscripta , quae hunc Pontium e Regione Gallorum, aut ab Illyrico, & Dalmatia in Martyres nostros furentem narrant, iisdem Tabulis , S laudatis Actis consona putari oportet, vel saltem non absona . Id magis magisque patet e sequenti Iuris Civilis Textu, a nobis diligenter comperto, ubi dicta oppositio explanata videtur: nam Imperator Antoninus Pius, Pontio cuidam Urbis Praefecto, vel Praesidi, aut Proconsuli, Imperiali Mandato ita jussit in L.viI. f.rv. 1Lde Accusationibus,

S Inscriptionibus: Cum Derilegium admissum esseι In aliqua

Provincia , deinde in alia mivvs crimen a Divus Pius , Pontius Proeulo reseripsit, postquam eognovisset de erimine in sua

Propineia admisso, ut reum in eam Propinciam remisIcret,

tibi scrilegium admisisset. In editione Goti fredi legitur: Ponito Proculo : In aliis vulgatis: Proconfuli: inum autem res ita se habeat, nemo unquam jure negabit, Theodorum Jan- sonium in Fastis Consularibus, Pontium in Actis nostris memoratum praetermisisse ; ac ideo, ut bene coniicitur & mihi docta Epistola suasit Matthaeus Gyptius Neapolitanus nuper vita functus, & antiquitatum valde peritus, hic esse debuit ille Pontius; qui eosdem Martyres ad Antoninum Imperatorem , vel Successorem M. Aurelium Antoninum tunc temporis in Marsis agentem , sicuti Acta nostra, ct allata Manuscripta , sive congesti Scriptores probant, vinctos misit, ut hae diligentia Imperialia Mandata, quibus Praesides Provinciarum res magni momenti Imperatoribus significare tenebantur , teste Baronio Annal. TOm.I. col. 244. n. 22 s. a ac