장음표시 사용
371쪽
eas, multis adhuc tenebris involutas. Et sane hoc midium fuit a prima adolescentia. Nec quissiluam praeter temporum iniquitatem paulum inde abstraxit. Multa quoque in hoc genere, vel consecta jam habeo, vel affecta. Eo majori voluptate redeo nunc ad nudia meliora, quae magis placitura eonfido, & tibi, & aliis itidem bonis. Graviorib' istis lassus sertasse iterum revertar ad eruditionis sementim, ad nuces. Non tamen excie e reddar avis fera , ut domum redire
oblivisear. Nisi fortasse, ante me longus corripiat somnus. Quippe jam annum pulso sexagesimum, ut vitae non ita multum s peresse videatur; sed haec curae erunt Imperatori simmo, qui ubi d statione hae nostra avocabit, laeti aci meliores sedes avolabimus. Perlaesi etiam ineptiarum, quibus sese, &alios discrueiant, erudituli nostri nihilo sae- νὰ amantiores bonae mentis, quam infrunitum vulgus, cui facilius ignosta Peleant studia universa, si nos duntaxat gloriae praestant animalia, nec ad soli vim pietatem, ac prudentiam ducunt. Scio te juxta mecum opere , Vir Nobilissime, eoque lubentius hanc querimoniam apud te deposui, non quasi mihi hie quidquam seratur, aut metatur, sed quia me miserescat ordinis nostri.
Sed de isto satis, ne in Epistola hae videar
velle rhetoricari. Vale, Nobilissime Hi geni,una cum Heroilia CGnjuge, ae simillia
universi. Amstet lanii, nonunicio lac xxxvi. tuo,
CCLXXXII Ger. D. Vossus, Ioanni Beveroricio,
V. G. S. P. D. TNvitus a Colvio meo an tuo dicam divellor, si in candore hoc meo, locum inveniret livor, non possem tamen Dordrect innis boni quicquam invidere. Attamen si posse puto,iui uinto credes, d caero OG dine neminem me praeoptaturum, Amstellae
urbi Q lvio hoc: Iure dixerim, inimcumtivere amem; prope etiam porro 'ρω- quicum obeam lubens. De nelia illa,&erudita Boetovicii anima,idem n-
. Atque hoc par cum sic diligem, merito lator de amore, quo mutuo vos, de me paria
ter complectimini, eumq; affectum, pere
nare vobis volo. Pro novo veteris hujus amoris indicio, capio etiam, quod dono transmiseris operis de vitae termino editi nem iteratam cum accessione luculenta,quac
me valde oblectavit. Dedebit tibi posteriatas quod tot bona ingenia excitatis ad di quirendum de hae re. Num placet, qui Dianam Eridis, ate jactum praedicant, si
dem est haec controversia, ex iis, in quibus liceat dissentire; dummodo nes Deo ad matur futurorum contingentium praesti et tia: nec homini, arbitrii sui libertas: qu rum prius qui facit, Dei, qui alterum, i, minis destruit naturam. omodo tameta
haec duo, & in isto,quod sub manibus habes.
de in caeteris negotiis conspirent, nou cuivis promptum est dicere. re istoc sanὰ ventilent homines acuti. Nos interea labotibus eorum suaviter stiremur, eoque avidius iis pascemus animum, quia tuo, hoc est amicissimi hominis,epulo excipimur.Scias vem nulla a te fercula apponi, quae magis sint algustum meum, quam ubi video minimum reeedi a sancto vetustatis choro,
6 s,' Hύμοναι jubeo sibi habere res suas . Mihi quibus antiquitas desipit, parum ipse
sapere videntur. Responsum debeo conmsanguineo meo Somerio, Collegae tuo opti mode doctissimo; sed dabo operam prope--
diem, ut me exolvam. Salutabis meo nomine, plurimum, ante omnes vero, Iectissi
CCLXXXIII. Ludoviso Crocio, S. P. Bremam. Dic bona fide, doctissimo, &quod ma
joris ego ficio, mi optime Croci, utrum miraris magis,quod tuis, & praestanti simi illii literis compluribus, vir ego haud malis, de vestri utriusque amicus non a multis, non unius anni otio neglexerim
res ndere: an quod nunc postollationem vestram sponse, nullo etiam oblato scribendi argumento, Epistolam hanc mitram Quid impulerit qua res; nempe non alliud, quam, quod eogitarem , non venia si verbo matulae selum, ut in veteri dicto est, mineuriae etiam Uoduni esto oportere .
372쪽
Nec enim amicitiae fiducia, semperii tesse negligenti. Vides, ut negli,ntiam ipse
hoc appellem, sed hoc cum iacio, nulli injurius sum praeterquain mihi. Utcumque enim alius, incurram hoc duxerit, pro t men mihi conscius sum, nullius minus me
fuisses eorum diao, qui aliquid apud me possunt quam mei ipsius, idque iam a biennio , aut triennio. Α mane ad vesperam salutor, compello distineor, ab nonnullis,
commodo, & meo, & publieo, a pluribus dispendio, Se meo, & Reipublicae Literariae, cui non possum praestare, quod volo, de a multis annis pollicitus sum . sed utcumque
videar incuriosus in amicorum rebus, quia non facil8 rescribam, nihil tamen me indu- sttium magis, in iis exequendis quae post les . Spero neuter vestri conqueretur u quam, claudicasse affectum meum, in illis Promovendis, quos commendassetis. Nontainen salicius unquam successit, quam in Hellersichio. Eum confestim deduxi in aedes amplissimi Michaelis Pau ii, quem virum norificio, partim ex Parente Consule, magni nominis, temporibus Synodi Dor-dtechinnae, partim ex fratre Legato nunc,
ab illustiislanis, foederatae Belgicae ordinishus, ad Christianissimum Regem. Multum profecto vestri amborum literis commendautiis debet. Nam absque illis esset, non in eam dixi domum venisset; unde auspicato praefectus curae, de institutioni filii, quem unicum habet Illustiis sinus Arausionensium Princeps. Spero majores eum honores manere paulatim, quam ipse existimet; dummodo is porro erit, qui titit, & fortuna semper sua recte uti solat. Niliacco, quo Helle; sichius ante, munere fungitur Gr novius, non lacris quidem , sed literarumtamen studiis, Hellerschio superior: nam hono judicio, ut de industria taceam, in ptimis quibusque Latii, ac Graeciae scriptoribus est versus. Quod propediem sortasse testabuntur Cliticarum Observati num Libri, quorum partem vidi pariter ac probavi. Magna omnino, & pulchra nobis, ab hoc ingenio speramus; in rece jam Bibliopola vester adest, cui has literas tradi Oportet. Quare abrumpam ; salutem dices plurimam Doctori Issillio, quem talem hic Comperi, ut non possim non amare; sed de eruditissimo Cochio, cujus monumenta sic salivam mihi movent, ut in iis illum repo-
nam, qui magnum ab eruditis, ac imprimis a posteris, pretium snt relaturi, neu aequa aliquod desiderem, quam ut pergat sic de studiis mereri. Et quid impedit quo minus salutem etiam adscribam Clarissimo Bergior viro raris virtutibus; sed mihi illum, quam
maxime commendat,quod intelligo, ant quitatis eum esse admodum amantem, nea tristibus hisce temporibus, affectu,sed pretio sui omnia aestimare. Te quoque sic anima tum scio; planeque confido, nunquam in in hoc Ecclesiae Rhisinate, pacis, Ac concordiae studium velle deponere. Ves .
Ad honoratissimum re Re verendis semin Christo Patre Guillelmum
Episi. Londin. N JLignum Angliae
Reverendissime tu Christo Pater, honoratissim .
od Thesauris te suis praefectum vo-
luerit Serenissimus Dominus optimus Rinum Carolus, id ingenti me gaudio per- fumi. Solum dolet tarde adeo id pervenisse ad aures meas. Absque doctissimo de amiacissimo Gossio esset, nunc etiam nescirem Sed riunt post longiusculum etiam intervalialum gratulandi ossicium non solere esse ingratum. Quod ante igitur seci sic mallem, id nune demum serius quidem nec tamen serio minus iacio, tantamque honoris a cessionem fortunare volo non tibi modo tuisque, sed cum Ecclesiae tum Regno Angliae universo. Atque ita fore auguror, live spectem tum tuam pietalcm, tum prudentiam, industriam, fidem, quibus intrinctandis pecuniis Regiis opus esit sive etiali cogitem cu)us rei ex quo primo in Britannia pedem posui, ignarus esse non potui,quanta tibi eo unctio animorum sit cum heroo illo Reverendissimo & Illustrissimo mino Guilhelmo Archiepiscopo Cantuariens. Haec spem faciunt optimam, si minus ferrea hac aetate prorsus aureum redire Ecelesiae seculum possit, habituros nos tamen tale, quod ab aureo propius absit. Quocirca non desinam una eum meis assidue preces ianitate ad Deum boni omnis fontem,
373쪽
ut tiam Serenissimo & augustissimo Reginaeo Carolo, tum toti familiae Regiae, tum utrique etiam vinii, tam nobili pari, ac porro aliis Ecclesiae ac Regni antistitibus ad res Britannicas feliciter moderandas longam de
prosperam vitam conserum. Amstet uni,
CCLXXX v. Fortunato Pleinpio. Lovanium.
Escio, Clarissime Plempi, utrum magis meis debeam occupationibus succensere, an potius moribus meis, hominis, nec dissiteor) tardissimi in ossicio Epistolari. Ab que utroque horum esset, egone nihil hactenus respondissem Plemplo viro tam suavis indolis, tam rarae doctrinae, ejus etiam in p. literaria dignitatis 3 Quod si magnam aliis in humanitato tua, mihi de perspectissima, fiduciam haberem, post tantam ccss tionem, deinceps quoque a scribendo abstiner , tantum, quia putarcm, uerum Me Aficium hoc, teque aliorum esse similem, qui contemptum hoc sui interpretantes, plumbeas idcirco iras gererent. Sed mihi negotium cum Batavo, qui nunquam exuet simpli eo ac candidos suae gentis mores. Ac t lem se semper, mihi, dc amicis, quos hic magno numero trabes, exoptem. Videor mirulii belle satis negotium meum egisse, sic me excusando. Scdi iustae Plempius candidus, in Volsio candor desidercturr Ne Deus sirit. Quare, ne, non dico alius in me , sed
ipse candorem desiderem meum, cogor aliud apud te aperte promere, cur alteris literis tuis non responderim. Verbo dicam, puduit. Cur vero inquiest Meministi argi menti 3 E rat id de furore nostrorum in Thenensi oppido. Vix de eo scribere nunc si stinet animus. Ubi horribilis ille nuntius aures meas perculit primo, nihil fortunatum nobis speravi, usque dum supplicibus votis, de seria delicti poenitudine Deum nobis propitium reddidissemus. Nec sane vel me, vel alios similiter animatos, opinio sesellit. scis ipse, quae sint consecuta,& melius longe n bis. Nec tibi, vel ullis, in Brabantia, magis aegre est, tam crudeliter Scapham dixero
Scapham )actum esse Tinis,quam Vosso,&amicorum aliis. Nobis, nobis, ea res maxi-mὰ detrimenti fuit. Nec tam Batavorum tuorum hic culpa, quam Gallorum. Scio ut plerumque, qualido res secius cadit, alter alteri impingere soleat culpam. Attamen exploratum mihi, prope omnem hic Gallis culpam tribui deberet Et tu,credo, nunc in eadem es sententia. Non quasi dissileri velim sortata,& gentis tuae sex septem, vel plures, etiam, si sic velis, Gallis fuisse immixtos. Etiam Bataviam scio habere, qui facile alieno, etsi pessimo, rapiantur exemplo. Ad Principem quod attinet,si pietas non absterruisset, saltem gloriae studium, principibus omnibus innatum, non sivisse, sic licentiam Gallicam grassari, modo in furore illo, ullus fuisset, vel rationi, vcl authoritati, relictus locus, locumque non potius habuisses Poetae
Necdum placere arbitror, ut filum abrumiapam, sed velle, ut aliquid addam de opere
Cl.Fromondi, quo mc,quo amicorum alios, summus vit donavit. Nisi mihi iccum homine tam candido, de cui tamen Candore nolim cedere, sermo foret, silentii tam longi, quam tamen nunc dicam,reti rem causam. Ipse non abhorreo ab Oligant opinio ne i quam satis probabilem, etiam judicavi: priusquam aliquid Origani vidissem. Non
tamen, ut alteram, Ptolemaicam dico, opianionem respuam. Scis quam dissicultera me impetrem, in aliquid improbem, quod majorum comprobavit Iuthoritas. In sacris sane nunquam ab iis recedam, quae Consensu Ecclesiae Veteris comprobantur. His aliquanto alia ratio: Accedit quod tot Antiquis, ante Aristotclem, longὰ alia menssuit. Et tamen Ptolcmati opinionem haudquaquam damno: solum existimo esse hoc, inter Naturae occulta, ac poste inter homines eruditos, de negotio illo disquiri. Vis,& aliam silentii mei causis ' Is qui adversius doctissimum Frontondiam sentiat, Hortensius est, Collega mihi in urbe tua patria conjunctissimus. Scis quae hac de rescripserito:
quaedam scio affectu iuvenili, sed magis
magisque judicium cresecti ut si res integra foret, eadem fortast aliter tamen fit rit dicturus. Interea multum pro dono debeo Fronaondo: Legi iubenter, de legi isse juvit, dc perstat animus , quem tapius Ri 2
374쪽
apud te aperui; virum esse qui inter saeculi nostri Principes doctrinarum debeat rcponi: planeque animo meo aegre est, quod desinat
vos beare, tam multis,quorum spem,in priotibus Reip literariae fecit. Haec ego recensa funere veniens, chartae subito mandabam, metu, ne si ultra differrem seribendi munus, tandem obrepere, etiam amicissimo homini, possiet opinio, quasi non idem absens
forem, qui coram cram. Tu vero contra sic habe, clarissime,& amicissime Plenapi, me praeclaras animi tui dotes, non amare solum de aestimare , sed etiam venerari,ac porro veneraturiim semper, dum memor ipse mei, dum spiritus hos reget artus. Salutem, si occasio erit, clarissimo Puteano dices: de filio cujus nolle aveo, an jam c Sarmatia fuerit reversus: Nam nihil a sex septem inensibus de eo cognovi; ita ut interdum metuam, ne quid ei in itinere humanitus evenerit. Si molestum non crit, vel ad me, vel ad Stape-lium, tribus de eo verbis, perscribes. Eximio etiam ceculi hujus ornamento Tuldcno, Iutem meo nomine impertias; sed& summo viro Fromondo.
Unc demum forte tertitus Literis tuis, excudere omnia tua Blauneius coepit. Mavult enim cuncta, quam solum hactenusi edita. Et sic expedit literarum studiis, ut
uno M altero volumine,ves tertio etiam, contineantiar, quae Vir illo ingenio, domina,indust tia bono elaborasti publico. N ihil in quies fraudis latet' Nam quid si cessiet, ubi meus ille qui has literas defert, decesseriti,
Non hoc scriberem nisi tam scaeva cogitatio mihi quoque in mentem venit let. Ccrto ta. men habe iam orsos tua. Uti& filii Maimo nidem toto itidem triennio post ambitus &promissa neglectum. Grotiana itidem promissa necdum cloepit: & non minus Aυ Crotium morum istiusmodi quam te mitet. Quibus sim moribus, nisi satis haberes perspectum, hinc videres, quod magis amicorum rcs urgeam quam meas. Nam cum
tam multa habeam parata, quid mei susce-
rit 3 sed ubi hine in Crotianis, inde, quae
praevertcnt tuis ac filii paulum promoverit, de meis loquar, vel alteri Jansonio, vel Henrico Laurentio, negotium committam. Noli putare te si coram adesses plus in hoc negotio, quam me posse, qui te fratris loco diligo, 6c si haud nimium, plus tamen aliis apud Blaumium valeo. Sed non obscure video cur primitus plus receperit, quam possi Videor mihi videre post damnum ex aemulo vicino, post sumptus ex nupero filii comjugio, post tot annis coacervatas tot codicum editioncs quarum pleraeque non suis vendibiles, paulo ad rem factum attentiorem,&ut sie dixerim sub omni lapide scorpium,
hoc est damnum, metuere. Magna pars Librorum eius his duabus hebdomadis publi- ea auctione est distracta. Multi libri minoris venditi quam ipse excuderat: & non hoc meticulosum hominem reddere possit Do tuis tamen Viri Orbe universo celeberrimi meliorem majoremque spem semper
habere jussi. Nec na opere hic mihi Suada opus qui id satis per se videt Solum terret malus vicinus: sed jam persuasi nihil in tantii moliminis opere ausurum. Fore ut revoreatur utruinque nostri. Spero itaque paucissimas intra hebdomadas te aliqua visitarum tui. Nec magis decipi possim toties deceptus quam si nunc decipiar. Salmasius necdum Θ Galliis reversus. Grandes et Iim nores offeruntur in Galliis; sed videt non semper praestari, quidquid promittitur: nee
tanti sint aemuli ut eo non redeat ad nos.
Scripsit adversus Grotium Seldenus de mari libero. Rescribit illustrium ordinum mandato Gras inchelius I. C. Hagensis, quondam meus Leidae convictor, natus, si sorte sic magis notis, ex Basa sorore Basirationalis camerae praesecti. Comes Mauri lius ad Indos Orientales abiturus gubernatot futurus eorum locorum. Vides quam illustro heroes nunc eum locum sint obtenti ii quam antor nolo addere caetera. Scis me dicere, non quidem terrae filios, attamen
nihil qui forent ad tantam prosapiam. Deus faxit ut bono sit Reip. nostrae. Pau Pius Hollandiae Syndiis & in Gallias ante biennium circiter legatus quotidie expectatur; sed in Syndici munere ei suffectus Caietius Dordreclitanus Syndicus. Ipse sungetur
munere, quod in rationali camera obtinuit
prius. Fortasse Syndicus hujus urbis Bbrelius
375쪽
Venetias iturus legatus revocato Dornino de Lieri saltem honos is ei oblatus: sed an uxor assensera sit, non satis constat. Nec enim aliquid invita hac velit. Deus Opt. Max. diutissime te tuis, nobis, imprimis publico conservet. Optimae tuae uxori Con-jux mea salutem,filiae filia,omnes nos omnibus vobis. EtiamCLL. V v. Laurembergio e Stephanio dc caeteris porro Collegis plurimam dicito saluaem. Raptim, ut soleo.
CCLXXXVII. Guillelmo Anchiepiscopo Cultuariensi.
Reverendistinie, in Christo Pater,Dom. Illustr.
Usum opera mea, an abusum Calandrinum dicam , prope haereo incertuς Saltem facile mihi persuadere sinam, egisse illum magis negotium suum, quam Sermissimi Regis. Negat ille quidem suum abs RG
gio posse divelli. de quo quid sit nescio: sed
Vcllima, Cum operam meam postularet, ndide magis aperuisset, quorsum istaec tenderent. Sed ipsi porro viderint; nec enim mihi seritur, qui Calandrinis nec icruneiuum acceptum unquam tuli. sed illos potius ob summam facilitatem in commendando, habeo debendi reos. Ilucro dolet, q uod in rebus nihil ad me pertinentibus molestiam tibi, illultrissime Domine, pepererim , et quod fateor, vete est in Ecclesiae imo de Re gni negotia peccar .
Tandem Typographus aggressus est filii
Maimonidem la Idololatria. Deinceps o milia spem liquidiora. Ne solitarius prodat,
addam ei comitem de ei cm argumento Dissertationem nostram. Qua ex Opera nostra sipeto lucis non parum capere posse vel Cres cum τους tum imprimis Ecclesiae Scriptores. Dum caetcra majoris operae molior, ii sic illusti illiino ii omini etiam tuo videatur, publici juris, faciam, dii, de Baptismo Libros: de quibus memini me ante aliquot annos scribere. Prior majoxi ex parin antra editus, alter de Ritibus nunc mum proditurus. Absolvi & tripartitum opus de Symbolo Apostolico, Athanasiano de Constantinopolitano. In quo p ter alia, de eorum Auctoribus, & additione
Constantinopolitano faeti. Operosior labor de temporibus Hebraeorum usque ad cppta a. Tito Hieroiblyma. Hic ut de caeteris, ita Scde LXX. Danielis Hebdomadis disiero. Quem de ipsum spero intra annum hunc lucem videre poste. Nisi praevertat labor alius, de saeculo hoc utilis de Controversiis. inter Latinam Graecamque Ecclesiam. Atque in b is prope omnibus crebra mihi sed modestaeum tironio Dissertatio; ut grandioris operis sint quaedam quasi iamr-σματι
Caetera me spectantia,ubi otii tantum erit, cognosces ex optimo doctissimaci: G fio: cujus ego candorem ac pietatem magis magisque amo de aestimo. Nec facile satis praedicavero in eo, ut antiquitatis, ita rerum omnium praeclarum cognoscendi ardor . Quae ejus modestia est, sperabat hac etiam pane ex convcrsitione nobiscum aliquid suis studiis inclementum .s que cui per- honestὰ adeo a nobilibus de summatibus viris hie haberetur, aegre tamen divellebatur;
sed qui suus non esset, alienis pinhabete propria debuit commoda. Propitium numen Reverendissime & Iulustrissime Domine, longaevam tibi &prmspetam vitam largiatu
CCLXXX visi βGuilismo Archiepiscopo Caiatitariensi.
Reverendissime in Christo Pater, in Illustr.
Ainuit mihi hestertia die vir honestus, nec dignitati tuae ignotus, Philippus
Calandrinus; quem tum patructis sum c mitabatur,tum aliter vir ut virtute, ita litoris cultissimus, mihique perfamiliaris. Eorum uterque Gilandrinianiam mihi negotium esse comi vendatissimum exoptabat. Rcserebat vero Calandrinus,ut valde cupiat suas literas in manus Augustissilii Regis Caroli pervcnire: eoque id desiderare impensius, quia ignarus sit, utrum priores, quas gnatibus ali nibus misi, redditae sinti Ex
376쪽
eodem intelligo, hoc in mandatis habere, ut monilia Regia quae tertis hisce sunt,majestati Augustia restituantur. Sed incassum se ait laborare, frustraque etiam operam dehinc insumpturum, dum sic sunt Burimachii res, nec eas hic pecunias recipi de quibus ad Augustissimum Regem stribit. Necessum igitur cit, ut ca stoma de illa Buri machiana detrahatur, posteaque cedat in solutionem vel imminutionem pecuniae quae Bullamachio numeranda sit a Serenissimo Rege. Agitur res non Calandrini modo, quem auxilio dignissimum omnes arbitrantur, sed etiam ornatissimi adfinis ejus, vitia multis annis mihi cogniti, quem ob virtutem ab omnibus praedicari & aestimati semper intellexi. Imo agitur negotium R ita ipsius M cstatis, cuius monilia se restititere posse Calandrinus desperat,nisi precibus sitis apud Serenissimum Regem relictus sit locus. Iatelligo Calandrinum, non ignaro te, Reverendissime& Illustrissime Domine,in Bataviam ad expediendum,Regium negotium profectum esse. Ac video co plus praesidii collorare in bonitate dc prudentia tua heroica, ne pariter mala gratia sit apud optimum
omnium Regum ; simulque in sui ac familiae
in gravem incidat probrosimque ruinamis. . Equidem lateor me his argumentis compul-
sum esse, ut has ad te, Illustrissime Domine,
Iiteras darem, measque etiam preces seciarem , quo facilius Calandrinus,voti sui apud Serenissimum Rcgem compos fiat. Res est Deo acceptissima, erigere amictos, tu que id eximiae dignitati consuetudine diu iam in naturam vertit: quod tot beneficiis maxi vini; ipse obstrictissimus facilius certiusque possim praedicare. Neque in hoc negotio Calandrino solum auxiliares praebcbis manus, vel etiam assui ejus: sed multos quoque
sanguinei pis, vel affinitate iis junctos in quibus & aliqui studiis de scriptis ciarissimi; aeternum inclyto Regi Regnoq: ac illustrissimo nomini tuo obstringes. Omnes paritet oramus, ut Deus Opt. Max. Serenissimam Maiestatem Regiam, ac pariter te,Revocndissime atque Illustrissime Domine,Magnae Bruanniae Regnis ac Ecclesiae suae permultos
in annos conservet, salvos de incolumo
Justum quia hasce literas argumentum complecti putarem , nihil nunc quidem, quod proximis fiet,de robus meis particulatim perscribo; praeterquam Reverendissimae dignitatis tuae literas probe mihi redditas, Sc infinitum debere quod ea cura, in ea dignitate, in illis oecupationibus, mihi tam
tillo rescribere non fueris gravatus
CCLXXXIX. Guillelmo Archiepiscopo Cantuariensi.
Reverenduli me, in Christo Pater,Doni. Illustr.
MIbi gaudeo, Britanniae gratulor, Deo
gratias ago,de immissa animo tuo cogitatione sanctissima revocandi juris ejus, quo Reverendissmi Cantuariensis Praesules jam ab antiquis temporibus in lustrandisRegni Anglicani Academiis uti frui sol O-Sane non corpora solum nostra fluxa ac fragilia sunt, sed humana etiam instituta, licet optima,facile per incuriam in prius vergunt. Eoque ad retinendum grande illud disciplinae bonum nihil exoptatius a Deo & Rege
potuit evenire, quam ut priscum jus tanto praesuli restituatur, per cum potissmum i tantibus moribus obviam catur, cui ut sacrorum sic morum bonorum praecipue cura
incumbit, quique sic sanctimoniam ab illis
exigere sciat, ut cadem praecedat caetero
Sunt quidem florentissimae Academiae at bae: G eura tua deinceps se vincent, ac pulchriores pulchrioresque semper exurgent .
Quod bonum suum sapientissimi quique per se sine dubio vident, ac magis & magis
intelligent, nec solum nostra aetas,sed poste ritasetiam, ut sui temporis mendatori gratias propterea semper aget. Prius qui me jucundissimo hoc negotio laetissimus ipse perfudit,optimus de doctissimus Cossus noster fuit. Is aliquamdiu studiorum ergo hao in urbe egit, ac me usus perfamiliariteta iquia, quae viri modestia est , arbitraretur, studia etiam sua ex nobis aliquid posse cap re incrementi. Gaudeo me incidisse in micum tam amantem bonae mentis, x de quo non possim non optima quaeque mihi
377쪽
Genla. Vinius, Arnoldo Timuino
suo S. P. i has literas deseri, optime & Doctis-
.sime Timanne, is est D. Iaeobus Hint zerus exul Palatinus; sed dum patriae res florebant, in Heidelbergens dioecesi Ecclesiastes: eum mihi, postulato patris, commendavit,vir eruditus & scriptis magis magisque inelarescens Daniel Paraeus. Quem si non ob eruditionem de probitatem insignem multum amarem, amarem tamen ob summum erga me affectum. Nam suum mihi Lucretium, quem egregiis notis ornatum ivit, eonsecravit. Filius est Philippi Paraei, cujus tot scripta in humanitatis studiis habemus. Rus Terentium ac Plautum, ut caetera taceam, vises tibi amitror. Hic eun dem magnopere commendavit nonnullis in urbe nostra. Avus est magnus ille Germaniae Theologus David Paraeus, de quo satius
tacere quam pavea dicere. Haec de Paraeis, ut scias, a qua familia compluribus in urbe hac Hint Eerus noster comit dari memetit Equidem comperi ipse, virum esse ut integrum Sc probum, ita egregie doctum, aco dit quod honeste natus,honestis etiam familiis per uxorem innexus. Uti illa Antoni rum,quae tot egregii nominis Iurisconsultos
Ita- Illum Franeherae juris doctorem ac pro starem, tota Germania iri clytum is Patruus est uxoris Hintretianae ejus filium Gllegam D. Gomari: item alium Profess, rem Casiellensem. Adhaec Din. Misen Ggium, qui de ipse juris Professor Franckerae Etiam Solinius, magni nominis, ut scis Titeologus, hanc familiam attigit. Sed quid exuli prosapia prodest Quid eruditio Quid
virtus Z Qiramdiu cessant omnes ejus curam habere. Quod scio non sit malevolentia: sed ob exulum copiam. Tamen hic melioris no-
Qui saltem sine aliquo liberalitatis indicio, ab Ecclesa dimitti non debet. Praelit Amstelodamensis, ditior fortasse illa quo
vestra: sed neque vestra,ut puto,exhausta. . Non soleo ego se alios commendare. Sed viri amor, de Parieanae domus postulatum,s ut facerem, secttunt. Scito, siquid i ceritis benigne, optime id iri loeatum. Diu est, quod te non vidi. Videre autem desidero. Amo enim virtutem de integritatem
tuam,quam a puero perspexi. Amo etiam
eruditionem non vul arem. Tanto Deum impensius rogo, ut tibi tuaeque familiae bena festit. Salutem dices Collegis, iis imprimis, quibus me notum carumque scies. Sed de AEmilio nostro,viro longe majoris doctrinae, quam vulgo putan
Sc hactenus in animum induxi meum. Clarissime Croci, eis Epistolati officio
fortasse ab aliis vineaer his terris; non tamen a quoquam superari amore tui. Nam si quis alius vidiar, co te pretio aestimare, quo dignum erat summis virtutibus tuis. At
postquam, quos proximὰ de Theologia labores, iuris fecisti publici, versare per otium coepi ι eis maximi semper fecerim, cogor tamen non paulo te sublimiori loco collocare. Itaque meipsum culpo, qui dum animus meus tam multis distrahitur, amicum non coluerim uti debui. Nisi fortasse nunate ipsiun hic superaris. Quod si est, non via deo quomodo culpari merito possim. Utcumque est, gratulor Ecclesiae Dei ae Germaniae imprimis vestrae,quod te habeat, Decumque oro, ut diu te sospitem eonserve . Atque id quidem eo justius facio, quia magno dolore conspicio, tam in arctas copias co , qui bene de Ecclesia, non possint minus quam velitat. Cum gemitu saepe me mconsiderans statum etesiarum nost rarum, dico, Umus Trin. Tu dc pauci similes tui, quos ut aurei seculi reliquias colo,sistere de betis exitium, quod minatur nobis, solidi ris doctrinae odium, aut contemptus. Da me quidem ita habe, posse me concoquero malignitatem seeuli, eorum imprimis, qui esse malum imperiti, quam videri: paulo minus istorum, qui non cruditioni modo,' sed virtuti etiam bellum indixerunt. Etsi v rb perjucundum mihi fuit, per se legere, do etiam, de laboriosum opus tuum ; tamen alia quid voluptatis inde etiam ac siit, quod vossius tuus inter summos viros, quos mi
378쪽
o, Maimonido,de Idololatria, ine redditus, & notis illustiatus. Comitem dabo dissertationem nostram luculentam de emdem argumento; maxime de gentium cultu. Mittam ubi prodierint: uti&Cl. Gebio. Quem virum intelligo Franeheram, a vobis avocari. Credo non dimitteretis, si fortunae essent Reip. vestrae, quae olim. Aureo esset inescandus hamo, quod fortasta tempora haec non sinunta. Virum amo, ac eadem mens erat filii, quod Maimonides ejus luculentis indiciis ostendet. Sum ejus munificentiae obstrictus. Sed operam dabo, ut me exolvam. Collocutussim cum Bibliopolis nostris, de summi, de amicissimi Martinii, heu quondam nostri, Originum libris. Arridet argumentum. Sed praela aliis distinentur, M status Germaniae, ubi id genus librorum distrahi solet, tardiores nunc facit. Magnam pacis spem saciunt aliqui. M oti commodo haer dum excudatur, si ea amiserit. Sed tamen ulterius etiam tentabo, quid possim. Nihil enim laboris recusem, propter liberos ejus
viri, quem mortuum etiam amare nunquam
desinam. Vale. Plurimam salutem V. V.Cl. dicito, lio, Willisio, Cochio, Cab hamio.
Soram Danorum. VIr eruditissime, & quod non paulo
majoris sicio, integerrime, criaisne me ignorare, mirari te, planinue evenisse, praeter opinionem, quod compluribus Epiastolis tuis hactenus non responderim Md sine dubio, id in optimam partem interpretabetis, si scias, me hoc in vitae genere non posse, quae vellem, & propterea in Epistolari ossicio mire esse tardum. Egone absque illo esset, non seripsissem, ad Illustrissimum Hstoa Rosectanethim Ne Deus sirit, ut ejusmodi moribus essem. Sed undecunque ad me querelae; quas innocentissimus cogorc oncoquere, idque Spartana patientia. merede mihi, durum mihi, quod nec aliis, nee mihi ipsi cui acia Tanto tamen majoris te facio, quod nullae in literis tuis querelae. Tuae prosecto fuissent justiores, quam aliorum quorundam qui occupationes meas melius nosse debebant. Nisi istie obstitissent, in ruta ingenia,& industriae nostrae monumenta, saltem pro modulo nostro, exarata intra hoc triennium, amici, Sc literatus orbis vidisse Schedae P. Syri tui, sedulo adeo cum Manu seriptis collati a te, pudita hactenus adservatae nobis. Utinam quod abitum paranti ebam, triduum hic perstare licuisse Confectum habuisses negotium. Tardiorem postea fecit carissimi Dionysii excessus, qui negotium receperat, x ejus iter in Hispaniam, cui dicandum opus videbatur, de moles eupationum, qua ipse urgebar. Tandem negotii hoc dedi filio Gerardo i qui & binos, ex Bibliotheca mea, codices Manuscriptos, ac aliunde alios nactus, aliquot etiam editiones veteres, tibi invisu, strenta in eo scriptore operam impendit Pland confido fore. ut intra hanc instantem hyemem, lueem via deat, tua, Sc filii gloria. salve eruditissime. de candidissime amice, ac mare nos perge.
SCripsit affinis meus Franciseus Iunius do
Pictura veterum Libros tres cinὰ eruditos Se laboriosos. Eos probantibus illis quorum auctoritas merito apud eum plurimum valet, sacrare cogitat Serenissimo Regi aα Domino nostro Carolo. Opere jam excuso sola superest praefatio: quam, priusquam
praelo committatur, Communicari tecum voluit, ne in sermone ad tantum Mona etiam forte verbo offenderit ignarus. Tuo stare de eadere judicio est paratissimus. Se enim te ut aliarum rerum multarum, ita earum, quae ad Regum aures pertineant,longa utroque nostri intelligentiorem. Manuni
ipsim Junii misi, eoque ubi legeris remitti opus eriti Quod si molestum erit posui-bere, quid potissimum mutandum existia me salieni filio meo Francisco, qui Hagae
est advocatus,indicium eorum secere ne r
fietias. Isticile ad me perscribeti Nuperinproprio,
379쪽
proprio, nunc in simili assinis negotio mo- llestiam facesso. Tanta mihi fiducia est hu- lmanitatis 3c amoris erga me tui. Maim lnides de Idololatria iam bonam partem excuses cum tralatione de notis filii mei Di nysii του Eo absoluto compluria nostra consequentur: sed gravioris a
gumenti quam illud illustrissimo IZalliae
Principi sacratum. Necdum tamen laboris ejus poenitet. Sed aetas haec&vitae etiam g nus quod profiteor, nunc postulat majora. Vale, Nobilissime S Amicissime Bos eule, dc cum uxore, quam jamdiu reducem ex Anglia spero, item cum prole suavissimata.
Simoni Beati montis, V G. Gerardus Io. Vossius, S. P. D
od sive viduas pertaesus noctes, sivei potius curas domesticas, & 'alia incommoda, quae Blitaria secum vita trabit, ad alteras, vir amplissime, nuptias animum
adpuletis, id de jucundum mihi cognitu fuit,&pland ejusmodi, ut tibi, tuis, oc quod c put est, Patriae, foelix, ausiumque fore co fidam. Hinc rei familiaris sollicitudine leva.
tus, inde M vinulis alloquiis, & melicis amplexibus recreatus,novis viribus exsurges ad patriam, de qua tot annos praeclare adcometeris, inclius meliusque merendum. Sedat amicos tuos quod te velle scio, non uno edoctus experimento, quod ex mi amicitiae tuae percepi. Hac fiducia, partim onte mea, partim poscente ita Francisco Filio I C. non dubitavi lia, literas exatare,
quibus animum tentarem tuum, ut cognoscerem ecquo urbi vestrae, magni Alumnae Erasini, nec minoris Grotii consiliis nupernixae, nunc prudentia nihil minus,quam degeneris Batavi sustultae, utilis Hagae esse po sit opera sorensiis filii mei, cujus me antea scis nomen dicere. Equidem velim: quod si est, spero, imo persuasissimum habeo, opera id nos tua posse consequi. Nec enim existimo, ita intra centum Advocatorum num
rum, liberum oppidum constrinpi, ut cum excedere nefas puteti Neque is sum, qui tantoperὰ commendare illum vellem, nisi
perspectam haberem fidem ejus, atque industriam. Quippe scio, non fore, ut te poeniateat unquam operae impenis. Et in grata segete senescium obseretur, si me, si meos bene novi. De meis studiis si quid petis inunc de Idololatriae origine, dc progreuit libros edo. Quos comites do filio, a meo Dionysio τοῦ fonte Hebraeo, Latine reddito, ac notis illustiam ubi uterque prodierit, ex primis videbis.
Ammiculami. clo lac xxxvi. v. Idus Novembris.
Postquam,Illustrissime Domine, eses enumcn eripuit terris, quem mihi dul-eissimum dederat Dionysium, sepius quidem propositum fuit, literis apud te testari dolorem,quem conceperam: sed mox idem dolor retrahebat,quem sic mihi resticaturus magis videbar. Nee potui mile a me impetrare, ut tibi quoque molestiam afferrem. ut coram assatim persentimus, posteaque perspeximus ex luculentis literis tuis,quibus eum decreti in orientem itineris eomitem expetebas. Praeterea neque his terris tam commoda scribendi Romam oceasio fui Adeo ut ne illud quidem sciam an postremas nostras acceperis, quas dederam ad Amplissimum Senatorem venetum Dominicum Molinum. Nunc patriae te redditum magnopere gaudeo: atque ut post longi temporis peregrinationem ei consilio atq; opera plurimum prosis, Deum, patrem luminum quin se rogoque. Iudaeorum de quibus selibis, miseret me prorsus: Quanto mallem sedulo ut operam darent Christiani iis converte dis. Hoc fine jam Thalniudici seu Rabbinicis totum se dare coeperat O , Doce ς Dionysius meus Nunc pictisq; omnies terris mura eorum est paucitas, qui sua tueri adversus hanc gentem sciant: pauciores etiam qui idonei videantur iis expugnandis: merito accusimusJudaeos pertinaciae, sed nec ipsi simus exsortes, quando apud nostros propemodii iacent Orientis liter saepeq; optimam causam lusoriis magis armis tutamur quam decretortis: quasi hoc aliud si quam prod re veritatem. Non hoc striberem nisi iti sius S s obse
380쪽
observassem,quam levi amictuJudaei exeant tela nostra: atque id hac in urbe Amstet
damensi magis etiam eognovi quam ant . Quamobrem valde opto, ut quia multum
metuo, ne & in florentissima alioqui gente Polonica, non multum absimilis ratio sit, ea pro aut horitate qua magis & magis valebis apud tuos, in hoe prorsus incumbas, ut si mines Christiani armis sint instructiores adversus Judaicam pervicaciam. Spiritus Dei& Scripturae sunt pro nobis. Hae volvendae diu, noctuque illo exorandus. Apage malae cauta tela, ignes, surrum. Solus Dominus conscientiis praeest. Nihil hic imperatorem poste, recte olim Caesar Maximilianus. Haec eo lubentius scribo, quia hoc a vitio immunis est laudatissima natio vestra. Spero de ab illo, quod nec falsis criminibus circumvenire vclit, opum gratia quas saepe possident, subinde nec artibus bonis partas. O quam multa exempla nobis omnis suggerit hist ria calamitatum Iudaicamin, quas perpessi nunc Zelo ciccrdotum, sed qui non esset se
cundum scientiam,nunc protervia vulgi,vel incitantibus vel conniventibus, quos minitime oportebat ; nunc avaritia principum Maulicorum, ubi res eorum prodigalitate sunt absumptae r unde habeant, non quaeritur .: sed habere oportet. Ne videar querimoniam vel accusationem instituere falso, in pluria transmisi ex magni nominis scripto
ribus exscripta. Abunde illa arguunt quid se te impulerit sive Christianos sive qui Christianae saltem religioni nomen dedis
sent, ut ita in Judaeorum bona involetur
Mea nihil interest quid in Polonia vel alibi
rerum geratur. Sed horrescit animus quoties cogito quam parum solliciti omnes sumus de salute proximi; quem malis artibus nostris magis avertimus a nobis, &simul ab aeterna salute sua, saltem quantum in nobis. O pulchra 3e nobilis anima mei Stilpeskii, quam te aversum a tali es exoptor imo prorsus confido. Nota enim mihi tum pruden. tia, tum pietas etiam tua quibus, dum hisce ageres toris, poteram dicere, familiam ductam : contentus ero illo , quod aequalium
inserior esses nemine. Itaque nihil mihi mediocre de te spondeo, dum valetudinis
neutiquam seircae majorem habeas rationem,quam cum apud nos eras. Alii Baccho& Venere eam perdebant, tu nimio studi rum amore dc ardore: sic ut medicorum Ze
intelligentium judicio, plane esses suillam
nandus. Nune aetas,ut non dubito judicium per se acre, magis firmavit: Qtrare de isto verbum non addam. Potius illud di eam, non solum sic quia natura hoc sera mea, sed etiam in tuae spem gratiae,nullum defore officii genus a me optimo & illustiis limo fratri tuo Floriano Stupeshio, quamdiu his terris agit. Atque utinam amplius possin. Haec scripsi bella adeo occasione oblata per Illustrissimum Regis Poloni legatum, qui filium
suum studiorum ergo in urbe hae est rei mirus. Vides ut perseveret inclytae vestrie
gentis judicium de Vossio tuo. Nee dubito
quin multum de nobis judicium auxerit tua de inclytae familiae tuae aestimatio. Tanto aeternum devinctior ero. Uxor mea & liberi mei sex quippe & natu maximum fi- tum abstulit dum artus regit spiritus, tui
semper memores erunt. Impense ctiam salutant. Properante calamo in tantis o u-
Sospitatoris nostri Atastrii simi
IIT gratae mihi literae sierunt tuae, ani O plissime δ amicissime Beverovici, ita haut sane libens cognovi, quod de nonnullis scribis, pleniusq; ex aliis intellexi. Ad
ne illos transversos agi, ut ingens illud Bataviae decus, atque aevi nostri miraculum, vivere patria in terra noluit Hunc scilicet fiuctum maximus ille vir, non iam dico ruditionis, quae sola etiam potuit deterrere, sed virtutis de meritorum in patriam reportabit 3 Indignor profecto, mi Bevcrovici, multumq; indighor, quoties degenerum illorum Batavorum in mentem venit: facilius externis ignoscam, qui virum ignorare
sint. Sed externos habet aequillimos, quia non est illis ignorabilis domina ejus ac vi tus. Peregrinis minus ignosco, quibus tam bene est in Batavia: sed eo se fore minoris
existimam, si suus honos tanto constet viro,
qui eum comparari minime possunt. Attamen bis quoque ignoscamus, quia suo, non Bataviae velificantur honori. At Batavos etiam se affici, ut sua bona ignorent 3 Certe ut amantes sunt meticulosi, subinde videre