장음표시 사용
51쪽
quae ab hac tinea arros,hrevi corruerunt, quamvis a princiInum duratura viderentur Satis sit pro omnibuSImperium Romanum in
scenam produxisse , cuius limites cum ipso selis cursu dimensti misis se Virgilius amoemat, it Ovidius cecinit, Jupiter ipse cum diu limi coelorum specula prospiceret, nil nisi terras , Romanis fascibus subjectas , cernere potuit Tota tamen hujus Imperii amplitudo, tota ejus Majestas, d magnificentia, mirando sane, ac memorando sertunae ludibrio aded corruit, ut praeter nudum nomen vix quid. 'quast prisilii splendoris obtineat. Quod autem ipsa etiam imperia, tot taculorum victoriis fundata, tam Iugubrem tandem ruinam pers ntiscant, quid stabile is inconcutium in hoc mundo manere posset Haec est inevitabilis quaedam calamitas cui etiam Oh noxium
ruit celeberrimum quondam monasterium S. Thomae deformis, quod Olim audiebat unum ex iamigeratioribus Romanae urbis Sanctia riis, emporium sapientiae, Olympus Virtutis, gazophylacium char, talis, 'heatrum poenitentiae Ae in hunc modum gesta est. Cui exitialis quaedam, peremptoria lues Anno I 48 post emtum nimirum, triginta annos ab obitu S. Patris nostri, totamE ropam tam lava strage popularetur, ut totius mundi interitus imstare crederetur, in hoc calamitoso incendio, ait Figueras,
mimini ei, in illo monaseri ex solibus dicti ordinis praedictam domum
D s ineolentibias, sexcentos , nonaginra focietatem mortalim reliquise. Erat tunc temporis Major ac Generesis S Ordinis M. stri Minister Fr. Petrus de Aberdonia, qui tam infanda morum clade commotus , simulque veritus, ne domus illa penitus periret, quae caput erat totius Trinitari coeli, illico in vicem defunctorum ex omnibus Provinciis Galliae, Britanniae, Myberniae alios succem turiavit, qui stabili incolatu res lapsantes hujus monasterii fulcirent, impendentem ruinam averterent. Sed quam helle eum hominibus ageretur, si calamitates sol, tariae incederent, non una plures alias longo post si syrmate traheret. Salvities epidemicae luis jam in tota Italia remiserat Septi-eollis etiam Roma sanissimo undique aere perflabatur, nostri tamen Religiosi, quotquot domum illam ingressi saerant, ignoto quodam morbi genere protinus extincti ad sepulchrum efferebantur, qui vel unicus mortis falcem evadere potuisset. Dicὸ moriebantur, omnishm irinous visa iuncto Causam tam numeroia, di lugubri
52쪽
stragi dederat virulentus quidam serpens , qui in puteo hujus monasterii inventus postea fuit, sive hunc aeris, aut aquarum corruptis produxerit, sive illum pestifera temporum illorum intemperies pepererita moe malum incognitum effecit, ut domus ab incolis clestiis a steriis
tueretur, nemine Religioserum illam ingredi auso, ac deinde etiam σπώT: in manus Romani senatus Veniret, qui detecto, perempto hoc invia a. exitiali dracone destrium monasterium in publicum valetudinarium rutvloonvertit. τHisce istis Conventus iste totis quindecim annis conflictatus tuae. fuit, a legitimis suis incolis derelictus, praegrandi aegrorum semperturba relerius , donec tandem Anno millesimo, trecentesimo sexa sesimo tertio, Urbanus hujus nominis . domum hanc, translatis in alium locum infirmis, anno septimo Pontificatus sui avitis posseΩsoribus restituisset; cujus etiam succetar, Gregorius XI. novo diplomate pristinos reditus is bona huic monasterio denuo inmruit Atque in hoc statu Conventus iste annis viginti, quinque -- permansit, scilice ad annum usque millesimum , trecentesimum, octogesimum, Mum , a paucis tamen Religiosis habitatus , qui & ipsi, utpote ex alienis provinciis oriundi, non ita pridem M. mam delati majorem partem a civibus Romanis ignorabantur. In haec tempora incidit serale illud is diuturnum schisma, quo ecclesia, ceu intestino ouodam hesio, in duas partes in atro. eissime laniabatur. Frater Joannes de Marchia, qui tunc temporis elisum ordinis moderabatur, cum siex provinciis Galliae partibus Anti . papae, Clementis nimirum Vil accessit, eumque pro vero clesiae pastore cum tota Gallia, mispania agnovit. Cuius des mone exacerbatus verus Papa, Urbanus Vi homo, si quis alius, acris admodum, praecipitisque ingenii, domum hanc cum omnibus possessionibus,' reditibus ejus Capitulo S. Petri in Vaticano, quod propter exorta in territori almae urbis bella grandia damna incurarerat, univit, illudque omnium bonorum, ad hoc coenobium pedi rater' tinentium dominum constituit, quam etiam donationem Bonita ius Papa IX. accepta pecunia a praefato Capitulo S. Petri Chona siqui ni sum .dem hujus asceterii de jure ad sedem Apostolicam pertinebant lia zzz II
teris suis confirmavit, ataue hoc pacto eorum dominio non solum aedificia dc reditus , verum etiam reliquam cunctam domus illius νε
supellectilem, mobilia subjecit, in illa nimirum Bulla, quae incipiti circiu
Rationi congruis m. quam ex Tabulario Canonicorum S. Petri orta I io. extractam citant,' adducunt multi Authoro. diem
53쪽
Redactum est itaque hoc nobile monasterium sub potest: nonicorum S. Petri in Vaticano , cujus ecclesia eis usum cujusdam oratorii praebebat, in qua tumen diebus duntaxat sestivis uni. - amissa celebrabatur, ut testatus est unus ex Religiolis, qui si Bullarium crum inde corpus surripuit. Irinitariorum vero ab hoc tempore My nemo Romae, nemo in tota Italia remansit pestis enim schisma, di bellum non solum Conventum Romanum , sed & reliqua Italiae ECeno hia exhauserat , eorumque Inquilinos in alias procul oras 1 Dida da iugaverat. Erat quondam Italia totarinitariorum Monasteriis on. 3..6 ' nata , ut sola Provincia Neapolitana in qua hodie duo tantum Ar A. Conventus florent, quos Religio temporibus S. Pii V. recuperavit, Ri in eo qui nostris Religiosis licentiam in Italiam remeandi indulsito tria, iis M. M Viginti huius ordinis domicilia , ut author est Alium numer E BL verit, quae tamen omnia haciniternecina strage penitus derelicta,
Gomoa sacram Corpus e veteri tumio surreptum
, deinde in Hispaniam translatum fuerit.
iuerto monasterio eiusque ponessionibus Capitulo S. Petri at. tributis, ecclesia tamen semper intra muros urbi Romanae,mamvis in loco deserto, remansit, ac tandem per varias rerum, temporumque icissitudines cum toto situ in manus Principis, the devoluta fuit, qui locum hunc templo tamen inviolato relicto, in viridarium convertit. Sub hujus ejusque fuccetarum potestate
sacrum corpus ducentis, Iexaginta novem annis perseveravit non
alia interea cultum reverentia, nisi quam eremita, aut mulier aliis qua cui ecclesiae hujus cura demandata fuerat, ei impendebant, fi liis hujus anm Patriarchae perpetuis lacrymis deflentibus , quddnobiles ades ' pretiose reliquiae tam glorioli Sancti adeo ingloriae,& absque omni cultu, ac veneratione jacerent. Assiduae istae Religionis querelae, lanxiis gemitibus explica, ta desideria duobus Religiosis laicis e familia PP. Trinitariorum Calceatorum quorum unus Fr Gundisalvus de Medina , alter vero
Fr. Josephus italis appellabatur calcar subdiderunt, ut collatis mu sese consiliis inadem decreverint, sacrum illud corpus e tanto
54쪽
asdedecore vindicare , illudque clam surreptum inmisipaniam transis ferre, quatenus in ecclesia aliqua sui ordinis debitos sortiretur M. nores neque segnius, ac cogitaverant, secerunt praefixa siquidem ad hoc pium turtum perpetrandum nocte diei decimae octavae Martii, quae festum S. Josephi antecedit Anno I6ss totis viri hus in oeopus incubuerunt: Quantas autem difficultates in hoc auso perficiendo supera erint, quantave tunc prodigia patrata fuerint, optime ex illa consessione discemus, quam unus eorum in juridica inquisiistione deposuit, quae de hoc furto adriti ante Dominum Camilis tum de Maximis, eo tempore sedis Apostolicae apud Catholicum Re. gem Nuncium instituta suit, cujus verba ex hispanico in latinum idioma versa ita inant. Ait igitur se ad hoc facinus audendum motum fuisse zelo suae Dictam
Religionis, quod sibi intolerabile videretur, si ossa Sancti Patri JO Nuta
ANNIS de Matha, tamquam Fundatoris suae Religionis diutius ha reis .i d. Medirent in ecclesia, sub potestate Trinitariae Religionis non constituis, a, qui
qualis tunc temporis erat S. homae de Formis molebat is praeci z I.2J cpue , cum videret, sacrum hoc corpus debita veneratione destitu solis
tum jacere , idque in ecclesia semiruta is in loco deserto. Egit proinde cum B. Josepho Uitali, ut sibi in suppetias veniret ad veneran zz. clas has reliquias e loco adeo ignobili surripienda , qui illi etiam eisdoralem opem omnem spopondit, monuisque maturatu opus esse, ne, quod zz fama in vulgus sparserat, Patres discalceati ejusdem ordinis, qui id ipsum tentaturi ferebantur, ipsos in hoc conatu anteverterent; id hatur enim eis, multd satius,' convenientius fore, si ipsorum la. milia, cujus proprie fundator extiterat, hunc sacrum thesaurum possideret Talibus cogitationibus gravidi per multos dies incesserant, viam rimantes, qua propositum finem felicius, faciliusque ac sequerentur, donec tandem rebus omnibus rite disipolitis statuissent hoc ausum in ipsa nocte, quae festum S. Josephi proxime antecedit, aggredi. Exierunt proinde e suo conventu hora undecima noctis
55쪽
sitam pervenerunt, eam suris, vectibusque clausam invenerunt Ne
itaque strepitu proderentur, si anuam violenter perfrincere voluissent, coacti sunt alias rationes propositi perniciundi indagare , sed cum apta nulla occuireret, aporiari coeperunt. Ergo dum haesitant, animumque despondent , atque adeo re insecta domum repetere a. rant, ter varios horti anfractus incerti, perplexique vagarutes , ad latus tugurioli cujusdam , in illo horto extructi, scalambene longam invenerunt, cujus opera in Ecclesiam penetrare decre. verunt. Ἀmbo igitur scalam illam complexi , ad ecclesiam porta. runt, eamque praegrandi cuidam senestrae, cerata duntaxat papyro obductae, admoverunt, quam etiam hic idem Fr. Gundisalvus impigre conscendit, ruptaque, ac discerpta papyro senestrae illi arbcus insedit, deinde Fratrem Vitalem ad se vocavit, qui protinus in altum eluctatus , eadem ratione in fenestra consedit Hic illi conjunctis viribus scalam attraxerunt, per eandem, in ecclesiam dimissam, rursus descenderunt. Trior, qui in templum descenditierat Fr Gundis alvus , quem tamen Fr. Josephus protinus est subsecutus , ubi illi aperto ignitabulo ignem excusserunt , eoque candolam accenderunti inccensa candela ambo ad sepulchrum propera. runt, quod ex candido marmore perquam eleganter fabrefactum, plusquam sex palmis a terra elevatum, parieti tamen Ε clesiae, idque inter altare Majus , altare S. Thomae Cplura qui. dem tunc in hoc templo non erant) cohaerebat Hac oppoitunita. te oblata audendum ratus undisalvus supradicto palo ferre te. pulchrum perfringere constituit , quod cum aggredi tentat, auditus est tam ab ipso, quam ab ejus socio horrisonus quidam , cincondi. tus ululatus , qualem canes magni excitu solent, qui tribus vici-hu eorum auribus illapsus illos tanto magis perculit, quanto minus dispicere poterant, unde nam ortus esset nam cum ululatus iste, ut ipsis videbatur, ad latus eorum excitatus fuisset , nihil tamen viderunt, unde prodire potui et Itaque majorem in modum conasternati duas candelas extinxerunt, ex tribus, quas accenderant unam enim secum attulerant, duas vero in altari majori invenerant quamvis autem B. Josephus etiam tertiam extinguere voluerit, prohibitus est tamen a Fr Gundisalvo, qui eam sub altari ab. scondit, ne, si quis ortuito ecclesiam ingrederetur , ipsos videre posset Nemine autem animadverso perscrutati sunt totam ecclesiam , qui tamen et OVum aliquem strepitum audirent, vel prioris causam indagare vaderent. Fri Gundisalvus aures presse foribus
56쪽
ribus ecclesiae admovit, neque hoc contentus scalam quoque e reptavit, ad fenestram delatus, nihil prorsus vivit, nec audivit, quamvis solicitis oculis, patulisque auribus omnia perlustrasset.
Idem fecit Fr. Josephus Vitalis, qui cum & ipse nihil vidisset,' audivisset ad socium suum conversus , Frater , ait, Credo equidem, Divinam Majestatem hoc signo nos docere voluisse, ingratum sibi ibre, si sacrum corpus ex hoc loco transferatur, cui Fr Gundisial vus respondit Oremus prius Fusa igitur ad DEUM oratione Gundis alvus vovit, se per omnem reliquam vitam iam singulis septimarus in seria sexta jejunaturum, ibidemque perpetuo victurum, si voti sui compos efficeretur, quocunque sacrum Corpus transferri contigisset. Ad eundem finem obtinendum vovit r. Josephus , se pro viribus operam daturum , ut sacrum Corpus ad talia loca Nportetur, ubi majori esset veneratione colendum, ibid4mque se per petim victurum moriturum. Facta oratione Fr. Josephus appre-nendit palum ferreum , eoque citra ullum negotium aut strepitum omnes lapides a tumba removit , quod spectatis naturae viribus impossibile erat, tum quod palus iste esset valde parvus, tum quddIapides illi essent admodum magni is ponderosi , quos tamen re. Josepnus unica duntaxat manu sustulit, 4 conjunctione parietis avulsit. Aperto sepulchro, cum factum foramen adeo late jam pateret, ut caput, brachium commode admitteret , vidit in illo
tria corpora valvi ab invicem distincta is loci sipatiis secreta. In parte superiori jacebant ossa S JOANNIS de Matha is super illa
eminebit caput ejusdem sancti, cui imposita erat ratio ad nostros duos SS. Patriarchasci In utroque autem sepulchri angulo singula corpora quiescebant, Valde tamen a corpore S. Patris nostri remota,& diversa nam cum sacrae Reliquiae colore cum nivis candore ceratarent, ossa tamen aliorum duorum corporum erant penitus flava. Quo spectaculo cum Fr. Josephus oculos satiasset, accersivit socium suum Fratrem undisalvum, qui haec omnia etiam vidi Postea vero Fr. Josephus caput, atque cum capite schedulam, eidem superimis positam, extraxit, quam cum aperuissent, haec verba in illa invenerunt. Oratio mota ad anctos Patriarcta Ordinis n.
TRINITATIS DEUS, qui per eatos utres Osro JOANNEM, MFELICEM hune ordinem ad redimendos de
potestate Saracenariam Captivos , caelitus instituere dignatus ei, praesta qua mus u eorum Uragantibus meritis D a capti-
57쪽
eaptiυitate corporis, maxima Te adjuvante liberemur. Per
Dominum Osrum IESUM CHRISTUM. e. meo
s ratio eum antiphonis , versiculis antatur in Ecclesiis
Ordinis n. TRINITATIS, ut cantabant Fratres ante
monumentum apud S. Thomam Iaso Romae. Postquam autem sacrum caput deosculati, tenerati suissent, cum nihil secum attulissent, quo pretiosas has reliquias involverent, Fri Gundisalvus laneam suam tunicam, qua pro indulio usus fuerat, exuit, in quam Fr. Josephus reliqua ossa e siepulchro extracta, cum capite deposuit, ac deinde tumbam licite , diligenterque conclusit, ut nullam furti suspicionem iaceret Iapides enim, qui integri Perseveraverant, huic proposito egregie sunt obstetricati. Postea ver cum sacris ossibus per eandem scalam ascenderunt, quam ad fenestram pertractam in hortum demiserunt, tamque , postquam ad terram descendissent, pristino loco restituerunt, rebus omnibus in priori statu relictis, praeter fenestram papyraceam, quam in tanta festinatione reparare non poterant. Quo facto ambo laeti, alacresque
suum Conventum repetierunt, in quo itinere cum per monasterium PP. Trinitariorum Discalceatorum transivissent, non sine stupore amdierunt, unam illius coenobii campanam pulsari r cum autem n nisnorarent, Trinitariis Disicalceati in more non esse, tali tempore cerat quidem hora noctis secunda xcampanas incitare, hunc pul. sum pro miraculo habuerunt , eumque ab aliquo Angelo excitatum crediderunt in honorem sacrorum lipianorum , quae secum porta-hant. inique hac ratione ad suum asteterium pervenerunt, quod etiam ingressi sunt, quin ab aliquo furtivus eorum disce Tus,, reis ditus notatus fuisseti Dictas autem reliquias arculae cuidam in ciuissas, quae duabus clavibus reserabatur , in cella Fratris Gundisialvi deposuerunt cumque uterque suam clavim assumpsisset, quieti se
Hactenus Fri Gundisialvus , ex cuius iuridica assertione haec narratio extracta fuit , quae omnes simul circumstantias hujus factiluculentissime prodit. In hac cella sacra ossa permanserunt usque ad primam diem Aprilis ejusdem anni, quo tempore notitia rei gestae ad aures Reverendissimi Patris Magistri, Fratris Petri Ariae Portocarer ejusdem ordinis, qui tunc Procuratoris Generalis in Curia Romana munere fungebatur, perVenit, qui praedictos Fratres sit, ut sibi venerandas reliquias traderent, eosque impulit, ut eam
58쪽
dem aleam altera etiam vice tentarent, sublatisque ex priore, numento duorum Generalium corporibiti , secumi nimirum, quinti non autem tertii, ut Fr Gundisialvus perperam asseruit,
nisi hoc nomine intelligere voluerit tertium , qui Romaestat tertius enim Generalisci ordinis nostri fuit Beatus Fr Guialielmus Scotus, qui in montanis Episcopatus Mentissensis ad superos abiit, unde corpus ejus Cordubam translatum fuit , quartus verbGeneralis, A. Rogerius Leprosus diem suum a Gallia clausit, disque in monasterio Cathalauniensi , ubi etiam sepultus jacet. Sed quintus Generalis, videlicet Fr. Michael Hispanus, Romae hominem exuit, atque adeo tertius Generalis fuit, ut in ecclesia S. Thomae de Formis tumulatus est, cujus procul dubio corpus Religiosi illi surripuerunt, illudque cum certioribus documentis destituerentur, Pro corpore tertii Generalis venditarunt ut inquam sublatis hisce
duobus corporibus schedulam quandam substituerent. Huic novo ausi perticiundo praefixerunt noctem, quae proinxime diem sextam Aprilis antecedit, quo tempore must gravioruhus difficultatibus sunt conflictati, nec fortunam amplius ade proinpitiam experti et continuis enim discriminibus, pericu infestabantur, adeo, ut Fr Gundualvus semimortuus domum repeis daverit, utpote qui ex senestra in terram delapsius fuit adde, qubdcum nox illa frequentissimis coruscationibus,, tonitruis, quae imis manem terrae tempestatem minabantur, esset horrida, illis integrum
non fuerit, ut fractum monumentum rursus Componerent, sed ut
instanti tempestati capita subducerent, illud apertum. dirutum relinquere coacti lunt,ut fusius legi potest in iuridico processu Extraxerunt denique utrumque corpus, relicio in tumba quodam sthediasmate,quod menda a Patre Pori uero acceperant, cuius tenor in lingua latina ita sisnat Notum sit omnibus illis , qui praesentibus, aut futuris a' 2. temporibus hanc chartam sunt lecturi, qualiter duo Religioli Ur p., i in dinis Calceatorum SSS. TRINITATIS , quorum alter ex ' a post Castella oriundus Fr nimirum undisalvus in Conventu Madriten professionem emisit , alter vero in Arragonia natus cita Josephus Vitaliso in Conventu Maioricens solemnia vota conis cepit, postquam didicillant, corpus nostri sacri Fundatoris S JOANNIS de Matha in hoc tam ignobili loco asservari, firmiteri creis rerint, illud inde sublatum in tales provincias deportare, ubi, tori veneratione coleretur, in quem etiam finem die Veneris, quae
59쪽
quinto, sede vacante ob mortem nostri Sanctissimi Patris innocen. tu . elicis recordationis circa decimam matutinam juxta horol gium Italiae, aut circa horam tertiam juxta horologium hispanicum, coelo iam nonnihil clariscente, victis incredibilibus dissicultatibus, ut in Ecclesiam penetrarent, in qua etiam res , iuxta apparentiam, praeternaturale experti fuerunt, tandem hi duo soli Religiosi di. ctum sepulchrum debili quodam instrumento aperuerunt, quod rursus spectata magnitudine, ac dispositione molis, naturaliter im. possibile esse videtur. Invenerunt autem in monumento tria corporae iam mulsa diviseone, quae erat istas an parte eminenti μει sepultari juncta ossa unius orporis , quod eognoscebatur
esse nostri Sancti Fundalaris Sancti IOANNIS de alba
non solum ob praerogativam loci eminentioris, verum etiam ob ora.
tionem antiquam Breviarii Anglicani, quae supra haec ossa jacebat: In utroque autem sepulchri cornu, sive latere, quiescebant singillatim ita aliorum duorum corporum , solicite inter se distincta, quibus relictis solum Corpus S. Fundatoris nostri S JOANNIS de Matha, quod unice desiderabant, secum ablatum asportarum Divulgato autem hoc casu iam facto, conveniens visum fuit, ut alia etiam illa duo corpora e dicto sepulchro extraherentur, tam pro omni aequivocationis occasione tollenda, quam pro majori verutatis confirmatione unde etiam contemptis quibusve periculis uuae solent occurrere gravissima hac noctes, die martis, sextii Aprilis, hora eadem , qua superius, illucescente diluculo diei mercurii dictimensis, dabimus operam, ut dimina gratia adjut etiam alia illa duo corpora extrahamus, aut certe hanc schedulam monumento imp0namus, quatenus futuris temporibus haec gloriosa actio innotescat,& cunctis pateat ibi demum proprie haberi corpus nostri S.Fundatoris, quod ex hoc sepulchro sublatum fuit, ubi copia, sive apographum hujus testimonii iisdem literis, signis,in formai coniectum invenietur. JHoc itaque testimonium praefati duo Religios in monumento reliquerunt e Ipsi autem , cum praelaga mente ariolarentur,
o ruptum,is dirutum sepulchrum facti hujus notitiam celeriter ad Magistratum emanaturam , simulque timerent rigidissimas pce. nas, quibus Ecclesia Romana in similia furta animadvertere consum vit, cyus talaria induerunt convasatisque rebus suis eadem adhuc die urbe excesserunt,in Neapolim properarunt, ubi antequam in Hispaniam trajestiari, navim conscenderent, eis se adjunxid PM
60쪽
ter Portocarero, qui in idem regnum contendit assumpto secum coriapore Sancti JOANNIS de Matha, relictis corporibus aliorum duorum Generalium in potestate Ducis de Terra nova, Regis a. tholici ad Aulam Romanam Legati, a quo postea in Hispaniam transisIata, an Conventu Madritensi RR PP. Trinitariorum Calceatorum xecondita fuerunt, ubi etiamnum quiescunt.
Sacrum Corpus uncio Apsolico traditur, mas eo in
tribus Trinitariis Ex keatis adrisi sub ratione des ii concredituri
UBi Romae furtum hoc fama vulgante percrebuit, fulminatae sunt Censurae in authores hujus facinoris, simulque expedita fuerunt literae, quas Monitorium ocant, qui hu restitutio sacrarum Reliquiarum imperabatur. Sed cum rescitum fuisset, architectos istius furti in Hispaniam confugisse, alterum Decretum in hoc re e M. .gnum missum fuit, quo Domino Nuncio mandabatur, ut pro viribus LE, L restitutionem sacrorum Lipsianorum urgeret Totum hoc restrin. R.P. Magister, Fr Francisicusarcos, qui eo tempore ProvinciamCastellae grubernaverat, propriis manibus almae Nunciaturae S. Corpus tradiderat.
Juvat propria ejus verba reserre, qui in ciuodam libello supplici cram moriale appellitant quo post sex annos ab hoc facto elapsos, licentiam
recitandi officia de sS. Patriarchis nostris solicitavit, ita locutus est. Quamvis autem non exprimatur forma, quam sepulchrum praesietulit, hanc tamen satis depingit Monitorium, quod fuit expediatum ob surreptum Corpus S. P. N. JOANNIS . . . in paulo ins rius haec habet. Si non haberetur tam sublimis existimatio, qualis reapse habetur , de sanctitate nostri gloriosi atriarchae , nunquam tantae industria a Romana Curia adhibitae fuissent, ut ejus reliquiae restituerentur,in ad manus suae Sanctitatis ejusque ministrorum p nerentur, ut deinde contigit in hac aula, quando sacrum corpus tradutum fuit in capsa quadam aureis pannis suffulta, alteri arcae ligneae inclusa Illustrissimo Domino, Don Camillo de Maximis, Patriarchae Hierosolymitano, suae Sanctitatis Nuncio, qui illud de mea manu recepit, cum Provincialis munere fungerer IPermansit hoc pacto Sacrum Corpus sigillo Cardin iis de Maximis obsignatum in unciatura incidensi usque ad