장음표시 사용
81쪽
eris epulabrum ejus gloriosum Cata Ast quaenam est dies illa' Num dies est , qua felicissimus ejus ex hoc mundo transitus celebratur vero illa, qua Sanctissimi ejus Corporis exaltatio peragitur Z Utriuue convenit vaticinium Isaiae; nam ubi originale
Hebraeum in hoc extu legit Erit requies ejus sirima
ibi versio Chaldaica habet Eri locus babitaculi ejus in bonores Optima dispositio et Non expressit Isaias signate diem tam solemnis applausus , ut omnia conveniant uni, eidemque diei tam insignis triumphici In die illa.
Nihil tamen semper me dixisse autumo , donec musterium tam solemnis triumphi per causiam efficientem detexero. Causa principalis triumphi inter Romanos erat Imperator, qui hunc hon rem bene de Republica meritis decernebat dignum est itaque, ut investigemus, quisnam ille fuerit, qui hunc triumphum rne Sanis cto Patriarchae decrevit Z Petamus lucem ab Historia Translationis. Haec testatur, Sacrum Corpus sexaginta sex annis debita veneratione destitutum jacuisse, sub cujus temporis decursu tribus vicibus d
claratio ejus identitatis Sagitata, non tamen prius obtenta fuit, donec numerus ternarius persecte compleretur. Tres Cardinales
assignati fuerunt, qui iudices c Ponentes vocant causidici Romani hujus negotii essent, nempe Eminentissimus Casini, quem mors ab hoc officio suspendit, Eminentissimus Albani, qui ob sua ah in n. tiam eo fungi non potuit, ac denique Eminentissimus Paulucius, qui in S. Congregatione praesedit. Non licet hie diu sistere, vocat enim
tertium, totissimum complementum numeri ternarii. Innocentius III. fuit supremus ille Pontifex, qui corpus mei S. Patriarchae in sepulchro a terra elevato, recondidit. Et, o rem rus ternarius deesset, decimus tertius dictus, declaravit identitatem sacri Corporis, meamque S. Religionem gaudio is exultatione replevit i lirat mihi itaque dicere, hunc numerum ternarium , qui ex Innocentiis , Cardinalibus, tribus postulationis vicibus resultat, haud obscure ostendere, quamam iit causa efficiens nostri trium. phi; nam ex tot ternariis ad hune essectum concurrentibus perspicue colligitur, principalem causam illius esse mysterium SM. RINITATIS.
82쪽
Dextera Domini fecit virtutem , dextera Domini ex piat it,. aliavit me , dextera Domini ieci virtutem. In hoc versu, ut author est Lorinus, gloriosissimus triumphus per totum terrarum orbem resonat Triumphale carmen resonans. uribus vicibus hi ait regius Psaltes, Divina Majestas suam dexteram exeruit, ut Co pus Divinissimi Redemptoris nostri ad honorificentissimum in coelis triumphum capessendum exaltaret: exrera Domini exaltavi omnis παε me. Exaltavi Corpus per Mensionem. Euthymius, Me ' 'nebrardus in hanc trinam repetitionem Divinae Dexterae commenia tantes, aiunt, ea mysterium sSS TRINITATIS designatum fuisset
Trina repetitis es disertum S. TRINITATIS.
Quando igitur corpus unius Redemptoris ad thronum , c altare templi exaltatur Exaltavit Corpus, ut ei triumphalis cantus aciei turi Triumpbale carmen resonans, ibi dubitari nequit, camiam efficientem talis triumphi, lapplausus esse infinitam potentiam SSS TRINITATIS i Dextera Domini, dici Perscrutemur prosundius hunc extum et A Domino δε-ctum M sud , di est mirabile in oculis nostris. Exaltatio h ius gloriosi Corporis , pergit in coepto sermonis ordine rex Prophe. tarum est singulare opus DEI Trini, Unius t A Domin M. Stim est istud. riumphus et adornatus , est adeo gloriosus, ut oculos intuentium admiratione suspendat i E est mirabile iureulis nostris Admiratio est partus exoticae cujusdam novitatis. Λverem nunc scire, in quonam consistat peregrina illa novitas, quae tantam excitavit admirationem Z In eo nimirum, quod , licere multi Summi Pontifices huic causia absolvendae manum admoverint, omnes tamen a decretoria sententia proserenda abstinuerint, usque ad praesentem Papam. Ergone hoc sit illud singulare t Maxime hodiernus siquidem Rex Sacrorum Innocentius XIII qui ad unive salem clavum Ecclesiae sedet, ex eadem domo is familia prodivit, quae Innocentium III., qui Corpus mei Patriarchae sepulturae intulit, mundo donavit. Non dimittamus hunc extum.
Lapidem, quem reprobaserum aedificantes , bis factus es in capus avulti Hic lapis, qui nobis hunc admirabilem trium. phum peperit, factus est caput anguli. Quaerunt Interpretes, quisnam sit lapis iste in caput anguli conversus Nii dicunt, eum eia
83쪽
se lapidem primum , qui fundamento alicujus fabricae imponitur:
Fi enim apis caput anguli, qui in anguis undamenti prsemus ponitur. Ali ira diverso asserunt, hoc nomine censeri ultimum lapidem, qui aedificium claudit, eique quasi coronam imponit:
Totum apud Fit enim lapis in eaput anguli, qui in suprema , excel- EVMis h. Issim trem aedificii anguis Olueatur emine Nunc ego men.
tem meam aperiam Nemini dubium , aut ignotum esse arbitror, qudd lapis sit caput Ecclesii Super banc petram. Hic itaque lapis, si consideretur ut primus in fundamento aedificii, repraesentat persionam Innocenti liI. P.M. qui Corpus nostri Sancti tumulavita Si vero spectetur ut ultimus is corona structurae, exhibet perinnam Sanctissimi Patris nostri Innocentii XIII., qui Corpus mei gloriosi Patriarchae ad thronum publici cultus, venerationis exaltavit, sectique, ut honor, lapplausius, quem hodie nostra devotio tam insigni Sancto consecrat , hunc spectabilem admirabilem triumphum, qui coram oculis nostris versetur, constituant
Es est mirabile in eulis Osris Titulus Triumpbalis.
I secunda parte praesentis sermonis me declaraturum promisi quod sacra ossa is Reliquiae mei Sancti Parentis, hodie ad instar praeconum per totum orbem promulgent excellentiam , praestamiam tanti viri, Titulus Praeconialis. Quamvis receptissima semper fuerit consuetudo lapidibus sepulchrorum epitaphia insculpe di, ut illis conspectis protinus sciretur, quis fuerit ille, qui sub tali lapide delitescit, nihilominus tamen inventus est Politicorum aliquis, qui, cum hanc diligentiam supervacaneam esse crederet, tumbae suae haec tantum verba incidi praecepit Tacendo sequitur Fama quidem viri, sub illo lapide sepulti, satis vocaliteri dicabat, quis ille fuerit, qui sub ejus rigido tegmine recondi voluit. O mi glo riosissime Pater, Patriarchara quam apte ibi haec inscriptio convenisset, cum prodigia uorum ossium, Te etiam tacente , nullo non tempore Masestatem gloriae Tuae ennarraverint. Quo , ut clarius elucescat, libet gressum recipere ad illud sepulchrum , de
84쪽
quo Isaias in quodam minutasmo praedixit, illud fore gloriosum
Et eris epukbrum ejus gloriosum.
Nondum punicantes phaleras , roseumque suum lacertum aurora, ex Eois emersa undis, orbi plene ostenderat, dum iam tres quaedam Mariae, quarum praecordia immodico amoris aestu flagrabant, itineri se commiserunt, ut Corpori Redemptoris animarum debitae Venerationis tributum impenderent. Vix in conspectum sepulchri venerunt, quando ore angeli cujusdam his verbis sunt compellatae: IESUM quaeritis Maarenum. Non me latet, VOS ideo ad hunc locum convolasse , ut corpus cujusdam Sanctissimi Redemptoris hoc est JESU Nazareni, ut dictum manet quaereretis ast scitote Velim, hoc Sacrum Corpus, quod aliquamdiu in hoc tymbo latuit, jam esse gloriosum Iam furrexit, & ne quod dubium corda vestra vellicet Venite videte Deum , Manli at, adestote, propriis oculis dictorum veritatem comprobat Sed quid a monne latis fuerat , qud ab angelo haec verba audierint e Satis procul dubio fuisset, nisi angelus volui et, ut ipsum quoque
vacuum sepulchrum husus veritatis praeconem ageretri cum enim quaedam sepulchra inveniantur, quae etiam tacendo loquuntur, cum
que sepulchrum CHRISTI sit longe gloriosiislimum E eris δε-pulabrum ejus gloriosum, oportebat, ut idem esset ad tumbam'
Divini Redemptoris accedere, ac in lapide sepulchrali absque ulla hodie Corpus mei S. Patriarchae huic arcae inclusum aspexerit, ex solis ejus Reliquiis, absque adminiculo alicujus inscriptionis , satis sonore audiet praecipua tanti viri praeconia.
Sed ne sic quidem sensum meum plene aperui. Et erit μlulabrum ejus c Divinissimi scilicet Redemptoris nostri) gloriosum.
Dixit Italas. Consideremus , qualiter CHRISTO ad Apostolos de gloria sui Corporis loquente, aliqui verba ejus in dubium revoca aserint Nos autemserabamus: alii verbiis fidem pra fracte nega Lutaverint: Et non crediderunt. Sed quomod tandem decisa , complanata fuit haec mystica controversiain Quaeritis , quomodo Aperiente S. Petro, tamquam suprerno Eccleinde capite os suum S gloriam adorandi illius Corporis suo sustragio comprobante , mjus vocem is praeconia extempld subsecutus est maximus omnium 8pplausus,' propensissima in ejus venerationem studia verba eniri
85쪽
illa S. Lucae, quibus altis Apparui Simoni Tirinus ita exponit: in es amDamos omn exceptione majori, plena ab aliis des haberetur. Iste fuit gloriosus praeco qui excellentiam D,
vini sepulclui declaravit, ciste est , qui Corpori mei illustris P triarchae publicos honores asseruit nam cum eius identitatem supremum Ecclesiae caput suo ore comprobasset, ilico eius maxima veneratio, inultus subsecutus fuit. Iudicate nune ΑΑ. Quantum nostrum sit gaudiui sed nec aliud fieri potuisset, quam ut accepto tam desiderato nuncio , laetutia nostra ad summum astenderet fastigium. Non ego istud ex meo cerebro deprompsi, sed ab enthea regii psaltis cithara mutuavi raetio...t x Auditu meo dabis gaudium , is titiam. Domines aures meae ingenti gaudio impleta suerunt. S. Hieronymus hunc locum ama L. . ita vertito Dabis bonum ac tum nuncrum D Ouia auribus meis insonuit nuncius maximi gaudri. Sed unde staturavit tam imia mensum gaudium t Exultabun os humiliata. Inde nimirum, quia ossa Sanctorum, quae ab oculis hominum remota, caliquam' diu ignota jacuerant, nunc religiosissima pietate coluntur. Ita hune Lin rciso Textum exposuit ipse Lorinus et Exul obun ossa humiliaris, quor
veneratur, Sanctos, Otamque Usibus, quae eumdi DE Shonorem defert, atque cultum religiosium. Necessarium eo
inde erat, ut gaudium nostrum ad insum laetitiae apicem eluctare tur, quia per Decretum Summi Pontificis tam faustus, laetus ex optatusque nuncius ad nos perlatus luit; uiatui me dabis
Miretur ille , Sanctum nostrum tam universiaIem suae gloriae praeconem nactum fuisse, qui ignorat prodigia in ejus Translatione peracta. Sacrum hoc Corpus anno millesimo, sexcentesimo, qui quagesimo quinto , nocte illa, quae decimam nonam Martii praeceiadit, clam e tumulo surreptum fuit. Illi, qui sacras huc Resiquias deserebant, cum Romae Conventum nostrum S. Caroli transirent, non sine stupore audierunt, campana , tamquam futuri gaudii no stri praescias, ultro insionuisse, nemine manum admovente. Quodsi autem, ut S. Augustinus testatum facit, linguae campanarum sint inanimes praecones, apili negotio Colligitur, hunc prodigiosium sonum campanarum fuisse admodum Vocalem praeconem hujus Sacra-qssimi Corporis ' initium dedisse ejus solemni cultui, publicaeque
yenerationi. Dissiligo b c Orale
86쪽
Latidai Dominum in Sanctis ejur, vel, ut legi Doctor , .. Maximus i In Sancto Uur. Laudate Dominum in gloria, is neratione uiusdam prodigiosi Sancta Ast quando sunt ei debita .E ,..encomta persolvenda Η nobis idem Vates dicet In omisiam bene sonanιibus in Imbalis jubilatronis. Tune nimi
rum, quando campanae laeto tinnitu concrepant, ita tamen, ut nemine hominum impellantur , sed ipsae propria sponte in aevum clangorem prorumpant. Hoc Lorinus ex versione Chaldaica ostem clit, tamquam si datat opera ad meum propositum scripsi eti
Ne Imbala , quorum snu υπὸ ae laι disiundasti , cum per se, ae seu nant. Quodsi autem hae voces solae suffiisciant ad promulgandam ejus per totum terrarum orbem gloriam. iure dici potest, quod Sacrum Coreus mei gloriosi Patriarchaei die maximum agat praeconem suae gloriae non enim aliter nisi pro. digioso impulsu peculiaris, insoliti cuiusdam affectus , omnes homines sunt in linguas conversi , quae suis iubilis, ceu festivo quodam celeusmate, laudes ejus resonant Titulus Praxonialis.
Titulin Memori MES denique hodierna festivis aeterna memoria eius laudum irimis Memorralia Pro perennanda fama memorabilium gestorum Ueteres erigere solebam titulos, sive monumenta ex aere, ac marmore, quo mox in statuas formabant, mox in turres famisgabant, mox in columnas condensabant, mox in pyramides sublumabant. Ita fecerunt Egyptii, quorum cantatissima pyramideserant totidem monumenta rerum perpetua memoria dignarum ru monumentum rei memoranda. Gloriosissime Pater, i is usu, triarcha temporis angustiae me compellunt sermonis cursum ahhreis viare Solum proinde dicam, quod, cum Corpus uum summissi dignum enco is pro aeterna laudum Tuarum promulgatione, ma- . jor tamen nobis gloria accedere nequeat, quam si per omnia mum di climata excellentias uas praedicemus.
Non vacat mysterio mirabilis illa partitio, qua filii Istae ter ram promissionis diviserunt uuamvis enim omnes ide AEgypto egrese
87쪽
egressi fuissent, ut Palaestinam incolerent, tres tamen Tribus in illa sedem non fixerunt, sed in altera ordinis ripa remanserunt t
Duabus enim Tribubus, b dimidiae dedera Moses trans δε danem possessionem. Quale est hoc Israelitis nihil magis in
votis fuit, quam terram promissionis ingredi , cur tot illorum in alia regione resederunt Causam hujus facti ex sacro Textu eruminus , in quo sci ibitur , has Tribus idcirco trans ordanem hastam
erexisse , quia Moyses terram illam eis incolendam assignavit rLedera Moas . Notatum hic porro velim, Moysen, ceu Redemptorem Captivorum, vivum fuisse ectypo mei S. Patriarchae.
Mortuus est Moyses in Mul Domini, ipse quoque meus gloriosus Sanctus labiis , ad latus CHRISTI Crucinxi positis, animam
DEO reddidit. Nunc ad rem propius accedamus. Ossa, & Reliquiae Moysis non sunt in terram Promissionis illataea sed trans J danem sepultae manserunt. Ac propterea tres illae Tribus Israeliticae terram Promissionis, quamvis haec esset symbolum coelestis gloriae, ingredi noluerunt, quod persuasum haberent, muli gloriosius esse ibi sedem figere , ubi laudes tanti viri, memoria ejus mirabilium
perpetu oculis eorum Obversiaretur.
. . Non sum nescius, omnium oculos in Reliquias mei Sanctis triarchae, huic arae impositas esse intentos, nihilominus tameni rite credo, a vobis illas in cordibus nostris spectari, cum pectus cujuscunque Religiosi sit altare, super quod charitas nostrum illustrem Sanctum collocavit. Quomodo igitur fieri posset, ut ejus
memoria non esset aeterna , cum voluntas eam conservet Astquomodo voluntas eam non conderVaret, quae in pectore diversorium invenit uditores mei Memoria duplex estu alia tenaciis ter retinet, quae accepit, altera ver ea statim in oblivionis antro sepelit memoria enim, quae sola memoria adjuvatur , est admodum tragilis, in oblivionem propensa , sed quam voluntas corroborat, aut quae simul voluntas est, ea demum stabilis, ac permanens dicitur, ut evidenter ex S. Scriptura demonstrari potest. Jeremias solius memoriae opera recordando uti voluiti ερ- e. r. Mem/ria memor ero. Illi autem, qui Montana Iudam incoleis hant parum memoriae confisi nativitatem S. Ioannis Baptistae suis com
Luiuia .a dibus impresserunt et D eruη in cordesuo. Quamobrem eum S. Pater meus JOANNES de Matha hodie nobis, Hispaniae , acuetaque publico cultui, o venerationi renatus fuerit, sicut vicini.
88쪽
cognati Beatissimi Praecursoris cordibus suis insculpserunt beneficium tam grandis misericordia i Magnisi vis Dominus miri ricordiam tuam, ita nos tam singulare beneficium agnosicen. tes, recondimus illud in memoriam nostrorum pectorum e Rum runa in orde suo, ut sit titulus memorabilis, & gloriosius pro
tota posteritate tale namque beneficium , tot desideriis exoptatum, dignum est, ut tali memoriae commendetur, quae aeterna sit. Hoc
sane deposcit doctissimus calamus togatissimi Senecae, cujus haec sunt verba i reeptum beneficium aeterna memoria ingen
Gloriare igitur mea Sacra Religio Trinitaria, Divinaeque a. testati infinitas persolve gratias , qud tuis laboribus is industriis Corpori Sanctissimi Patriarchae tui publicum cultum,4 venerationem conciliaveris, asserueris eviceris Ego autem mutuatis ab Ilaia verbis huic itulo Memoriali Coronidem imponam. Respiee Sion civitatem solemnitati nosrae oculi tui vi. . . debiana Ierusalem , habitationem opulensam, tabernacutam, quod nequaquam transferri poterit; nec auferentur Loi
ejus in sempiternum. Quia Iolummod ibi magni eus est
ter. His verbis allocutus est Propheta Ecclesiam mi- Iemo tamen mihi iure succensere poterit, si dixero, eum hac sententia ad meam Sacram Religionem, ad hunc doctum,& religiosum coetum collimasse juxta expositionem P. Arias Montani, in hunc locum ita commentantis: Respice Conventum B a sinis. lemnitatis nos . Quasi diceret. -- . iuvo Religio Trinitaria, vide, considera hanc esse diem maximae solemnitatis,in laetitiae tuae Respice Conventum olemnitaritis nostrae. Non solum quia oculi omnium vident, quod mea S cra Religio sit opulenta habitatio virtutum , poenitentiae, doctrinae, ac sapientia r Oculi sui videbunt habitationem opulentam. Non solum , quia cunctorum veneratio illam suspicit tamquam firmissimum Ss. TRINITATIS tabernaculum et Tabernaeulum , quod nequaquam ransferri poteriti Verum etiam, quia clavi, qui hoc tabernaculum DEI rini, vinius in ea affixerunt, manent pro aeterna posterorum memoria et lavi ejus in sempitereum.
89쪽
a,u ι- ctorum, ut doctissimus Theodoretus exponit. Clavi proinde, qui, ast his bus hoc tabernaculum affxum est, sunt Corpus Reliquiae mei
o iosi Patriarchae, qui meam Religionem Titulo SsS TRINITATIS honoravit Hi runt avi, qui hodiernae festivitatis memoriam celeberrimam efficiunt, nosque suaviter compellunt, ut Omnipotenti Domino debitas gratiarum actiones reddamus: Quia solam
mod ibi magnum est Dominus noster.
Tu autem o gloriosissime Pater mi, satriarchara gratum ... habe Tuorum clientum obsequium Uivat , floreatque deinceps cultus Tuus ad ipsum usque mundi finem, ut gloriosissimus iste triumphus Tuus omnibus gentibus,rac populis innotescat Titulus Triumphalis Uvat, & augeatur semper Tua veneratio, ut sit
perpetuus praeco meritorum uorum Titulus P eonialis. Vivat denique virtutum Tuarum fama in aeterna totius posteritatis memoria, ut laudes uae, is omia nunquam deficiant Titum Memorialis. Et Tu mea S. Religio Trinitaria vive, ac flore per omnem aeternitatem, ut itiumphi, praeconia dc memoriae, tam exquisitis virtutum adoreis decretae semper, ubique resonent. Tuarum nunc erit partium, Sanctissime Patriarcha illos in uamemoria circumferre, qui tanto affectu, devotione, ad Tui Sacratissimi Corporis venerationem convolarunt. Possidemus iam in Hispania inter sincerissimos devotarum mentium applausus puram si crati Corporis uici evibra igitur auasdam scintillas Tuae animae flammantis , ut illis Noeensi exardescamus vivis desideriis Teci .eandi , quatenus per ua vestigia in hoc mundo gradientes consi quamur gratiam , cujus ope pervenire mereamur ad sempiternam
His ego verbis sermonem meum ad metam deduxi , firmiter persuasus, neminem Auditorum laese, qui non desiderisset conceptum in hac hora fastidium grato phonascorum concentu Bhleva. re Finita Missa augustissimum Eucharistia Sacramentum expositum remansit, tantaque deinceps per reliquum diem hominum tur-ha arfluxit, ut templum ante alteram ab illapsi noctis horam claudinequierit. Ingruente autem vespera dulcisionum melos illorum aures bla dissime recreavit, qui devotionis magnitudine absorpti ne lato quidem ungue ab ecciesia discedere sustinuerunt quorum pietati obsietricabatur concursus tot Praelatorum, Doctorum, Magnatum rNobi
90쪽
Nobilium autem Matronarum Vix erat una, quae non pro grandi piaculo habuisset, si ad venerationem Sacrarum Reliquiarum non advenisset Sera jam nocte Sol Justitiae, CHRISTUS Eucharisticu primo Occubuit, abernaculo suo restitutus. mpana, tu hae in campanae eodem plausu resionuerunt, Quo priori die, multa etiam millia pyrobolorum in altum eluctata naerunt, quibus gaudiorum demonstrationibus devotorum pietas ad sequentis diei tativitatemeelebrandam invitabatur, quam gravissima hujus nostri Conventus Mauri tensis Communitas pro honore sui magni Patris, & Patriarchae adornabat.
Solemnitas Munda dis ob declinatam densitatem Grporis S. P. N. JOANNIS de Matha
celebrata. HIE sestivitas secundae diei in officina immensi illius amoris. quo haec Religiosa Communitas erga Sanctissimum suum Patriarcham flagrabat, procus fuit Ut autem tantae Iemnitati nihil splendoris, aut magnificentiae deesset, invitati sunt ad illam omnes Praesati, Religiosae Communitates huius regiae urbis, tum ut sua praesentia hanc celebritatem condecorarent , tum ut sociis precibus nos adjuvarent debitas Divinae Majestati gratias pro tam in- ligni beneficio rependere. Sciendum tamen est, quod, cum in hac regia civitate tot numerentur Communitates Religiosae, non omnes promiscue ad quamcunque sestivitatem convenire soleant, sed paristitis inter se festis mox hae, mox illae assistanti aeterum hodierna solemnitas exceptio fuit hujus regulae universalis nam sicut omnes invitatae suerunt, ita quoque omnes comparuerunt, quin vel unica suam praesentiam excusasset. His obviam facti nostri Religiosi usque ad portam Conventus omnes officiosissime exceperunt, easque ad
Sacrum Cantatum celebravii hac die R. P. Vincentius a Comeeptione, primus infinitor Generalis Nostrae Sacrae Religionis, e de regia mulici adjutus, cujus in superioribus mentionem sec, mus. Finito Evangelio venit hora, a multis exoptata, ut acum
diissima suada Religiosi P. F. Felicis ara Iosepho, Primarii Concio