Phoenix redivivus, id est Corpus sancti patris nostri Joannis de Matha, fundatoris ordinis sss. Trinitatis de redemprione captivorum novo cultu reviviscens, seu Historia hujus sacri corporis Roma in Hispaniam translati, ... Authore p.f. Luca a Purifi

발행: 1737년

분량: 433페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

PARS PRIMA

ad annum millesimum, sexcentesimum, sexagesimum primum, quo ex mandato S. Rituum Congregationis , sumagante, ac urgenteaminentissimo Cardinali Allieri nova S. Corporis recognitio facta fuit, ab Eminentissimo Domino , Don Galea e Marescotti, Nuncio Apostolico in Hispania, praesentibus nostro Reverendissimo P. Generali, Fratre Antonio a Conceptione ; P. Fr. Joanne a Comceptione Procuratore in Curia Romana et P. Fr Martino a S. Joanne Baptista Procuratore Generali in aula Hispanica, aeverendissimo Patie Provinciali, aliisque Patrihus Magisti is ex ordine Trinitariorum Calceatorum, assistentibus quoque testium locli, Domino Dondine Baptista rurengo Epistopo de Ales, in Regno Sardiniae,

mino Don Ludovico Homine-DEI de Pacheco, qui postea crea. tus est S. R. E. Cardinalis, Domino Don Carolo Ho. mineta DE de Pacheco , ejus Fratre Marchione de Almo ciα, qui etiamnum in vivis superest. Cumque inspecto loculo omnia salva, consor a inventa fuissent, Dominus Mari sicciti rursus arcam

conclusit, eamque quinque sigillis munivit, in aliis tamen partibus, diversis nimirum ab illis, quibus priora, pro hac recognitione facienda rupta sigilla impressa fueranti

Ita perseveravit S.Corpus inNunciatura,& in manibusLegatorem Apostolicorum, usque ad annum I 686. quo tempore Eminentis D. Cardinalis, Don Marcellus Durago die secundaJulii illud sub forma Deis positi concredidit Patribus Trinitariis Excalceatis Madrit asservam dum in Oratorio novi nostrorum temporum Jobi, Venerabilis numirum Patris, Fratris homae a Virgine, quin ad hoc Patrum Cabeeatorum consensum requisivisset cum enim hoc depositum ad ius pertineret Capituli S Petri , quod erat legitimus Dominus harum reliquiarum, a quo etiam Nuncius Apostolicus plenam faculta. tem de illis pro arbitratu proprio statuendi acceperat, ut Constat ex ejus decreto, poterat lupradictus Cardinalis hoc depolitum eo conserre, ubi ei aptius, convenientius Videbatues Duabus a tem de causis ad hoc faciendum potissimum inductus fuit, quas ipse in publico quodam instrumento declaravit, in quo haec verba imveniuntur. Illustrissimus,4 Reverendissimus Dominus Marcellus D raeto, Archiepiscopus , muncius&c. Cum attent consideraret, arcam, in uua Reliquiae S. JOANNIS de Matha continentur , in sua domo debita decentia asservari non posse, simul desideraret , ut ad talem locum transferrentur, in quo majori decentia, quae eisu bebatur, haberentur die. Hae

62쪽

DECLARATIO IDENTITATIS D

IIae sunt duae illρ cauta , ex publiCo diplomate depromptze, matbus impulsus fuit Dominus Nuncius, ut sacrum Corpus fidei nostrorum PP. Trinitariorum Excalceatorum, Madriti degentium, committeret. Ab hoc tempore Discalceata Religio Trinitaria nullum non movit lapidem , ut finem assequeretur, quem sibi illi duo Fr tres Laici, qui S. Corpus surripuerunt, praefixerant, qui erat major cultus, & veneratio illius, quin locum respiceret, in quo haec, neratio major es exhiberi deberet, sed in no tantum intenta, ut cultus iste ei impenderetur, utpote quae etiam illo iam tempore, quo sacer hicce thesaurus in Nunciatura asservatus fuit, impigro

labore publicam sacrorum ossium venerationem solicitaverat.

Hoc tam pium sancto Parenti suo addicti Isimorium filiorum deasderium semel suspensum, ac deinde binis etiam vicibus frustratum suit nemo tamen miretur; non enim aliud ex omni parte magnum opus dici potest, nisi quod procelloso insurgentium tempestatum , dc dissicultatum fluctus gloriose superavita I sane, si unquam alias,inio negotio evenies quamvis enim probationes essent acle ct me, perspicuae, ut in illis non magis pietas, quam justitia resplenis

deret, semper tamen cum haec petitio portui esset proxima, emeris

gentibus ventis contrariis in altum rejecta fuit. Quamvis ne hoe quidem praeeipuum sufflamen dixerim, cum aliud lotnge tenacius, Acclinicilius injectum fuerit, quod in hoc rerum statu fortuitus quidam

produxit eventu

Anno III 8 cum haec causa novo servore urgeretur, valida quae iam, horrendaque tempestas incredibili furore sese ei objecit poliquam enim publice compertum fuisset S. Corpus in hoc Comventu Madritenti asservari Patres Calceati enixissimis precibus essi

gitarunt, ut Depositum ab hoc loco removeretur, eo prorsu tem

pore , quo Discat deata Familia nostra credebat, se iuste prosequi causam pendentem. Illustrissimus Dominus Nuncius sinistris insor

mattonilius in transversum actus , cum malevolorum calumniis ad

aures ejus perlatum fuisset, Patres Excalceatos in custodia hujus si eri Depositi debitam fidelitatem non exhibuisse, edito Decreto man. davit, ut illud amoveretur Non ego istud nunc ago , ut singillatim reseram , quae in hac ancipiti verbivelitatione gesta, scriptaque suerunt, utpote cui iniunctum fuit, integram rei seriem strictim duntaxat is mccincte literis commendare , allegatis Bullis, Decretis,in auilioribus, quod etiam facere intendo solum ita que impnaesentiarum dico, maximum, oc apertissimum argumentum

fide

63쪽

34 PARS PRIMA

fidelitatis, a PP. Trinitariis Excalceatis in custodia pretiosi hujus De. politi observatae esse ipsam victoriam , qua inter tantas contradi ctionum tempestates obtinuit imprimis declarationem identitatis ac deinde ipsam etiam possessionem S. Corporis cum licentia , illud publicae venerationi exponendi, ut clarius patebit, ubi de nova Ncognitione,' inspectione SS. Lipsanorum locuturus sum nisi velint, nos toti Curiae Romanae imposuisse, quemadmodum cum Aula Madritens a nobis factum , sunt calumniati. Nemo est autem adeo bardi, stolidique ingenii, nec tam illiberaliter a natura habitus, quin facile agnoscat, rem esse ridiculam, si asseratur , pauperes quosdam, miscalceatos Religiosos , ad tantam ascendisse potemtiam, ut contra ipsam veritatem ita enim adversiarii nostri loquva. tur efficere potuerint, quod voluerunt. Disicussa itaque,' dissipata tandem fuit etiam haec atrox tem pestas, ad quam pellendam praeter alia argumenta, quae adduci potuissent, haec tria satis erant. Ex parte siquidem nostra responsium fuit primo et Quod depositum sub iisdem conditionmus repetitam beat, eadem forma, qua alteri concreditum fuit Cum verus. Corpus a Nuncio Apostolico in Conventu nostro Madritensi motu proprio depositum fuerit, evadit conis taneum, utin motu pro prio repeti debeat, non ver ad instantiam, instigationem alte. rius , quemadmodum Dominus Nuncius tunc secit. Secundo: Quia hac ratione Religio nostra in detrimentum suae existimationis in duobus tribunalibus exagitaretur quandoquidem haec eadem cau sa illo tempore Romae ventilabatur, Ma decisione Summi Pontificis pendebat. Tertio: Quia per remotionem hujus Depositi magis imvaluisset rumor de nosis sparsus , quo serebamur in ejus custodia debitam fidelitatem non servassest cum tamen et Bectus postea proba. Verit, quanta integritate ac fide in ejus custodia versati simus. Cumitauue honor noster tam inseste sauciaretur , opus erat, ut totis viribus ex adversi nos opponeremus. Ut autem cunctis pateat, quo fundamento nos repetundarum postulaverint,' tamquam violatore S arcae in iudicium vocaverint, libet illud in medium adducere. In Processu iuridico super hoc negotio formato, exhibitum fuit a nobis apographum illius Diplomatis, quo Nuncius Apostolicus S. Corpus nostrae quondam fidei concredidit. Ex hoc inferebant, arcam a nobis apertam fuisse, ut dictum Diploma inde depromereninis. Quaero nunc possetne ho

64쪽

homo aliquis mediocris etiam intellectus inveniri, qui hi persu deat, scripturam, qu1 mihi arca quaedam clausa, igillis munita traditur, ipsi arcae obseratae inclusiam esse deberes Nemo sane prudens tantam insaniam insaniet, ut istud affirmet; quodsi enim scriptura inclusi fuerit, quo pacto depositum a me repetetur, aut qua fronte line illa ego depositum aliquod reciperem. Necesise est igitur, ut mihi scriptura tradatur is a me vicissim scriptum quoddam petatur, in quo tota Depositi species contineatur , ut quand cunque libuerit , rursus a me tolli possit. Hoc sane prolixiori conis firmatione opus non habet, cum ex se satis clarea Dimissa proinde hac cavillatione ad reliqua , quae mihi narranda supersunt, progredior.

CAPUT V.

Evincit tandem mea S. Religio Declarationem iisntitatis

Sacri corporis Perseriti hujus rei notista in Hispaniam, b insiluitur juridica recognitio arca.

Tot tantaeque contradictiones, qua per decursum sexaginta sex

annorum contra declarationem identitatis S. Corporis emerseis

rant, nihil aliud fuerunt, nisi nova quaedam incentiva, quibus pia S. Religionis nostrae desideri, magis etiam inflammabantur, omnibus firmissime persuasi , Divinam Majestatem jussissima huic causae pru

trocinaturam, cui mundus adeo perfracte advertabatur, ut tandem

reapse contigit anno IIa I. die sexta Septembris , qua S mea Reiugio Festum sui Angeli Custodis celebrat. Hae die felicissima convenerunt in S. Rituum Congregatione duodecim Cardinales , praesidente Eminentissimo Paulucio cumque de medio sublata jam esset difficultas, quae desideratum hujus nego. iii successum hinis vicibus sumaminaverat Cn: fas siquidem tuisset ilis lud punire, quod perpetratum non fuit hinspectis omnibus, & peris pensis in utramque partem argumentis, ad extremum consonis su seiragiis Purpuratorum Patrum decretum fuit, Corpus, quod in me Conventu Madritensi sub forma depositi asservatur, esse verum Compus S. JOANNIS de Matha, atque adeo publicae venerationi exse ni posse. Hanc declarationem Eminentissimi Collegii mo etiam sussta oratam habuit,' comprobavit Summum Ecclesiae caput, lu

65쪽

36 PARS PRIMA

teris in hunc finem , pontificio sigillo munitis , die decima sexta

ejusdem mensis anni expeditis et Quamvis autem eo tempore non defuerit saecularis Procurator, qui huic declarationi intercessit, eamque suo effectu frustrare voluit, non fuit tamen admissus , ut ex sententia constat. Decretum vero, quo identitas S. Corporis asserta est, ita sonat.

Hispaniarum identitatis Corporis S IOANNES de Mathis,

ptione Captiυorum. A Ublato anno x 6 33 ab Ecclesia S. Τhomae de Formis, Basilicat . a Vaticanae subjecsa in qua per plura saecula marmoreo imis clusium sepulchro acuerat, Corpore S JOANNIS de Matha, ruis dinis SSS. TRINITATIS de Redemptione Captivorum Fundatoris,

is eoque a duobus Fratribus Calceatis ejusdem ordinis Maeritum delato, consectisque non multdidit binis Processibus , Romano si uno super deficientia S. Corporis , ejusque furtiva in Hispanosis asportatione , actitensi altero a Tribunali Nunciaturae super ibis ius identitate, factaque pluries ejusdem a Nunciis tunc tempori ris Apostolicis clarissimae memoriae Camillo de Maximis, postea S. R. E. Cardinali, ab Eminentissimo, Reverendissimo Dominori Cardinali Marescoto recognitione cum Fratres TrinitariiExcalce is ii, quibus interim a Cl. mem Cardinali Duratio , Nuncio etiam se Apostolico sacrorum ossium custodia concredita tuerat, tam ab is anno millesimo, sexcentesimo sexagesimo nono, quam anno mil. Gesimo septingentesimo, decimo quinto, pro declarationequentiis talis Corporis apud S. Rituum Congregationem institissent, ne. 4ativum prodiit responsum , non constare videliCet desidentitate. , , erum cum a s ac mem. Clemente PP. XI. indultum fuerit, ut ite. rum hac de re in eadem Sacra Congregatione ageretur, idemQueri Pontifex in locum clari mem Cardinalis Casini Relatoris, nuper, defuncti, Eminentissimum QReverendissimum D. Cardinalemis Albanum subrogaverit, eo ab urbe absente, minentissimus, is Reverendissimus D. Cardinalis Paululius, instante P. Fr Michaelex, ara Josepho, Fratrum Excalceatorum ejusdem ordinis Procura

66쪽

DECLARATIO IDENTITATIS. ν

tore Generali, dubium praedictum super identitate Corporis, is mine eiusdem minentissimi Cardinalis Albani in Sac Rituum Congregatione proposuit Sacra vero eadem Congregatio . R. i. Prospero de Lambertinis Fidei Promotore tam in scriptis., quam in voce audito, juribusque denub deductis exactius, ac ma ri turius examinatis , atque perpensis , rescribendum ceniit rri Praevi reces a deesse constare ex uincientibus probatio. , ribu ad effectum. MDCorpus S IOANNIS de Macta pia . , blicae oeneramni exponi pes Die 6. Septembris Iar. Facta deinde per me Secretarium de praedictis Sanctissiam Domiη NUr INNOCENTIO III relatione , sanctita sua benign annuis, ae sententiam Sacrae Congregariisaeis approbavit. Die 16 ejusdem Menses, et ara Ira I.

F. Card Paulatius Pras

Loco Φ Sigilli

N. M. edeschi Episcopus Lipar,

innus S. Rit Congr. Secreta

Felix iste, faustusque nuncius ut primum delatus est ad notitiam nostri Reverendissimi P. F. Alexandri a Conceptione, Ministri Generalis totius nostra Excalceatae Familiae, cujus industriae, Zelo. vigilantiae , labori, immensis expensis debet Religio, Hispania, haec urbs regia possessionem tanti thesauri, eodem zelo impulsus illico decrevit, ut in toto ordine rei tantae consecutio ritu solem. niisimo celebraretur. Festis istis dedit principium Conventus -- ster Madritensis, tamquam possesta hujus pretiosi Depositi, S. mirum Corporisci ut autum fidelitas nostra in eius custodia magis inclaresceret, simulque improba illa fama dilueretur, qua serebamur arcam perfregisse, statuit N. P. Generalis Illustrissimum Dominum Do Alexandrum Aldobrandini suae Sanctitatis ad Aulam Hisipaniae Nuncium Apostolicum , invitare quamvis hoc in virtute Bulla expellitae necessarium non fuerit, utpote quae absolute nobis ipsis totum commilit absque remissione ad aliquem Praelatum Lut in ejus priclentia nova recognitio arcae, in qua Sacrae Reliquiae asservaban- 3 tur,

67쪽

, PAR PRIMA

tur, iuridice institueretur. Atque hic fuit quasi primus passus ad

cultum .publicam S. Corporis Venerationem. Hae recogniti rejecta fuit ad diem I . Novembris eiusdem anna, cumque in recognitione hujus arcae, ab Eminentissimo Cardianali Mare oti facta, testes saeculares concurrerint, placuit s. Relia gioni nostrae, ut tales etiam in praesenti occalione adhiberentur , lucet arca non esset aperienda, sed ejus duntaxat qualitas sigillarum integritas exploranda, ut ostenderetur , eam prorsus in tali statu perseverare, in quo nobis commendata fuerat. Accersiti sunt itaque ad hunc actum Zlemnem Excellentissimus Dominus Dux vidinae Coeli Dux Mirandulae Princeps de Pio Pro-Rex, Gubem,tor Generalis Principatus Cataloniae, Dux de Infantad , Dux de M. eos, marchesius de Cogolludo.

Hora quarti vespertina Nuncius Apostolicus ad nos pervenit, qui tunc prima vice in publicum prodivit post lemnem suum in urbem Madritensem ingressum. Exceptus tui a nostra Communitate Religiosa omnibos illis honorum indiciis , quae nostrum ne moniale tali persionae recipiendae praescribit Quo iacto N P. Gen,

ratis cum suo Secretario, P. F. Emmanuele a S. Michaele , ad Orat, xium concesserunt, in quo S. hic thesaurus asservabatur, quos trustium locli ex parte Religionis sunt comitati P. F. Thomas a Uirgine Magister Novitiorum, P. Praedicator A. Petrus a S. Michaele, in quorum praesentia maior arca aperta fuit, ex hac arca minori prompta, quae pretiosas has reliquias in suo gremio buebat. Hane in suas manus acceperunt Excellentissimi Domini Duces de Medina Coeli, ramos, stipati grandi facigerorum turba , eamque in abaco quodam , visendi operis peripetasmate instrato, depin

suerunt.

Recitatae sunt deinde clara voce omnes scripturae, quae de re ditione is receptione hujus Depositi utrinque exarata fuerunt, in quibus singulae circumstantiae quam accuratissime expressae habebantur. His perlectis Illustrissimus Dominus Nuncius cum suis ministris blicite dimensus est arcam, ad normam in scripturis explicatam , jussit deinde a personis senibus suae Nunciaturae, in hunc nune adductis cinter quas, quod pro miraculo reputabatur, Ven. ta est una, quae ab obsequiis ipsius Domini Marescoti quondam me. tat ligilla solerter inspici, cumque omnia salva, arcae destri. ptioni conformia reperta fuissent, Illustrissimus Dominus declaravit, hanc arcam si eandem cum illa, quae tradita fuerat, atque adeo

68쪽

DECLARATIO IDENTITATIS

in ea revera asservari Depositum sacrarum Reliquiarum , ut clarius constat ex verbis instrumenti a Nuncis Apostolico super hoc nego. tio expediti, in quo sequentia habentur. Declarat, deciaravit , inventam fuisse arcam ligneam , in qua asservantur ossa Sancti Fundatori JOANNIS de Matha, integram , clausam is absque omni vitio aut nuspicione exiguae etiam aperturae, dictum Patrem Generalem , ac Definitorium Generale debita fidelitate hoc Depositum custodivisse . . . . Et consormiter citato Decreto S. Rituum Congregationis possunt dictus Pater Generalis, QDefinitorium Generale praesentibus, & futuris temporibus publico cultui venerationique Fidelium exponere dictas Reliquias S. Fundatoris JOANNIS de Matha tam in dicto Uratorio,

quam in Ecclesia ejusdem Conventus. 3Publisatur Decretum s ordinatur apparatus pro MemnibH Fesis relebrano.

Longum Iam nobis, niinisque prolixum videbatur adeo veram est, quod quidam ait Eliam eleritas in desideris moraesto tempus, quo sacra Reliquiae publicae venerationi exponi debe-hant, ade inhianter solemnem earum cultum appetabamus. Conis

clusum proinde fuit, ut in Festo S. P. N. FELICIS Ualesii, quod

solo duarum dierum intergeri dispescebatur, Decretum publicaretur, ac deinde die vigesima prima ejusdem mensis publicae earum venerationi initium daretur cum enim Sanctissimi hi Patriarchae. tam in vita, quam in morte adeo conjuncti fueritit, ut eos supremum Ecclesiae caput in Divino officio univerit, congruum esse judicabatur , ut eorum solemnes honores una, eademque die celebra rentur , quatenus hoc pacto ambo mutuae gloriae, cultusque participes emcerentur. Die itaque decima nona Novembris, quae eo anno in Mercurium inciderat, Reverendissimus N. P. Generalis nostris Catholicis Monarchis intimavit, sacras Reliquias puplica veneratione donatas fuisse. Incredibile dictu est, quam gratanter ambae Majestates C tholicae tam felicem , desideratumque nuntium acceperint, praecia

69쪽

o PARS PRIMA

ad huire effectum obtinendum plurimum contulerint. Idem etiam signincatum fuit Archiepiscopo Toletano, Inquisitori Generali, Prae. sidenti Gastella: Urbis adrisensis Gubernator c corragitorem vulgo nominant aliisque pers is ab authoritate, affectu erga L n uram Religionem spectabilibus. Illuxit deni ue dies vigesima Novembris, qua consueta pompa celebratum fuit festum S. P. N. FELICIS Valesii, quin huic solemnitati particulare quidpiam is a more aliorum annorum diversum

superadditum suisset. Sed quid non audet animu integer, digenerosus 1 Brevissimo illo temporis spatio , quo a duodecima,

usque ad horam tertiam a meridie intercedit, tota Ecclesia obducta sui pretiosissimis tapetibus, laquearia speculis , largenteis clypeis

coronata, quae flores bombycini, in fasces colligati, mira amoenutate secernebant, altare majus , ut caetera ejus decora hie non attingam , magnificentissima quadam architectura exornatum, quae argenti nitore , bombycinorum fastium variegata pulchritudine intuentium oculos insui admirationem rapiebat Sub hac structura emi. nebat elegans quaedam, & ad artis amussim oculorumque invidiam elaborata umbella maldachinum vocant quae tegebat tam preti si,' excivisiti operis arcum triumphalem, ut licet tota ejus moles ex argento, striceisque floribus constaret, arte tamen cum materia de praestantia certante, dubium reliquerit, an ob immmeniam vim argenti, an vero ob singularem artificis dexteritatem, quae in concinna , aptissimaque rerum omnium dispositione mirifice relucebat, magis usipici deberet. tit primum horologium duodecimam promulgavit, illicd progressus Superior, Pluviali, ut vocant, revestitus , coepit hymnum Ambrosianum i D DEUM Laudamm, sonora voce intonare, quem nobilissimorum phonascorum turba Ceam autem dico, quae Madriti regio Conventu Excalceatarum Montalium S. Claraelamulaturi, ex regio aerario annuum habet alarium confertissimo musicorum instrumentorum apparatu ad calcem usque decant vit. Et o rem miram in hoc ips temporis puncto omnes simultam panae insonuerunt, quotquot in hac regia urbe numerantur, aut vel unica fuisset, quae sellivum suum tinnitum communi laeti tiae ubtraxisset, aut nostris campanis, quae in hac occasione commuis nem morem praetergressae pro exultationis magnitudine suum volatum meciebantur, soniicietatem denegasse Insignem hunc honorema in

70쪽

DECLARA TIO ID EN TITA TIS.

in acceptis reserimus Illustrissimo Domino Don Didac de Astorga, Parochiis, Conventibus Religiosorum ejus jurisdictioni subject rum, id mandavit, aeteri vero Conventus Religiosi, Hospitalia, de Eremitoria id nostris precibus praestiterunt, quin hoc osticium Con.

ventus aliquis, quantumvis remotus, quali est PP. Hieronymitan rum, SP. Dominicanorum de Atocha recusaret Campanas associabant omnia horologia, quae pro recenta Hispanorum conmetudine

in publicis laetitiae signis laxantur,ut irremisso pulsu suo campanarum s nitum augeant, idque factum fuit ad imperium Domini Don Francusci Antonii de Salcedo, Marchionis de Vadilto, supremi urbis Maisdritensis Gubernatoris, quodque caput est, iraecipuum insolitae Devotionis argumentum , ipsa regina, domina nostra, horologium sui palatii pro amplificatione communis applausus laxari praecepit. Tam sestiva campanarum omnium, horologiorum ubila pro movebant duo millia pyrobolorum, qui eodem tempore a sex ossicialibus in sublime exculti fuerant, ut in aera elati micantibus suis lacrymis typum agerent illarum , quas eligiosi prae gaudio ' laetitia effundebant. In hisce publicae exultationis demonstrationibus caeteris palmam praeripuerunt Excalceatae nostri ordinis Moniales, quae per singulas sui Parthenonis senestras totum prope scintillarum, artificiosorumque ignium diluvium enuderunt, communi laetitia claustrali rigori nonnihil indulgente , quae etiam gaudiorum indicia ah illis per reliquos harum festivitatum dies continuata fuerunt. Eodem tempore tota aula commota, citra ullam distinctionem status, aut sexus ad nostrum conventum de dense convolavit, ut nimia accurrentis populi multitudo artificum manus , in ornatu altaris, ocEcclesiae etiamnum occupatas, sufflaminaverit, eorumque celeritatem, qua coeptum laborem moliebantur , pluriinum retardaverit,

ut proinde sacrum Corpus non prius suo throno imponi potuerit, quam secunda post crepusculum nora. Caeterum , si quid meae tribuitur sententiae, ipsa quoque haec artificum retardatio ex peculiari Divinae Provi lentiae dispositione odita fuit, ut nimirum solemnis S. Corporis expositio eo potissimum

tempore perageretur , quo urbs tota sestivo tympanorum , tub rumque clangore perstrepebat, aer, multorum missium purobolorum splendore illustratus , gratissime resulgebat, campanae omnium turrium laeto mugitu ressinabant, quae praeludia quaedam erant crastunae sestivitatis. In hoc tempus incidit publica S. Corporis expositio.

SEARCH

MENU NAVIGATION