장음표시 사용
311쪽
nihiluit nurn et exemplorum frequentia illustrare prorsus Q conueniebat libio, uti sicut de sole ait Horatius alius et idem esset Euaidein agitur emciunt argumentum et amguinenti tractatio aliuni bi euitas quaedam et restinio βα emolis et admonitionibus afferendis, e qui, has quia x
adhuc amplus et prolixus mansit, natus nempe ab ingenio He breuitati inimicum fiteatur, eamque ad doceri .
diim et ad aceuratas et chuas rerum notiones excitandaS,
mul iun valere posse neget. Nec dubitamus quin satisfamiῶrus sit huius litui apparatus, eum mi gistris quibusdam aridis et i hiunis, et vltra compendiorum cancellos progredi res
midantibus, tum discipulis do hae cillis, et si labore et ii, uti Geons inbus praesertim si re inlisus os civi murias operi Quin conluvieilati: ' se Mnu Ioia aeneri,is,M uibus ob aliis risiosius sere 'i uir ad extremum Ducis per Appendies Recessioneia, ipόnitur quasi de re pariim utilitatis habente, et inani voca. bulo runt strepitu memoriam exercente. Habet ipse liberi quod ex prioli existimari potest, num enim ut est apud retraitiunt, qui norit utrumque noueri , descriptionern astam et diligenton perspicuitatemque ad docendum et placeudum multum valitui Mn. Continet admonitiones ob
seriistioneaque, cuinis reptores pristos quomuiverba, latitur, iuni de starentiis doctoriim H in vis quid mitis libro. quem risu sista μο iniuris inserit in Verose pilis abrii vitis ratio iique mani quoque nominis et de maliteraria praeclare meritorum Hic nobis V ta non dies, mus malevolentia sed leueritate quadani arguta, aliter quam ipsi sensissent, et quam vacuus cupiditate animus lectoris intelligat, accipere vi ius est Hinc quae sti lius illi et ad ceno in tantum lacorum μια*g-- ar Suiliuni Disit die by Coral
312쪽
mi vellent ad alienam imitentiam, latius et diffusu aeeepta, culunii sole detor luet Nilac populari notione ab ora-ruribus, Cicelone, ill 1 lue Piolata, vituperandi caussam
quaerens, ad subtilitatem philosophicam reuocat e t men ingulorum qua dixi in iis, exempla mentorabimus, ne incutem Viri ei miihili exas bimus scimus, haec
uolue excusationem ha m et aa acuetida homiluini, ac curatae doctrinae laudem appetentium isagenia valere pocse Sed ne cui vatia crimitia obiecisse videamur quaeaam saltem, quae memoriae adhuc recenti inhaerent, ponemus. v. loco, quo de recto Nocabusirum usu traditur, negatur . c. aliquanto esse explicanduin per longe esse autem semper iraedium inter paulis et longe. ino et verum, si origo spei letur. . sed consuetudine multae voces es scaciores iunt, quam origiae sua in explicando aut uatine verbo utendum est breuit iis Gaas, et ne vulgaris orbi Lericorvin triobolarium prosagetur, in quibus iis vocabuli rectilitur quae pm M vespa in significant. id mulino Ernesti ad Sueton. Caes. 86. Munc enim maxime petit.
Demipis, scribitur male explicari a Graeuio cf. et Ernesti ad Tacit. An n. I. 28 per i parιei dicam. iniqui hoe alio ter fieri ii ni poteli sed coiitextus est consulendus. me essae ι Tum uberrulus1ιν, non valere hic es fructus uberriantis,
limos, hier i diri μιμ' uiam ninuti essen, sed line seu fiuctum is rimum, quod ne i iis Latinum nos insulis dixerimus De habet fi . v. Ibidem pro diei, sinetera in in aula opicrumto ut negatur. Riomodo istior Mneas apud Virgil Aen. 4, 334. Iulum filium o πιι --π- appellat, tantumne eaput respiciens miti quod
vim tantum pro homanum, sed et pro pecudum corporibus aput dicitur, ut in libri Iuriscolis ultorum veterum, ubi greges ducentorun capitum memorantur Nia apud poe-
313쪽
ριν tulis, nonne ad totam personam referuntur Nec istoititii est poeticus sed solutae oratiotiis scriptoribus conse
Mess. Ibidem p. 43. Mali ait Cat Ars C l, s. quis QP retinu omi for oespexit, pro procul conspexiti Ab his hoc sarticipiunt viri vid ur supeistium Hiis infiderare. Sic prorsus, ut postea vi mus aecepit
claricius, cui accedit Oudendo ius item reprehGidua --tur qui ita taιem Petro Iesentiam explicant; at in muliorum. locorum explicatione hoc vocabulo utendun et nec tamen hii sequi debet haec esse Sraron et . Sesynis ducitur ab Graeco οκνος melius κυρρο ,hin quibus parum- inimia
uendo. uiues nominiis, ait, hi elegantiam sesem. . is bene. Sed, η insem dici emta lege in ii sit nos hostic ne alius ab eodem interemti. veluti si qui , --torem vel militem qui alios ocvisisse; si ipsum re,
intersectis dicatur. Cf. Oudendo ius, et quos is laucius, ad Caesa. 3. I, 2 S. Porro errare humanum es et errare fi minis bi eaden eis noli possunti Nam hoc hanc vimina beat errare hominem decet. Hinc in fine praefationis, Tun apte dictvm meu inerint lectores, errare humanun es.se Iiumanius, errantemni viam amice du re, 0-- --
ita, eum Emito dixe uso acumen quidem, o com, sus viiii virtutisque noti libus, ad modium fructum et rem,
sini. meieriam, qui maiori operi favent, hancinam p. litam operam comprobentnecesse est. In illud; MUMVir Celebem inii, obseruationes sibi and asit Auctor,bus ad haec expolienda, non sine gratam erue -- - .se enim in emendandis pro fur ιβ au timidivsum an aliud tempus distenit.
314쪽
ranciumque curat, ut vixduuii editi, repetistis, inmem apituni editionis ronoui uncis incluso varietatibus lue Gronoui textu subiectis. Iraud diu emtores anaatoresque Plinii moratus est. tu alterum Volumen Oinigeret quodam repetend. volumine crassiori estinandum arbitraretur.
me improuisa cis . obreperet senectuti multorumque undena eriti at lue emuli cupiditacanora leuioris acta. sensim senesceret vero praesti isse videtur Editordo stissimus in hoc aster volumine rece M. quod eum praestitisse in priore voluimine non ignorati qui hac editi
ne tuntur, qua quidem Plinius si emendatam lectistinis . Uumque cum philologicu in tum historicuna spectes neshil planct lucratus est, lectorum tamen commoditati maxume consultum videtu . Praemissa est liuic 'olumus e prima
315쪽
Plinii patria, nec non altera de fide et aueloritate linii ruae utraque a C a uo. Quo convens Ticinensis. ἰymnasii publico et prima fio Proselsere Medicinae habinio, in editionis Grimouianae mitis volturnine repectanturi Ii priori, testim is uictoritate, monuia entorium inscripti nuinque fide, non Veronensem sed Nouoconiensem diuinuine habendum, fusius demonstratur de fide re Metoritato Minii in altera laeti e ita disseritur, ii Plinius Hendatur ab eo citatine, quo omnia' ex Dioscoride transuripsisse aria
guttur Clim enim Plinius et Dioscorides inter se conue niant et rebus et verbis , ac ietue alterum nominet, Diose rides vero sub Antonio et Cleo uatra florens alini una aetates se uiuecedat ex Di Ost Uta de Plinium pleraque in suum
historiam transtulisse. suere qui inini daren Hunci r deseudii Cigalinus sic. ut esus integri tatem lauden eum audiores, quibus suum rim debeat Plinius .vel obsessi se Dib oris nostinauerit. xl mutiri multa, quae ' se de legaotur vel plane praeteriis te, vel alia ratio1. .em didisse deuwnfluet surti denique culpam in Dioscoridem recidere, ur nusquam quicquani se ex aliis sumsisse prosi
teatur, ne nun quidem materrae medicae scriptorem min Et ostendat. Atmec opus esse videtur, ut quae Paulus
Cisalinus pro delendenda fide atque auetoritate Plinii disse . ruit repetamus cum satis suam pla causam egerit Plinius in
si retentio in adve asianum, nec iis, qui Plinii lectione, hi- riae naturesis cognoscendae causis ves etiam temporis non sine Mictu mesidi gratia, dele tur ae 4 M aidue -- re Driam iri.
Continentur vero hoc Volumine tres libri , quarto sextum clivis descriptionein situs regionum, montimi iluini
316쪽
occumuit notae intiatii, de veri lactione constitistii, solli lii et alecam pii maxinaam partem historicae. Ioviana editio in his tri is libria Plinii. cum ae mone quam iecutus elimand Lisnsis fere ubique consentit. 1 excipias ea loca, quae Harduinu vel manu scriptorum ope vel ex ine .nio sinis mendaui mic, uno modo ut ex einplo utamur
Amin 'isius Litis V. e. iret M. Hard et c. I 8 .d Gron Novi, diuerit de Decapolitam mone qua vergit in Coele-SPriam, et Libanum montent, non omnes em de his ompidis obserita es bit ens: μω- taminet, in mu oton riguus amemraborrho erium, suam vulgatam im ionem sequitur ironouius, et sis subsu. opthisi, dicibus legitur. in oppiduin quod poto notainetur,4n
ista regione non reperiri, iam monuit Salmasius ad c 36. Solini, atque ii emendare conatus est Damastrιn epoto rigitis
is ex omne Chri fora Maμtilenti Heud tamen probabile
there iisne ii erusione adi edisse urbi longe te-aeberriniae mine Harauiniis recepit uoci Vossi iniecti. ram, quam in obstrinxti ibus ad P. Melae sis mice. . P. 32. edit ironoui proposuit, atque Plinium si retussit: umosum ex epoto riguis amne Chryseri Masini m.
ma vero sit Plinio ο χοεῖαι vel aquae ipsae rigantes. MN tilitarei igitur tribuit Plinius Damasco, quia per rigua, ex canatis, atque riuos totum epotet exivi uriathamnem Chryserrhoam. ad certe dicere voluille Plinium nobis porsusa sum est i quamuis malimus legi Damosum ex pol riguam amne Chryser-- α 'u- Facile enim , potuit exes dere ob sileni vocis antecedet, is vox tamen epotus, quad.
317쪽
dlxilia. Fran Him V. d. huud inutilen, laborem sis episse ist repeterrita et contui genda editiolis Hai duitu et conoes laudasti lilii Diue eius elle sedulitatem atque industriam de
quid dicere poterunt ii, Mibiis utraeque editioire principe ma mas sunt, et bus vacat opera que presin detur Hrasque -- hac mi uana editi e conlpa re
L A ficultatibus imioluit communi de corpore, ei micte,telisi me conceptu Diva, ni rum in conten flavinio tri utati ramun a motu corporum pendenti uin , in qua uiri: tiones vltri iliquisivere Menap iusius, 'vel nisi tollieite si diicernerent apparentiam ab eo, quod eante esset A
318쪽
Altino euenίς onsuraritent praecluserunt ii que adstum ad sh h limen illam Philosophiam olivam lilinum Leibnitiiurgemurra sero taliden roclusit Sensui in profecto Plitio ..phia inhoe capite sterilis ad idum est et ieituta, nions parit horrenda, quae, dum inlueen plorealiuntur, prorsus
e nescinito Tale fuit *ectrum sotina substantia ante Milumnam, quana piis compostero Scholastic ex vi su strati, midini insita si est ri adquisi reonii visi iam tale subibatuini, quod esset 'aedam qua λ pura si h fantiae periliterer, quaesitiens oppido apparbest, solam
phantasiam ratione prorsus imitora lateasuum lusisse Suia serantur nimirum, fustentaculii in Lo kio esto antequa in viiungeretur. f. usis: et absurde substantia habetur quoi sum alio tu in vivi uni in susto Sed nec in aecideiuium immero esse potes, nisi orto substantias ex compositione merorum, accideruium quodnemo unquam asseruit, orta is stiarie de sibi uiuos norione, ad Philo pluani quam dicu .e pii με - transtulerunt, vilis egere aliud, Mam ut errorian, pinguem vii in in agrum metaphyscum' essundo. rei t Nee co Tora, nec e una extensio id suut, quod ess, videntur, imo motus ipse phaenomeno est et massam, corpori in a viribus eorum distisiestati dixeras satis ti- qu probas, illid valeat irrapetium introduciatim in Phil sophiam miniscium dominantium, te non satia mella
LO utio cuius Philosophethata. solaturiis' laestionem ab ilicis . Acudemia flerosnensi propositam, ita explanavit, vicis iiiiis, si viveret Philosephus calculum ei aegie denegaret. Datilint nobis fidem rerum harum intelligentes si ina et uiuo --um cum Cosmolasu Lesbiuxi ura conle: TE
319쪽
W-it. gedum, faciamus ipsi eius rei aliquale perieullam.
Postquam auctor clarassuruus res icto tuter pirae niena motu, anutationes omnes subflautiarum Hi epraesentatiovibus antra
se connexis positas esse oculi sentem modiscinon αmmni uin quaedubstantiis accid/nt, non in Vibi umidi, iri tum dedit Haec sola Gmnis in mum vitae mimorim est, insista etiam 4n omni santia inita licet et Ii--cia, quod nimirum ens infinitum a Quo vniuersa virium farmonia profluxit, extra se nihil quod infinitum non L set inducere possit Quod adtinet ad repraesentationes muniadum limitatas, quae praebere nonnullis firmuiri argumentum adflniendae vis esseritialiter limitat e videntur acute monet Auctor, hos gradua non esse a Deo substantii, immissos, pendere rotius ab Oxum, iam ne, viviras stantia sibilantiari pmrimam, seu remu etiam, stimgit strinsenes 'ue limitatim via , talibus 9 sirino M.
bus, ouiam a maiores coantinuo peisectiones tendum, non inepte virium substantialium infinitaten collegisse viii
'ur frustra adversus hanc doctrinam riletur concipi non se modum a que rationem, qua monadum replaeleritatu nes in formani motu naodificandae, quis enim, si motus non sit Phaenornenon, Vnquam docuit modum et rationem inrecitati in corpore iotui Solet vulgo dubitantiarun, is
Deo dependentia ad vim creandi referri, quam infinition dicunt potentiam, et sumimum eo ero ise existentiae itastauit, Auctor noster hanefalsis an nuntem pris itum diuinamin haberi confidenter contendit; nec potitiu inter saluis philosophandi legibus, quibus olimen sit, m iam finita sit, mutiam infinit , ni in eamque remam,ntandi uim horam minam, udam vim se viaimaui in sed Disilias by o le
320쪽
Seis cauenduin ne seris unus telisergio cam: non ne vim creandi, sed negat vim creandi aliam esse a vire. praesentativa Dei, multusque est eo v asperitatem huius asserti eniolliat Atque hoc Philosophiae Leibnitianae caput grauis limos semper habuit aduersarios, quorum luidem argumenta si per se considerentur, in assensu in cluali rapiunt, sed collaticum notionibus Leibniti primis langue- Munt.. et lectore, in buno destituunt. Spitiosa protecto viri uesumomnίς aenescimus an considentei ostendi ponse, qua patren inae difficii bures Nostiamire ro partium nunc non est cumulinis, dubi oriure augere. ini, quiuio ex se sicile potest; ingene minen sitemur, pri=Bandistinuim Rehbergium singulari alumine ac dexteritate in dis loluetidis nodis vel sit una suisse . quamuis , si quid tu dicalido valemus rem totam consocisse non videtur. AC primo si uidem ditia cultatem ex depeia dentia ierum successiis
iustuiri ab deis in intellectu diuino desumtam delperato plane
ininso, ὰλ inusserentini desie dissimae nullis ii iis obnoxia e sitit, phine omnis ratio existentiae militur. ne es amplius unde sileressita uelituum ei sub sinini ritu conerti persee, possit. quin potius videtur. surtu existare debere omnia quae ructa successiva
fixum euolatioue in in uirdo ad actum perducuntur. Sed admissis semel mutationibus id earum intelle si diuino comis
preti riseruiti, pronum es ad concludendum . nihil praeui dui Detinu ipsamque adeo framillonem non uil per Pr - rei es pra citrit.intiam inter attributia diuina relemo iti-
tuc enim praeuili x saeuiu dures existaesunt; rerum sit, e eonditione quae futura ovili situ. colligit, des Amsu librii, diiuum totius mundi. iamobrem, etiam, cum ideae diuinae persedit si e re exprimans eas alique Tam