Nova acta eruditorum anno ... publicata, ...

발행: 1782년

분량: 607페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

insignivimus, quae si e tota aliqua scripsurius, e Golianis. praeter harιu addidimus. Itaquesci misi uitur duplicemAt sentionem turbuit, R. stato tenapore aliquid vel sacere vel pati, ' quod ad tempora derum octastbur evtιs, etesiis, phmae, mul bis acutis, partui maxime vero men uimulierum luxu οὐ

tempus statum rei v. e. Ita tempora, quibus Pleiadum os ea sis pluviam assere, ta . 1 inprimis dammsi uir muliebribus partim euipuslluxuia uatura sinitum, s. luxus ipse partim teinpus inter bina mons a interiecti s puritas a menstruis in

v aliquid faciendum sit, due attigisse ' Sio mirata numiuii peragenduin accedit, prope

332쪽

4n ut persidiatur GV ventu fiat tempore, GL AMIAS sidus piuinam expectatam

i. e. vi nienslrcio. iluxu abonare, vel ab eo purum esse

rost inrisessu Achsaseli vult tono in Com. L. M. GL

re coiiferre in viatim locus v. aquam Ἀωνα utranshin camela M. d. iungere uterum foetuι continere toro cieatiam vel secutidinas,. Mis tamen hiribuspotius permes ι

334쪽

taedam miniscite addere, quae Inter legiri miratimu-ι mus. seri, Infinit ponit x et , docetque, rissime in Infin verborum, quorum Conj. r. Futurum ha beat cum es ra in media, diram pro Fata ad mediam radicalem poni, id tamen fieri in his

um pie nec si ita aliquod peculiare significat,

ne omnibus stellis commune est nomen sed sesam quamuis maiorem et scintillantem indicat unde omnes oellae maiore , quae peculiari non in carent, in b,

appellantur melcunus, linguae opsa, an loquem muli sex fas, an nummaticori in subtilitas hinc eluceat, quod onines liae sunt illae ani

idem omnino significante Fac licit Diranium plimum, ante alia onania. Ceterutra ex ipsis Gmh ohi eruatio thus et multo ni gis e lέ cis auelorum ab eo lauda lis,lIi ulta poterunt ad illustran

dam antia in Arabiae histiniam et geographiam utilia pet ,

quibus speciminis loco Mee notauimus: Saba isse dicet, qui a Mose Gen. Mor manatur suisse, eomnium tribuum antimalitiarum in Arabia selwe auctor. vicitur malobi F. Haros, Militani ca inis non su-

335쪽

bus in Arabia et conamein orantur. abii, proprie qui religionem nutarunthii dem illi qui nuper Obis paullo certius quam antea ina1otuet uot genus Iudae xum esse nari antii P. -- Nec dubitamus, quin loca

veterum Scriptorum inesta , liniesssentas rati aestiva. sormulas et proprietates, atque sideo ad iniq*re da φιTest oracula in coli itura cuius sispieionis simandis sauia mim exemplum apponemus. P. Dis locus est,

h. e. in nostra gente vaticinia nom habuerunt, vitimiupri, phetaruinis Reute nostra ortus erat; b c una eadem fonti l occurrat de eitalitibus vaticiniis quae totidem litteria aexstat L an IX, 2 da re videtur etiam idem inm

336쪽

istes locorum appositorum inminimcontur m p. a. i. hoe eerte inde apparet suisse et uiri in iis auctoribus, qui studiose legeretitur et describerentur, lectionis varietatem,

quae quidem illo te me in cusica scriptura facillime Potitit cui s. ti, his igitur re, immiscue sinus open Muus, i quo

rino Mutina mi umium accuratius explicata reperi.

inimicere vim possimiis, qui CL Se disti' hoc in

neret gratias agamus, mimque rerum at lue etiam rogemus, ut maturanda, quantum fieri postit, ilitest in peris eclitione,

M litteris olientalibus hoc est Manssiuia te eruditioni es Uie mereri peia; ta

337쪽

sere omne , Aristotelem secuti, rerum uniersilium nomi na, iusta riui ne vel ex Linmitiari , vel ex accidenti. viii classe perunt, non uianen in pie xonstanti lege notioress militiari,iri Atinanti anciderim erro, minus in migradissiciles, ex diariam labyrintho inerit, dum ita igne quo..unsatuo milere decepti plena in lucem consectarentur.

iterum in no m. eumque horridis rem, ruere praecipites Non solum qui lubilantias ex subflantiarum DiuuIIctione

prodire iubent sed et qui in inrui substantia certam quamdam ompositionem inesse di brum, inexplicesiae δε dos nectunt et botaininenso uis vesti iis e g. liant, vi ei sinstantii in quendam cumulum substituatichaerent,unen, et graui errore laborant, dum sitationem moniae in Mas partes sudiectum puta, quod qui iunon dicum quis intelligunt, atque visu qua praeditum sit discerpunt denique etiam, quainuis hoc serendum, ex

discrimine virium infinita fere iubstantiarum simplicium genera in lillosophias induculli. Illustris Leibninus ut erat aecem mo ad inueniendunt ingenio, quantum constat primus feliciter tenebras ovibus substititias mi aere schola.

sici, dispulit, tanta quidem luce, ut nunc, ii quis serie M simplici sibinantia sublinum exsculpere velit, cui vis iurui rem merito, qui si ibi uidustriatanu viri ad Philosephiam Meesserint ignorare censendus sti Melo sensti euiu,

diuo momenta palmaria enumeramus, simul coronam ossem Amus quam Regia Societas, quae Berotini floret apiti .iu, imposui . thorum fidem abunde comprobat. Reserat eruditissimus Vir cona plura, quae Leibnitius de suis monadi

buc earum vi repraesentativa. item matellae palliu exten.

338쪽

Milibus corporis Cliristi, sparsim acta litteris in plimia a

Rev. P. Bosses datis, praeceperat. in t O HI uiti totam hane de viriubstantiali disIertationem, eat nitianae et physicae minitimitatiunt, fitemur.

sta lue quoniam omnes totius uniuersi mutationes Mad raesentationes, vel etiam ad motum referri debent, eis tinimus Actor in vim animae repraesentativam diligentei inquirit esse docet unam cum eius substantia subiecti pro

sis nullius indigam mutationibus tamen obnoxiam cisas ex hoc fonte natas potentias pro totidem natura propria diuersis viribus minime liabendas, qui potius modificatioiuini instar transfundendas esse in vim fundamentalem seu priuaui uana, quae it ipla vis repraesentativa, qua solum omnis animae egoitas seu personalitas contineatur. I a nveritatum omnium diductio inexplicationem dedit, adiun. autque demonstrationes, quae euidentia sese et rigore sero viduis commendant. Postvinus autem huius adie stae restim Gotiis deesarationem facile dare. Vis fundamentalia nimion quae etiam primitiua audit, nee determinatio est est

rius cuiusdam vis in quam resoluatur, nec nil da agendi potentia. Mani fello aute in vis primitiua Opponitur derim riuae, quae quid aliud elle potest quam ficultas exercitii di nersi aut modificatio vis primitiuae unde si diuersi fumrisIt actus quainpluminunt prosecto adtinuerit, diuersas saluere leges, ad quarum praeceptum vis primitiua exerce

tori atque ideo complures diuersas in una eademque visita militiali, h. e. in substantia iacuitates concipere. Hane distinctionem inremo sensu, ad quem saepius prouocat eruditus auctor, probatam, neglexisse videtur.

Certe, numerus facultatum diuertarum non arguit numerum diuersirum substanti trus D. Hoc tum demum colligitur. ihi cervin tuemum dilorinaen impedit quo minus certaqciae clam .ubullas unione essentiali referri debet ad vim da

339쪽

Nova ACTA ERUDI TORUM

latiua Hibeat iacultatem mouendi suum eo us sorte uis

intellige te velit is reuera vel ipso intelligendi conatulisti, vim repra imit alidi quoquo modo ni illeatain, ini ruino ni ituriniducendo inparem ninitio esse, itaque vel agere in corpus nequire, vel tribuendani animae vim sui amentalen a priori diversum ut ita ratio plana notic oris persecte intelligatur Verumtamen ita explicato uno no necbuitur alii, selut solet multo difficiliores

vos acutissimus auctor praesentit atque ita erilauit, , demonstrare pag. O. amarae duas vires a se diuertas compotero non polle. mo si legitimes dei nonstratuati dederit rei te demoni iratione acquiescere ceniendus est, tu explicae nequeat iamdus, quo vis repraesentatiua voluntatis actus, vel motus' i Mn incorpore, eliciato

Flusu, inquit, animae competere duas vires A et B ase diuersas Visin aut potest existere sne vi aut non poti in si potestiet si diiunat ab ea, cur non potest y existate separaturi viso, aut eluxsubiectum erit subflantia, eadem dc ratio, animaque esset ex duabus substantiis conici sita; s non possit visis sine via existere, tum aut natura illi.

us possitat, ut haec adsit aut huius ut illa adsit, aut comis anui res uaedam ratio postulat dua. vires contuligi; si primum, vis is erit vis Λ determinatio, non diuersa vis si alterum,

Vic erit visa deterivinatio si tertium, tum nec nee B erunt vires fundamentales, sed potius utraeque pruiris alicii vis vis sindamentidis deteri inationes Silvis animae sensi a vi eius rationali diuersa ostendimui vim esse nisum in essectus produrendos, aderunt em' in anima semper con mi ad sensationes et ratiocinia produeenda, quod certe ne

mo dixerit. Adest semper :un sensationum quam ratiociis ni orun fundamentum una nempe vis animae iis praesentativa sed virique effectius haud semper adsunt. Perlonalit iis nostrae sensus rationem in iis, quae alit mae competunt,

340쪽

tati uis orio sibi orisine siccedentes, ex allirente ad ,- producentem uelliginitas Personalitas vero rationem in effectibus habere nequit, qui diuersi sunt, habet itinue invi unitas ergo eius es sundata in vi animae. 'procul dubio intellexit vellerabilis aue si forami elooemoustratiotiis ne uos in id posse, negando veritatem con clusionis, qua adstruit, v ur inaeque ac vinia haberi debero pro determinationibus alius cuiusdam vis undamentalis

quod semiuii fuerit, uta quidpiam, quod talem vis et Beoniunctionein postule. Itaque noua deinosas randi forinis, ex monis virium diuersitate desiima,siuentire conatur. Habeat ita pergit, iubilantia alii irine dirus vire sui amentales. Eae in anima unitae erunt erit itaque illa uni vel essentialis, vel accidentalis si prius illae non erunt diuersae vires fundamentales, sed potius diuersi unam .im essentialem concipiendi modi si posterius tum vel neutra eum hi hi liuitia animae essentialiter cohaeret, vel vin tam tunc earundem ii neutrR deletis utrisque viribus ani ma mineret, quod absurdum est animae enim, cuius ut

saevires nullaeque immorificationes essen nullai de fori mari potest si una illamini tantum essentialiter eum anima cohaereret, altera vi deleta anima nihilominus mane 'ret, ea proinde esset mera minae modiscatio, non Via; nain modificatio vis est,ctio non noua vis Et quid, quaesimus, sibi vult vim vi iungia vis quaelibet propium rexissentaeam stemn habet nec proinde maiori iure cum altera vi con iuiigi, quam existentia unius alterius exilientiae addi potest. Sint in anima coni linctae duae vires accidentaliter, esse mis' utriuscue ad diuersas vires, duplices vires ad earum unionen ducent; quae cum si accidentalis, in accidentiali de strininistisne erit posita anum sibilantia, quod absurdum est; no io enim subilantiae nullius, accidentalibus deterinia nationibus absolui potest F

SEARCH

MENU NAVIGATION