Nova acta eruditorum anno ... publicata, ...

발행: 1782년

분량: 607페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

it NOVA ACTA ERUDITORUM

Averrois vel Andr Lacunae, vel Iod i Willic hi versio. nes quae posteriores separatim Parisiis ras et itember. gae M 38. prodierint, potius addiderit, huius rei nullain aliam rationem reddere posse videmur, quam quod haec in editioite Dari allii reperitur. Averroii'ridem versionem sepius consiliam atque laudatam reperim is, nec tamen omni ex parte probari odit viro intelligimus ex nota vige. sum septima, ubi ad verba Ac των ἐπι invia 'seribur Mais Auerimeret mur es ex moribus, rensibus quem Amturis bona Metamuhea in Comment. p. 33. SM Omnes Abri inpressi, quotquot vidi, abrari ἐπιφαnοαένων, apparent hus et vix mihi perγhadere pilisvni quomodo Ioto in lan ioc

paralitibus pro amarinibu , dem nullo modo vocem vel subintellegendam vel onsisam esse, quia iam additur 9 , sedi in ναρο- is essem es, indolem animi, quae

ex vultu cog ioscitur,t c. a. p. s. Θν του Viμ ιο-- α et p. pluribusque locis. Dum AristoteIes negare videtur p. s. dari assectiones quae sim cuidam

ma habebι utique aliquis attipere Nisi ios omnia saliunt verba Aristotelis id volunt nullam propriam Isectionem

vel unam poterit qui reperire, eamque animo sibi fingere. Homines igitur pocissimum spectandos esse Aristoteles itae colligit, qui eandem affectionem habeant ut si quis sortis ac stremi hominis signa velit cognoscere, uniuersam genus susum animalium esse considerandum, quaeque huic m

382쪽

ἀπαντων pro ξάνλύπων ut legatur, suadenti. Quamuis doch. Editor in sequentibus p. 7. locuti obscurum scis fingat ut statuat, Aristotelcia de rebus sibi oppositis loqui. iisdenaque verbis sim su Te, quoruni vita sententia iisdem verbis exprella incuria librariorum exciderit: hui tamen coniecturae sequentia r pugnoi nobis quidem videntur.

Aristoteles enim, si quid videmus, hoc docete cupit, antiam lia, quae quis intimi sortitudinis motui in sperire velis, Da eis spectanda ut omnia cominuma attributa παΘη, ατα, excludat, animoque separet, quods quis sacere neglexerit, dubitari posset, Vtrum festitudinis, ancilierius sectionis signa sint. Locus igitur iste potius nostro iudicio

intactus maneat ne corrigendo magis Ormmpi videatur. Capite III statim ab initio Aristoteleri propter aequalitatem

quata rituam id quoque graeca lingua ei at, sed hΘον scrip- sine videtur, et quae in subiecta nota Editoris reperiuntur, sclegenda sunt Minatum irai corporis minatu natara eam drino concessse -- certum est, non Iosim ut simu ritur auet mi animalibus sedit quoque domism in creaturarrecordorei r prorsuspira uiariformidaret, et quidem Editore

ipso sic legi iubente. od ad indicia hontinis impudentis

attinet p. 47 verba xit ἔγκυσος alieno loco posita nobis

videntur adeo ut so an sic legendum arbitremi r. Tω συν M- polleriola tollem filiorun putentur. Vox διαλεγιτ, ηος quum p. g. non conueniat ταῖς κni σεσι, coniectura Sylburis

gi plauserenda videtui, legentis ἐν ταῖν νησεσιωδυς-- τῆ διαλέκτο, et sic intellexisse quoque videtur Polemo p. 88.

scribens, , Θiri εται irat χν M. quo loco sinu intes-sDur, quid sit - η,ευ--δης, cum idem homo κώ ς Polemoni dieatur βαρύ φ)έγγειν, riguis si . legitur spum et obscoena nota, ad explicandam vim vocis Mais, quam mallem abesse, sumeret notasse, κώ- a Gemone dici Aa 3 ἀν-

383쪽

NMA ACTA ERUDITORUM

.Pνων , intelligi hominem deditum in sculae ibi

Ii est, Visuiu sedet lascivorum ted intelliguntur oculi motiles ne ibiti s Quibus clein περιελέιm,ibuuntur. Ρ. 6o. v eem υνα Cl. Editor mauult ei tete perectoria ratioque 1ittitur et ut seq. ., Pr αφραδ-- -- excessiis in re e nerea, quocum coniuncta esse solet petulantia, quae est communis των λαψ -4ο - - )--; 'o lagendum videtur λου , χών, animalium quae setas habent rectas in reruice, vel noli sunt tarda, atque pigra id quod intelli itur ex opposito τ- ό όνων καὶ συ- Cl. Editor coniicit, orte , αι hominum vilium legendum esse; sed de an invalibus. non de inminibus Aristoteles loquitur Nec enim est quod

Interpretis rationem lLabeamus, verteritis Inserat Omitti et νι l. v v

qui quomodo lege lit, vix quis tigurari potest, ne n agnopere curamus. De Pardali inter Onuria animalia foemineam

latinam maxime ostendente, Aristoteles scribit p. 3 iπον -- περγαζεται, magis formam foemineam exprimit his enim vim sumia exserit, et aliquod indicium sortitudinis odit ninus sensu plane contrario legi cupit τι

minae σκέων τουτοις υνεργεῖ, καὶ τὶ ἔργον --γα σπι, redditque silaudoiluidem crurum rationi aliis omnia ins in

Quae interpretatio Follini cur probetur Exp. Editon. nos quidem latet quod enim interpunctio Follitu optiine conueniat cum hiiloria natui ali pantherae, vi ipsi videreti nobis vix persuadui epossumus, cum verba Aristotelis etesiam locus ex historia animalium L. I. c. . llaudatus, plane alitia studeant. Verba extrema capitis quinti, sis πιν - απια est quae Auerimes aeque ac Interpres, obscurius reddan)lii Auinrolici igitur , iure videntv crtia, muteuietatiora α

384쪽

Auli nam, viris immitam formam habent de iissatis dictum es ciere ruis sim mire funi, facile possunius prauurire. Z- p. ρ' Aristoteli sint iidem qui εἰ ine , quod interpres non legisse videtur, reddens, hera Dinhos, sed quod eum sic

reddere ros ipsa iussit nec Follinus6 - ἡ ἰτν λαπαρά vel potius λιπαρα reddens pii Hreumfer objus est, vim verbis inferre nobis quidem uidetur, quamuis non negemus, regiones citia ventremis ventrem ipsuin, quod Cl. Eduo docet, valde differre. Qui p. Ios sit το μέσον explicat iniit toteles ipse peres bene formius fluetitio torporisnatus, nec de virtute e

plicandum, nec lacus Aristotelis de motibus L. Is c. in1ubsidium 'candus videtiitur. At in. p. inon sunt mi id sedi mini, fumo e laborram, lus opponunturenini ευμ εχ mifrii, quam vocent Follidun ero e regius et fili meri eddidisse Cl. Editor obseruat, rem ἐπιμελῆς utramque/m ' sentionem c ultat. Ad illunia iida verba Aristotelis p. 47.

385쪽

ιρο OVA ACTA ERUDITORUM

situ aues Ex nostra veto seliteiitia locus nulla diiseulus te laborare videtur, nec Andr Lacina et Ioli a Porta, ut quid ni utetui, suadent, nec tandoni pilosi homines comparantur cum avibus ratiore ibidinis, sed nitione leuitassque agilitaris. in diutius tu Aristotelis Pitysiognomonia perlustranda, quani vellemus, molati sumus in reliquis igitur libris percurrendis breuiores esse iubemur. lomonis libri duo graece primum editi a misso seo simul cum Adamantio et Melampode, vi ex Vol

nilne texto operum Alistotelis, quae Sylburgius curauit re. peterentur, non iusti mωdo doch rati Zius sed ut Syibuta sit nonas, quae Raimam saltem liuius auctoris cum Λri. stotele et Adainantio continent nec non suas obseruationes textu subiecit In his saepius Vir Dora ad ea prouocare

solet, quae Aristotelis cause scripserat, saepius etiam ea Liare, quae ipsi hanc vel illam vocem legenti in entem vesiliebant: ut p. ρ7. dei de Pelope, de Oedipor inoi de oculis caesis, p. a 7 derisu n in uiuet iuni inprobando, de voce μειλαν et αδε αμαριν, ut alia tace mus H ior πολλά-ομη, φοροτος, magnus luatus oris os nimium apertum hoc loco esse inrisionem Vir doct. tibi persuadet. min Oismi scisurisque notarum si quod ex ariditate seri solis sed Aristoteles de trus scilli irisque haud cogitati videtur. Sed os iratura tua latum iudicare voluisse. quod simile sit ori canino Libro II p. 297. τω Merio τρνηρω tribuuntur Q viis su ἀτενῶς, quam vocem aem

re aquae denuentis indicari. Ex voce οια ει - .uoruci. Editor colligit Polemonem Cliristiani annumerandum esse, eumque ad effatum Prou. His respexisse.

Quum Ad irai uitiivita iiDras uobiis Polemonis libros emplicarit, quod conivium Pse si tu ab initio aperit, o L

386쪽

ria ius id egit, ut non modis sy1M u nimis meron sis

et Adamantium cum Polemone compararet, et vincisque imter e conferret Extremo tandem loco te tur Melanip dis opusculum cuius parte priore depakriuati vis poste inde naeuis corporis egit, quibus adiectae sunt breues notae amni Magni rilleri profectae quas, ut facile incurrerent in oculos, asterisco notaro Editori doct. placuit Triplici praeterea indice in init hos libellos, ut eos consulere atque il- verbis es Hai u i usu, gnomonico adire, arqui

per minini. Nos quidem hanc acerbioren in recentioresphoognomonas inuehendi mii iem improbamus in e qui rogatos cupit lectores aequos, ut sibi veniam ignoscendo concedant. Cetellum non dii itemur doct. Franetium bis i lihi is edendis magnam probasse industriarn, pluribusque locis 1uae in arte medica peritiae suique veteres in medieos amoris, in iisque consulendia collocati studia documenta

i. e.

Celaimuit antimio heroes sim virosve rebus eius

Haros, a nonumenta memoriae illos continendarunt sempitemae poetae oratores ac historiarum conditores amremitate noeninibus illorum dederunt ac gestis. Quo ut a- viuisolumis exemplumeis ulus tantati

387쪽

is, NOVA ACTA ERUDITORUM

que doistores, sed mortui idem praestent. Nostrae aetati nonne ellet dedecori, si heroes quasi suos et recentioris aeui quoru in adhuc fere vigent in recenti memoria res sellae. negligeret

Facta illorum ante oculos quas versantur . et potentia imperiorum virtute istoximi parta, enainet adhuc et esset Faeta illorum nostros eo magis instatere acintenore bellic gestione imbuere possint, quo magis secundum principia

Muliere las artis bella recentioris aetatis est atqueperpetra

in tunc omni itaque laude dignus est is, qui ipse sciemilae bellicae peritus, hoc officium meritis atque virtuti hi tuni suscepit, inprimisque tanto studio talitaque diligentia et cura in eo elaborauit quique omnia distantia remota ac diuersa no quasi loco coriglegauit, ut eo illustriora luceant.

Quod ut magis pateat, inquiramus in ipsin libruna, et sontes, eicibus iii antKs mimili renni gestarum eumen, et quibus praesenim rebus, eos, qui amminerimi hium, superauit. Nullum plane alicuius auAoritatis eripi rem neglexit, nullum, quem non aperiret, sentent, et pleno hausti non degussaret lotum, sed etiam deglutiret, ac in se

cum et sangui in verteret. Ramseius enim in vita Turranii non sati nouerat sontes, aut noluit eos adllibere. Nimium indulsit illi iam gantiae in scribendo et dicendo cui saepe veritatem subii. eit mox se ipsum proponit philosophum Oratorem, aestio minem reipublicae peritum, non eum cuius narrat acta.

Neque satis peritus eratres militaris laterea primus ille eom. nientarios quarundam renni expeditionum, quos tantopere Hebrat Pu egur, et omnibus commendat, in lucem, traxit, uti et Ducis Morkii, et quasdam litteras Mare seballisistrias. Patet vero ex ipsis commentariis, Ramseium saepius

mentiri, eumque contradicere ipsi qui gessit res narrantu Probationis loco potest ei Ie illa pugnae prolae ordi intram narratio, quae ex hoc libro Meriani uel ptione adium plus lucis accipi c. qua in ex Ramsei narratione. m. Diuitias by Corale

388쪽

ex ipsis Maresehalli commentariis sumst genere lignius M. Hor. In bello annorum 6 4-t 6 8 Piissendo iactibullirubros, qui dedit narrationem Suecicam, ut etiam Imperato rias et Ea uaricas ut his aduersariorum narrationibus res plus acciperent lucis, adiectis iis quae Turennius ipse scire non poterat. Ita adhibuit descriptionem pugnae 'riburgicae a Mussato anitae qui in Germania in exercitu Condei erat. quaeque ut exemplum militaris deuriptionis celebris est. Λdsibila sunt deseri iones inae pupnarum memorabilium callicariim lutatura mesnorabies ues Fis, inscriptae, partim e narrationibus ducum et aulae partim singulorum praeseimmim sumtae Neque onusit Commentimos P sesturii, patris Mareschalli eiusdem nominii, qui in eodetii Melo, in quo Turemitus aduersus regem arma pessiit, aduersarios illius suit in sequenti autem ciuili et Hispanico bello sub illius imperio , aut in Mareschali la Ferieu exercitu.

qui cum eo coniunditis erat, militauit Qui ilicet parum esset Turennii anticus, tamen ei non detrali it sed lucem

potius adspeigit rebus illius geliis, uti et Oines tilis Rabutin, qui licet a partibus Puysegurii esset, urennium a stan regiae aduerinis se indignationis esseruia1,at, tamen . reonii merita agnosciti mucis etiam de Noailles, viri iras gerrimi, Continentarii, multa belli ciuilis negotia, praecipue

uberationem vinis Valenciennes, illustrant, et in bello uouis 6 1 pugnam apud Seneis; hic licet etiam a partibus aes Dei seriorum ui ennii flaret, tamen tribuit illi quod aequisi est, eique debetur. Ex his omnibus multana Turennii in lucem accipiunt clariorem. Mirandum lane est, qui fieri potuerit..t Turennius, in tanta aduersariorum suorum multitudine, partim in aula, partim in bello, tantas res gereret

in bello Hollandiem quo anii 167a coepit, adhi-hu; A. praecipue conetaonem illam literarum Ludoviei

XIV. eorumque qui illi erant a consiliis, et exercitum duc bant, quae X. aut XVL abhinc annis prodierunt quaeque operi adiuvillae, non vero immissae sunt. Vsus est etiam lustris Ducisa aloenburgici, et Forundam qui sub illiu ima

389쪽

perio militabant, legatoriim. Neque etiam respuitulist . nain illius belliviollandiei Guerae Mollande inseris, am. quam etiaua Folardus in PoIybiocius laudauit. Conuituit etiam ultima Tarennii facta, a praesei, qui uerluit plescripta , mesciue laude digna etiam Comment

sim riuquieri , qui sub illo prinusas militiae merint Hilarii, mira pater eodem 'Io,

vitam eripuit bructui ni amisiti Descriptiones pug vmini aeri incisae ex Theatro Eur ram, in cuius vim Merianus coiifecerint, suantae sunt. Imrisque erant ignotae licet maxime narrationibus ipsius Mais reschalli responderent, multum augeriitisenis mimammis

Uctoritatem ac Meur. . . .

Cuni Dinne ius e ligassicumve publicum sit veIirm tum, IOCI Omo primo maxima par iuris eccletiastici publici continet. nimirum illa Atiae adlatum ecclesiae intermum spectat. Ea bi 1amam drana est ita, ut priora agis de natura et vi ecclesiae Christianae , posseriora de iure eorum

inii ecclesiam registi Illa mi caritibus abstituuntur: mne re nexu quoivum, lasae, de nueres in tuam. dinata in uniuessem, de potestate legislatoris et iudiciana, de iure cogendi, de resimine qui ituali eiusque nia, de

inaequaluate membrorum m ecclesia, de Hiemiclita. Haec duodeuiginti capitanis conssant, quibus traduntur principiade pri at papae, aliisque iuribus quae Papae competere dicuntur , de Cardinalibus, de aula et tribunalibus P utiGeu Romani, eiusque legatis et vicariis , de Paniarchis, Linrcii Priminibus, et Metrvoltu a, de Episcopi cum Dissilia , Corale

390쪽

omnibus, tum Geonatus, de Episcopis titulae ditis et Coas

tutoribus d. C;uionicis eorumque Capitulis tum omnium, tum H Imal l l liniit de vicariis Episcoporum de Parochis. de tui ibus et unitium aliivis Clerico in. de variis modis dignitates ecclesiallicas obtinencti Au floris do bina et phobitas, iam alias perspecta uota lotuin hoc si bro mire conssi

sanatur et illustriinir, sed et accedit eius singularis emtas et in inia, quam vi semper praeso tulit, ita eius ob ianti: durius iis in eo genere liuerariam, in quo nixilios habet aqinbus Meessario vissen- Postulat igituctu, satis ratio. t. lim hui nitate eis mox,sis est eadem utamur erga il-duni, neque illius qualiacunque placita ad nostraitistituta exi

Samus. iocus in toto lioc genere grauissimus est ille de Primatu Papae in hoc tractando auetor tribus capitibus poro 3-I33 ita versatiis est ut inter duas sententias extremas mediam ali cluar an lilecteretur Petaei polioli rimatuni aliquen . Cluillio splo iistitutun esse eo consilio, ut posmhae semper in ecclossa maneret, assarmat e negat tamen eum

aliter ad Romanam sedem penitiere, quam ob voluntarium Melasiae in eam rem consensuit . Iura ad hunc principatum primatum pertinentia triplicis ait generis esse; aliaesse 'talia et diuinae originis, alia accidentalis . quorum P sine ab

Melasi arbitrium actum sit , alia controuersa. Primimi genus ex eo intelligi si quod Papae ius ecclesia prisca per

fetu co a sensu diuinum existimauerit. sed sit primum genus ab altei, vix discerni potest . aut si siue illi tule ecclesiae unitas intelligi nequeat aut en lue Ialti l . regia linis ecis etesiastici hoc postulet HI veluti undamentus Innixint,

iura Ptimatus in tria capita constringit i Papam quasceminini esse, nitati se emineat micae a illius elis, prouidere, ut singulae ecclesiae eandem ruisionem podis aratur, eiusque esse curam discip ae eiecim e 3 item

mendandi et supplendi enores eliquorum superiorum eselesiae. Ex his iura diuina anpie euentialia specias alae. ducuntur a Debere Papam consuli in iis rebus quae religionem et disciplinam spe flent eiusaue decretis, composi. -- rumnam siue canomura, siue traditioinum insis rudum

SEARCH

MENU NAVIGATION