장음표시 사용
271쪽
adulatio vel fraus vel metus religiose venerandos suasit obtulitque. Hinc Mythologias plerasque Poetarum veterum de Diis ad historicum sensiun revocant, Bide Principum rebus interpretantur Viri Clarissunt Τααου-- adHesiodiTheogoniam it in dissertationi bio deHercule, is nere, Adonide dcc. quasGallice scriptas Bibliothecae universali inseruit rPaulus Heron m Antiquitatibus Celtarum itidem Gallice editis, Mianis Iosephis tamemiae S.I. in dissertationibus variis quae sparsim intextae legunturMemoriis literariis Trevoltinis, ει novissime Ranierim in expliacatione Historica fabularum in Iucem emissa GaIlice Paric I7II. in. duobus vesuminibus. & recusa lagae III 3.12. Neque infrequens cultus religiosus sceminarum, ut apud Gallos di Germanos de quo Sponius P. Ios. Io6. Miscellaneor. et Nicolaus Chorierius inViennensium Antiqvitatibus. De cultu Heroum adeundus Uossius VII. 8. seq. Etiam animantes brutas ob hanc causam cuItas passim constat, quod vel utilia ScIraeclara quaedam homines ' docuerunt, vel ad vitam singulares praeeant usus, vel singulari aliqua polleant virtute benefica, noxiave. de argumento plura nossemus sorte, si exstaret Labeonu liber de Diu atmiavem laudat Servius ini eidos. inanquam ex eodem Servio conuat appellari animales quod de animis fiant. Plurima quoque S pererudita funt quae de iisdem docet Vossius lib. III. ει IU. Iciem de cultu dantis S rebus inanimatis exhibito videndus lib. U. 6t M. et deri tutibus ac vitiis, valetudine,morbis aliisque affectionibus rerum hominii re religiose cultis libro VIII. 6t de imaginibus atque symbolis Deorum libro lx. -nquam si rem rem putemus, animalia quoiu, plantas Sc alias res contemtiores naturales,rerumque affectiones S i psas
pro symbolis potius divinitatis cultas, quam ipsamet pro Diis habitas agentibus, certe a cordatioribus inter illas hominibus in existimaverim. quod de septiis certe dubitare nos haud sinit Plutarchus libro de Isidoti Osiride. Uarios gentium errores, multipliceque ineptias parum re- Iigiosas circa Deos, eorum cultum, it tributos hominibus rebusqre vilioribus divinos honores persequitur Pharames NMuu Prosessor Ged
nensis in schediasmate de Hypiarisi Gentilium circa Deorum caelum. Lipta ira 3. 4. Videnda etiam Johannis Blesaei diatriba de Idololatria Magica, in eius variis opusculis excusis ParisI6ΙΑ. 8.VII. Sexum in Divinis μ' commenti sunt plerique vel homi
num Conser Baton de 'rulamio lib. Reap. x de augmentis stlantiarum. ' De Catalistis&Christianis infinii sancto scemineum sexum tribuentibus dira in C
272쪽
num similitudineae modulo Numina formantes metientesque, vel po- - πtius ut duo illa quibus omnia constant vim activam quidem & efferati- cem Deorum, passivam vero iacultatem Ec materialem causam Dearum inomine significarent, & quum Numina sua confunderent cum natura rerum , statuerunt Deos mares simul sceminasque, hoe est qui soli ad rerum generationem conferrent hoe, quod in hominibus de caeteris animantibus mas & foemina. Dilucidius hoc pateret si ad nos pervenissetliber Hipparchi Stagiritae, quem Aristotelis discipulumSubdas testatur scripsisse librum Τιθο Θεο, δόγω
pendenda interim quae de disputant Pythagorici &Orphici.
Eiqvqd iisdem Psagoricis unarius numerus virtute est Q νιλλυς, actu- πατὰ, binarius 3 1 me, di ex his ortus numerus tertius: Pseudo Hermeti quidem DEus -ποθηλυς vocatur re ex Platonicis ipsi Synesioquantumvis Christiano. Julio Firmico patre omnim es nister. Similiter Dii AEgyptiorum de quibus Plutarctius, VIII. r. sympos Chaldaeorum item di Phoenicum, quemadmodum notat Ια Ctius in specimine cori hirarum ad loca quaedam Irenaei, Origeonis dici Confer nubonum p.73.ad Baron.IoannemRualdum animadversione 2. ad Plutarchum p. I 32.8c Theo'. Raynaudum T. XI. Opp. 'P. 37I. Bacchus G αρρπιε νειλυς ο Θιος οἰμιν. inquit Aristides orati in Bacchum T. I. p. 2. de quo plura Tristanus T. 2. P. 62 .seq. ecde aliis Graecorum Romanoru'que Diis Viri praestantissimi Gisbertus perus in άποεωσμ Homeri p. 227. seq. Ac Jo. Carolous scholius in nova explicatione nusdem Οἱπο,μαεως, Gallice edita Amstelod.I7i . . p. h. seq. ut Hones Ualentinianorum ιαμ βήλεις taceam, de quibus
praeter Cr um libro laudato, Petavius ad Epiphanium p. 67. S D. Ho perus Episc musBathoniensis 8c ellensis in cori hiris deUalentinia- norum haeresi quam ex Egyptiorum Theologia illustrat, Lond. i7ir. DHis praeter Interpretes Irenaei S Tertulliani addes ubi lubebit S examinabis tradita a Souverainio in libro Gallico, Ie Platonisme devoile p. 7o. 8 . seq. 93. Ne. Mundus ἀφν λυς Iarchae Philo mo Indo apud Philostratum lib. 3. c.II. de qua sententia conserendus Vossius VII. 6. de idololatria. Nota vetus formula. MD De Dean, de qua Britanius . s . libri de formulis &Tiraqvellus libro de retractu p. 8r. b. seq. Dii atres & Deae matres. Idem Britan. p. 4. Diis in ι 6t Ualec P. I8. ad Harpociati qm. Θεοὶ ει Θεαι sive ut Homerus ec Orpheus
273쪽
M6 υπα DEUs CUM RERUM NATURA CONFUSUS.
δι, Anculi&Anculae, Diis in Sole masculis respondentes Deae σεληνιοι. Vide Proclum in Timaeum lib. I. P. IS. tib 2. P. 67. seq lib. s. p. 29 I. 29 turno respondent Rhea, Mater Deum. Idaea Mater, Latia dic. Iori Iuno, Diana, Pallas, ΑΘ - sive Minerva, Vulcano Maia &Proserpina,Maνιι Venus, Mola, & Nerie: GHo Terra & Ceres, liis Osiris, Thetys Octano, Salacia Neptuno, si irino Hora, Iurite intritis, Sauris Panibus Nymisphae: Heroibus Ηρωίδες sive HUM , ut notatum Ezech. Spanhemio p. xs3. seq. ad Callimachum. Virilibus muliebres sive Iunones, de quibus Sponius p. 83. Misceli. ut innumera alia inarum nomina omittam. Vide Et Gellium Xul. 22.&Alexandrum Morum in notis ad novum Foedus ad Actor. XVII. I8. Observes etiam in veteribus inscriptionibus non tantum monumenta posita Diis Manibin, sed etiam Manilis
hin, perinde uti Maenubus μοιρους ut notav it Claudius Dansque,s p. ro 'operis eruesti de orthographia. Etiam in numis non modo Libet Bacchus est sedit Libera, nec modo Uenus Dea sed Deus quocive, Venusque mascula. Sic Luna Dea di Deus Lunus de quo Casaubonus de Salmasius ad Spartiani Caracallam cap. VII. Hugo Grotius ad Esaiae LXV. ar. Isaaeus Iaqvelotus diss de existentia DEi p. q. Si quae nuper dixi in Menologio sive libello de Mensibus cap. 2. Nota quoque seiuna barbata virilis aliaque muliebris in Sponii Miscellaneis eruditae an. tiquitatis p. Ioq. Philoni, lib. de Abrahamo p. 28s. Virtus φυ
rvia in agendo consistit, Θῆλυ, quoniam in percipiendis, quasi judicat, versatur ideis. Sententia horum qui sexum in Divinis vel DEum αρενοΘηλιο
statuunt, valde affinis est illorum opinioni, qui vel duo putant esse contraria omnium rerum principia coaeterna, bonum Ec malum, vel DEum esse existimant non modo causam S demiurgum sed quoq ve materiam universi. Uterque error dici non potest quam longe lateque invaluerit jam olim, di hodie passim serpat. Posteriorem hunc maxime nostra aetate incrustavit Spinosa, a quo Cabbalistas nonnullos non alienos esse docuit Henricus Morus in rundamentis Obbalae T. I. Opp. Philolloph.
pas s23.&Jo. Georgii Nachaeri liber, qui inscribitur inosis mus inJudaismo. Amstelod. I699. 8. atque D. Io, Franciscus Ruddeus in Philosephia Hebraeorum p. δας. seq. Eodemque tendere dogmata Philoλ-phorum, unitatem dc immutabilitatem omnium rerum ualuentium vel
motum negantium, ut Zenonis Eleatae, Xenophanis, Melissi, Sorani, i Stil-
274쪽
Stilponis, Plotini. Iamblichi, Procli, Aristotelis, Atalardi, Scotistarum, Caesalpini, passim disputat in Lexico suo Historico Petrus Balius, qui I sonenses quoque Spinosismo suffragari contendit: quemadmodum in aliensium observationibus selectis T. r. pM Spinosistis accense tutetiam ii Philosephi, qui ut Stoici DEum tuerunt esse mundi animam. A Jacobo Baehmio similiter loca EpistoIae ad Romanos ' XL8t x. Cor. VIII. 6. ita intelligi, ut DEus materia uni versi constituatur, qui omnia ex se per emanationem produxerit, quin imo hoc ipsim esse totius Baehmianismi S enthusiasmi atque sanaticismi inter Ethnicos. Christianos&Muhamedan sundamentum, omnia ex DEO materiais liter promanare, atque in illum iterum revolvenda, idemque sensisse olim Chaldaeos, Egyptios, Sabios, Ormicos di plurimos ἡ Graecis, nec minus Indos, Gallorumque Druitis N alios bene multos, atque hane ipsum suisse originemidololatriae,ut in rebus naturalibus DKum se revi
colere plerique opinaremur, fuse atque erudite docet D. Abrahamus Hinc helmannus o μακαρε ρος in detestione fundamenti Mehmiani, vulgata Germanice Hamb. I 693. q. Oeservandum tamen est, non Omnes qui dogmata nonnulla quaevinosismo suMagari videntur amplexi foriste sunt, illicoetiam totam Spinosae et binissα probavisse, aut atheis ideo adstri trandos esse, cum DKum causam efficientem dc moderatorem universi, ab universb itaui animam a corpore distinctum,scelerumque vindicem ac virtutis remuneratorem agnoverint: aliis etiam praeter rem dogmata illa i mpingi, ut Hippocrati, vel ut Plutarcho, Pi tamen adve sus Stoicos p. IO7s. diserte doret divinae persectioni esse adversum, ut in communi universi in Iovis essentiam omnia redeant alisque in ea consumantur. Conser quae de Plotiris notavi lib. IV. Bibl. Graecae cap. 26. pag. FO. Nam impudentiam Io. Tolandi '' omitto,
qui in originibus Judaicis nuper Moysen ipsum Spinosistis accensete
Non causim materialem, sed MEcientem rasuum, notatam ab Apostolo, recte monuit S. Basilius libro de Spiritu S. cap. 4. Tolandum consutandum in se suscepere plures viri doctissimi ut P. Fran. - αδυ- in Historia Eeclviastica Ved Tin. & in programmate de Originesentis rubram: Salo-σD 'vim observati. saer. parte sub init. D. μιρυε, γυε- pr grammate inaugurali vulgato Lipsin i 13. Dcοι-ειν- in defensione Reui nis, Ultraject. i To'. 8. Eo, Benγs in Miscellaneis observationibus adversus T . landum, Galli editis, Delphia tria. s. Morinis in Epistola ad Huetiurn in Titi
275쪽
P. ym. DEUS CUM RERUM NATURA CONFUSUs
Altera sententia de duobus principiis distinctis coaeternis bono uno altero malo non minus late serpsit olim,viresque agit hodie propter duas causas potissimum, quia pleriqVe sibi persuaserunt ex nihilo fieri nihil posse, it DTum Optimum, malorum quae Observantur in vita, cauissam esse non posse. Sed nihil posse fieri ex nihilo, nemo demonstrare hactenus potuit, licet rationi aperte adversatur credere quod a nihiloesiquid factum Herit. At enim ab omnipotente causa potuit aliquid condi ex nihilo reale, uti cogitatio nostra quando vult ex nihilo veluti eondit ideas. Malum nullum datur cuius causa DEus sit, sed quam p imum sub DΕΟ aliquid ponitur, jam non est DEus h. e. caret sumis ina illa perfectione quae privationi nulli boni per naturam obnoxia eriauilibertatem sertita nulli subiacet possibilitati ut ita dicam Iibertate illa abuten Posito numero pari ponitur quoque impar, positaque luce creata ponuntur etiam tenebrae, licet tenebras non condidit Mus, non magis quam caecitatem. Illa Porro ut potentia ita sapientia ac bonitate se testatus conditor persecti mus est, ut pro consiliosio & finibus quos sibi proposuit quam optima secerit S pulcherrima, quam pulchritudianem magis etiam miraremur, si possemus univerfi rationes & IMs totamque omnis aevi durationem di consecutiones mente complecti, qui in minuta saepe particulahaerenteS passim coecutimus, Et pro malis h-mus quae in se mala non sunt, faciuntque ad maius bonum maioremque pulchritudinem. Sed quemadmodum quotidie videmus ridicula ferri judicia de consiliis Principum ab iis, qui ex privatis commodis illa metiendo intimas eorum rationes ignorant, sic longe absurdius ' reprehenditur ab nobis homuncionibus providentiae divinae sapientia &justitia, qui infinitesimam ejus partem & ea quae ante pedes nostros sunt haud capimus.
2. apud Egyptios Osirin 3. apud Graecos & Romanos-Di reli.
Α, apud Philosephos DEM, Lux, ignis, rita. Vide simplicium in Physicorum Aristotelis p. 98. apud Manichaeos N alios haereticos '' Duitas, Patre Τεν Christi.
276쪽
o. apud Cabbalistas disinnae Sephirais. 7. apud Formosanos Tametisvivia ere. MALI PRINCIPII nominasipesymbola:
L apud Persas --π-. Conser Plutarchum de Iside p. 369. Ahermam Herbesot p. Ioo. BEL Orientes. 2. apud Myptios Τυλλ
7. apud Formosanos Sariari, apud chinenses Dosii Sclavorum num
m multi dogma hoc de duobus prinspiis Deo bono uno. altero malo, vel quod idem serme est, de Hyle sive materia mali princiapio, Deo coaetema, probaverint olim,probentque hodie, consulendi a cobusThomasius o μω ι Dis in sch diasmate Historico LipcI66s. . p. 23. seqq. S libro de Stoica Mundi exustione Lips 1676. q. p. 29. sqq. 77. I62. Deq. Balthasar Becherus Libro x. mundi fascinati, Petrus Balius in Lexico suo dc aliis scriptis passim, atque inprimis Io. Christophorus Wolfius amicus &COIlega noster conjunstissimus inManichaismo ante Manichaeos, di inter Christianos redivivo Hamb. I or. 8. Ab illis di iungendi essent perta veteres, si quod Thomas Hydeus in Historia relis gionis veterum Persarum p. I6I. ubi persuasit, alterum mali principium posuissent creatum: Sed nihil tale ex PIutarcho di estis veteribus collis gari Eorum autem qui nostra aetate, qua controversia difficillima de Origine mali a plurimis eruditissimis hominibus in omnes partes agitata est, unitatem Dia bonitatemque S providentiam insigniter vindica run iuvat vel unum laudare illustremLesbnitium,nuriveTheodiceam
sve specimen de bonitate DEI, libertate hominis di origine mali,edium
277쪽
inprimis nutare colendos ne noceant, cujus rei multa exempla reperire Iicet apua Vossium lib. I. de Idololatria c.8. TheoptatumRaynaudumT. VIII. Opp. p. s*O R. N in Asexandri variis religionibus sive religi sis cultibus orbis terraru , qvε librum ex Anglica lingvaGermanice veristit Albertus Reimarus iacensis, Amst. 1668. 8. de Gallice Thomas IeGrue Amst. 1666. atm in Abrah.rmiRgeri Janua amrta Ethnicisini,doctis brajipodihortarisidi ad illi im librum ex Belgico Germanie translatum animaaversionibus, Norimb. 1663 8. Non tamen huc facit inscriptio vetus apud Gruterum p. CXXX. 4 quae a Clariss Struvio p. 83. Antiquit Rom. allegatur, nam pro KAL. AELI IN. DI. IR. quod de Diis vir doctus explicavit, lagendum est L. AELIO CESARE, ut in nova Gruteriani operis editione ex Reinesio recte est annotatum. Porro colebantur vel Dii sinPli, velpluresJunctim,qui eam obeausam dim- αῖροι, συνναοι, μβωμοι quod thronos, cultum, templa, araS communes ac consectatas habebant,de quibus
conferendus Stephanus IeMoyne notis ad Varia sacra p. ι81. Salmasius ad aram Herodis Attici, Gisbertus Cuperus in observationibus IV. clibro de Harpocrate p. I 49. Is2. Cabiros quoque Deos sectos interpretatur V.C Hadrianus Relandus dissi. Misceli. V. Trajecti I7o6. atque ita dictos observat Dioscorus Castorem ac Pollucem,nec non inseros Deos Cererem, Proserpinam, Plutonem ac Mercurium. Conser si
placetIoannis Antonii AstoriiJCti Ueneti dissertationem de Diis Caes-ris, vulgatam Venetiis i7o3. 8. &Tobiae Guthberleti diatribam de Mysteriis Deorum Cabirorum, Franequeri i7οῖ. 8. Hinc & imagines pan-rbea dc numi pothei in quibus conjuncta Symbola pluribus Diis communia, de quibus Struvius p. 82. Antiq. Rom. Caudius Nicasus in disso de numOPantheo Hadriani Lugd.i689. . PetrusS vinus numism. p. 3. Iac. W1ldius P. 2O3. 2o9. aliique. De templis sestisque Pannieis infra erit dicendi locus. Dii Peuaues, appellabantur quos quisque Prisvatim coleret, ac Patronos sibi it tutelares adstivisset. VIII. Tralatilium et illud, multificia Diis vimi attributa 8c ppellationes datas variis de causis,sive a loco ubi colerentur,sive ab Ope Et auxilio quod ab illis exspectarent homines, sive ab alia occasione, in
quibus cognominibus Deorum annotandis industriam praecipue pro buuntJulianiuAurelius Lessigniensis libris tribus de cognominibusDe
278쪽
auctiores Lovanti Is69. 8. separatim, S ante non ita multosannos in Belgio lucem viderunt: tum Dibu G aldus vir doctissimus in syntagmatibus de Diis, quorum Index in editione praesertim Midensi A. i 696. fol. a V.C. Joanne Jensio subiectus amplam illorum copiam ordine Alph Iiani Aurelii nondum satis diligenter a viris doctis suere lustrata. Imagines Deorum quales finxere antiqui, pamim in iisdem numis conspiciuntur, & a viris doctis qui numos ediderunt illustrantur, quibus addi possunt praeter Gyraldum a meiam laudatum meentii Charotarii Rhegiensis Imagines Deorum dialice primum vulgatae, net.Is 7I. atque Latine versae ab Antonio Uerderio , sub Panthei antiqvorum tistulo editae Lugd. Is8 r. q. recuseque Rotemburgi ad Tubarim Et hinc inde a Paulo Hachenbergio ut habet titulus illustratae licet in Ii-hto ipse nihil reperio quod ad Hachenbemium referre possim Francos. 1687.4. Praestantissima vero Chartariam operis editio est quae Italice cum Laurentii Pignorii auctario S dissertatione de Diis utriusque Indiae orientalis & Occidentalis N animadversionibus, Caesarisque Malisiti allegoriis prodiit Patavii I6as'. recusa ibid.I626. q. Venet.I647. . Ab inhami intelli Deorum Dearumque capita ex numisinatibus, cum notis Phil. Galei Antwerp. Is73. 4. N Francisci S*ertii I6ΟΣ. . Amstet . 168O. N Bruxellis I68 . recusa, exhibentur Tomo VII. Thesauri A-qvit. Graecar. Michael quoque Antelvi Caussaevi in prima parteMusti Romani, in Actis Eruditorum T. 2. Supplementi p. 33. recensiti, exhibet Ecillustrat varias Deorum Dearumque imagines Rom. I I. sol. 6 TOm. V. Thesaur. Antiqv. Romanarum. Idem Causseus nonnullas Deorum imagines exhibet in gemmis antiquis delineatis Rom. I7OO. q. conserAct. Erud. ejus anni p. 68t. Praetereo imagines Deorum obvias apud alios gemmarum veterum collectores, illustratoresve Τοh. ciste moLeonard Augustinum, Hub. Golatum, Abrahamum Gortium, Ioh. Petrum Belisorium, Jac. Gronmium, Iacobum de Wilde, Dominicum Rossi 8c Paulum Alexandrum Marium, tum in Thesauropalatino &Brandenburgico: aestantissimi Laurifleteriit apud antiqvarios passim. Etiam prioribus omis, sprimo maxime Thesauri antiquitatum Graecarum, inter imagines a CL Gronovio collectas, Dii quidam, licet perpauci, comparent quo ipla nomine reprehenditur a Begero in colloquio quorundam de
detico Ipectanam Iuppealtat, quae tamen ex veteridus Inlcriptionidus& numorum antiqvorum supellectile multum etiamnum augeri potest haec enim ambo genera priscorum monumentorum aetate Gyraldi &Ju,
279쪽
x x CAP. m. DEORUM IMAGINES &GENEALOGIAE.
tribus primis Thesauri antiquitatum Graecarum voluminibus, quod sub Dulodori nomine anno I οχ. in lucem editum Berotini est in fol. Frequentissimae utiam dixi sunt imagines Deorum in numis, de quorum scriptoribus alio in loco dicetur. Nunc sufficiat, praeter Ortelium modo lauciatum nominasse tomi, ut qim Episcopi Tarraconensis dialogos XI. de numis, His nice scriptos vulgatosque Tarracone Is87. 4. N a Dionysio Octaviam Sada Italice, Rom. I6so. fol. ab Andrea Subotio latine translatos Et editos, quibus idem Scholius dialogum XII, in quo deprisca religione dc Diis gentium agitsubjunxit Anto. I617. . Minh. Bebellidissertationes IV. de Theologia gentili ex numis illustrata, Niteb. I6s, laudat Struvius in Syntagmate Antiquitatum Rom. Pag. 3 9. Genealogiaου Deorum praeter Hesiodum, cuius Theogonia exstat, scripsere olim Abaris, Andron, Antiphon, Dromocrides, Epimenides, Hecataeus. Musaeus, OrpheusNPherecydes Atheniensis ut aixi libro MBibl. Graecae cap. 8. 9. . ubi de Hesiodo: Vide etiam, si placet tangit
praelationem ad familias Byzantinas et Iac. Frid. Reimanni Historiam lis terariam de satis studii Genealogici apud Hebraeos Graecos & Latinos, diimb. I7ox. 8. E recentioribus conserendi praeter interpretes Hesiodi 8c Rure arae Diadis Brixiani Poema elemacum libris rideDeorum
genealogiis, Hesiodo in editionibus quibus4 m antiqvis adjungi solutum. Huardvis LMinus in face poesica sive Genealogia it rebus Gessis Deorum gentilium, virorum, Regum 8t Caesarum Romanorum tabulis illustrata, Rost h. is 98. 8. Thomas Galeus ad Bibliothecam sive libros de Dii, de quibus in eadem Bibliotheca Graeca lib. c. 27'. His conserendi scriptores de Ualentianorum fionibus, Irenaeus, Tertullianus aliique. IX. Ut ad summum illum verum ac singularem DEum 8c nunquam sine intimo venerationis di amoris sensu cositandum revert mur, hunc omnis autorem boni,omnium rerum conditorem adoratione
et sacrificiis primi statim homines coluerunt, illumque ejus cultum tradiderunt posteris, stragante cujusque ratione ac sensu, it opificis magnitudinem, potentiam, sapientiam ει bonitatem ex operibus ejus colligente. Hujuscultus per omnes gentes ic aetates vestigia expressa semper videre licuit, sed cum apud caeteros populos mirum in modum obscuratus disii perstitiosis atque idololatricis religionibus contaminatus
esset, purior ec integrior apud Abrahami permansit posteros, cui DEus singulari
280쪽
singulari modo se aperiens, atque progeniem ejus per Moysen ac Prophetas subinde edocens de voluntate rua & nascituri ex illa stirpe, quem protoplastisiam promiserat, Messiae spem fidemque certam iaciens, voram colendi sui rationem commonstravit 6t scedus cum illo icit. Primum igitur hoc verae N antiquissimae religionis fundamentum, unum DEum veneratione Sc cultu prosequi, cujus unius plura in sacris literis sunt nomina, attributa quaedam SVIrtutes eiusdenotantia, de quibus Irenaeus lib. 2. c. ulti origenes VI. contraCelsum p 296.Epiphan.haeresi Hieronymus Epist. I36. ad Marcellam T. 2. edit. Marcianaei pag. 27 27s. ubi exhibetur etiam Evagrii sive Athanasii scholion Graecum eiusdem argumenti ex Codice Coloertino, quale vulgaverat Croius in specimine coniectituarum ad quaedam loca Irenaei p. so. & Cotelerius T. 3. monument. Eccles Graecae p. II6. His addendi Theodoritus V. 3.
reti sala Photius Epist I62. 63. S llidorus Hist. VII. i. Originum. Erecentioribus Buxtorfius dissV. Theologico Philolog. quae est de nominibus DEI Hebraicis, Angelus Caninius c. 2. de locis Ebraicis N. T. Christoph Cartviri thus in mellificio Hebraico Rα. Joh. Drusius libro de nomine Eloiam, Simon Episcopius in Institutionibus Theolog. p. 28 r. Nic. Fullarus IV. I3. I . Miscestan. Petrus Galatinus libro x. de Arcanis Catholicae veritatis, Theodorus Hackspanius in sylloge p. xs9. seq. Ηottingerus fasciculi dissi IV. qua est de nominibus DEI apud orientales. Henricus Kippingius libro de Cruce p. 236. seq. Io. Leusde-nius Philologo Ebraeo p. 28;. seq. Leo Marius digressione de nominis bus divinis, quae commentario eius in Exodum subiicitur, Petavius dogm.Τheol. deDeo VIII. 9. Io.Reuchlinus de verbo mirifico II. l .seq. ac libro I. de Cabbata, &B. D. Augustus renius libello de nominibus divinis.
Singulare nomen tet mmmaton, quod ἀγγου μιν DEI, 1 ιανυ ερουσis, Neontiam ut lac. Altingit verbo utar essentiantem denotat, prareverentia πιεκφων=ῆον multis visam est, ' aliis quomodo efferendum fit in diversa abeuntibus. Phovab recte pronunciari contendunt Nic. Fullerus, Tho. Gaiaherus N Io Leusdenius, quorum dissertationes una cum contrariis Io. Drusii. Sixtini Amamae, Lud. Capelli, Jo. Buxtorfit &Iae. Altingit in quibus diversa sententia propugnatur, iunctim excudi H h x cu
videC. WAndreae Christophori Zelleri Commentarium ad Maimonidem de vacea resa -. p. I'3.-Josephi, Clementis Alex. Naaianzeni & Theodoriti loca. Et de ve ii iis nominis Iehovah apud Ethnicos conser Steph. le M ne disIeriauonem Ra