장음표시 사용
441쪽
Melchiore Hittorpio editi Colou. IF 68. sol. S per G. Ferrarium Rom. assi. Paris I6io. sol. Cornelius Schultingi- in Bibliotheca Ecclesiastica, Colon. 3s99. Liber sacramentorum GregoriiPapae, cum notisIingonis Menardi Paris. I647. q. N in nova operum Gregorii editione, quam Monachis Beneditiinis debemus, Paris I 7os'. sel. T. III. EjusdemGre.. gorii missam Graece versam esse a Georg. Codino & Emanuele Chrysis lora testatur Leo Allatius de Georgiis p. lo2. sq. Codices secrament
rum 9C . annis vetustiores Eccleuae Romanae&Gallicanae editae Hostis pho Mariae Thomasio sive Caro, Rom. I68o. 6. Uarii ordines Missae celebrandae editi ab Edmundo Martene lib. r. de antiqvis Ecclesiae ritibus
p. s 4 seq. qui de precibus etiam Canoni Missae additis videndus p. ir. seq. ι 3. seq Caroli M. libellus ad Alcuiniim de Sacrificio Missae & tatione rituum Ecclesiae a ollamoLaziocum aliis eiusdem argumenti opustulis editus Ant*.Is6O.8. Jo. Bonam libris 2.rerum liturgi carum, quibus latjecit Missim ntinam veterem, quam vulgaverat Matthias Flacius Argentinae ι s7. 8.-qua vide etiam Struvii Bibl. antiqvam Α..37c6. p. 27ῖ. R. ες Edmundum Martene lib. i. de antiqvis Ecclesiae riti
bus p. 8i. Joh. Mabillonii de Liturgia Gallieana libri 3. & Tomus
secundus musei statici, Commentarius praevius ad ordinem Romunum dic. Liber Gallicus Paris i697. 8. . Grancolasio Doctore Sorbon eo editus sub titulo: Veteres Liturgiae cratio missam celebrandi per sim gula saecula, in Ecclesiis Orientis pariter ει occidentis. Laetari Andreae Boeqvillati tractatus historicus de Liturgia Sacra Gallice editus Parisis x cit.' Severus Alexandrinus sive Antiochenus potius) de litibus sacrae Synaxeos apud 'os Christianos receptis Ant*op. Is77. q. Syriace NLatine. Liturgia Coptica apud Κircherum p. 37. R. Pro mi Copti: Dioscori Liturgia a Iobo Ludolso AEthiopice dc Latine edita in calce L xici Ethiopici. De ritu Missae in magna Κairo, Hottin rus Tomo RHist. Eccles p. s3. s. His addendi scriptores de ossiciis Ecclesiasticis Isidorus Hispalensis, Alminus,Beda sive quisqvis auctor stripti de imi: i Ddd a ciis
. Senonensis nomine edidid de ritibus Missae Carmen, Radulphinde Rivo, 3e Missae
expositio brevis ex antiquis libris, quam habes etiam T. 33. Ubi. Patrum edit. p.7467so. diversam abea quam ante 'oo. annos scriptam vulgavit Ed Manene siti t. de antiqvis rhibus p. 434 34. Liturgiarum orientalium eorpus edere pridem voluit Rich. Simon quem Mers. Bibi seleme p. i73. Hodie illud exspectamus a doctissimo Vim Eusebio Rena inoe in variis Liturgiis consulendus Ioannes Bona libro rerum Liturgiorum primo, & Edmundus Martene lib.i. de ritibus pag.
442쪽
ciis quodTomo vlI.Operum Bedae legitur,quodque pro vix dignis illo D ore collerianeis habet Quesinellus AHI. ad Leonem M. Hugo de S. Victore aliique supra c. IV. a me laudati & in Hiit piana aliisqueaam me memoratis collectionibus sere obvii: E recentioribus Cl. miselas r ossice &ceremontes qui se sontend Eglise Catholique Apostolique Roma die. Patis 16II. 4. S Rotho magi I638 8. Alius nescio quo auctore: traite dela Mine&delossice
Divi oul ontrouveune explication literatre des anciennes pratiques di desceremontes det Egli se, appuyee sur I'autorite des Peres Et des Concites. Caro lenia Iesulta Gallus in Oraeneoneralia is peυemo di- rinio si recisanae sol. Io. Volsinius quoque opus Litur cum 2. vel a.
tomis in solio molitus est teste Rich. Simonio II.3 . Epist. selest p. sed lucem quod sciam haud vidit. Quibus avgoribus singulae partes in Missa receptae sint, notat breviter Honorius Augustodunensis in Gemma Animae l. I. c. 86-9o. T. XX. Bibl. Patrum editi Lugd.p. IOF8. . De caenaeDominicae qualis achristo ipse post coenam paschalem instituta fuit, ritibus & forma agunt Iosephin Maligo Iibro VI. de emendatione temporum P. 372. . Fest M ad Targum onhelos Deuteroni VIII. Τολ meto in in dissi de coenae dominicae primae ritibus di serma, rvae extat inter eius dissertationes Philesogico-Theologicas, ubi & Vimidiae hujus distribes adversusLudovicumCapellum subjiciuntur. Hu
alvi p. 276. R. Arietanarum quaestionum. 'acobas dias iri sacra eri ridi liis
teratorum, Tomo I . fasciculorum Crenti. Rurit in G,oria in vera sententia sive rectriudicio de cema Domini libello eruditoAnglice edito, sol. Ph. rem pag. 627. Theologumenon &mcha - Simon in collatione cerimoniarum Iudaicarum cum Ecclesiasticis, quam Leonis Mutinensis libro de ritibusHebraeorum is subiunxit,&exGallico Latine uertit Io. Valentinus Gro ebaueros. Ritus ac sententiam veteris E clesiae circa sacram Eucharistiam persequuntur di E nostratibus Henricis Ricimerinde institutis ac ritibus veterum Christianorum circa S. Eucharibstiam, di de communione Laica , ' peregrina ac praesanctificatorum
443쪽
Ηelmst. I6 o. rv3. . D. Dorscheus ad dia posin Concilii Nicaeni de S. Cama, di in Mysaria Missat: D. Io. Rechrius in elaborato opere de origine et superstitione Missarum in honorem Sanctorum celedratarum Lipsa o7. q. Uildebrandin in arte bene moriendi cap. s. ubi de Eucharistia infantibus di morti vicinis data, β. Rebelius Sec. IV. T. 2. p. 79I-82IE Resormatis scripueribus Isaarau Ca bubonus adversus Baronium ExerciXVI. Philyppin Mora in & ω--δώ Albertim in libris de Euchari stia, misHdAbia sim de Eucharistia Vet. Ecclesiae, Sarravit cura A. I6 O. editus, Dasiavi lib. 3 -9. de cultibus relisiosis Latinorum, Claudius Sulmssiis in libro de transsubstantiatione & in libro altero sepistola ad Iulium P cium de visonis Grotii voto pro pace, quos utrosque seb Iarvato Si plicii Verim nomine vulgavit. Minthain Orroquanis in Historia Eucharistiae, Gallice edita Amst. I67I. 8. quae secunda editio melior est&castugatior, nomen B auctoris praefixum habens quod in priore desideratur.'E Romanae Ecclesiae doctoribus denique IosephM H cec ei de antiqvis Missae ritibus di apparatu, 2. ves. Mediolan. I62O. N I626. q. Theophilue Ris audis Tomo VI. p. qui inter alia missam pro defunctis veteri Ε clesiae ignotam, & mortuos nihiljuvare disputat: ramunias Maνιμι delitibus Eccles lib. I. Gabris A Jntaui in Observationibus EccIesiasticis
Iibro I. T-to Ducavi contra Mornaum, Perronus a Michaele Faucherooppugnatus. Iuc. Foldura , c cinus de initio & progressuEucharistiae
sive factificii panis Eucharistici per totum orbem, Lugd. i6 o. q. Inter veteres ipsos videndi maxime Iustinus Martyr Apolog. I. p. o8. ac C tillus Hierosos. Catechesi mystagog. IV. di V. Circa sententiam S ritus
recentiorum Ecclenarum orientalium, Graecae praecipue, consulenda sunt scripta,quae in utramque partem edita fiunt ab annis circiter quadra-ςma a Pontificiis, Antonis innata, Nicolis, Atratio, risis, Petro Arcadio ejusque alverserio D. Borista Catumstrio, hardo Symone , Eusebio Renaum
aliisque et it a Protestantibus Ph. Claudis qui opus de perpetuitatendet EcclesiarCatholicae circa Eucharistiam Gallica qua striptum est sinisma erudite oppugnavid a Ph. Henri Hottingero, Hia milio, noma Smisho, Iob. Omonio &c. ut omittam Cortesium Branam Maracaeum de Gracae et Latinae Misneconsensis, editum Neapoli I6OI. g. α L aede pane&vinore bYdi onem comedisse ac bibisse, contendit Philippus Iohannes
Ghenem oblatione five communione eiusqUApolagia contra Iohannem Faes τον putorem Stadensis Ecclesiae, siradens vehe.
444쪽
menter, ut sacerdotes consecrantes etiam ipsi ' communicent, neque a
participatione Eucharisti aeqvam aliis impertiunt abstineant. Marpurg. x69s. contraria sententia videndus laudatus Faes in Christo
Ius consecrandi Laicis etiam tribuit Rigaltius in libello rarius obvio de quo Rich Simon T. I. Epist. selest. 3. Grotius in dissertatione sine nomine edita de caenae administratione ubi Pastores non sunt, Sc Iustus Henningus Baehmerus diss IX. ad Plinii Epistolam ic Tertulliani loca. Pro contraria sententia consulenda Gabrielis Albaspinaei observatio ad locum Tertulliani de exhortatione castitatis e. 7. Dionysii Petavit dissertatio de potestate consecrandi & sacrificandi Sacerdotibus a DEO concessa, Io. Harduini opera selecta p. 197. R. 8c Henr. Dod 'telli Exercitatio de iure Laicorum sacerdotali, Lond. i68s. 8. Hugonis Grotii dissertationem an semper communicandum per symbola, examini subjecit Io.Cloppenburgius, quod & inter selectas'ejus dissertationes, &cumjam dicta Dod elli diatriba, cui Grotii etiam ac Petaviij ain dictae exercitationesiunctae stini, prodiit. Missas non privatas modo sed quoque solennes plures eadem die ab uno sacerdote celebrari solitas probat Edmundus Martene lib. I. de anticivis Ecclesiae ritibus p. 283. SIO. Baptista Thiers in tomo priore Iibri poliumi de superstitione de quo Elias dupin T. i8. p. 183. Idem Thiersius in opere de l' exposivion du S. Sacrament sive de solenni ritu quo S. Euchatis ia oculis fidelium exponitur, quod post priorem editionem Anni 1673, duobus libris auctius lucem vidit Paris i677.I1. inter alia adversus frequentiam Missarum disputat, quam oppugnat etiam auctor 'Epistolae quae inscribitur: letire fur l'ancienne discipline der Egli se tou-chantia celebration dela Messe, Paris Iroruit. ne dicam quae adversus fiequentiam Communicandi scripsit Antonius Amaldus libro celebratissimo de De Matthaei de Cracovia libro rituum expediat lc deceat sacerdotes continuare Missas, vel Laicos frequenter communicare, edito Memmingae A. r 91. vide Eduardi Brown praefationem ad DRiculum rerum expetenduum ac fugiendarum, p. XXXI. De Eucharistiae asservatione Si ad absentes transmissione multa Claudius Espencaeus opere postumo de adoratione Eucharistiae libro 2. ubi etiam de communione moribundorum, de Eucharistia data pueris,
. . sic Romae olim receptum usu notatEdin.Marte lilai. de antiqvis clasiae ritibus p. i'.
445쪽
mortuisqve 8c de reliquiarum Eucharistiae exustione. Ad ea quae adversus S. Eucharistiae adorationem scripsit Jo. Dassaeus libris de objecto cultus religiosi, respondere conatus estIacobus Boileau, libro de adoratione Eucnaristia, Gallice edito ParisI68s. quemadmodum 8t idem &Bossvetus in libro de communione sub utraque specie, incassum enisi sunt refellere quae tum alii tum praecipue Georgius Calixtus libro de communione uib utraque in medium attulerat. Videndus etiam liberulusHermanni Hamelmanni, Francos. 8. editus hoc titulo: Cum Scripsum S. consensiis M. Concusiorum, aliquat Hustoriarum, re q-rundam l. mnorum Ecclesiis, atque omnium fere Patrum qui ante nomam Aquinatem vixeis uni, in perpetuo utriusque steriei Eucharistia cunctu exaequo fidelibus porrigenda usu contextus adGeorgium Discopum Mindensem. De Eulogiis utalios iam
mittam Pompnus Sarnelli in Basilicographia c.39. De odiatis quibus in nostra etiam Ecclesia utimur, forma numorum repraesentantiumDomi. nici corporis pretium. exstant singulares dissertationes praestantium Doctorum Jo. Musaei. Christianii ortholii, Andreae Κunali Et Ioh. Amdreae Schmidii. Vide etiam Edmundum Martene lib. I. de ritibusp.3I sq. Casparis Calvceriirituale Ecclesiasticum T. T. p. 9s . Latinam Ecclesiam ad Oct avum saeculum usque indifferenter atymis pane sermentato usam esse in Eucharistia, contra Baronium probant Bona lib. I. liturg. c. 23. Sirmondus disquisiti de aetymo T. q. opp. vide etiam monitionem Bonae liturgicis praemissam, Franciscum Mariam Florentinium disquisitione de antiqvo usu fermentati panis 3caetymi, a filio edita: Allatium contra Creyghtonum p. 473 .sq. s 67. seq. Edmundum Martene lib. r. de ritibus p. 3 .seq. Vossi theses Theol. P. 162. R. Franciscum Burmannum parte 2. Exerc. P.RI .sq. Tentaelii dissi selera. T. h. p. 37o. Launrii dissertationem pro Sirmondi sententia, post auctoris obitum oblatam memorant Ephemerides Parisienses A. I697. Pas,2O. Sirmondi sententiam impugnant Io. Clampinus in coniecturi de perpetuo azymorum usu , Franciscus a S. Augustino Macedo in tractatu de quo Leti, Italiae regnantis T. a. p. 2CO. R. Mabillonius praefat. ad T. Annal. Benedictin. S in diss de pane Eucharistico azymo ac sermentato, Paris I67 8. Christianus Lupus &c. Idem tamen Mabillonius T. I. muset Italici p. II . non dissitetur fermentum per Ecclesias missum fuisse nihil aliud quam Eucharistiam consecratam, non tantum Eulogias ut volebat Baronius. Idem cum Mabillonio fatetur etiam Schel- E e e stra-
446쪽
stratenus, c. 7. dedisciplina arcani contra Tentetelium: sed improbabillconiectara ait sermentum dictam, non quod ex sermentato pane esset. sed quod vehiti sermentum unionis esset massae ac corporiChristianoru. Deinceps azymo ΕIo Latini utuntur, Graecis sementatum solum constanter tenentibus. Conser Allatium contra Hottingerum P. a12. Gq. S de Synodo Phot. p F16. qui tamen Graecos a Pontifice Rom.ermitti sermento uti observat, adeoque tanquam rem indifferentem aberi p. 6. N xx. libri de aetate in cestatione ordinum apud Graecos. Ain mis usi etiam Ebionei Apollinaristaen 6c Jacobitae e) atque etiam- , num Armenii ,atque Maronitae: uti sermentato Nestoriani, Habessini, Russi. Azymitae ad traditionem Apostoli Petri provocant, vide telerium III. monument. P. 66s. 8c Christum charistiam cum institueret azymousiam probant Maliger de emendatione temporum p. 67.ecta
torfias diss rei logico Theol. p. 196 seq. Pro sermentati s usa videm dux Meletilis inter opera Io. Damasteni T. r. editi Michaesis te Quieu P. 64 sq. 6c Maximus Peloponnesius Hier monachus in disside Eucharistia contra Latinos, cum versione IenhiniThomini edita inter huius dissertatione Alidore i7I1. 8. 38s. R. Pro usu azymi, auctor tra ctatus contra Graecos in auctario Mevartii p. s69. seq. Barlaamus T.26. Bibl. Patrum d. p. 6. sq. Germadius ibid. p. 7ι. sq. Michael muri Ecclesiae Rom. Graecaeque effigie, dialogo IX. p. i66. sq. Allatius de purigatorio p. 689. . di de consensu utriusque Ecclesiae p. II63. . XXVII. Poenitentiae publicae,cui in veteriEcclesia graviora peccata, idoloIatria maxime, 0 adulterium di homicidium lubjiciebatur:
gradus, processus, ritus, relaxationem aliaque ad eandem vel nascentem et confirmatam, vel degenerantem atque exspirantem spectantia praeter
alios omnes fuse atque erudite persecutus est Iob. Morinis Blesens gὶ Congregatioratorii presbyter libris X. in opere erudito et laborioso de sacramento poenitentiae, post primam editionem Paris rosodam bis excuse
a g. Epiphamus haeresiis. E. D. litigius de haeresinchisH MetrophanesCryopul Consess p. 94. Q Damascenus T. I. p. 647. tali lie Iacobi, sementato utuntur, tesse no, vidi
447쪽
euso Bruxell. I68s'. & Venet.I7ΟΣ. l. i n quo etiam plures veteres poenitentiales libelli tum orientalis tum occidentalis Ecclesiae exhibentur, nec minus traditur quid Iudaei de paenitentia, consessione N excommunicatione statuerint. Ilis addendae veteres formulae sive ordines ad dandam Poenitentiam N peccata confitentibus absolutionem,i Edmundi Martene lib. r. parte Σ. de antiqvis ritibus Ecclesiae p. I. R. Consesso Sacerdotis Missam facturi, pari. r. p. s3 . Videndae etiam Joh. Morini Exercitationes Ecclesiasticae, in quibus potissimum agitur de paenitentia paenis Clericorum. De quilnas adibis etiam Ualefium ad Socratem p. 88. Si observationes Ecclesiasticas Gabrielis Alba inaei. Initio videtur mechis, iamxieiis N id. iatro nulla prorsus concessa suisse pubrica paenitentia, quanquam a Deo poenitentes in gratiam recipi posse, it modo vera ac seria enitentia ducantur, recipi neutiquam negabant. δε--e Di primus admisit ad publicam poenitentiam Papa Zephyrinus, Montani discipulis vehementer contra obnitentibus, inque his Tertaeliano cap. s. de pudicitia, & Catholicis quibusdam in Africa Episcopis. in Idololatriam sis poenitentia dari ocepta est a Cypriano,tum mox Romae a Ciero Romano, dum sedes vacaret, Ec a Cornelio exinde Papa. His acriter obstitere Novatiani, pacem idololatris ab Ecclesia dari aut eos ad poenitentiam publicam admitti posse negantes. In Concilio I. Arelatensi, Apostatis qui communionem ante non petierint,eam in fine vita negandam esse decernitur canone Σ3. Homici paenitentia
concessa est canone ΣΙ.&22. Ancyrano. Canon. II. Nicaenus nemini
in exitu vitae viaticum petenti negandum esse constituit, aliter quam deineretum fuerat in Canonibus Concilii Eliberini quod A. C. 3or celebratum esse contendit illustrissimus Agvirre Tomo 2. Concit. Hispaniae p 8. Constat tamen ει hoc, graves peccatores, si post exhibitum viaticum iterum reconvaluissent, non inter fideles statim computatos, sed inter paenitentes denuo reiectos atque ad sive H-οιας detrus, iterum fuisse. Nunquam vero poenitentia publica eidem homirasiper peccato repetito bis concessas & Clerici quicunque in publicam enitentiam incidissent, per totam vitam a clero excularcussi sunt. non sine ob paenitentiam,sed ob atrox crimen publicumqVe, cujus causa poenitentiae obnoxii fuerant. Nec iuvenibus data poenitentia sed adultis tantum, neque conjugatis nisi ex consensu partium, adde Balvet. adho- miliam et. Caesisti Arelatensis Tom. 27. Bibl. Patrum p. 3εI. Ita & scemi-
448쪽
nae ad poenitentiam adnuta, ut idem ad homiliam I. p. 34o. docet. Varii porro poenitentiae gradus 'erantjam ante Concilium Ancyranum A. C. 3iq. celebratum uiu recepti, per quos, in crimina prolapsi si seriae emendationis fidem secissent, paullatim cum Ecclesia iterum reconciliabantur. Illi gradus sunt,fletus, auditio, sebs ratio, consistentia. Cum scilicet peccator peccata sua coram sacerdote consessus, seriumque super illa dolorem testatus suisset, in Aetu sive primo gradu poenitentiae extra
Ecclesiae tectum sub dio Iconser Christoph. Sonntagii Exercitationem
de hiemantibus s. M' in ομενοις m dors Iros. versantes, barba vel tonsa
vel incompta, lugubri habitu, cilicio induti ac cinere conspersi vide Tho. Milles ad Cyrillum Hierosol. pag. 27. ante seres Ecclesiae stabant
flentes, it a fidelibus pacem exorabant. Balvet.ad homiliam I. Caesarii Arelat. Hoc cum per statum tempus secissent, ad ata viris sive auditionem admittebantur, qui secundus paenitentiae gradus fiast,' interCatech menos, in aditu templi s exteriore parte erat illis orandum ato comm randum. Tertius gradus υποπιακτις sub tio erat, cum postea liceret ipsis templum ipsum ingredi, sed ita ut retro ambonem sese prosterne. rent di deinde cum techumenis iterum egrederentur. Hoc cum per aliquot annos, menses vel quodcunque tempus definitum fuisset, frequentassent, tunc ad quartum paenitentiae gradum συπρασιν confisentiam admittebantur, qua integrum erat illis inter fideles stare et orare, non. dum vero ad ΜΘεξιι sacrae Synaxeos accedere. QDd demum licebat, cum per poenitentiam ab lutam Ecclesiae plene reconciliati inter fideles iterum computarentur. Hanc veteris Ecclesiae disciplinam circa poenitentiam illustrant praeter IohannemMorinum in iam laudato praeclaro opere de sacramento poenitentiae, Iacobtu Sismondus in historia paenitentiae Paris I6s r. 8. I omo 3. opusculorum atque inter opera juntam editaP tis 1696. sol. Tomo IV. Sad calcem diuertationum IV. D.Bartholia Niso me Theologi Helmst. dedisciplinaEcclesiastica, Hanov. I7Oχ. q. J a esis Artis de Canonica Ecclesiae disciplina circa poenitentiam, Paris x6χs. 8. Gabrielaebab inaus Aurelianensis Episcopus in observationibus
' cum his gradibus poenitentiae eonserunt nonnulli padus initiationis inMysteriisGentium da quibus Olympiodorus: εν τοῖς ιεροῖς τγουντο μν ψ πάνδε ιοι καθαρο
449쪽
Ecclesiasticis, quae Paris I 613. & curante Gebh. Theodoro Meiero
Helinst. I672. . prodierunt,& in epitomen etiam redactae notisque ii I strata fiant a Jo. Georgio Kettenbeilio. Ibid. I6sDq. D. Blesacus in Symtagmate de paenitentia, Parisiis I63 s. 8. PompoM Sararessi in antiqua Bamlicographia cap. I 8. sq. IurianusVictorius Reatinus idem cujus eruditae in Hieronymum notae exstant, Historia de sacramento Consessionis lede antiqvis paenitentiis. Rom. I62I. 8. Dion us Peravius ad haeresin s 9.
Epiphanii,& in diatriba de poenitentia S reconciliatione, veteris Ecclesiae moribus recepta, in notis ad Synesium p. 6o. sq. 8t libris VIII. de paenitentia publica di praeparatione ad Communionem, Gallice Paris 36 4. .lt GallicoLatine inAmstelodamensi editione dogmatum eiusThe
logicorum Tom. IV. A. I7Oo. JohannesForbesius bibro XII.instructionum
historico. theologicarum , Suicerus in μετανοur, Δρορωμ ,ὐποπιπι- ις, προγκλαυσις&c. ac capite i. observationum sacrarum. Lindebrogius ad Codicem Legum antiquar. p. r392. Larroquanus libroAaversariorum sacrorum tertio: D. mombeckius cap. XVI. Miscellaneorum sacrorum, D. Iacobus mitiverus m bisa disset lationum de pomitentia primitivae 8t Romanae Ecclesiae, Tiguri I7O6. q. D. AEgidi S rauchii exercitatio de priscis poenitentium ritibus, D. Henishius de poenitentia lapserum, Rintelli I63 9. q. Jacobus Gaetim libro I. observationum c. 8. B.
und undent Setanninis gehalten. Francos I 677. W. 8c MAAntiqv. Eccles saeculi IV. Tom. 2. p. 81 I sq. De cinerum ad rsione, promissione capillorum, eliminatione ex Ecclesia Sc. Naliis paenitentiae testandae ritidus vide Menardum p.1xt. sq. ad Gregorii M. librum Sacramentorum. Salmasii Commentarius quem de hoc argumento promittit p. 12 libri de Coma, non vidit lucem. De Conses-llone sacramentali lidros IV. Iohannu Dasiai, Generae I66I. q. editos, op pugnandos fibi sumsit δε ambir sexaMeν in diss polemica adversas Daulaeum Parisi 678. 8. Drebis Maeau in Historia Confessionis auricularis: Parist683. 6t Dionysio Summanhamu, Monachus Benedictinus in libro Gallico, imit/deia Confestan, ibid. I 68s. 8. Suelaevi in Variis opusculis, diatriba q farta Paris Ioa . 8. Iacobitas Consessionis usum admittere negavit Gabriel Sionita, appendice ad Geographiam Nubiensem c. I . sed eum refellit Abraham Ecchellensis ad Catalogum Hebed Iesu, ubi hec a Coptis rejici contendit. Rariores tamen in Ecclesia Orientali esse consessiones quam in Latina, dc in hac ante ConciliumTridentinum ra-
450쪽
tiores fuisse satetur Rich.Simon T. 2. Bibi selectae p. 3O3 Consessionum
stimulas veteres vide apud Menardum ad sacramentarium Gregorii M. p. 124. R. Jo. Georgium Eccardum post Catechesin veterem Theotiis cam p. 93. R. tum apud jam laudatos Morinum, Edm. Martene, die.
XXVIII. Unctionem extremam non desunt μ qui videre sibi videntur in uistola Catholica Iacobi Apostoli TI . ubi tamen agitur
potius de unctione Medicinali,neutiquam contemnenda & multis coma mendata artis salutaris doctoribus, atqueJudaeis pridem usitata. ConcB. Κorthosti disp. anti-Baronianam VI. et Iohannis Marchii exercitati textualem s. Ita etiam sanctum oleum Graecorum, longe differt a Latinorum extrema unctione' ', ut fatetur Joh. Laumjus, cuius exstat Ii-her de Sacramento unctionis infirmorum Parisi64;.8. in quo Graeco rum ritus attingit P. I 6.ῖ8O.qO .qF8. s q. dic. Vide etiam Grotium Epist. 3s3. Leonem Allatium de variis Graecorum opinationibus pag. 318. seq. Rich. Simonis Bibl. selectam T. I. p. is. Praeterea consulendi Seldenus libro x. de Synedriis p. 222. R. Stephanus Lemonius in notis ad Varia sacra pag. to 9. R. Hardimannus de gestis Christianorum sub Apostolis p. 22 .sq. Euchologium Jac. Goari notis illustratum p. 728. Jon. Andreae Schmidii dissertatio de curatione morborum per oleum sanctum Ienae I69s. Georgius Cassander pag. 288 sq. operum,SIoacta Hildebrandus in arte moriendi cap. ult. Combefisus ad ManuelemCa- Iecam p. 194. Johannes praecipue Dallaeus de unctione extremaGeneri x6ς 9. . contra quem scripsit Samboeuvius. Formulas varias sive oris dines visitandi & ungendi infirmos vide apud Edmundum Martene lib. x. parte χ de antiqvis Ecclesiae ritibus p. ii6. R. De sacramento quod vocant-8c de sacramentonis infra cap. XII. NXXI. dicendi locus dabitur, adeoque in praesenti satis mihi erit paucos adhuc laudasse scriptores, qui de Orientalium S L tinae Ecclesiae consensu ic dissensu circa ritus VII. Sacramentorum uniis verse egerunt , Petrum incudium in Concordia Ecclesiae Occidentalis 3e orientalis i in septem sacramentorum administratione,Parisi6I9.I616. . soL. Mamaias Hosius p. I- p. . Extremae unctionis nometi vix auditum ante extrema Meuli XII. notanteMabillonio. post sacram Communionem A. C. Iso. administrata a Prudentio Episcopo Tricasi sino, idque unitum exempIum sibi occurrisse idem Mabillonius testatur. Vide Se
memorias literarias Trevoltinas A. Ii . p.
t septem sacramentasve numerant etiam Graeci, ut Manuel Ciaecas de principiis