Phile De animalium proprietate, ex prima editione Arsenii et Libro Oxoniensi restitutus a Joanne Cornelio de Pauw, cum ejusdem animaduersionibus et versione Latina Gregorii Bersmannii. Accedunt ex eodem libro Oxoniensi non pauca hactenus inedita

발행: 1730년

분량: 384페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE. ISed non puram;'pellucidam non cupit , At sero fordidam ρο turbatam. Intelligit etiam, ut ego auditi, Vocem humanam , percipitque sermones: Et paret itaque diligentibus heris , Ducentibus eum facillime , quo quis volueris . Stans vero er dormit per totam noctem,

Dia non quidem est, ut fariis assurgat. 3 1 Cum vero major sellarum, qua lucem a fert, incendit splendens ex fundo maris , Ille quidem directe adversus splendorem, siam,

Tanquam manum, attollens porrectam proboseia Servatorem veluti et adorat quidem et veneratur: Lunam autem, apparentem quidem novam,

Et oculis intentis 2' pie intuens, Tanquam Deam asserentem sibi lucem novam,

193쪽

Protinus honorat hane in abiis modo. Ratione igitur destituta animalia, o Rex, 41 Deos colunt, ut licet consectari, Caliginosi autem mentibus propter peccata, Ambigunt, an aliquid Disinum sis Nec ne, homines nati. o qualem errorem f

Est Unicornis Indiae sera cognita . Horrenda visis, calcium quibus serit Armis timenda: sed ore si .quem proruens

Momorderit. vix Paeonis solere manus, s Praesens levarit vulneris periculum. Haec in selenter verticis motans jubam. Longumque noxiumque cornu porrigit, Quod frontis enatum sib ipse tubere, Non

propter adjunctum - λιιῖν, & Ω- etiam , aliique Grammatici: Quaequens innificationes non conveniunt huic -i 3. O v ακαλῶν --ρο-J Ioco, ut quisque videt. Λn tamcnNota ἀκαλα pro-Supercilia ἀκααῶν legendum , ut ambiguitas deformia & tetra: Hesychius A ελα evitetur , & sententia sit certa pexplicat ἡ-- Fac , quod velis: Meo vulgatam xv, πνιον, Et ita Suidas non muto. X . 14.

194쪽

Illud pertinet adgrrorum similitudinem, qui ita ae-

quales , ut arte videantur ducti. Alianus: μ ... θ εἰ prvr ἰ κε ν

φ..ia eodem spectat: Ejusdem indolis sunt striarum gyri, & sibi simiales ac gemelli: Nitit expressius. Interpres ibi balbutito I 3. οξοπιρον 3 e &c. J Bersim

195쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE. I 63 Non est cavum, nec more. cornuum leve

ro Nec compari undiquaque constat germine, Limaque serri visitur mordacius Gyris in orbem convolutum jugibu . .

Acutius mucrone teli perriO, Reciprocis ut non recurvum flexibus.11 Ad usque florem quod juventutis nigrum est,

Colore cum sit ipse filivo praeditus - . Caudaque aprum, rictu leonem praeferat. Idoneosque cursibus, licet rudes , Gestat pedes, amatque Blitudines , ro Saltusque solus pervagatur devios, - Et bestiarum caeterarum erga genus 2 Comem gerit se, ceu gregi assuetus canis.

At non item cognationem amat sitam,

etoico , Illud autem ratum nigrum merer cuspidem, quae albicabat scilicet: Interpres ineptit. 17. Ομα. 3 σνοι, e &c. J Bers- mannus & Camerarius . Οὐιώ -ὸς θ, e&c. I 8. Αν- ωι τωι πόδαe J De pedum digitis id accipiendum cum Gillio apud fi lianum. X a M. Diuitiaco by Gorale

196쪽

Versum in Libro Anglicano Titu

rectius seriptum est κτωσι : Nam ita solet Noster, ut monuimus etiam alibi. Sunt haec petita ex AEliseni Libro ra. Cap. I 8. & Cap. 2O. 29. E νάσω -&e. Ber annus & Camerarius, Bl--

qua de causa: Nam pro Iambo sic Tribrachys est in loco secundo. An Typothetarum forsan est erratum,

197쪽

sed odit, insestissimamque judicat.

21 Mansuescit autem comparis torum ambiens, Frenis furoris edomans ferociam, Dum seminis desaeviat lascivia. Et univeris animantium propagini, Quae cornua gerunt, venter impense calet: 3o Quo fit, rigantes ut cerebrum rivuli, Non comprimant calore laxati vias. Quod est os illic insitum tenerrimum, Penum affuentis suscipit alimoniae rCujus redundans pars, ciente spiritus 31 Commotione, profluit meatibus: Quorum in cavernis temporum os rarissimum

3s. T. τηι γόνιμ. J Super. Hae materies , id quod superbiam gignit: hic cornua sunt, quibus superbiunt quasi animalia. Bersis mannus & Camerarius , No νης

Alii aliter: Ego legendum suspicor, οἰ θ ἀκκω ναομι το sἐωὶ ἔ Rέγμαξ &c. Xeήνη aquae est scaturigo: Qid quod scaturiginosum est. Et hoc Democritus non invenuste adhibuit de isto illo ad quod

198쪽

humores confluunt, & unde prae co- 4 I. Aina κατόπιν Bersinan- pia sua scaturiunt: Nihil apertius. nus & Camerarius, αλιο Illud σηρο Sῶδις, & τὰσ σορροίας τῶν Male, ut vides, & contra χυμῶν, ad iuspicionem meam pul- legis pediae Veram normam. chre accedunt: Sic autem promise qa. o. Οἀνὸν ἀπιμῖν &C.' Cue non loquebatur vulgus, sed suo Bersmannus & Camerarius , O. jure loquebatur ipse Democritus: δι αυνε απεριεῖν&c. Quare Phrasin ejus domesticam ex- q3.-ε δεν εἰς τοῦ plicuit .ssilianus. Sentisne Z Sic etiam ποι J Ita etiam IElianus; Sed male. Opportune sese commendat: Nam Primo, τα προribvia indole sua Sed hoc in transitu: Plura forte a- quiescere solent: Dein , humor illias. Pro eo, quod hic editum vi- le cornuum non durescit, nisi emer-des , Boesmannus & Camerarius, gens & cum aere sese communi-Εν ολ v τὲ μανει ἀσέ... E. .li Sans : Hoc tota Democriti argu- scriptum pro .li, πλιον--ον: Id mentatio docet, & certius est cer- moneo in gratiam rudiorum. to. An igitur erravit AElianus 3 vix 38. τύ σω κύι πηγν ω J Bers puto. Amanuenses scripserunt, mannus & Camerarius, τά σώωαία quod scriptum noluit ille: Lege mi-

α-λιν &c. spissor , dum ad orium properat , qo. n. 7 τὲ πιιγὶν , &c.' quiescere non potes. Elegans&Em-Bersmannus & Camerarius, phaticum est Ipsa copia&c. sua spissior fit, & sursum tendit

199쪽

DE ANIMAL. PROPRIETATE. I 67

Humoribus iter pandit emanantibus, Quos frigus indurat coarctans aeris. Sic ergo cornu quod recens subnascitur, o Protrudit atque promovet prius editum,

Et hoc item quod pone succedens subit.

Namque humor intus acquiescere haud potest, Spiraculorum laxitate

pervicaci . Et sic. litur AEllanum ex Democrito scripsisse opinor plane: De Auctore Nostro, an ita ex AEliano exscripserit, dubito. Nam ejus aetate locus jam potuit esse depravatus. Si tamen hic etiam scribere velis, per me licet. Sequitur apud AElianum , ψ

τέμισ: Quod sensum non habet, &recte ita constituunt quidam , γira ταε e ἀονη-, e τοῖς

si vero ου ipsa dura, eff

sent priores humores , qui in cornua jam induruerunt: Illis impingitur & ἐπωρ - succedens ille humor, qui aere incipit indurescere. Nunc sententia est apta, quam Interpres mire invenit, & ain paret etiam, quam necessaria sit vocis correctio: Nam 2-quens , γινιται si ἀντη σὐηea, pia

profluens. 4I. DE

ne inconditum est, si πηγνυ η praecedat , & de humore intus adhuc concluso intelligatur, ut sine dubio intelligi debet. In eodem AEliani loco corrigamus etiam aliud: Praecedit de humore in cornuum eX- trema sese impellente, F

. e , ῶσπκουν ἰπει- το, u e .e.ιλε . Quid ibi est λ An dolore assicere potest humor liquidus cornua concreta An ολωοῦροι ita absolute. cum recte copulatur I Neutrum cuiquam probabitur, scio, si ianimum advertat. Quid igitur Ver- bum ctiam est corruptum, & scribendum,

palpitante , tamyuam lascis εἰδανειν elegans est , recteque cum

conjungitur , quin & nostrum commode stabilis & explicat.

200쪽

NEPI ONAPPOT &e. J Haec Inscriptio est a Bersmanno : Nam in Editione Arsenii non extat. Ll-her Anglicanus, Πιρι ἔ-F .-νάγρου : Minus accommode, quia destio cornu Onagri non agitur hic, sed de ipsa etiam fera. Sunt haecde- sumta ex AEliani Lib. 4. Cap. s1. I. Iνδῶν , τῆι &c. J Bers-

SEARCH

MENU NAVIGATION