Pia desideria auctore Hermanno Hugone Societatis Jesu

21쪽

Non nego , peccavi , communis at hie suit error . Damna ne communis criminis una luam qCum ruerent alii , male quo suus impetus illos Impulit , in flammas Bacthe Venusque tuas Dextra suum fulmen, quamvis vibrata , remisit. Tensaque pro gladio lenis oliva fuit. Cur mihi perpetuoeontra adversare duello , Ceu gladiator ego , tuque lanista seres Non satis est, eulpam sanas tibi tendere palmas. Criminibusque iram promeruisse tuam λQuid quod & egregii dederim tibi muneris ansam sdilateries laudis , dum mea eulpa, tuae est. Nam nisi peceassem, quid tu concedere posses ,, Clementis nomen, non habiturus eras .

Gregorius. c. 7. Iob. lib. 8. cap. 28.

homo Deum pereando dereliquit, justus verὸ comditor hune leontrariumposuit, quia inimicum σκelatione deputavit.

22쪽

VII.

eur faciem tuam abscondis , arbitraris

me inimicum tuum . Φ

Qui condonandus leniter error erat λCredideram torvos tanterar te fingere vultus , Nee nisi eompositis os timulare minis. Milicet ut flenti te nitrix negat ubera nato, Sed negat, ut lacrymis Lepius illa petat . Aut qualis puero sutiens negat oscula nutriX soscula, quae toties, dum fugit ille, dedit sie ego te filios rebar mihi ducere vultus, Utque magis sequerer, fingere velle fugam, At geritur video, ficto res seria bello, Falsa, nee, ut rebar, larva, sed ira fuit. Avertisque oeulos, dediana risique videri, Pax veluti numquam concilianda foret. Et fugis, ut viso furit eminus hostis ab hoste , Aut quem fulmineo dente lacessiit Λ per . Seu timeasque oeulis visus faxinere nostris oeulis opposita lumina cauta manu. Quo precor hanc tanto merui pro crimine rinam, Ut velut indignans ora videnda neges An quia peceavi, vultu frustraris amantem e Ah vultu numquam qui mihi durus erat. Aut mea ne magicas iaculentur lumina flammas, Sibilet aut nostro Regulus ore, times Enteveni tutis Cyrea os visbus orbes, Vibratamque oculo pelle nocente necem , Donee enim verso me dedignabere vultu, Te, dolor, irato vivere, major erit.

Nullius alterius laetunt mihi lumina bellum, Luminibus possum Phebe, carere tui .

23쪽

Pulcrctuos oculos contemnere Cynt hia possum Qui pascunt reliquas igne nitente saees 'Attamen absque tuis oculis, mea vita , meum cor Vivere , non aliter quam sine corde , queo. Cense igitur reliquas, quibus obruor an Xia curas sSi tam dura Loculis, Pςna, carere tuis. O quantoso qu3ntrum ibi grandius boc tormentsi est. Te quod amem mea lux,nae tame haud redames.

SI quis offenderit μητulorum , avertere ab eo vultus solemus G apud homines hoc gravo dicitur, ρυ an to magis apud Deum Z Vides enim quod faciem suam

Deus a Cain muneribus avertit

24쪽

Ouis dab t capiti meo agetam , im ocuBmeis fontem lacumarum , O plorabo dies ac nocte.

QUis mihi det , liquidas eaput hoc vertatur in

undas.

Totque svat guttis , quot stetit ante, comis Fron te patet campus quem flebilis imber inundet, Ripa nec , ut fluctus expatientur, obest. O mea, si subith, d flumina, lumina fiant: Sat capiet geminas alveus aptus aquas. Ille meis totus lacrymis non suificit imber, Perpetuli sentis, qui rigat ora senis. Capta nec Andromache , qua lumina proluit unda , Illa meis lacrymis unda sat esse potest. Nee tua, Iesside, lacrymati balnea lecti. BIn ea nocturnis humida semper aquis. Nee quibus es solitus jejunia pascere guttae, Nocte, dieque , tuus quae I ibi panis erant: Illa nee illuvies plorabilium lacrymarum . Quam pluit in Domini JMagdalai moesta pedes. Nec it ibi, qui geminis inarav at humida sulcis Lumina) fons moestae, Petre perennis aquae. Sed tua, Nile, velim septemplice flumina rivo ,

Cum vagus Isiacos obruis amnis agros. Rut qualis madidum cum mergit Aquarius annum, Totaque in hybernas astra liquantur aquas, Aut potius trepidas qualis ruit imber in urbes, omnia cum pluvio claustra reclusa Iovi. Culminaque & terras & acuta cacumina , caute sEt nemora & montes nil nis pontus erant. Hos oculis voveam gravidis mihi currere nimbos s

25쪽

Aut saltem in geminos tabescere lumina rIvo

Perpetutive meas amne natare genas.

Nee sicari oeulos , nisi eum stupor obstitit illis, Finiat ut lacrymas ultima gutta meas. Felices nimium, vitreae, gens caerula, nymphae s Membra quibus fluido sunt liquefacta vitro suosque paludosis mutatae sontibus artus, Quas vetus εst quondam fama professa nurus, Cur mihi non liquidis stillant quoque braehia rivis pClaucaqua muscosis suctuat unda eomis Illa ego sum, sontem quae non admittor in ullum , illa ego sum frustra quae liquoresse velim. O utinam ' celerem vertar, novus Acis, in amnem3 Qui Galataea, tuo flumen amore suit.

Aut aliquod, fieri jubeat me Biblida , Numen , Quod fieri jussit Biblida sontis aquam fRut , Acheloe, tua liceat mihi ludere forma , Hercule decepto eum leve flumen eras lNon ego tune, Acheloe, precaria corpora Ponam sTaurus, ut exutos luminis ore, puter. Et liret obscuri suerim nisi nominis amnis, Non ego me nomen vide fuisse , querar. Iutis aquae largus tantam mihi suppetat imber, Caetera , securum nomen honoris erit. Tum mea inexhaustos dedueent lumina rivos, Pindias ut aestiva da diluo , voluit aquas. Perque fluent laerymae,veluti vaga flumina,vultum, Flumina luee fluent, sumina nocte fluent. Nee nisi flere, meisoeulis erit ulla voluptas, Donee erunt lacrymis erimina mersa meis.

Hieronymus. In cap 9. Drem.

SIratus wrtar i elum nequaquam gutta Mnt lac matrum , sed abundantia suminum i non Iaiis nune sepero.

26쪽

Dolores inferni circumdefferunt me, praeste-cupaverunt me laquei momtis. P sal. 17. vlterum Actaeon aliquis nova fabula fiet,

IL, In felix eanibus, pmda voranda suis pEn, mihi mens nemorum studiis iuvenilibus arsit, Et periit studiis mens prope rapta suis.c 's ruit , ancipites venatu pellere curas: Non tamen in sylvis, pulera Diana, tuis. Syl va mihi rapidis non est latrata molossis, Lultra nee infesta sollicitata cane. Eiu Jayge is neque Maenala territa eornu .

Nec fulvus volucri spide stratuLaper. Nec mea Partheniis cireumdata retia s,lvis. Non ego nunc praedae eingerer arte meae. Heu quibus imprudens studiis mihi torpuit aetas γ cuin potius, nemorum crura notata rubis Cur quaesita tuis mihi praemia, Bacche, trape is Aut agitata tuis Praeda Cupido, rutis .mon tantum pharetram, neve tantum tela Cupido, Cauta sed ut saltas , fila, plagasque geris. 'νampineos tantum neque concutis Evoe thursos . Sunt quoque, que is capias ebria crura, doli. Cum Iacet ignoto Noe superatus Iaeeho, ompede sueeiduos stringis Iaeche pedes. Idalis, ecce, suis jam me quoque cassibus ambit. duae toties votis praeda petita meis. Et quot circum peditarum indagine cingor f eu fera venantum praepete septa os .s

27쪽

Milieet illa tali spectri feralis imago,

Antonio, celsi vertice visa jugi. Cum patuere oculi collecta sub unius ictum omnia , quae mundo didit a regna iacent; omnia , ceu parva, tellusque polusque tabella , Pictaque stant minimo corpora tota vitro: Omniaque haec ingens obsepserat undique rete , Multaque surtivis stamina sparsa viis. Qu isque luas fraudes , sensit sua vincula quisque , 'Hie caput, ille pedes vinctus ,&ille manus. Sie sua deceptum laquearat quemque voluptas sUt visco stolidae decipiuntur aves , Rhs sua nexilibus tendii mors undique tramis Retia , arachnaro ea lidiora dolo. Utque sedet nigro venator araneus antro, Insidians pennis, stridula mus , tuis: Sensit ubi mota trepidare cubilia tela, Emicat , & trepidam raptat in antra seram ;Aut qualis viridi latet arbore callidus auceps , Pilnnipedi meditans vincla dolosa gregi. Unigeros abdit. vicino gramine vallos. Spartit & in nitido plurimaevam solo cEt ei cum urclusas secreta crate volueres: Quaeque canant vinctae compede, ponit aves,

Hae laltu; & cantu ; levis ille soramine buxi. Hae socias, praedam deeipit ille suam . Venantum haud aliter scelerum comitata eorona Implicat insidiis mors sua quemque suis Quique super laqueos nisus dare corpora saltu, Heu miser, in stygias praecipitatur aquas .

Ambrosius. De bono morti=c. S. Laqueus in auro, visus in argento , nexus in prindio, clavus es in amoro , dum aurtim peἶimus , strangulamur, dum argentum quaerimus, in vii ejus haeremus o dum praeditim invadimus alte

i . . Non

28쪽

intres in iudicium cum servo tuo .

OUod deeiis in Dominis, in ius arce ssere servum P lmaque quae servi , iure vadant is Herum

ut 1ersilis hero vertit victoria probro, Et reus offensie servus herilis abit. Crede mihi, pudor est , mecum tibi texere rixas , Iurgia nec tecum convenit esse mihi. Non ego sum , tantae cui sit fiducia pugnae, Non ego materies litibus apta tuis:

Nempe tuis scribi vis bella forensa sistis,

Aut mea, sortε, tuam vincere, caussa potest rCuius erit selix adeo facundia linguae, Quae sperare sibi tanta trophaea queat s uri diei nulla est ita vox exercita rixis, Quo tua debilior caussa, loquente, cadat. Heu nimis austeram dispensas cognitor urnam, Nee tuus infecti se rigor ille sinit. Sat tua nota quidem gemino clementia mundo, Blandaque & in poenas est tibi lenta manus: staque cum statuis, trist I tibi iraeror in ore est , Tamque rei damno, quam reus ipse, doles. Parque tibi dolor est deerimine sumere poenam, Re sua de plexo erimine poena reo est. Nee sibi deerelam velit ullus demere mulctam Arbiter ut proprii eriminis ipse seret. Ri licet ingenuas habeant haec carmina laudes, iudicii cupiam puncta subive tui. Nam quamvis miseris bonus es, veniaeque paratus. Attamen in sentes iure, severus agis ;Et tibi tam justa pendet lanx utraque libra. sitias parque rigor. mee linis affectus, captivaque pectora duci, dec rubiguat animum linia verba tuum. Per

29쪽

Nee , si eausidici vox ineant verit aures sFacunda minimum duuat arte nefas. Perdidit hie caussas facundia, Suadaque vires sEt stet hoe omnis gratia muta locos Nec prece, nec pretici. nee fraude, nee arte, nec astu. Prostitit hoe umquam vendita causa soro Quis feeit intrepidus tam duro Iudice lites, Aut tantum impavidus pareat ante Deum Non ego si saevi vocer in torovilia Martis, Dura tui metuam septa, Gradive, soli.

Nec trepidem licet ipse Derem citet hasta virorum Ne mea, centeno iudice, caussa labet. Nee tua cau garum scopulos infamia, Cassi , Pulpita, si jubeat Plaetor, iniqua querar. Nee Rhadamanthaeae verear subsellia ruae, Scamnaque DyEt ei litigiosa senis. - Nee quibus inclusas tenet arbiter Aeacus umbras. Infernis dubitem jura subire plagis. Duilibet in eaput Medictet sitffragia iudex,

Et serat immites quaelibet uma notas: Caussarum mihi tot lingua est insata trophaeis sSe putet ut nullo cedere posse soro . Unius at timuit solummodo Iudicis urnam, Iudieis, & testis qui vice solus agit. Qui, semel ut lava sententia lata tabella est , Nee prece, nee lacrymis, triste retractat opus. O durum, o satale reis miserisque tribunal, Quo Iudex rigido tam gravis ore sedet rDicitur attonitis & terna luce supinis Hunc oculis Arai hon extimuisse diem . Utique sibi noxae Privus non conscius esset, Hoc tamen est veritus iudice stare nocens. Quique sui Salomon doctissimus audiit aevi, 'Mens pura est, quemquam dicere posse, netas. Quin sacer hae etiam trepidus sormidine Psaltes 3 Iudice te, tutus qui reus, inquit, erit. ique tot adversos tulit aequo pectore casus, V ix fore clara satis sydera: Iobus ait.

Si trepidant igitur, tanto censore, columnae . .

Quo stabunt tabulae, ligna caduca, pede Sique

30쪽

sique tremunt pavidae nutante cacumine cedri ua spe parva suam sylva tenebit humum λBrigidus, heu refugit mihi toto corpore sanguis, A invius quoties haee subit urna meos. Nec Lecus ac visa cum victima sorte securi. Deceptore git verbere tunsa eaput. neque jug mihi dic ha c. gnitor urna Pancia Themis causa qua cadat ipsa sua.