Hermanni Conringii De Germanorum imperio romano liber unus

발행: 1694년

분량: 271페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

r CONRINGI EPIs Tot Apalis locupletissimorum testium Eoque, ςeu sui jussus, ea, qua par est reverentia, senatus illius nomine ago gratias, utque Eminentia T. affectum illum velit perpetuum esse, etiam atque etiam rogo. Muneri mihi destinatus liber plurimum me delectavit, non tantum quod a tanto Principe venisset, sedec, si quidem licet dicere quod res est, suo cumprimis argumento. Quoniam Parasceve Dominicae diei, ut alias, me invitaret sera enim ve era ξhi est traditus libellus ad sacros labores, confestim illum quo potui studio volvi dc meo ingenio lon- gh acceptissimum magna cum animi voluptate deprehendi. Pridem scilicet suspexi eruditionem eximiam Holitenti: quae in opere hoc posthum certe splendet cuius vestigiis cum innarreat Possinus non infeliciter, etsi forte non pari passi, non potuit no nec ille mihi multi m placere. Caeteriim quam maΣime gratum fuit sacrum libri totius argumentum, primae ct vere aureae Ecclesiae, atque ad cubus mores merit,omnis etiam haec nostra aetas est componenda,

acta moresq; haut parum illustrans Aastidii libellus dudum mihi finit observatus inter spuria S. Augustini suo auctori illum Holstenti cura esse redditum gaudeo. Acta passionis Sanctarum Martyrum Perpetuae Felicitatis plane mihi nova sunt etsi pridem sint lecta, quae ad Martyrol

gium de iis commentatus est Barronius, donarravit Petrus

de Natalibus. Haec ipsa Acta esse lecta in Ecclesiis Africae saltim S. Augustini aetate, per etiam mihi est verisimile. An&Tertullianus illis fuerit usus, dubium me reddit ipsum illud quod pag. 38 ex libro de Anima laudatur testimonium,

referens, Perpetuam sub die passionis in revelatione Paradisi solos illi Commartyres suos idisse quale quid in hisce Attis non reperio. Imo in visione Saturi', qua Paradisus

82쪽

est oblatus pag. ι diserte sic legitur Et caepiremissis multos fratres cognoscere, sed U Iart)res Non temere etiam Tertullianus passus fuisset elabi sibi, quae de vulnere dc cicatrice facieiDinocratis hic narrantur pag. q.&46 ad probrin dam suam , de animae corpori conformi substantia, sententiam nec enim ab aliis haec esse neglecta, apparet vel eX iis, quae ex . . de Animari Augustini adducuntur pag. sa dc sq, Alia igitur esse hare Act ab iis quae Tertulliano fuerunt in manibus, per est simile vero atque adeo, ut recentiora rninias certam mereantur fidem. Sed & haec ipsa Acta iam S. Augustinus a Canonicae Scripturae auctoritate multiam differre, nec in eo esse ordine ut inde in quastionibus dei testin ni proferri queant, disserte docuit. Quod Sancti illius Doctorisjudicium in hoc libello pag. o. a legens, haud injuria improbabit sortassis, quae Holstentus pag. 3 dci36. Possinus pag. 8a ausi sunt asseverare Me vero etiam illud de Dinocrtite sollicitum habet, quomodo ille poenis fuerit per preces sanctissima Martyris liberatus, cum Videatur sacro lavacro non ablutus. Habuit enim utique ille cum viveret parentem utrumque idololatram. Imb Sc ror Perpetua cum utroque fratre haesit tum adhuc in illo

luto alter enim fratrum demum Marturium subeunte Perpetua fuit catechamenus, ct Perpetua baptizata paulo antequam caperetur, quod legiturpag. 6. Puerum itaque illum Dinocratem ante obitum fuisὰ baptizatum, non est verisimile. Nec S. Augustinum de Baptismo illius fuisse certum, liquet eX pag. I. sa. Sec. Vincentium pariter ac Renatum, ausosex illa Dinocratis historia, promittere tiam in Pag nismo defunctorum animabus aliquam per Sanctorum proces ex infernalibus cruciatibus redemtionem, manifestum est. Quod equidem non miror, cum illa aetate, . Augu

83쪽

plurimi aeternam damnatorum poenam, cruitatus siue intermissione perpetuos, humano miserati sint mediu, at ita futurum esse non crediderint ipsemet etiam . Augu1i inuste mittat credi, poenas damnatorum certi temporum inter allis mitigari. Non possum non Eminentiae uae hie recitare quae Vir doctissimus Dionysius Petavius . . de Angelis c. 7. . . scribit cum appareat, non fatis in errore constantem fuisse Origenem, ac trifariam om uino eum expo M', ut aut diabolos ac daemon pariter ac damnatos bomines sal os aliquando fore diceret aut solo excepto principe daemonum diabolo, caeteros omneN aut denis solos homineae diabolo D An mimperpetuum reiectis i Priore opiniones duas pauci Catholicorum amplexi sunt. Paragrapho octavo ait de diaboli ae daemonum poenis terminandi futura liberatione pauci assensi sunt Ortheni de damnati bomnibus plure imitatores habuit opinionis suae, nondum per illa tempora haerois in lae notis. Quam quidem non eadem firmitate omnes adsciverunt quidam enim plenius, levius alii sesqua cunctanter assensi sunt.

Primo ordini accenset mo Gregorium Tenum clauctorem commentariorum in Epistolas Pauli qui Ambrosio tribuuntur, quem esse Hilarium Romanum Damasi Pontificis Diaconum constat jam eruditis: alteri Hieronymum, Ambrosium, Gregorium NaZian Zelaum d Arnobium Jam tum porro multis fuisse persuasum, precibus sanctorum ab inferni cruciatibus possie animas etiam paganorum

liberari, indicant utique passim illa, quae in ore vulgi fuisse ex Damasceno constat, de liberatis per S. Theclam Falco- nil lard per S. Gregorium Trajani animabus idem scilicet attestante vita B. Theclae,in quam Basilius Seleuciensis Isauriae Episcopus conscripsi a Petro Pantino edita, ct quarq

84쪽

Sophronius habet , Si ergo Sc suis precibus fratri desuncto, qtramvis non Chiistianum inordinem per Baptismum re-Cepto, ex inferno liberationem aliquam impetrari posse crediderit Sanctissima Perpetua, non profecto vitio hoc verti illi potuerit, in illa communi tum adeo quamvis optimorum sententiaci aeqvumq; fuerit, condonare cerninae, hactenus catechumenae, dc sororio tenero erga defunctum puerum fratrem affectui. Verum ita non fuerit divina revelatione Sanctissimae Perpetuae patefactum, quod de Dinocrate poenis liberato in Actis istis commemoratur Sed sorte insomnio, respondenti pio vigilantis de liberando fratre sibi quondam tenere adamato voto , imputandum; quod tamen visionis coelestis loco habuerit sanctissima scemina per errorem . . Quale quies tunc frequentissime lactum,in contingere hodieque iactum est prirdentioribus. Hoc sane, malim dicere, quam fictionis& alii accusarenotis insertam illam Sanctissimo Marturis de suis insomniis

narrationem. t Absit enim, ut de tam antiquo monumento

Ecclesiae, lectionibus publicis alicubi recepto, sequiora su spicer Nisi fallor tamen, ob illa de Dinocrate suspecta

narrata, ab Ecclesii a Romana nunquam in sacros usus Acta illa sunt recepta . Nec enim illa alias delituissent hactenus in unius Cassinensis Monasterii tenebrosis loculis. Quantumvis autem, me quidem judice, illa sint qualia dixi, perquam tamen grata sunt; quandoquidem saltim illud,

quo servore martyres olim sacrum illum agonem peregerint, docere, atque adeo ad parem constantiam me quoqVeroborare tam illustribus exemplis, apta sunt Ac proinde

pro libello isto Eminentiae Vestrae ago gratias quas possum

maximas inorum quae eX Urbe accepta memorantur, ha

ctenus itidem vidi nihil. De Codice Regularum Holste-

85쪽

niano accepi tamen aliquid ar tum ex Ephemeridibus

Gallicanis rei iterariae, atque ex doctissimo. Commentario Steph. Balugii ad Reginonis libros de disciplina Ecclesiastica, novissime Parisiis editos. Unde mihi illius operis compararidi magnum est desiderium incensum. Coenobilis nostris Lud gerianis vereor ut possit esse usui illius lectio etsi enim non male se gerant, sintque mihi isthoe nomine peraccepti, ad veteres tamen istas rigidas regulas illos velle componere, neque patiuntur tot Pontificum quas vocant dis pensationes, iridem usu probatae diversae vivendi consuetudines neque aequum nunc fuerit. Mihi vetera illa saltim novissi per est jucundum. Atque adeo hoc ipsio tempore, in Balugii, meditantis accuratam novam Capitularium Caroli Magni filiorumque editionem, amici mei petentis gratiam, quae de vina Canonicorumstnxit Ludovicus Pius, per utique severa a nostris moribus toto coelo diversa, qualia habentur in Tomo secundo Conciliorum Galliae a Sirmondo edito Ic in Academiae Juliae

M T. membranaceis, magna cum voluptate consero. Deret,

quis exHolstentana Bibliotheca ab Eminentissimo Cardinale Fr Barberino depromptis Ecclesiasticae Historiae monumentis, nihil vel fando hactenus accepi. Utriusque operis non mihi duntaxat sed Academicae etiam Bibliothecae cura erit comparandi. Utinam vero Tuo illi mihi longe acceptissimo dono possim aliquid non minus dignum Eminentiae Tuae oculis reponere Nunc tamen nihil mihi tale ad manum cum sit, majorem in modum obsecro, ne ferat aegre sibi offerri vilia ista quae mitto quaeque deba typographicis operis adhuc madent ut bibliopegorum praelum non serant. Quod si haut displicuerint, sequentur ortassis mox alia notae melioris. Deum obsecro, ut bono

86쪽

AD FERDIN. Episc d PRINcIP. PADTRROR N. 22 ut bono publico EminentiamTuam inseram usque senectutem licem conservet.

Eminentia Tuae

Hesmestudii as Sept. atatem omnem Anno 167i. devotis imm

mmannus tauri lin. P. S. Jamjam obsignatur hassce Litteras ossiertur Epistola N. N. optimi sandi doctissimi Partem a me eXcerptam mitto quo minentiae Tuae liqueat, quanto illa etiam apud hunc sit in pretio. Operam dabo ut Schu)us Germanica, dramatici etiam generis, opuscula Eminentiae uae reddantur,in major solita amicitia Vos inter in bonum publicum coalescat. XVI.

FERDINANDUS EPISCOPus

ET PRINCEPS ADERBORNENSIS

Coadjutor Monasteriensis S. P. D.

Cl. Viro HERMANNO CONRINGI mo. bellariis vester, mihi a Visurgim Bemertingae animi re-

. mittendi causa ommoranti, literas tuas ab Septemb. datis reddidit, quibus citiin dedissem responsum, nisi Nevbvsium re- mersio Codicem Regularum ab Hosenio editum una ad Tamittere decreetuspem , quem bis adjunctum a Bibliothecae tuis donatum tuis meliis literariis accensem velim. Adiunoo collectionem Romanam, cujus cum unicum ho exemplum ad me pervenerit: mibi, ubi commodum fuerit is lectum, cupio remitti te poematibus meis, quae in Daniam desinasti se alia

87쪽

; rinniN Episc.inc EPIIT AD CONRINI. alia in loca misisti, plurimum tibi debeo, a summopere Te roso, ut data occasione hocce exemplar Vit Beringio Rems Da niae Historico, siquidemanu aetherea vehitur aura, tradendum cures, qui si ad plures abiit, Tuum est hoc donum Caeterum animadversiones tu notas fio enianas passionis S. martyrum Perpetuae e Felicitatis valde sunt eruditae a di

pnae quaecum Posfino communicentur. Certe ipsarum, Sagartyrum memoria in Ecclesia Romana jam olim fuerit inprimis celebris, utpote quae Canoni Aetissae, quo paucis fauctu obtinu, nominatim fuit inserta, Diodie dum recolitur honore, quem Sernitu Princeps N. N. musis meis babere dignatus,

plurimum etiamTibi me debere profiteor Eius Principi poesin saeram mihi nuper dono dedit Hardendie timciliensis olim Iinister primarim. Caetera dramatici generis adbu desidero. Ut primum monumenta mea aderbornensia prodierint, non negligam occasionem eadem cum hoc Principe communicardi; ut , qui meas esse aliquid putat Cadioenas, historica etiam no-sra recognoscat. Interim majorem in modum opto, ut debenigno judicio eidem Principi mei merbis in antecessum gratias agas, esignifices , me illius amicitia pereupidum nullum omissurum oportunitatem mea eidem incia probandi. Valeraeque, uti acis, ama.

quod paene exciderat , ad me missis gratias itidem tibi ago. Vale iterum iterumque re Henric Meibomi nostro dicito, ejus etiam libellos, perquam mihi acceptos is gratos aecidisse. TVII:

88쪽

Curissimi doctissimis Virdis

VICE RECTORIA PROFESSORI

BUS ACADEMIAE IULIAE

HELMESTADII. CLARISSIMI ET DOCTISSIMI VIRII Edditae sunt nobis me irae literae haraonitatis immerita

laudis plenae, quibus nomine totius Academiae siqnificatis Dbellum poematum nostrorum traditum et Obis esse, quod multὸ gratius accidit,admissum bene mi inter L)ee vestri armarium inter tot eruditos D praestante nostriatate heriptores me-stros inmense etiam locum alique , ex quo aliquando in manus legentium nostra sumantur. 2 ρn id quidem partus ingenii nostri meretur, tenui accitiet eniti antehac mena Romae maximam partem usus parums exinde per succi vas horas animi gratias armatu, ut tamen ad vos aditum haberet , fecit clarissimus er eruditissimus faeces nostri criptor, HERMANNUS CUMRI IUS, decus ac splendor Academiamestrae, mibis hactenus ex his ipsis humanioribus studiis familiaris. Tum mel maxime si quid ex meis lucubrationibus mdignum oculis stris, id cumprimis, ut moris judiciis deferretur , poscebat a me jure fluo aestimaιio florentissimae apud vos

Academiaetuliae, quae a primisstatim exordiis suis omnium exinde disciplinarum o liberalium artium miris mirifice excultasoruit , ut dubium mibi nunquam fecerim ore inter vos, qui haec mansuetiora literarum studia a commercia ex aequo bonos probaturi essent, ut quantumgenti Saxonicae a sinitate Ulocorum vicinitate, tantum amore quos honestarum artium conjungeremur praesertim cum optima pars vita inter amoe-era μ

89쪽

η CONRINGI EPISTOLAnitate studiorum quaeratur, beatoss censeat Plinius, quibus Deorum munere datvm en aut facere scribenda, aut scribereleg nda, beatissimos mero quibus utruml obtigit. Nobis in postremo, etiam quantum tibiicae Principis curae patiuntur, consistere fatis erit. Monumenta, quae maturiori aliquo scriptionis genere, patriae illustrandae bono dedimus, d vobis pari benevolentiae Ruscatione recepta esse, baud minus nos oblectavit. Prodibunt illa bremi aucta lucubrationibus quibusdam, m denuo vobis osserantur alia veste indusa,prorsus considimus acceptasore, quandocumbissimul debita et obis benevolentia defertur. Neubustis ex arce nostra Septemb.

Vestri

Studiosissimus

FERDINANDUS EPISCOPUS

ac Princeps Paderbornensis, Coadjutor Monasteriensis. XVIII.

EMINENTISSIME ais ILLUSTRISSIME

PRINCEPS

DOMINE CLEMENTISSIME

JAm constitueram die crastini ordinario uti tabellarioruofficio, eaque occasione Tibi Eminentissime Princeps mittere, ouae nudius quartus ante Lutetia acceperam aphano Balvetio , non semel iam laudato, nunquam autem satis laudando viro. Nec vero Viri optimi is longE eruditissimi desiderium morari velim, nec quoquam a men alio, quam ab Eminentia Tua, expleri illud possessim

90쪽

certus qua Hinc plurimum me exhilaravit nuncius hic: neque ego non latim illum dimitto, simul ille advenit. At principio quidem ossicii mei es t omnibus eloquen-mae artibus uti in agendis submissi obsequii gratiis , cum pro novo illo Principali munere , tum inprimis pro continuatione Principalis erga me benevolentiae . Sed quia verba me deficiunt, fortassis abs me nihil tale exigitur amplius, post satis exploratum ad omnia uita servitiai ratum animum, nolo illud nunc agere. Plurimum vero me delectavit saltim inspectio instituta nec enim ultra illam hactenus quidem mihi quid licuit utriusque libri. Legam autem utrumq; diligenter, ubi quid otii fuero nactus, d reddam alterum, addita quae decet gratiarum actione. Beringius, nisi vehementer fallor, adhuc est in vivis Certior factus, prima quaque occasione mittam Viro Principale munus quod in dubie erit acceptissimum quoniam,

quantum ex libro Adoptivorum Carminum intelligo, Jam ille dudum testimavit Eminentia: Tuae rarissimas virtuteS,

in ejusque se dedit patrocinium. Exspectanda vero mihi

erit commoda mittendi occasio e quae brumali hoc tempore solet esse infrequentior. Ea sane obstitit hactenus, quare neque e Gallia, neque ex Dania acceperim quidquam de a redditis, quos transmisi Eminentiae uae libellis Simul autem aliquid significatum uerit, statim,

prout par est, communicabo. Interea vero Serenis Antonio trico indicabo Eminentiae uae propensum ad mu' tuam Principalem amicitiam animum non dubitans. re brevi, ut inter vos Tantos Principes propinquior quaedam intercedat quasi necessitudo Monumentorum Pader- hornensium novam illam editionem jam ad finem properare equidem gaudeo Si fortassis auicinia huic adjicienture 3 tabu-

SEARCH

MENU NAVIGATION