Carmina (Odae) liber 2. Latin. 1916. Carminum liber 2. Edited for the use of schools with vocabulary by T.E. Page

51쪽

LIB. II. AB. X. Il1levero Ρmpor desine mollium tandem querellarum, et Potius nova utemus Augusti tropaea Cassaris ot rigidum Niphateat, o Modum quo flumen gentibus additum victis minores Ol Vere VerticeS, intraque praescriptum Gelonos exigui equitare enmt,iS.

CARMEN X.

Rectius vivus. Licini, meque altum Semper urgendo neque, dum procellaScautus horreSeiS. nimium premendo litui iniquum. RII1'eam NutSqui mediocritatem diligit tutus, caret obsoleti sordibus tecti, caret invidenda sobriu Rula. Saepius venti agitatur ingens pinus et celsae graVior RSudecidunt turres feriuntque SummoSsulgura monteS. sperat infestis, metuit secundis alteram sortem bene praeparatum pectus insormes hieme roducit

Iupi,iter, idem

52쪽

12 HORATII CARI, II NUM

SummoVPh. Don, Si male mine, et olim sic erit: quondam cithara tacentem suscitat musam neque Semper inreum

tondit Apollo.

rebus anguStis animoSu atquc forti appare; Sapienter idem contrahes vento nimium Secundo turgida vel R.

CARMEN XI. Quid tollicosus Cantaber et Scythes, Hirpine Quinti, cogitet Hadria

divisus obiecto, remitta Squaerere nec trepide in usum poscenti aeri pauca fugit rutro levis iuventa et decor, arida pellente lascivos umoreScanitie facilemque Somnum. non semper idem floribus si honor VOrnis neque uno Luna rubora nitot voltu: quid aeternis minorem consiliis animum fatigas lcur non Sub alta vel platano se hac pinu iacentes sic temere et roin cano odorati capillos, dum ilicet, Assyriaque nardo

55쪽

reStinguet ardentis Falertii pocula praetereunte lymphal oqui devium scortum eliciet domo Lydon eburna, dic age, cum maturet in comptum Lacaenae

more coma religata nodum.

RMEN XII.

Noli longa fera bella boumantiae

nec dirum mannibalem nec Siculum mare Poeno Purpureum auguine mollibus aptari citharae modiS, nec saevos Lapithas et nimium mero Hylaeum domitosque Herculea manUtelluris iuvenes, unde periculum fulgens contremuit domus Saturni voteris: tuque pedeStrihIIS dices historii proelia Caesaris, MaecenaS, meliu ductaque per es regum colla minacium. me dulces dominae Musa Licymniae Cunius, me Voluit dic0ro lucidum fulgente oculos et bene mutuia fidum iectu rumoribus;

P. HOR. II. 1

56쪽

l HORATII CARMINUM

quam nec ferre pedem dedecuit choris nec certare ioco nec dare brachia ludentem nitidi virginibus Sacro Dianae celebris die. Dum tu, quae tenuit dives Achaemenos aut pinguis Phrygiae Mygdonias opes Permutare Veli crine Ticymniae, plena aut Arabum domos l-: dum flagrantia detorquet ad oscula cervicem aut facili saevitia negat, quae poScente magi gaudeat eripi,

interdum rapere OCCUPet.

CARMEN XIII.

Illo D0iasto te posuit die, quicunque primum, et Sacrilega manu produxit, arbos, in mepotum perniciem opprobriumque pagi; illum et parentis credidorim sui fregisse cervicem et penetralia

SparalaSe nocturno cruore

hospitis ille venena Colcha et quidquid usquam concipitur nos tractarit, agro qui statuit meo te triste lignum, te caducum in domini caput immerentis.

57쪽

LIB. II. CAR. XIII. 15 quid quisque vitet, munquam homini satis

cautum est in Ora na cita Bosporum Poenu perhorrescit neque ultra Scaeca timet aliunde fata, mile sagittas et celerem fugam Parthi, catenas Parthus ut Itiatum robur sed improvisa utivis rapuit rapietqUe genteS. mquam paene furvae regna Proserpinaeo iudicantem vidimus Aeacum sedesque discreta piorum et

Adoliis fidibus querentem Sappho puellis de popularibUS, s

Alcaee, plectro dura mariS, dura fugae mala, dura tolli utrumque sacro digna silentio mirantur umbrae dicere; Sed magi sopugnas et exueto tyrannos densum umeri bibit aure Volgus. quid mirum, ubi illi carminibus Stupens domittit atras belua centiceps aures it intorti capillis aue Eumenidum recreantur angues tquin et Prometheus et Pelopis parens dulci laborum decipitur Ono;

ne curat Orion leones aut timidos agitare Vneas. Eo 4 2

58쪽

16 HORATII CARMINUM CARMEN XIV.

Eheu fugaces, PoStume, ΡΟStume, labuntur anni nec pieta Moram rugis et instanti Senectae afforet indomitaeque morti,non, Si treceniS quotquot eunt dies, Rmice, placos illacrimabilem Ρlutona tauris, qui ter amplum Geryone Tityonque tristi compeScit unda, scilicet omnibus,

quicunque terrae munere UeSeimur, enaViganda, SiVe regeSSive inopes erimu coloni. D tra cruento Marte carebimuS fractisque rauci fluctibus Hadriae, fruStra per Rutumno nocentem corporibus metuemus Austrum

visendus ater flumine languido Cocyto errans et Danai genuSinfame damnatusque longi Sisyphus Aeolides laboris. linquenda tellus et domus et placens

uxor, neque harum, qua colla, arborum te praeter inrisas cupreSSOS ulla rovom dominum Sequetur.