De Dionis Chrysostomi codicibus ..

11쪽

mana88 ex codice, qui lab0ravit mendi 8, praesertim cum saepiu8, ut antea dixi, omnes libri easdem exhibeant scripturae corruptelas Ex e codice, quem archetypum parentemque omnium librorum fuisse ne eessario statuendum 8t, duo paulatim genera in diversas diffluxere partes i), multis locis iam inter se disparia, ita tamen, ut vitia, quibus alterum laedatum est, alterius pesacile corrigas vetustique illius exemplari integriorem speciem ita instaures. Atque in altero quidem codicum genere, qu0d Emperius melius significat, numerandi sunt libri Vaticanus H, Palatinus P, Parisinus C, Vaticanus V Meermannianus M lan8 autem eorum meliorum codicum est liber quidam, quem n08 nominamus I. Alteri autem libri, qui deteriores sunt ex in perii sententia, originem ducunt ex alio c0dice, quem littera significare liceat. Meliores ill0s 0 dices eum in duas tribuendos esse samilias Emperius n0s docuerit ), primum quidem de pri0re agam familia, quae c0nstat ex c0dicibus PC. Eos libros n0n ex ipso c0dic derivatos esse, sed ex alio quodam libr0 - quem nominamus Ar , qui medius quasi est inter codicem et 0dices PC, lueet ex communi viti0rum ratione. 8aepe enim tres illi libri easdem c0rruptas exhibent scriptura8, bonae autem lecti0nes in eo diei bus V - 0dem modo atque in deterioribus libri insunt. Apparet autem hoc ita explicandum esse, ut codicis a librarium per neglegentiam bonas lectiones reddidisse corrupta ac deinde corruptas illas scripturas in libros PCfluxi88 Statuamus, n0n ita, ut et codici H et 0 dicis P et 0- diei C librari0 casu qu0dam eadem textui ineuicasse vitia ar

bitremur.

Atque ut demonstrem, quantopere discrepent hi libri a ceteris codicibus, exempla asseram ex eis repetita orationibus, quae et cum Palatin P et cum Vaticano II et cum Parisin e collatae sunt; die has orati0nes VII, III, XII, XIX, LXX

0 Cf. Emperii praef. p. IX, Dd.' Cf. p. 29. δ Codiceu Marcianum Y asserre omitto, quod et cum duabus tantum collatus est orationibus et in oratione XXX longe corruptissimus est omnium librorum cf. p. 793 'l).

12쪽

que hi quidem p 0tissimum enumeraui,ne digni mihi videntur corrupti 0 ei:

In altera meli 0rum e0dicum familia versantur codices Meer- mannianus M atque Vaticanu V, qui eodem m0d atque libri H P non ex ips codice I manaverunt, sed ex ali qu0dam hausti sunt eo die so), qui medius quasi est inter librum I atque inter eo die es M. xstitis8 autem eo dicem o eis dem0nstratur l0 eis, ubi in codicibus V eaedem c0rruptelae insunt, deteri autem libri 0nas exhibent cripturas. De 0 die Vaticanos fusius mihi est dicendum in altera dissertati0ni parte, propterea qu0 archetypus codicis Parisini ex mea quidem sententia ad archetypum huius Vaticani V ad codicum correctus est. In hac igitur parte, quae nihil aliud est nisi praestati0, 0 est, cur accuratius de hoc codice agam. li j 0dice autem Meermanniano , qui ex Emperii sententiatio ii ii ipso codice, descriptus est, sed per aliquot vices exempl0rum inde pr0pagatus, bene d0ctus ille vir dixit p. XI 14, nisi quod silenti praeteriit multis locis scripturas huius libri ibuli esse notatas. Quod signum criticum cum saepissime eis adscriptum sit luetionibus, quae sive absurdae sive a sententiarum e inexu alienae Aunt, illis Meermannianim notis quae auctoritas tribuenda sit tribus verbi exp0nere necessarium iudico. in eam rem si cui is intendes, cognosce ea verba obelo esse

uitiata, quae in didri tribus odidibus Monastens N et O plane

13쪽

omittuntur. Permirum autem pro suci est illis verbis notam ad- Scriptam esse, cum nullo modo abesse possint. Quae vere dicta esse ut demonstrem, ex rati0nibus prima atque Secunda eos

teri0ris generis c0dex aliqui praest erat. Ad deteriorem autem aliquem codicem cum Meermannianum M a Claudi Naulotio c0rrectum 88 Empertu exp08uerit, persuasum habe eundem h0minem etiam belum in hunc c0dicem intulisse. Atque eis quidem locis, ubi mutatione facere facile erat, genuinas codi- eis M seripturas erasit et interpolati0nes ipsi textui inculcavit; omnibus autem eis locis, ubi unum vel c0mpluria verba omissa erant in deteri 0re ill libr0, ne deformaret codicem , critico illo signo usus est. Quam sententiam si amplecteri S cogn080eS0belum, qui est in Me ei manui an M, nullius esse momenti. Nunc quoniam de melioribus egi eo dieibus ad 0s transibo libros manu eripi08, qu0 deteri 0re significat Emperius. Qui eo die e quo familiaritatis vinculo inter se c0niungi sint, nemo adhuc enucleare c0natu est atque pr0 secto hanc quaestionem certe diiudieare hoc temp0re vix possumus pr0pterea quod cum alia sere ratione alius collatus est c0dex. Sed quantum de eorum affinitate dici potest, in tertia dissertationis parte exponere conabor, atque nunc quidem summam huius explicationis paucis verbis asseram. Ut melioris generis codices, ita deteri0ris libri in duas distribuendi sunt familias in eo codice8, qui ex libro originem ducunt, et in eos, quorum son est codex φ.

Deinde autem libri, qui illi adscribendi sunt familiae, in duas

h Unde saetum sit, ut Parisin B leutiones totiens cum codicibus D conspirent, in tertia demonstrabo parte.

14쪽

diffluxerunt partes atque c0 dices quidem Parisinus A et Monacensis O ex codice , libri autem EF NUX ex eo die κ derivati sunt. In alterius autem familiae codicum numero sunt libri 0sque sis atque Venetus' praeterea commemoranda mihi est editi Veneta, quam, sicuti Emperius exponiti , edericus Turri8anus lauet0 huius editionis expressit ex eo die illo Veneto T. Unde apparet, quamdiu n0n ipse c0 de T lene c0llatus est ), editi0nis Venetae lectiones n0 neglegi, sed ad 0-gn08cenda genuina Scriptura libri , archetypi deteri0rum codicum, Surpari nece88 esse. )Ex his eum intellegamus ad restituenda genuina arehetypi lectiones duobus diversi c0dicum generibu opu8 SSe, quaerendum nobis 8t, quantum valeant ei 0 dices, qui ex codice defluxerunt, quantumque ei, quorum s0ns est codex . Atque

Emperius quidem quid censuerit de his libris, intellegimus ex praetati0nis pag. Ι ubi dicit: at ne his quidem sine detriment careri potuerat; nam aliquoties vera seriptura in his reperitur, ubi libri meliore c0rrupti sunt', et e p. 29, ubi scriptum videmus: ceterum ne deteriore quidem genere OSSumus carere; nam meli0re illae familiae aliquoties correctoris scripturam habent, etsi aliquanto saepius deteri0ris generis libri interpolati sunt.' 80nnyu83 autem eorum auctoritatem valde auxit scribens him aligem einen At lasse 1 scit die sol,lech teren and Achristen corrupter is lasse 2 scit die esserenHand schristen), ed0ch, Wi teli glaube, uvertassiger. 84eheint nam licti, das viete Lesarten der . lasse aiis geWandier Interpolation berullen. Atque ego S0nny0, 0nimperi adsenti0r; nam quamquam exempli ille sententiam non sulsit, saepius tamen apparere mihi videtur interp0lati0nibus meli 0res laborare libros. Accuratius autem de ea re n0n agam in hae dissertatione, ubi praecipue de eo die Parisin B et de libris Monaeensibus N et Odicere mihi pr0p0sui. Sed p0steris temporibus s0ro ut in eam rem incumbere mihi liceat vehementer Spero.' Cf. mp. p. XV g ι 5.

η Nulla alia oratio nisi duodevicesiim collata est cum cod. T. Pro codice , ex quo descripta est editio Veneta semper AEX-eepia ratione XV Ill - hanc ipsam editionem asseram.

15쪽

Nunc igitur diiudicantibus n0bis, quantum ad restituendas

genuinas archetypi lectione valeant meli0res codice quantumque deteri0res, hae criticae artis via ingredienda mihi videtur. Omnium primum circumspiciendum est, quid ex melioribus c0dicibus, qui n0n tant0pere corrupti sunt quant0pere deteriores libri, lucrari p0ssimus, atque libri I scripturae mnibus eis l0cis, ubi servari p0ssunt neque interpolati0nibus riae sunt, in textum sunt recipiendae. Eis autem l0cis, ubi meliores codices corrupti Sunt, deteri0rum autem libr0rum lectione possunt defendi, pr0 vitiosis meli 0rum codicum scripturis probandae sunt deteriorum librorum ieetioneS.Ε0dem igitur sero modo Di0nis orationes memoriae mihi videntur pr0ditae esse atque, ut exemplum asseram, hae uripidis tragoediae: Hecuba, Orestes, Phoenis 8ae, Andromache, Hipp0lytus eas enim tragoedias i restituere Studemus, non olum codicibus Marciano atque Vaticano, verum etiam libris Laurentiati atque Palatin auctoritas tribuenda est.

16쪽

Pars alteri .

Praeter meliores atque deteriores Di 0nis Chrysostomi codices, de quibus in prima dissertationis parte egi, inperius duos enumerat libro manu seriptos, Parisinum 29 58 B atque Medi0lanensem L), de quibus haec diciti): Denique sunt quidam libri utriusque generis tamquam medii, qui ab aliqu0 exempl0 derivari videntur e codice diversi generis c0rre et0 talis est B Parisinus et L Mediolanensis)μ praeterea e0 diei menti0nem faciens exponit haec ): codex iste medius est quodamm0d deterioris et melioris generis'. Ex his intellegimus verbis mixtos Εmperium putare hos codices. Hane do et illius viri sententiam Hilgersius y refellere studet, qui in quinta dissertationis pagina de codidibus Meermanniano M atque Parisino B agens profert

haec: Quam ob rem nescio, an n0 quo iure ui perius c0dicem M in meliorum librorum ordine p0suit, e0dem in e c0dicemi coll0care p0 tuerit. Arbitratur igitur Hilgersius codicem Bin meliorum librorum numero esse. Cuius viri opinioni si ad-8entimur, in rostituendis genuinis archetypi lectionibus l0nge aliam criticae artis viam nos ingredi necesse esse apparet. Ex m- perii enim sententia miles c0 dices Dione in tria secernendi sunt genera in meliores, deteriores, mixt08 libr0s Hilgersium autem Si Sequimur, deteriore tantum atque meli 0res exstant libri. Nam iiiii Mediolanensis L - si Emperi fidem tribuimus - artissimasti finiisti cum c0 die B coniunctus sit, etiam hic liber melioribus y praef. p. I. b.

17쪽

l Aadscribendus est odistibus, quamquam Hilgersius illud silentio

praeterit.

Multis igitur locis, si ab Hilgersi stamus parte, aliae intextum recipiendae sunt scripturae atque nunc in editionibus exstant; sed etiamsi Emperi adsentientes Parisinum mixtum esse eo distem iudicamus, triginta sere locis n0n eae ex me quidem sententia probari possunt lectiones, qua apud inperium atque apud in dorsium invenimus. Quae cum ita sint, non ineptum esse puto aesturatius de Parisino B agere. Atque primum quidem dem0nstrab Parisinum B mixtum esse c0dicem deinde ver exp0nam archetypum huius libri limin deteri0rum e0dieum numero fuisse, postea autem ad archetypum codicis Vaticani V correctum esse tum diiudicabo, quanta auctoritas ei tribuenda sit. Permultis locis, ubi meliores alias atque deteriores libri exhibent lecti0nes, et eo diei u et eo diei B eripturas easdemes Se concedo, quam ob rem affinitas quaedam quin inter hos duos exstet libros, dubium non est. Hoc autem a miliaritatis vineulum n0n iam artum mihi videtur esse, ut in una eademque familia hi eo distes numerandi sint verum duabus permotu causis persuasum habe codicem B etiam eum deterioribus cohaerere libris. Nam primum quidem omnes codice Dionei, si orationum spectamn ordinem, in duo sesternendi sunt genera. In melioribus enim libris idem invenitur ordo, quem Ph0tius, qui in Bibliotheca Dionis mentionem sedit, ante eulos habuisse videtur. In deterioribus autem c0dicibus rationes in eundem redacti sunt ordinem, quem nosmet in editionibus cognoseimus. Sed eum Parisinus B, quem Hilgersius melioribus adscribit codicibus, conspiret in ea re eum deterioribus libris, hoc sine ulla dubitatione apparet orationum ordinem repugnare docti illius viri

sententiae.

Huc accedit, quod, quamquam saepissime in c0dicibus

et B eaedem insunt te eti0nes, permultis tamen locis alter eodex alteram exhibet scripturam neque enim, si aesturatius illo locos inspexeris, dices has discrepantias omnes ex mero librariorum

Sufficiunt autem scripturae ex decem circiter orationibus

18쪽

14 repetitae, ut demonstrem familiaritatis ineui codicem B cum deterioribus c0niunctum esse libris fitque eas quidem eligam orati0nes, quibu8 cum non 80lum deteriori generis aliquis codex praeter editionem Venetam collatus est, verum etiam aliquis ex eorum librorum numero, qui in melioris generis familiam PC numerandi sunt. Ad has igitur animum advertamu8 rationes:

Praeterea id haud parvi mihi videtur momenti esse magnum exstare discrimen inter eos locos, ubi Paris in B atque deteri0rum odistum scripturae probandae atque ubi reiciendae sunt. Nam si in his libris bonae insunt te eti0nes, meli 0re autem codices eorrupta exhibent scripturas, acile dieat quis illos l0e0s propterea Hil gersi sententiae non repugnare, qu0d etiam inaret, etypo libri Vi bonae illae Drtasse fuerint seripturae, qua8Vatidani V librarius neglegentia perver8 exaraVerit. Longo autem aliter res se habet eis l0cis, ubi Parisinus B atque deteri0res libri corrupta memoriae produnt eripturas, meli 0ribus autem codicibus fides tribuenda est. Quibus l0 eis certe etiam in codice , si re vera in melioribus numerandus esset libris, bonae illae exstarent Aeripturae nisi sorte putes librarii errore illis l0 eis eo dicem B eodem modo atque deteriores libr08 depravat0s esse; sed hoc ita se habere in tanto locorum numero nemo opinabitur. Qua cum ita sint, ei potissimum intuendi sunt odi, ubi Parisinus B atque deteriore libri easdem corruptas exhibent Aeripturas Depravata igitur lectione proferre mihi liceat. Atque primum quidem eos enumerab locos, ubi et in Parisino Bot in deteri0ribus codicibus aut omittuntur verba, quae in ceteris insunt libris, aut exstant voces, quas in ceteris odistibus scriptas

non videmuS.

Oratio I.

' Infra demonstrabo archetypum Parisini quem significare liceat signo B non ad ipsum Vaticanum V, sed ad eius archetypum

correctum 88e.

η Verba λλ' io, in odio M obolo sunt notata; sed eum in primai arte intellexertinus hoc signini ab aliquo librario additum esse, oui deterioris generis codex aliquis praest erat, belus nullius est momenti.

20쪽

Deitute eorum menti0nem faciam to eorum, ubi et Parisinus Boi deteri0res eo listes easdem corrupta. exhibent eripturas, quae valde discrepant a melioribus libris, quamquam non, ut in anteeedentibus locis, verba aut plane omittuntur aut super

vastanea Sunt. Oratio I.