De Dionis Chrysostomi codicibus ..

22쪽

oratio VII.

23쪽

19 Oratio XII.

Ex his intellegimus in decem Dionis rationibus dueentos exstare l0cos, ubi codex Parisinus B easdem corruptas exhibet seripturas atque deteriores libri Atque discrepantiae quidem, quae intercedunt inter hos codices atque inter meliores libros, sunt tantae, ut casu quodam librarium codicis B eadem textui inculcasse menda, quae insunt in deteriorum odieum genere, ut iam dixi, credi non possit. Ex ea igitur re e0dem modo atque ex illa quam supra pr0tuli causa plane apparere mihi videtur cod idem B non in meliore numerandum a milia MV, sed medium quasi esse inter deteriores eo dices atque inter libros V. Haec quam exposui sententia etiam nonnullis comprobaturio eis, ubi Parisinii seripturae et a melioribus et a deterioribus recedunt codicibus. Neque enim, qu0modo illae libri B leetiones ortae Sint explicare possumus, nisi putamus codicem BR ad meliores correctum esse libros.' Ei logis meliorum codicum seripturae bonae sunt, reiciendae autem et codicis Parisinii et deteriorum librorum ieetiones or. IV 124 3 eo dices C haec exhibent p-r0μεναις- ῆ, O editi Veneta λεγ Ouενων, B λεγομενatc. Hoo loco codicem ' eandem olim exhibuisse seripturam atque dete riores libros pro certo habeo; 0stea autem haec lecti codicis auetoritate mutata est in hane λεγομεναις vocem autem di adscribere librarius non necessarium iudicavit. r. VI 53, 6 eo didibus C haec tradita sunt πληγηώε6θαι πανταχομεν, e0 die Monacens N atque editione Veneta δε παντποθεν πD 71 σε 69at, eo de autem Parisinus B exhibet δε πληγηώεύθαι πανταχοθεν. lane ex Aetitentia mea apparet hoc loco in codicem vocem δε propterea inesse, quod deterius codicum genus hanc particulam exhibet, verb0rum autem rdinem ad meliores correctum esse libros censeo. r. XI 62, 5 in c0 die M inest in

y Cf. p. 14 adnot. 1.' Si nominare mihi liceat archetypum Vaticani V.

24쪽

2DParisinora γε, codex autem B horum duorum codicum scripturas c0mplectitur exhibens γε - h. Idem laetum est or. XXXI 1, 1, ubi in e0dicem scriptum videmus συν, in e0die Urbinatem ob in c0dice autem B GTιν ω. i)Sed priusquam accuratius dem0nstro eo dicem ' eum deterioribus cohaesisse c0dicibus, postea autem ad librum s eorreetum esse, de aliis quibusdam dicendum mihi est rebus. Praeter quattu0 de quibus dixi 0 0s, ubi Parisinus B, quamquam a Meermanniano v discrepat, cum deterioribus tamen non consentit codicibus, centum quinquaginta eptem in ei8, qua8 attuli, rationibus exstant loci, ubi Parisinus B proprias exhibet seripturas, quae in nullo alio inveniuntur libro. Quibus locis eum libri B lecti0nes non, sicuti supra, inde riginem ducant, quod eo de B ad 0didem correctus est, dixerit aliquis eo dicem 'propriis quasi rivulis ex Di 0ni archetypo emanasse, deinde

autem sit ad deteriores codice et ad librum k 0rreetum esse. Hane vanam esse sententiam ut demonstrem, tribus verbis etiam do eis dicam locis. Ex permagno illorum numero centum quadraginta unus tales sunt, ut scripturae, quae insunt in Parisino B, laborent depravati0nibus. Propter has lectiones nemo profecto opinabitur codicem B' ex ips archetypo haustum esse. Restant

igitur quindecim l0 ei, ubi Parisin B scripturae probandae esse videntur; hi sunt III 1, 8 B at του, rel. υτου; III 4, 2 Bλ Et Emporius et in dorsus quod probaverunt codicis B eripturam εἰκος μεν ἐστιν, ω ν os Ῥόδιοι, non recte videntur mihi fecisse. Nam i codice B genuina archetypi scriptura servata nobis osset, librarium codicis r interiectionem , codiei autem d opulam ἔστιν misisse putandum esset quod cum non multum habere mihi videatur probabilitatis Meet mannianim scripturam ἐκδ μεν εστιν,αν με Ῥυδιοι, in textum recipiendam esse iudico. Rochelius enim De allocutionis usu, qualis sit apud Thucydidem, Xenophontem, Oratores Atticos, Dionem, Aristidem Regismont 18S4 demonstravit interiesitionem seu mitti posse dicens p. 52: Usus autem interiectionis co), quam quidem dimidia pars allocutionis non praebet, cum historieorum congruere videtur, qui pariter et omissa interiectione et posita vocula compellant audientes.' Unde autem in codicem J Vox o pro verbo ἐστιν irrepserit, facile cognosces, si in memoriam reduces copulam

ruris in libris manuferipiis hoc signiscari signo: litteram autem cis id seribi in facile igitur neglegentia quadam haec duo signa commutari ν0tuerunt.

25쪽

Sed ne ei quidem loci repugnant sententiae meae codicem '0lim in deteri0rum librorum numero versatum, deinde autem ad librum g 0rreetum esse. x coniecturis enim, sicuti inhadem0nstrab0, bonae illae codicis B scripturae riginem ducunt. Praeterea, Si re vera ipse archetypus lans esset codicis ' in decem orati0nibus, quae centum duode8eptuaginta paginarum spatium in m perii 0mplectuntur editione, maior sine ulla dubitatione quam quindecim locorum numerus exstaret i), ubi ins0l Parisin B bonae insunt cripturae. Praeterea unum et quadraginta in illis rati0nibus invenil0e0s, ubi Parisin B lectiones eaedem sunt, quae exstant in codicibus PC, reliqui autem libri abh0rrent ab illis scripturis. Quapropter arbitraberis Drtasse c0dicem ' non solum ad codicem ἔ, verum etiam ad eam libr0rum familiam c0rrectum 88e, quae nunc c0nstat ex codicibus PC. 0 autem reiciatur necesse est. Nam si accuratius illas lectiones intuemur, cognoscimus viginti tribus l0 et eas esse probandas bonae autem hae lecti0nes propterea nihil valent, qu0d etiam codex Deas dem b0nas exhibere potuit scripturas. Huc aecedit, qu0d Pari- sinu B, Sicuti infra Xponam, coniecturis est impletus Drta88e igitur casu quodam coniecturae via eaedem scripturae in hunc librum illatae sunt, quae exstant in eo dicibus P C. Ceteris autem locis, ubi consentientes codicum es et deteriorum librorum lecti0nes praeferendae sunt eo dicibus B H PC, omnes horum libr0rum discrepantiae tam leves sunt, ut facillime fieri p0ssit, ut casu

λ Etiam in reliquis orationibus perraro solus eodec bona exhibet seripturas, sicuti infra Xponam.

26쪽

qu0dam Parisin B scripturae c0nspirent cum e0dicibus P C. Itaque ne in quidem concludere licet eum librum etiam cumc0dicibus P cohaerere. Quod quam vere letum sit ut de-m0nstrem, depravata librorum H PC Scriptura nunc pr0seram.

Ex his, quae exp0sui, plane apparet eo loc08, ubi 0 de Baut proprias exhibet scripturas aut conspirat cum libris PC, non repugnare ei sententiae codicem ' lim in deteri0rum c0dicum numero fuisse, postea autem ad codicem correctum esse. Iam ut mihi pr0p08ui, accuratius exponam, quomodo mixtus codex B 0rtus sit. Cogitari enim potest, librari huius e0 dicis duo praest fuisse libros manu script0s, 0 dicem Det 0dicem i), ex quibus librum B commiscuerit praeterea autem etiam hoderedibile est eo distem ' lim in deteriorum codicum numerosuisse, deinde autem a d0 et aliqu0 vir ad librum g correctum esse. Hanc quaesti0nem si diiudicare tu demus, summi est m0- menti, quo familiaritatis vincul Parisinus B cum Mediolanens Leoniunctus sit, quam ob rem paucis de illo c0 die dicendum est, priu8quam ad rem ipsam perveniam Emperius de e libro agens in haec pr0sert fere conspirat eum B; ubi ab h0 libro descit, cum Μ igitur hi qu0que medius est utriu8que generis.' Intellegimus igitur d0etum illum virum hunc codicem eidem ad-8crip 8isse generi atque Parisinum B, id qu0 iusto iure sedisset Si n0minare liueat eum deteri iris generis librum qu icum c0

27쪽

mihi videtur. Atque etiam ho probandum est nonnull08 exstare l0 eos, ubi in L eaedem instini eripturae atque in uestr- manniano u Parisinus B autem deteri0rum odi eum exhibet ieeti0nes; 0ntra n0nnull0s alios inveni 0 eos, ubi e0 die B e-liorum libr0rum seripturae traditae Sunt, e0 de autem L 0nspirat eum deiseri 0ribus c0 die ibus. Habes h0 l0e0s orati VII

Mediolanensis , septies autem Paris in B bonas eripturas exe0 die g originem ducere. Nam cum Supra dem0n StraVerimus Parisinum meum familiam PC40n 0niunctum esse, elue et omnibus eis l0 eis, ubi e0 die es B aut L 0nspirant n0 solum eum Meermanniano , verum etiam eum aliquo huius familiae eo dice, seripturas librorum B aut L 0 diei auet0ritate ortas esse, non codicum H PC. Ex illa e0di eum diversitate n0 h0 e sententia mea c0n- eludendum est, du0 divers0 vir0840et0s studuisse mixto conficere eo dices, qu0 permirum pr0se et esset, si ex eisdem libris eas qu0dam mixt0s ill0 eo distes comp0suissent. Praefer igitur hane sententiam qui archetypum libr0rum L ad 0 die em k 0rrexit, huius es dicis eripturas aut superseripsit aut margini adscripsit. Atque eo die is quidem B librarius maiorem harum emendationum numerum in textum est epit, Medi0lanensis autem L librarius genuinas e0di eis B lectiones saepius servavit. Hane sententiam igitur qui pr0babit, e0 nee de librari eo die is ' 0ndu0 diversos praesto fuisse libros, ex quibus codicem ' 0mmi seuerit sed hunc librum inde ortum esse, qu0 doctus aliquis vir 0rrexit e0 die e B ad 0didem ζ. Sequitur, ut disseramus, utrum ' lim in deteri0ribus libris fuerit, postea autem ad 0dicem g 0rreetus sit, an ad odi eum VM amiliam lim pertinens ad deterioris generis aliquem odicem correetus fuerit. Et duabus quidem causis perm0tus codie e B in deteri 0rum lim 0di eum numero suis Se en Seo.

28쪽

24 Orationum enim ord0, ut iam supra dixi, et in deterioribus c0didibus sit in Parisin B est idem. Tum l0nge plurimi l0ci 8, ubi 0 de B conspirat cum libris M, 0nas exhibet scripturas;

sin autem deteriores sequitur libros, reiciendae sunt eius eripturae. Iam vero qui mixtum codicem ' consedit, illum non hominem fuisse Graeei sermonis imperitum, Sed virum doctiorem, qui optimum reddere studuerit Dionis textum, propter eam cenSe cauSam, quod permultis coniecturis Parisinus B impletus est. Ea autem c0niectura n0 in ipsum c0dicem , sed in archetypum ' propterea illatas esse statuere debemus, qu0d Parisin B librarium haud gnarum fuisse linguae Graecae ex multi apparet 0rruptelis. Quae cum ita sint, n0n credibile est codicem ' ad deteri 0ris generis codicem aliquem c0rrectum tot mendis impletum esse verum eam amplecti nece88e 8 Sententiam, hunc librum olim in deterioribus fuisse libris, deinde autem doctum aliquem virum depravatas huius c0 dici seripturas auctoritate codicisci anare studuisse. Tum illius menti mihi est facienda quaestionis, utrum cum Meermanniano M an cum Venetos Parisinus B artius coniunctus sit. 80nnyusi enim differentiam quandam exstare inter h08 duos libros exp0suit dicens de eo die V seine Vorlage is je- doch naeli iner and Achris ersterer lasse durehc0rrigierige wesen. Hilgersius autem, qui hanc diversitatem n0 perspexit, ad illam rem animum n0 advertit. Hanc ipsam quaestionem priusquam diiudicare p088umuS, nonnulla de origine codicum V in memoriam Sunt revocanda. In prima dissertationis parte exp0suimus ipsum Meermannianum Mnon directo ex eo die O haustum esse, sed exstitisse librum quendam μ, qui medius quasi sit inter codicem M atque codicem . Quod a Vaticanum V attinet, bene intellexit Sonnyus, ne hunc quidem librum direct ex ipso c0 dic o defluxisse, sed ex alio quodam codice, quem littera k significare ieeat. Aggredientibus nobis ad pertractandam ipsam quaesti0nem ei tantum inspiciendi sunt l0ei, ubi s0li eo die e Parisinus B et Meermannianus , aut ubi soli Parisinus B et Vaticanus V conspirant; praeterea ei qu0s asseramus idonei sunt l0ci, ubi etiam codices

29쪽

H P easdem exhibent scripturas supra enim exposui 0 dicem B n0 ad P eorrectum esse, quapropter omnibus locis, ubi e0 die estu aut BV 0nsentiunt cum illis libris, Parisinii seripturae originem ducunt ex archetyp0 0 dicis M auto neque ex archetypo librorum H PC. Quaerendum nunc est, codex ' utrum ad codicem Dan ad codicem ι correctus sit hoc enim satis constat librum 'neque ad ipsum codicem M neque ad ipsum Venetum V 0rrectum 88e. Meermannianus 3 enim XVI. saeculo ineunte i), Parisinus B autem exeunte saeculo XIV. aut ineunte saeculo XV. )scriptus est. Venetuso has tantum continet orationes: -VI,

VIII, X X XI usque ad g 126 omnes autem octoginta c0dicis B orationes ad codicem quendam, qui cohaeret cum amilia

MV, correctae Sunt.

Codex ' utrum ad 0digem ρ, an ad codicem si c0rrectus sit, si diiudicare studemus, ii tantum in censum venire possunt loci, ubi depravatae insunt scripturae in c0dicibus M atqueBV. Nam si b0nas lecti0nes exhibent ei libri, pr0pterea nihil eis c0mpr0batur, quod easdem bonas scripturas etiam in archetypo libr0rum I et ρ, in c0dice , exstitisse putandum est. Atque septendecim quidem exstant loci, ubi odisium et V scripturae sunt eaedem atque eae malae, reliqui autem c0dices alias exhibent lecti0nes. Ex earum lectionum numero septem l0 ei nihil dem0nstrant pr0pterea qu0 di Screpantiae, quae exstant inter codices V atque inter ceteros libr0s, sunt levissimae die h08 0q0s: ratio I 30 5 BV γινομενος, ο ιγνομενος - ratio H 32, 2 sιειρ ιιδος, C Σε

ναTO. Decem autem logis permirum pr0 secto esset, i casuqu0dam eaedem c0rruptelae et in Parisinum B et in Vaticanum Virrepsissent; sunt autem hi loci oratio II 47, 3 BV και τον, CM καίτοι τον. - ratio X: 18 6 BV m εἰκος γε Ουκλ Cf. mp. praei P. XI. Cf. mp. praef. p. XIV, 47.

30쪽

εύτιν , ubi diiudicare non audeo, utra eriptura genuina Dionis archetypi sit lectio. Ex his intellegimus e0dide B et V tant0pere con8pirare, ut ineptum n0 videatur putare e0dicem BR ad codicem 0rreetum esse, nisi lii 0 ei plane repugnant huic sententiae. Hoc autem fieri nego. Nam unus tantum exstat l0eus, ubi in Parisino B eadem corrupta inest scriptura atque in Meer- mannian M; dico r. VIII 11 4, ubi 0 dices BII exhibent aτα- φυροντας, libri autem CV D καταφηχοντας. Quo l0c cum levissime Parisinii atque Me ei manniani Miseripturae abh0rreanta ceteris codicibus, apparet, hinc e0ncludi non p0sse codicem B ad librum I archetypum Meermanniani , 0rrectum 880'Neque decem illis locis, ubi eo dices B bonas exhibent scripturas, Vati eant autem , sicuti ceterorum libr0rum lectiones reiciendae sunt, repugnant ei quam protuli sententiae. Octies enim discrepantias inter c0dices m et inter ceter0s libr0s esse levi 88imas, ex hac c0gn08ges enumerati0ne oratio I 58 6

Restant igitur hi dii l0 ei: r. II 2 6, ubi codices MCexhibent του αλλους τους, codices autem UNO atque editio Veneta omittunt v0ces ob aλλους, et r. XI 55, 3, ubi in libris LM insunt laee r τε in libris autem F atque in editi0ne Veneta: aὶD40bus illi scio eis eur codices B discrepent a Vaticanos, ita mihi videtur explicandum esse Archetypum codicis V ad aliquem deterioris generis librum e0rrectum esse Sonnyus, sicuti