장음표시 사용
31쪽
278upra exp08ui, recte iudicavit; r.es 72 6 autem et r. X 55 3 in h0e 0 die eaedem exstant scripturae atque in deterioribus e0dicibus itaque putandum est etiam his duobus l0cis e0di eis Vaticani V lecti0nes riginem ducere ex aliquo deterioris generis codice. Quid igitur 3 0nne haec tibi placet sententia e0dicem B correctum esse ad codicem priusquam hic ipse liber ad
deteriorem aliquem e0 dicem correctus est 3 Quam sententiam si amplecteri8, acile c0gnosces, quae auctoritas eis tribuenda sit l0 eis, ubi non solum odie est et , verum etiam deteri0ris generis libri conspirant, ut 0rati II 6 5: V
dic0. 0 de ρ cum ea aetate, qua ad eum liber ' 0rrectus est, n0ndum deterioris generis eripturi depravatus fuerit, Parisin B lectiones inde originem ducunt, quod ' lim in deteriorum codicum numero fuit; deinde autem etiam e0 diei scripturae ex deteri0ribus haustae sunt libris. Omnibus igitur eis locis, ubi et c0 dices V et deteri0res libri easdem exhibentieetiones, ill0rum codicum auct0ritate genuinae c0 dici d archetypi deteriorum librorum, Aeripturae servatae nobi sunt, neque hoc putare nobis licet codicibus O atque editi0ne Veneta deteri0rum, libris autem V meli 0rum codicum ieetiones memoriae pro di. nae cum ita sint, hoc pro certo habe codicem ' neque ad codicem si neque ad eo die em o correctum esse, sed ad librum4. Nunc, qu0 eum deterioris generis libro codex ' artissime cohaereat, exp0nere non ineptum esset. Sed cum disserere hoe non p08Simu8, nisi omnes codicum Monaeensis N et O scripturas enumeraverimu8, in equenti di88ertati0nis parte de ea re agere mihi pr0p0Sui. Restat, ut de aetate, qua e0 de B ad librum 0rreetus sit, dicamus. Codex Vaticanus V vetustissimus omnium librorum cum undecim scriptus sit saeculo eius autem archetypus n0ndum deteriorum libr0rum scripturis ea aetate impletus fuerit, qua eo dex ' ad 0dicem g 0rrectu est, plane apparet 0np0st initium undecimi saeculi mixtum librum B ortum esse. H0 autem ptimam praebet ansam, ut determinemHS, Ha
32쪽
aetate deterioris generis libri manus eripti in diversas diffluxerint familias. 80nnyus enim archetypum eorum codicum non ante exitum undecimi scriptum esse saeculi censet hae dicens ) ἡ Sammilisthe and schriste de ei sten lasse det. stam mendirekt de indiretit aus dem e0 de Urbinas 124 membr. Welcher voti obet sim Anti an gur Ausgabebon Emperius sal8ch-licli in das 14. Jahrhunder gesetet w0rden ist. Die Handschristis vlelmeli siche nieli junge ais das 12. Jahrhunderi Wahrscheinlieli geli 0rt si nocti in das iste. Haec sententia n0n recta mihi videtur esse, propterea quod non solum permultae seripturae, sicuti in tertia parte dem0nstrab0, 80nny repugnant, verum etiam ipsius Parisin B archetypus liber '. Is enimc0dex non p0st initium undecimi saeculi ad 0 dicem correctus est praeterea autem ea aetate, qua mixtus ille e0dex ' ortus est, deteriores libri in divers0s iam dii fluxerant rivul0s, id qu0d inde cogn0seis, qu0d, si euti in tertia dissertati0ni parte exponam, codex ' lim artius cum codicibus Parisinoo atque M0nacen 8 O 0niunctus erat quam cum Urbinate . a igitur redemonstratur deteri0rum eo dicum archetypum ante undecimi saeculi initium ortum esse, quam ob rem 80nny sententia falsa mihi videtur. Veni nunc ad tertium huius alterius partis locum, ubi disserimu8, quae auctorita eo die Parisin B tribuenda sit. Omni-l0 eis utrum Parisinus B deteri0rum codicum lectione servaverit an ad meliorum codicum correctus sit familiam, quae nunc constat ex libris V, accurate diiudicandum est. Nam si huius codicis eripturae eaedem sunt atque deteri0rum librorum aut
editi0nis Venetae, non est dubitandum, quin illis locis eo diei eadem tribuenda sit uet0ritas atque illi deteri 0rum codicum generi. Habes exempli gratia h0 loc0s oratio II 11, 1 BNO μεντοι Oμληρος ποι0γν, Μ μεντοι ro ιων Olχληρος 33, 10
33쪽
αμπίλους l/πεφυτευκa6ι. Omnibus eis locis ex verborum eo nexu diseernere non p0ssumu8'3, utra praeferenda sit scriptura, quam ob rem s0la eo dicum fide ad eam adducimur lectionem, quam pr0bemus . Atque m perius quidem codicum M scripturas suo iure in textum recepit Parisinum B deteriori librorum generi adseribens his logis. Sin autem Hilgersio adsentientes in melioribus hune codicem numeraremus libris, odieum No aut LN lecti0nes pr0bandae essent, quia tum duo deteriores codices c0niuncti eum uno ex meliore genere repugnarent codi-eibus C. Iudicandum igitur esset libros N O genuinas servare Dionis archetypi lecti0nes, codice autem M depravatos illis locis esse librariorum culpa. Intellegimus igitur c0mpluribus l0 eis diversas in textum recipiendas esse scripturas, si ab Hilgorsi aut si ab Emperii stamus parte. Eis odis, ubi odi eum VM et arisin B seripturae inter se conspirant, apparet libri B lectiones eandem habere vim atque codicum M. Mult autem disseilius res se habet, si eo de B diserepans sit a libris VII et a deteri 0rum codicum genere unus omnium librorum b0nas exhibere videtur scripturas. Eis enim locis lectiones Parisinii originem ducere possunt ex odice , arche typo Vaticani , in qu aliae Drtasse saepius inerant seripturae atque nosmet in odistibus V invenimus deinde eo de B ab horrebat fortasse ab eis deteri0ribus codicibus, qui usque ad hanc servati sunt aetatem. Praeterea tacillime fieri potest, ut bonae illae Parisin B seripturae non genuinae Di0nis archetypi sint lectioneS, sed coniecturae, quae interp0latoris alicuius manu in hune librum illatae sunt. Quae cum ita sint, ubique accurate diiudicandum est, unde illas codicis B scripturas orta e88 probabile sit. Ex mea autem sententia neque Emperius neque in dorsius aesturate has tres conditiones disereverunt, sed omnibus locis,
Τ ad ΙΙ 11, 1 Hiatus, qui exstat, si scribimus sis ντοι Oμηρος, post particulam ui pro Offensionis nihil habet. - ad II 59, 3 adnotat Reiskius: ἐκείνοις, non improbo, si bono nititur auctore sed nil deterior, quae est in Veneta ἐκείνου. μ
34쪽
ubi Parisin B lectiones ceteris libris praeserenda e88 Opim bantur, in textum ea receperunt. Quae eum ita sint, non ineptum mihi videtur susius exponere, unde omnes eae codicis scripturae, quae quidem bonae esse videntur, originem ducant. Atque primum quidem eos proseram l0 eos, ubi coniecturae viae mea quidem sententia bona lectiones in Parisinum B irrepserunt. In primo autem huius partis capite ad ea nos converta-mu orationes, quibuseum praeter editionem Venetam hi duo tantum collati sunt codices, Meermannianus M atque Parisinu B.
In illis orationibus duo illi 0 et viri persaepe codicis
scripturas in textum receperunt, ubi b0nae illae te etiones sine ulla dubitatione non genuina avehetypi sunt scripturae, sed librarii alicuius coniecturae. Nam omnibus eis locis, ubi eo dexueor mannianus , qui meliori librorum generi adscribendus est, easdem praebet lectiones atque editi Veneta, quae cum deterioribus conspirat 0dicibus, plane apparet solum Parisinum B non posse archetypi servasse lectiones, nisi sorte discrepantiae, quae exstant inter hunc librum atque inter odistem v et editionem Venetam, tam leve sunt, ut easu quodam et eurmanniani et editionis Venetae librarii eadem menda in textum recipere
36쪽
Carolus Augustus Arno Matin natus sum in urbe Alien-bur a. d. III Kal. Sept. MDCCCLXVI patre Brutione, quem praematura morte abreptum valde doleo, matre Maria e gente Pierer. Fidem profiteor evangelieam. Primis litterarum elementis ibutus puer decem annorum in gymnasium Alteriburgen 8 receptus
sum. Pio gratoque animo colam memoriam praeceptorum en' rissimorum, inter quos praeter ceteros nomino Hugonem Dors te
Wit g, Gulielmum ueline, Ottos redum chambaeli. Anno LXXXV . . maturitatis testimonio instruetus Ienam me contuli, ut litterarum antiquarum et historiae studiis operam darem. Ibi tria semestria commoratus Berotinensem adii universitatem, unde anno peracto Hala Saxonum transmigravi. Doeuerunt me viri doeti: Ienenses et bri lch, uehemGade cliens, Gelger, G0tZ Lleb mann Loreti g, ROSen
Ienae per duo semestris proseminarii, per unum seminarii philologi ei sui sodalis regentibus Henrico Gel gero et Georgio Golgio. Praeterea intersui per sex menses exercitationibus historicis, quas instituit et gerus. Ber0lini autem Rein holdi K0seri benignitate mihi contigit, ut historie seminarii serem sodalis Halis denique duardus Hille et Henricus ei lii numerum sodalium seminarii philologici historie Gustavus Dr0ysen et Theod0rus indue me receperunt. Exercitati inum philologi earum particeps fui deor nimii philosophicarum tum psi benevolentia. Ut 0eietatibus interessem privatis, Hille rus et Keilius benigne permiserunt. Omnibus his viris summas ago gratia semperque agam, imprimis autem duardo Uiltero, qui studia mea liberalissime