De jutro ecclesiae acquirendi et possidendi bona temporalia : dissertatio canonica ...

191쪽

IT, ratione intercedet quin ipsa Suam spiritualem auetoritatem et ecclesiasticam urisdietionem universam libere exerceat, Suaque uXta pr0pria leges m0deretur et administret Irt. III. Ecclesiae leges sunt a civili jure diseretae, ne hujus partem constituunt a Reipublicae Magistratus illas in honore et reverentia solemniter habebunt Art. IV. Status agnoscit deles iam suis legitimis p0testatibus ordinibusque hierarchi ei repraeSen lalam, Vere proprieque juridi eam habere personam, et capacitatem utendi si uendique juribus, quae ad ipsam pertinent. Irt. V. 00lesia jure pollet aequirendi justo titulo. 0ssidendi libereque administrandi bona tum mobilia tum immobilia ad normam communi iure praesinitam, ejusque aequi Silae res et undati0nes inviolabiles nihil se eius ac propria civium Reipublicae bona Art. I. Ecclesiae proprietates poterunt publieis sub iei ve etigalibus seque ac aliorum civium bona excepti tamen sedissetis diviti cultui dicatis Seminariis conciliaribus, Episcoporum et Parochorum domibus, quae tum avectigalibus immunia erunt, tum ceu pari aut aliis usibus

nunquam ad diei p0lerunt δε l . Atque hisce jam dissertati0ni nostrae finem imponimus Ecelesta jus habet pr0prium et independens aequirendi et p0ssidendi bona temporalia, titulo pr0prietati S: jure illo pollet ex ipsa sua societatis natura, et divini

sui Fundatoris voluntate. biectione OmneS, qudo contra jus Ecclesiae asseruntur, ad alterutrum ex his

principiis reduci debent quod se ilicet Q vel Ecclesia

Christi non uasit temporalia possidere, utp0te 00ieta S

192쪽

- 176 spiritualis, et cui Christus possessionem an interdixerit 2 vel qu0d 0n possit Ecclesia p0ssidere independenter a potestate civili, quum sive u jus proprietatis, sive M corpora moralia non existant nisi vi et constessione potestatis civilis. Utrique praetens principio, rationibusque quibus illud Ecclesiae hostes sulcire c0nantur, dissertationis nostrae decursu Oecurrimus. Praestet Deus ut intelligant homines ea quae sanctissim jure possidet Ecclesia, quaeque tot saecula re patri-m0nium Christiis vocare solita sunt, in pu et prop0situm Christi erga homines beneficentissimum adhiberi, alque in omnigenam et uberrimam humani generis utilitatem relandi. Caeterum, si quidquam huic tenui pellae adsit meriti, gratias Deo ex imo corde rependimu S.

193쪽

THESES.

Ecclesia ipsa divini sui Fundatoris institutione, vera Sostietas est externa et visibilis.

Hae societas, quamvi ex hominibus constet, non Sestus a civili communitas, tamen propter sinem sibi 00nstitulum atque in Strumenta, quibus ad finem contendit supernaturalis est et spiritualis : atque idcirco distinguitur ac dissert a societate civilici et quod plurimum interest, societas est genere et jure persecta, cum adiumenta ad incolumitatem actionemque Suam nece S- Saria, voluntate beneficioque C0nditoris sui, omnia in Se et per se ipsa possideat s ij. iII. Sicut simis quo tendit Ecclesia longe n0bilissimus est, ita ejus potesta est omnium praestanti S Sima, neque imperi civili potest haberi in serior, aut eidem esse ullo m0do obnoxia n 2j.

1 SS. D. N. LEoriis XIII Encrci. Immortale Dei 1 nov. 1885.

194쪽

Itaque Deus humani generis procurationem inter duas potestates partitus est, ei licet ecclesiasti eam et civilem alteram quidem divinis, alteram humanis rebus praep08itam. Utraque S in Suo genere maxima : habet utraque cert0S, quibus contineatur, terminos, OSque Sua cujuSque natura caussaque proxima desinitos unde aliquis velut orbis circumscribitur, in quo Sua cujuSque actio jure proprio verSetur in.

Is tamen potestates nedum alienae sint vel sibi inimicae, ita ordinatae sunt, ut inter eas, si quod utrique expedit et quod interest omnium hominum, . . conjunctio et concordiu intercederet D 2 . Itaque merito damnata est propositio asserens ptimam societatis publicae rationem civilemque progressum Omnino requirere ut humana Societas constituatur et gubernetur, nullo habit ad religionem respectu ac si ea non existeret, Vel saltem nullo saeto veram inter salsasque religiones

discrimine η 3 .

Verum si si divini cultus varia genera eodem jure eSSe quo eram religionem, Ecclesia judicat non licere, non de tamen eos damna rerum publicarum moderatores qui magni alicujus aut adipiscendi boni aut prohibendi caussa mali moribus atque usu patienter serunt,

ut ea habeant singula in civitate locum s 4 .

1 SS. D. N. LEosis XIII Encycl. Immortale Dei I nov. 1885. 2 SS. D. N. LEONis XIII Encycl. Arcanum 10 sebr. 1880. 3 Pii P. IX Encycl. Quanta cura. 8 dec. 1864. 4 SS. D. N. LEONis XIII Encycl. Immortale Dei 1 nov. 1885.

195쪽

- l in VII. Legi landamentali seu constitutioni politicae, quae cum debilis conditionibus libertatem cultuum statuit juramentum fidelitatis servatis servandis, praestare lisset. VIII. si Habet Ecclesia ipsa ex divina institutione potestatem non magisterii Solum verum etiam regiminis, ut quo Semel gremio Suo excepit lilios in do et rina tradita contineat et confirmet legesque serat de iis omnibus, quae ad animarum salutem saeri ministerii exercitium ac Dei cultum attinent o ij.

Quare reprobandum est praetensum jus dictumis plueiti regii n. vi cujus nempe contenditur ea re quae ab ApDStolica Sede vel ejus auetoritate ad regimen Ecclesiae con Stiluuntur vim ac valorem non habere nisi potestatis Saestularis plauit confirmentur D 2j.

Ecclesiae competit ex divina instituti 0 ne vera potestas judiciaria.

Neque ideo jus appellationis quam nuncupant G ab abuS , tamquam praerogativa civili potestati propria vindicari poteSt.

I GREGORii P. XVI Liti ad epp. et clorum Helvetiae, II maii 835. 2 Conc. VATICANI Const. Pastor internus, cap. 3.

196쪽

eo ercendi.

XIII. Ecclesiae jus est proprium et independens illos u- VeneS, quos Deus Singulari benefici ex h0minibus assumit ut sint ministri sui ac dispensatores mysteriorum suorum, docendi et instituendi, eisque munera ecclesiastica committendi 1 . XIV. Ecclesia, ex ipsa sua societatis natura et divini undatoris voluntate, jus habet bona temp0ralia, Sive Obilia, sive immobilia aequirendi et p0ssidendi titulo pr0prietati S.

Quapropter injustae spoliationis arguendae Sunt leges, quibus Status civilis bona ecclesiastica haud semel sibi usurpavit, vel Ecclesiam jure nova b0na aequirendi privari decrevit. Proinde etiam leges, quae dicuntur amor- tizationis seeluso speciali celesiae privilegio, iniquae sunt et damnandae. XVI. Soli Ecclesiae jure proprio c0mpetit potestas Statuendi impedimenta dirimentia pro matrim0niis christia-

197쪽

l8l norum imo et impedientia proprie dicta, in quantum videlicet directe inducant obligationem a matrimonio contrahendo abstinendi. XVII. Graviter errant qui docent can0nes III et i Triden

sed mere disciplinareS. XVIII. Constitutiones p0ntificis novae de disciplina eccle- Siasti ea pro universa Ecclesia latae per se vim obtinente Sola promulgatione Romae aula. Ideoque die ienda est opini illorum qui putant generatim promulgationem in singulis provinciis nece SSariam SSe. XIX. Leges pontificis vim obligandi habent etiam inde pendenter ab acceptatione epi Scoporum. XX. Immerii contenditur in art. II Declarationis eleri Gallicani a. 1682 Romanum Ponti fidem subjacere vi

XXI. Admitti nequit principium a nonnullis auetoribus positum, id posse episc0pum in dioecesi sua, quod potest . Ponti se in universa Ecclesia, iis tantum excepti quae statum totius celest: e respiciant vel quae R. P0nti sex sibi spe ei aliter reServaverit.

198쪽

expressit quanam auctoritate uti voluerit, censendus estuli 0 luisse ordinaria. XXIV.

Praeter quatuor titulos, qui per Const. Innocenti XII e uictore determinantur ad designandum episcopum proprium ordinandorum admitti p0test alius aequipollens qui est titulus legitimae in ardinationis. XXV. Quamvis disciplina ecclesiastica per concilium Tridentinum sancita ire legitimos titul0s ordinationis

haud pauca passa sit temperamenta ob mutata circumstantias, requi Sila elementa desistere c0ntendimus ut legitima inducatur consuetudo clericos ad sacr0s ordines

promovendi quin ulla mentio fiat de titulo ordinationis. XXVI. Invalida reputanda est si electi Vicarii Capitularis peracta per Secreta Suffragia, in qua ob paritalem votorum favore duorum, alter ex his ad ut 0ritatem sibi ad Scribendam, proprium suffragium quod jam favore alterius ediderat. 0nvertere in seipsum declara n et .

199쪽

- I8, XXVII. Canonigalio Sanctorum inter eas causas rep0nenda eStilus dicuntur eae se majores. Non quidem ita beatificatio, quam tamen Romani Pontifices sibi de saeto reser

vaverunt.

XXVII I.

Probabilem censemus et prael iste tutam sententiam quae tenet pueros ante septennium, etiamsi usum rati0nis adepti sint. 0ndum obligari ad servandas leges ecclesiasticas sibi convenienteS. XXIX. Leges civiles debitis stipatas c0nditionibus, veram in lar consulentiae obligationem inducere defendimus 6 Justa enim et debita est christianis legum verecundia non propter vim et minas, Sed propter conscientiam

XXX. Licet aliqua labilitas requiratur in lege, negamuStamen perpetuitatem adeo de essentia legi esse, ut hujus ratio deficiat eo ipso quod legislat0r jam ab initio tempus praefixerit quo te desinet. XXXI. Non adstringuntur peregrini legibus proprii territ0rii, dummodo ab eo tum physice tum moraliter absunt imo idem generaliter dicendum esse putamu in caSu quo exierint animo sese subducendi obligationi istarum

legum.

I SS. D. N LEONis XIII Encycl. Sapientio christianae, I jan. 1890.

200쪽

- 184 XXXII. Sicuti ob solam consuetudinem fideles ad sormam substantialem matrimonii servandam adigi possunt, ita ab eadem sorma sub poena nullitatis retinenda eximuntur quotiescumque u Concilii Tridentini decretum . . . Si quandoque observatum fuit, longo dein temporis inter

vallo in desuetudinem abiit ij. XXXIII.

Ipse legitimus contractus matrimonialis inter fideles ad dignitatem sacramenti sui elevatus. Unde ne eessaria consequentia fluit ipsos c0ntrahentes esse ministr0s Sacramenti Matrimonii. XXXIV. Impedimentum metus, prout ab Ecclesia statuitur, non dirimit matrimonium jure naturae. XXXV. Raptus seductionis non est impedimentum dirimens

matrimonii. In soro autem externo praesumitur raptus violentiae, quoties non praecesserunt sponsalia aut tractatus de matrimonio Cujus rei pondus immerito quidam auctores reponunt in raptu commisso in parentes vel tutorem sed debet reponi in probatione consensus a puella praestiti tum in raptum, tum in raptum quatenus patratum est intuitu matrimonii.