장음표시 사용
151쪽
L 1 AER EcVNDVS. II sobservationem adi agimi sui calculum, qui habet Digitos quod ipsum quoque cci in Eclipsi Solis anni Christi 16o . uti Magister ipsius in Eclipsi anni 16oo Certum enim est Defectum hunc fuisse majorem Digitis octo quia Chrissam fatetur tempus repletionis productius fuisse ex sua observatione, quam X Tycho tu calculo. Scrupula incidentiae erant 3 S 6 incidentiae tempus hora Ias
Coepit ergo Eclipsis horis a media nocte o o , cum altitudo Solis esset grad. 4 36- cmpus repletionis erat horae Io . Desit ergo Eclipsis scimpulis horae 36 post Meridiem. Quyd tempus productius
sui T chorico. Tota igitur Christiani Severisio e anio, cum numeris ostiis egregie convenit. Sed siussiciunt hae Eclipses, Distantiis Solis a centro Terrae, quas u pridemonstravimus, plene comprobandis. Insignis nim ille Calculi nostri cum Observationibus consensus manifeste vincit, non modo Solis, sed & Lunae Distantias a centro Terrae superiori libro demonstraias una cum Parallaxibus,ct apparentibus corum Diametris,coelo prorsus csse consentaneas. His itaque jam satis superque a nobis comprobatis, transeo ad alteram Dimensionis Solis partem, quae est, de Solis ad Terram, ad Lunam magnitudinc .E L s M. . e Mamrudo Solis a Terram urinam , cingitur ex eorum diametris, in eadem mensera alis.
Nam clim Sphaera sint in tripla ratione suorum Dinaclientium; triplicatis Solis, Lunae, acriae Diametris aut Semidiametris peros Quinti aclidis, in eadem mensura datis, prodeunt corum inter se magnitudines. E L a M. XI. Qualium semidiameter Tersae sparticularum o tabum emidiamet Soloes s semidiameter Iunae 6 fere. Repetatur enim postrema nostra fg ara Sitque in ea angulus ABEsemidiametcr Solis apogaei apparens, per 'hujus scrup. 6 7 ; AB distantia Solis apogaei a centro Tcrrae , peri' hujus semidia-
152쪽
D P. I II, Ura metriametrorum Terraei l , vel in scrupulis primis 3 os particulanam quarum B G semidiameter Terrae est 6o. Dico A veram Solis semidiametrum esse particularum earundem s In Triangulo enim rectangulo BAE, datur latus Ali 3 5 2, cum angulo ad Bucr. 16' Itaque reliquum latus E si particularum Nam per 8 ' Tertii Trigono metriae ostiarist V AB oo oo ooo ad A 88rs tangentem anguli ad B ita AB 93os ad AEqJq . . Itaque semidiameter Solis est ad semidiametrum Terrae ut I ad 6o. us d erat demonstrandum.
Porro quod Terrae semidiameter sit ad emidiametrum Luias utio ad is fere , id demonstratum cst in praecedente Libro , clemento uia,
decimo. E L n M. XII. Sol major est Terra ad ing ties Hi trigesies quater se H Luna autem es Sole Mino deciesnovies mi in septingentincti '
Cubus enim semidiametri Solis 3 et estis 37 3717269 83,
Cubus semidiametri Terrae 6o oo est 2I6oco oo oo oo. Est autem Cu-bus semidiametri Terrς, incubo semidiametri Solis 3 vicibus fere. Itaque Sol major est Terra quadringenties,4 trigesies quater fere. Cubus semidiametri Lunae I 68o est 47 163a oopo, idemque est in Cubo semidiametri Solis vicibus Is o. Ergo Sol major est Luna deciesnonies millies septingentiesin septuagesies. tu demonstrare
Ex DoLmi Hypothesibus sequitur, Solem esse Terra majorem 366 vicibus , iunam esse minorem Sole vicibus 66 8. Sed neutra magnitudinum est justa, quia Prolemi Hypotheses a coelo dissentiunt.
Nicolaus C emicus facit Solcm majorem Terra centies s agesies
153쪽
T cho Mahaeus vult Solem majorem esse Terra centies quadragies , Lunam Terra minorem quadragies lis. Christi m Longomontan prodit Solem majorem esse Terra centies nonagesies sexies unam esse Sole minorem decies millies
At nulla harum magnitudinum est vera Pugnant enim Omne cum Hypothesibus sitis, Mypotheses cum Apparentiis adeo ut nec concinnari inter se possint, nec ullatenus cum coelo conjungi. ejiciendae igitur omnes sunt, ut salis, ab Autoribus pro lubitu confictae. Et contra acquiescendum est in magnitudinibus quas Nos cum bono Deo supra demonstravimus. Hae quippe Mypothesibus suis exacte respondent coelo ad amussim consentiunt, adeo ut de carum veritate dubitandum non sit. Haec sunt quae de Solis cenino Te in mi anzia, cistas citie ad Terram se ad Itinam magnitudine, in secunda Vranometriae parte demonstranda Mihi herunt. Quae dubio procul esse certa, iera, nemo non videbit , qui rem bene expenderit,& Nostra cum Hypothesibus iis, Coelo contulerit. Fruatur itaque nunc his quicunque est veritatis amans, Deoque Opt. MaX mecum gratias agat, de protracta lam in lucem veritate,
quae tot seculis sepulta acuit. Q 'dit in Nominis Divini gloriam multorum aedificationem cedat , etiam atque etiam voveoo opto.
154쪽
PHILIPPI LANS BERGIIVRANO METRIAE
Errantium δί Inerrantium Stellarum
E peditis per D i gratiam duabius Vranometriae par tibias, prima de Dimensione Irunt, secunda de Limen- sione Solis, reliq ia si tertia , de Srrantium de Inerrantium Stellarum imension . Hanc partem reliquere intactam H parsim& Ptolemem, quotquot cos antecesserunt Astronomi Nec sine causa. Nam cum ad unum Dre omnes senserint, Terram quiescere in
Mundi medio. Solem moveri in Eclipticaci interclusa illis fuit via, per quam errantes cinerrantes Stellae mensurantur. Haec quippe se h-lum pandit in Hypoth si mobilitatis Terrae, 'victis Solis. Scio equi dem gale tum M lyraganum, Astronomos inter Arabes primarios, censuisse errantium cinerrantium Sicyarum magnitudines Xacte pol se definiri in Hypothesi mobilitatis Solis, 'uietis Terrae, sed valde essedeceptos opinione sua,c Scriptis eorum Ostendere promptum est. Legatur enim quinquagesimum caput c sategnii, in quo modum tradit mensurandi Stellas in dicta Hypothesi apparebitque nec G cometricum esse, nec rei veritati ullatenus consentaneum. Exstructus enim est siu-
155쪽
est super Hypotheses falsas, quas sate nis pro suo lubitu, est commentus cx quibus profecto nihil veri, salicin nihil certi educi potuit. Porro cum nobis De Opt. Max beneficio, dimensio Stellarum proposita sit, quae cum rei veritate exacte consentiat, operae pretium est nos eam exstruere super Hypotheses veras, quidem super Terra motum , quietem Solis. Ab his enim Hypothesibus tota Stellarum
Diniensio pendet, adeo ut citra eas nec inchoari, nec perfici posit: quemadmodum, favente Deo, insequentibus videbimus. Ostendemus autem primo Distantias quinq; Errantium Stellarum a Terra Mennurii, Veneris, Martis, Iovi , c Salami; deinde progrediemur ad In errantium Stellarum Distantias. E L n M. II. Palium radim magni orbis Terrae est particularum Icccc , a lium mainima Me curii a Terra distantia si sar, media Icccc , mirimis 79. Ut quamm magni orbis Terrae adius es semidiametrorum Terrae I s I, maxima Mercurii a Terra distantia ent a Ioc ere, mediar 98I, minima a I. Radius magni orbis Terrae est ad radium orbis Mercurii ut Iooco ad 3373 Maγim que eccentrotes Mercurii est particularum earundem 9 8. Hoc enim os, cum Pto=mao dc vernico , X benefidis observa tionibus collegimus.
Diagrammate , orbis magnus Teirae Di D, eiusque radius A D vel Assi panicularum Io oo . Orbis Mer
P vel BF particularum C. run lcm 3 373; a B ecce- trotcs ipsius maximas 8. Ponatur primo Terra in E Stella in C, crit tunc maxima Mercurii a Terra distanti, C. particulanam I say. Nam AE est ioooo,
156쪽
Diametrum magni olbis Terrae et O OOO. Demonstratum porro est in praecedenti Libro, elemento A E esse semidiametrorum Terrae I s ' itaque per auream regulam, maXima Mercurii a Terra Distantia est semidiametrorum Terrae a I 76 fcre, media i 98 , minima 821. Qias dira demonstrandum. E A M. III. atrum magni Orbis Terre radimentparticularum Oo oo. talium maxima Veneris a Terra Disantia 17338, media ira Ora , minuma 2562. anum vero radiis magni Terrae essemidiametrorum Te I 98 , maxima Veneris a Terra Distantia est 198, media i 98 minima 399 fetu Ratio semidimetientium magni orbis Terrae, orbis Veneris est ut Izo oo ad Is minimaque crbis Veneris eccentricitas particularum carundem 1 s. Hanc siquidem orbium symmetriam, veteres neotericae Observationes cui lcntur adstruunt.
Sit igitur in adjuncto schemate orbis magnus Terrae TD, radius eius AD vel AE particu ὶ-
oorptes minima AB I S. Ponatur primum Terra in E Venus in
metrum ED ao ooo. Ex maXimaver minima encris a Terra Distantia resiuitat media Ea particul IoCoo.Quoniam autem Ea peris ' Secundi Cranometriae, continet cmidiametros Terrae I 98 4 datur per auream rcgalam maxima Veneris a Terra
157쪽
Ut sis. IV. Palium radius magni orbis Tenire id particularum 6386, talium maxima Martis a Terreati Iantia i 7336, media IO OOo, minima et Sed quarum radisu magnior 3Terrae, emidiametrorum
Terrae 'mata a Martis a Terna istantia 6 3 9 A me ia2 27 , minima S 6. Radius orbis Martis est ad radium magni orbis Terrae, ut Io ooo ad 6185 minimaque orbis Martis eccentricitas est particularum carundems o. Hoc enim priscaeis novae observationes aperte docent.
In schemate igitur, quod apposuimus , sit orbis Martis D EM , eiusque radius
vel A particularum 1 oooo Orbis magnus cr-
larum carundem 6386. Mi nimiorbis Martis eccentricitas sit AB particillarum
inlim in Martis in E erit tunc maxima Distantia Martisci Terra E particularum 7ssis. Nam E cst particularum coco , AD 97o, i 6386 quare totali Cis particularum 17 16. Secundo manente Terra in C sit Mars in D: erit tunc minima Martis Distantia a Terra CD particul. sidua scit ipsius TC ad Diametrum E D aocoo Media crgo Distantia Martis a crra est D particular Iocoo. Uoniam vero , radius magni Orbis Terrae, per ' Secundi ra- nometriae, semidiametrorum I crrae est I se , datur per regulam proportioniam maxima Stellae Martis a Terra Distantia , in Terrae semi- dianae
158쪽
dendum. Et s M. V. alium radius Magni orta Terr es particularum 18sa, tabum maxima Stesis feto a Terra istantia est Iasio, Meiacio ooo, minima 69o. Sed quarum radiMMagni Orbis Ter essem diametrorum Terr 1498 maxima Iovis a Terra istantia t996o mediato91,
Ex omnium temporum Observationibus deprehensum a Nobis est, radium orbis Iovis esse ad radium magni orbis Terrae ut 1 ooo ad 18sa, minimamque obbis Iovis ccccntricitatem esse particularum carundem J8. Sit igitur in adjuncta Dia- graphio ibis Iovis Di D, eius
velli , particularum earundem 18sar qualium etiam eccentrotes AB est 38. Manifestum est, si locus Ter
stantiam Iovis a Terra, particularum I 23 Io. Nam E est particularum o ooo AB 38, SCI 8sa ergo tota DC particularum 23io. Qu'd si manente Terra in C , locus Iovis sit in D, erit tunc minima Distantia Iovis a Terra CD, particularum 76so reliqua scit. ipsius K ad dimetientem Eo particut zoOoo Media igitur Di stantia Iovis a Terra est Ea particul 1 oooo. Est autem imagni orbis Terrae radius , pero' Secundi I anome- iri semidiametrorum Terrae I 98 itaque per regulam proportionum , maxima Iovis a Terra Distantia est semidiametrorum Terrae 96o, media 8O9I &minima 6222. Quod erat ostendendum.
159쪽
Radius orbis Saturni est ad raditam magni orbis Tertae, ut IOOO ad Ioo7 minimaque Orbis Saturni eccentricitas est particularum eamn dem, o Id cnim os ex omnium temporum Observationibus deprehendimuS.
Esto igitur in apposita figura orbis Saturni Di D,
particularum Ioooo . Orbis magnus Terrae C FG, ius que radius B C vel BI particularum earundem IoO : minima orbis Saturni c- centrotes AB particularum 1 o Palam est si Terra ponatur in C. Saturni Stella in tunc maXimam Stellae Distantiam a Terra esse EC, particul IIS 77.Nam
EAestioooo AB STO,&BC1oo . Tota igitur EC est particularum IIs 77. At si manente Terra in C, Saturni Stella locetur in D, tunc minima Saturni a Terra Distantia est GD, particularum 8 23 residua scit ipsius DC ad Diametrum Em particularum et o ooo Media igitur Stellae Distantia a Terra est E A particul IOOOO Demonstratum vero est clemento antecedentis Libri, radiumma ni orbis Terrae esse semidiametronam Terrae I 98: Ergo per auream regulam maXima Satum a Terra Distantia,est semidiametrorum Terrae 7227l, media i 88o, minima I 233 derat demonstrandum.
160쪽
Haec sunt qhiae de Errunt um Stellarum stanti a Terris ostendenda mihi fuerunt. Pergo nunc ad Baerrantium Stellarum Terra Tisiantivi. E. M. VII. uallum magni orbis Terrae estparticularum Oooo, talium irarum Stesiarum a Te ma istantiae particularum 28cooCooo.
In Commentationitu nostris quas super motum Terr ae diurnum annuum non ita dudum in lucem emisiimus, supposuimus Stellas fixas parallar in facere ad magnum Terrae orbem scrupui o . Ex qua Hypothesi etiam collegimus Stellas fixas distare a Terra particulis 6S7s 937, quarum radius naagni orbis Terrae est Io ooo. Verum quia ParallaXis Stellarum fixarum ad magnum Terrae orbem, vel nulla est vel saltem in risibilis consentaneum est, eam esse minorem strupuliso dimidium enim scrupulum primum idoneis instrumentis commode discerni potest Assumpsimus igitur jam parallaxin fixarum Stellant m ad magnum Terra orbem multo minorem, scrupulorum scit. o a . Ex qua& radio magni orbis Terrae particularum IoOCO, veritati propinquiorem Distantiam fixarum Stellarum a Terra adstruimus, particularum 280OOOOOO.
Est enim in adjuncto schemate, magnus Terrae orbis B C B, eiusque radius Ai particularum Oooo AO cui BD proxime est equalis Distantia Stet rixae a Terra de Parallaxis eius, angulus AD B, crupul. as Dico AI fixae Stellae Distantiam a Terra esse particularum 28 Coooooo. In triangulo enim rectangulo ABD, datur latus AB ioooo, cum angulo ad D scrup et T. Itaque per '' er iii Trigonometriae Nostrae est V AB sinus anguli Dos i ad AD 1 ooocooo ita AB radius magni orbis Terra Io ooo, ad AD 28oooooo, Distantiam fixae Sterulae a Terra. Quod erat demonstrandum. aeterim ne quis hanc fix ae Stet a Terra Distantiam in dubium vocet, eo quod Parallaxis eius a Nobis sit si impia, non demonstrata;