PII X Pontificis Maximi Acta, Volume 2

발행: 1905년

분량: 289페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

intendit. In gravioribus quibusque laboribus, praesis erat sodalibus; cumque noctu illi quieti, ipse ante 88. Sacramentum orati0ni vacabat. Cibi ac potus severa abstinentia erat, asperrimisque macerationibus corpus affictabat: simul mira supra naturam dona illi impertiebat Deus. Cum ulce-

tus est. Cum Ilicetani c0llegii praepositus quatuordecim millibus passuum longe abesset Iliceto, apud Melphitanum Episeopum, ex illo intervallo Gerardum iussit, ut eo veniret. Venit revera: miratusque Episcopus tantum virum viginti saltem dies secus retinere voluit, ut c0nsiliis eius uteretur. Sed amictationum crueiatuumque, quibus Christo Domino similis fieret, inexplebile hominis desiderium. Ipse enim homines, quos ad b0nam frugem rev00averat, terti0 Vel quarto qu0que die, ad s0litarium locum secum ductos, iubebat, ut ipsum flagellis aspere caederent, manibus scopulo alligatis; spineam deinde coronam imponerent capiti, baculoque premerent; tandem, ex du0bus tignis cruce comp0sita, ipsum illi ingerent.

Inimicitias hominum conciliare ac t0llere missus est. Castri Grandinis cum adolescens esset interfectus, pater eius, ab uxore potissimum inflammatus, inhiabat occisionem ulcisci. Gerardus, e0 accitus, larentium coniugum domum accurrit, 00ram eis in genua se pr0volvit, et Christi cruei AExi e sinu educta imagine, et humi deposita, clamabat eam c0nculcarent, antequam ad sanguinem caedesque currerent. Quibus vocibus illi commoti ac territi, iram p0suerunt, et sum inimicis gratiam reconciliaverunt. Haee tamen Beati Viri praeclarae virtutes eum non exemerunt, qu0minus flagitii insimularetur. Quaedam enim

242쪽

puella, quae 90rardi 0pera, d0teque ab eo c0mparata, in Fudianum asceterium a 88. Servatore excepta suerat, paulo post cum asceterium dereliquisset, ut animi levitatem tegeret, c0epit contra eas sanctim0niales crimina fingere, et contra ipsum Beatum Virum, quem insimulabat cum laque-doniensis hospitis filia inh0nestum c0mmercium inivisse. Crimen 8. Αllansus credidit, qui Nuceriam arcessitum severe increpuit, et duas ab eo p0enas expetivit: nam vetuit coinmunicare cum extraneis, ieiunare iussit, qu0dque Beato Viro acerbissimum, a sanctis Epulis rem0vit. Ipse vero tam dura sortissime ultra mensem ita t0leravit, ut ne verbum quidem, ad se purgandum, proferret: d0nec illa semina cum graviter aegr0tasset, conscientiae stimulis agitata, rei veritatem detexit,ae Gerardi quum innocentia, tum singularis virtus expl0rata omnibus suit. Post haec, cum Beatus Gerardus Neapolim missus esset, et prope littus ambularet, navem vidit quae tempestate conflicta, neque appellere posset ad terram, et iam prope esset

ut a fluctibus 0brueretur. Pereuntium o0mm0tus misericordia, cum nemo esset, qui auxilium serre valeret, mare securus

est ingressus, et per furentes fluctus ad navem accessit, arreptamque manu, et iussam per 88. Trinitatem, ut ipsum sequeretur, ad litus incolumem deduxit. Deinde ad 00llegium Matris Domini se transferre iusso ianitoris munus commissum est. In quo explendo, ad serendam indigentibus opem studiosissime intendebat animum. Ν0n m0do enim, quae per superi0res licebant, tribuebat eis, sed de necessario cibo sibi ipse detrahebat, quem eis la

243쪽

dam collegii horrea exhauriret, ea paulis post iterum pr0digio reserta reperiebantur: aliquand0 autem panem 0mnem sodalibus paratum illis distribuebat, qui tamen simili miraculo integrabatur. Simul spiritualem etiam eis cibum praebebat, fidei christianae eos rudimenta docens. Sed erga aegrotos mirabilis s0llicitud0: ad quos Caput Silari se per diruptam semitam conserebat, eisque eleem0synis, pharm eis, hortationibus, ipso tandem conspectu suo subveniebat, quem, ut adesset pluribus, miraculo quandoque multiplicabat.

Ε0dem vero temp0re magis magisque Dei caritate flagrans, aiebat unum sibi in Vita agendum esse, unum exquirendum, ut Deo placeret, Deo afferret delectati0nem, Dei in omnibus saceret voluntatem. Quare in Deum toto animo intentus, alienas res aliquando obliviscebatur: ut quodam mane accidit, quod sere integrum, caelesti cibo resectus, in divinarum rerum commentatione consumpsit, muneris oblitus sibi commissi parandi sodalium cibos. Id quidam ex eis cum advertissent, ad eum monendum perrexerunt. Qui placide respondit: Sed angelis ecquod neg0tium esti Cum vero prandii datum est signum, stupentibus sodalibus, omnia, quae ad alimoniam eorum spectabant, apte instructa erant atque parata. Deo devotae virgines sedulae curae ei suerunt. Nam non pauca asceteria in disciplinam eius ultro se tradebant; et

ipsi Episcopi Melphis, Trojae, Muri, Compsae, Laquedoniae

sacras suarum dioecesum Virgines ei commendabant. Quibus, tam dissitis in locis, aut praesens, aut litteris missis, praesto erat, ut vel persectionem conantibus adipisci adderet alacri-

244쪽

tatem, vel tepentes negligentesque ad pristinae disciplinae

severitatem reV0caret.

Erat Gerardo incredibilis quidam peccati horror, ut n0n modo pr00ul ab illo ipse sugeret, sed illud ab aliis etiam eripere istis viribus conaretur: quod si assequi id nequiret, et ab hominibus offendi Deum videret, terrore perculsus, vultus hilaritatem ponebat, et se in terram prosternens, qua

ratione fas erat, Dei offensionem resarcire conabatur. Cum esset Compsae scelestus quidam homo, qui, sacerdotem se esse simulans, et sacrum ministerium exercens, in err0rem 0mnes induxerat, eum adivit Gerardus, occultisque facinoribus, quae divinitus illustratus c0gnoverat, patefactis, assecutus est, ut nequissimam eam vitam ille abiiceret. Tam eximiae Viri virtutes iam eum maturum inciebant, qui caelestem earum mercedem a Deo reciperet. Augusto mense anno MDCCLV, cum esset ann0s natus undetriginta, missus ad finitima oppida est, ut saepe fiebat, ad c0π0gandas eleemosynas pro construenda domu Matris-Domini. Cumque elanguens consectusque ad oppidum 0livetum pervenisset, magnam ibi vim sanguinis evomuit, et ad collegium Matris Domini, iussu moderatoris, reversus est. Qui, cum eum cadaveris speciem reserentem conspexit, fletum continere nequivit. Contra Beatus Vir eum hortabatur, laeto animo esset: Dei quippe voluntatem hilare laciendam esse aiebat. quamquam Vem, m0x moriturus, extremis sacramentis est munitus, tamen, ita obedientia iussus, visus est consanescere: sed praedixit, eo ipso anno, sibi ex eodem morb0 esse moriendum. Quare, cum monse octobri in tabem recidisset, aiebat velle se mori, quo ad Deum advolaret, Velle vivere, qu0Dj0jtjgsd by OO le

245쪽

pro Christo pateretur. Singulari animi ardore 88. Eucharistia qu0tidie reficiebatur; et in imagines Iesu cruci adfixi

et Matris eius coram se p0sitas amantissime intuebatur. Petierat a De0, ut ab omnibus derelictus moreretur, idque obtinuit. Ν0cte enim, quae idus oct0bres antecessit, 80dales, ex medici sententia, non esse eum tam cito m0riturum arbitrati, in sua quisque cubicula recesserunt, relicto penes eum statre Stephano Sperduto. Beatus Gerardus pie orans, admissorumque veniam a Deo humillime petens, eam n0ctem traduxit, et Iesu ac Mariae nomina iugiter invocans ac benedicens. Cumque aliquantum aquae p0poscisset, abiit ad eam sumendam Stephanus, reversusque invenit eum iam morientem, qui, Vix patre B0namano appellato, animam exhalavit. Mortuus est tricesimo aetatis anno, die exeunte S. Theresiaesadro, quam ipse singulariter colebat.

Mane sequenti lanus habitum est, ad qu0d tanta multitudo atque ex adeo rem0tis oppidis confluxit, ut id prodigio adscriptum suerit. Suavis odor e corpore manabat; frons, pectus sudorem emittebant; secataque Vena, Vivus sanguis exsiluit. Urgebat se circa corpus populi multitud0, cupientibus omnibus sudorem illum vel sanguinem linteis excipere, vel quidquam inde sibi assumere, quod pio ac religioso cultu servarent. Ita tres dies corpus insepultum relictum est, custodesqu0 circa positi, qui a pio fidelium impetu illud defend0rent. Tandem in ipso templo collegii Matris Domini separato

sepulcro conditum est.

Huic sepulcro multum Christifideles honorem tribuerunt, Boatique Viri suffragationum pondus experti sunt. S. Assonsus animo deliberaverat eius historiam exarare: sed alias

246쪽

curae eum impediverunt. Alsonsi obitum adversa tempora sequuta sunt: cumque licuit, prima Lig0rian0rum sodalium cura suit, ut Conditori suo superum hon0res quaererent. Ρ0tissimum hoc desiderium adepti, curaverunt de Beati Gerardi virtutibus institui ordinarias quaesti0nes: quibus Pius ΙX

s. r. Decess0r Noster nisus, commissionem causae eius ineundae signavit, xv calendas oct0bres MDCCCXLVII.

Quare, apostolicis quaestionibus habitis, idem Pontifex, vi idus iunias anno MDcccLxxvII, decrevit: ita conatiure δε rtutibus theologalybus et cardinalibus eurumque adnexis in struduhem o Len. Serpi Dei cterordi Ausella, laici professi ετ congregatione M. Redemptoris, ut procedi possit ad ulteriora, nim

rum ad discunionem quatuor miraculorum.

Quatuor igitur proposita sunt miracula. Ρrimum suit: Afflantumue perfectaeque sonationis Annae Mariae Thermius Behenesto se in Druso pulnere fatoloso, nullo relicuo cicatricia psisimo; alterum: Instantumue perfectaeque ganationis Laurensii mola a gravi tubercologi meseruicu; tertium: Imian fundus perfectaeque sanationis Urgulae Solsto a tumore cunese rogo conclamato; quartum: Inuuntuneue perfectaeque sanusionis Iosephi Sunioressi ab ilio-typho grusissimo. De hisce miraculis solemniter edixit constare Leo XΙΙΙ s. r. Pontifex Maximus, Vm calendas apriles anno mcccxCII. Idemque, VI idus septembres anni ipsius, decrevit: Tufo procedi pome ad 8olemnem Ven. Serpi Dei inrardi missio beabificationem. Beatificationis vero solemnia celebrata sunt apud Vaticanam Basilicam, Iu calendas sebruarias anno MDCCCXCIII. Humqu0, Beati Viri precibus, nova prodigia effecta esse na rarentur, IV idus tulias anno MDcccxem, id. s. r. Decessor Dj0jtjgsd by OO le

247쪽

Noster commissi0nem signavit resumptionis causae. Erg0Ρ0stulatores tria pr0digia pr0tulerunt, a Sacra C0ngregatione appr0banda: ac deinde du0 alia. Ex his omnibus duo tot enim requirebanturi pr0bata sunt. Prim0, pridie calendas Septembres anno MDCCCXCIII, sanata est Valeria Baeris a gravi labri typhoidea, cui cum meningites accessisset, infelix puella, agnoscendi facultate amissa, h0rrendis exagitata spasmis, morti imminenti iam erat addicta, cui eam lare se erepturos nec medici, nec necessarii sperabant. Verum, cum ad eam accessisset pater C0usin ex Lig0riana familia, et reliquias B. 0erardi imposuisset, hunc flagitaverunt qui adstabant, ut puellae sanationem ac sere resurrectionem a Deo impetraret. Statim illa placide obdormivit, cumque expergefasta est, compos erat sui, et quaevis morborum symplamata plane evanuerant: quaedam tantum remansit debilitas virium, quae tamen et ipsae, paucorum dierum spatio, restitutae sunt. Altero prodigio Vincentius De Oeronimo Compsani seminarii alumnus optimam recuperavit valetudinem, qua infirma et imbecilla a nativitate usus fuerat. Verum, exeunte anno MDcccxcvi, incidit in tam vehementem pleuritidem exsudati-Vam, ut, p0st novem dies, de sanatione eius medici desperarent, iamque morti proximus esset. Hisce angustiis impulsus, seminarii moderator Beati Gerardi reliquias super aegrotantis pectus imposuit. Qui illico tranquillo somno se dedit, postque aliquas horas eo excusso, sensit se esse morbo perfecte liberatum, Viresque sibi rediisse. quater de prim0 p digi0, ter de secundo cum esset disceptatum, Nos, divin0 lumine invocato, xum calendas septembres huius anni, solemniter sanximus: conuine de

248쪽

duobus promtibis miruculis, scilicet is primo: Intiuntuneue με sciueque innutionis Vulerine Meris in repremo risue agone constitutue, ex febri typhoidere ud e tremum nudium perductu, et meriumst cerebruli consociata; et de ultero: Instantumuemrfeciueque svnutionis Vincentii De Heronimo u letali pleu-rifide fraudusinu. Tum, die e0dem, pr0nunclavimus: Puto procedi posse ud solemnem Aufi ueraria Matella canonizationem. Verum, ut in tant0 negotio iuris 0rd0 servaretur, quem Decess0res Ν0stri iam pridem constituerunt, primum uni Ve sos 8. R. Ε. Cardinales in Consistorio habend0 xum calendas decembres huius anni, sententiam eorum r0gaturi, N0bis

adesse iussimus, qui Beati Gerardi gestis a dilecto filio

Dd0ardo Marchetti, C0nsistorialis aulae adv00M0, auditis, Nos ad causae huius legitimam definitionem sunt uno ore cohortati. Interea curavimus ut, datis a sacra Concilii Congregatione litteris, non viciniores s0lummodo Episc0pi, sed etiam remotissimi quique de tanta solemnitate commonerentur, et, si esset eis facultas, sententiam suam ipsi qu0que dicturi, Nobis adessent. Ε0rum ex orbe universo non pauci ad urbem 00uVenerunt, qui, causa plene cognita, et ex iis, quae in publico consistorio acta suerant, et ex actis Sacrae Rituum Congregationis, qu0rum singulis exemplar tradi voluimus, in consistori0 semipublico coram Nobis n0nis decembribus hoc ann0 soacto, in eamdem, quam Patres Cardinales, senisn-tiam iverunt. Cuius rei publica instrumenta, a dilectis filiis Sedis Apostolicae Ν0tariis consecta, in tabularium Morae rituum Congregationis relata sunt. Huic vero solemni Canonigati0ni celebrandae praefiximus diem in idus decembres: et, ieiunio indicto, fideles sumus

249쪽

- 241

etiam atque etiam hortati, ut preces, iis praesertim in aedibus ingeminarent, in quibus publica augustissimi Sacramenti indicta esset ad0rati0, ut et ipsi uberrimum lauetum p0ssent ex tanta s0lemnitate percipere, et Ν0bis, in illa abs0lvenda, Spiritus Paraclitus adesset. Cum ergo praesignata a Nisis dies advenisset, omnes quum saecularis tum regularis cleri ordines, singuli Romanae Curiae Praesules et 0ssiciales, cuncti denique venerabiles Fratres Nostri 8. R. E. Cardinales, Patriarchae, Primates,

Arini episcopi, Episc0pi in Vaticanam Basilicam magnifice

0rnatam c0nVenerunt, quibus solemni suppli satione praeeuntibus, et Nos ingressi sumus. Tunc dilectus Filius N0ster Cardinalis Aloisius Tripepi, Sacrae Rituum Congregationis Ρm-Ρraesectus, Canonigationi huis p curandae praep0situs, perorante dilecto Filio Dotavio Pio Conti, Consistorialis Aulae Advocato, vota Nobis precesque detulit sacrorum Antistitum et universae Ligorian0rum Familiae, ut Beatum sera dum Matella, una cum Beato Alexandro Sauli in Sanctorum

numerum referremus. Cum Vero iterum ac terti0 memoratus

Advocatus precibus institissent, N0s, superno lumine iterum serventiusque implorato, et ad honorem Sanctae et Individuae Trinitatis, ad catholicae fidei incrementum et decus, auctoritate Domini N0stri Iesu Christi et Nostra, matura deliberatione, et venerabilium Fratrum Ν0strorum 8. R. E. Cardinalium, Patriarcharum, Primatum, Archiepiscπ0rum, Episcoporum consilio, Beatum Gerardum Matella, laicum prosessum Congregati0nis 88. Redemptoris, Sanctum esse, et in Sanctorum catalogo adscribi decrevimus . cui, eodem

250쪽

decret ui putavimus B. Alexandrum Sauli, caritate in Deumh0minesque, past0rali studi0, reliquisque eximiis virtutibus insignem. Mandavimus etiam ut Sancti Gerardi Matella me-m0ria die xvi 00t0bris in Martyr0l0gium R0manum reserretur; et Christifidulibus, qui exuvias eius e0 die suerint venerati, indulgentiam septem ann0rum t0tidemque quadragenarum in perp0tuum c0ncessimus. Gratias denique de tanto beneficio De0 0ptim i Maxim0 cum egissemus, Sacrum solemne secimu8. P0St Evangelium ver0 clerum ac populum h0milia all00uti sumus, atque h0rtati, ut 0mnes n0n Apostolorum Prin0ipes m0d0, sed n0vensiles etiam Sanct0s, fidei pleni et caritatis, sibi, Euelusiae, h0minum denique societati universae pr0piti is mererentur. Plenariam tandem indulgentiam cunctis praesentibus peramanter impertiti sumus, atque Apostolicas haseo Litteras Destretales sub Plumbo expediri mandavimus.

Κn ergo, 0 Christifideles, duo alii Sancti, e seraeissimo Ecelesiae Dei gremi0 0rti, c0lendi v0bis atque imitandi pro-p0nuntur. 0li quam inter se dissimilest Unus ii iii genere natus; alter infima e0nditione et Artuna: ille liberalibus artibus, ac sacris pr0sanisque disciplinis eruditissimus; hic, praeter rudimenta litterarum, d0ctus tantum manuum labore sibi victum c0mparare: illi Christi grex pascendus traditus; hic religi0sis sodalibus famulus addictus, et ad e0rum ali-m0niam per 0ppida ac d0m0s rogitans stipem. Verum adeo inter se dispares c0niunxit pene infinita erga Deum caritas, quarumcumque rerum humanarum despicientia, caelestium vehemens desiderium: ut perspicuum sit, 0mnium c0nditi0num ac statuum h0mines ad se Deum appellare, 0mnes persect0s, omnes sanctos esse velle. Quare hunc quoque imi-Dj0jtjgsd by OO le

SEARCH

MENU NAVIGATION