PII X Pontificis Maximi Acta, Volume 2

221쪽

doosndos, aegrotantes invisend , morientibus assidendum, Hunda n0s000mia et earceres, adiuvand0s ad0lescentes, qui in papiensi athenaeo stadiis vacabant. In eo Barnabitarum

collagis doduit philosophiam, et theologiam: saevitas vero

theologiae non doctorem modo eum renunciavit, sed in suum quoque oollegium ultr0 recepit. Sed Papiensis Episcopus, doctrinam eius, caritatem, humilitatem miratus, in visitationibus pastoralibus sibi eum assumpsit socium, eum exami-uMorem prosynodalem elegit, negotiumque commisit, ut addooendum olerum sermones morales haberet. Verum, cum anno MLXVII Barnabitae patres Mediolanum conVenissent, quo supremum sibi moderatorem constituerent, hoc munus in Beatum Alexandrum, quamvis invitum, sed omnium dignissimum, contulerunt. Eo magis ille summa contenti0ne c0natus est, virtutum omnium sodalibus eximiae Ompla praebere, sequ0 perinde despicere, ae si illorum aium esset Iamulus statutus. Igitur, ad eorum omm0da pera uenda, se istum mancipabat, spiritualia tamen temporalibus praeponens; quod tum maxime eluxit, cum 8. Carolus Boenomaeus, Mediolanensis Archiepiscopus, ad Bumsissima sodiaes, qui ditissimi erant, corrigendos, eonsilium agitabat, eos cum pauperibus Barnabitis in unum c0rpus commiscendi. Nam votamonter restitit Beatus Alexander, cuius opera et consiliis S. Antiatas uisbatur, veritus ne maius Barnabitae detrimentum, quam em0lumentum Humiliati ex tali permixtione recepturi larent. Tres serine annos Haruabitis sodalibus praesuit, quibus nullum in Modiolanensium christi fidelium bonum suscipere laborem recusavit. Tune Booessis ster 8. Pius V anim0

222쪽

00nstituit renuntiare eum Epis00pum Aleriensem: cuius dioecesis, imo t0tius Corsicae insulae, miserrima erat conditio. Nam rerum ad religi0nem spectantium summa 0blivi0: saerae aedes derelictae, et in pr0sanos usus versae: sacerdotes desidiosi, rudes, diss0luti: nulli per annum sesti dies, nulla ieiunia, nulla sacrament0rum frequentia. Ad 0ccurrendum tantis malis, per0pp0rtuna P0ntifici visa sunt eximia Beati Alexandri caritas et alacre studium. Statim vero ut consilium huiusm0di Medi0lani innotuit, t0tis viribus reluctati sunt Barnabitae, ne tam praeclarum magistrum amitterent; nec minoric0ntenti0ne reluctabatur ipse Alexander, episc0pali se indignum munere putans. Ut vero certam expertus est Ρ0ntificis R0mani v0luntatem, se demisse subiecit; et iv idus

Ad Corsicam eum applicuisset, Aleriam se contulit: ibi vem praeter arcem, nihil invenit, qu0d urbis vel 0ppidi simile esset. Cogebatur itaque huc illuc episcopalem sedem, pr0ut 0pp0rtunitas vel necessitas serebat, transferre; cumque in universa dioecesi nullus esset manendi l0cus, adactus suit aliquod tempus extra dioecesim Bastiae haec princeps insulae urbs erat) manere, ut seminario, iuxta leges Tridentinae Synodi instituendo, sedulam operam navaret. In ea horrida vastaque dioecesi per sacram visitationem 0beunda incredibile est quanti ei labores essent tolerandi. Iter explebat qu0tidie du0dsicim vel quindecim passuum millium, equ0 aliquando vectus, saepius pedibus, per impeditas semitas,

223쪽

culis praesto erat, nec vinum ad reficiendas vires, nec quiescendi vel manendi locus. Hos lab0res alacri ipse animo t0lerabat, ut pasceret dilectas oves, aiens Deo serviendum esse ubi, quaque ipse rati0ne sibi praestari operam velit; ac Pausi repetens verba: Sipe enim pipimus, Domino τω--,

ps morimur, Domino morimur.

Maiores etiam ei subeundi fuerunt lab0res in Balagna provincia, quam disciplinae reluctantem expertus, ad eam ipse se contulit, et quatuor ibi annos mansit. Exemplo ac

verbis sacerdotes excitabat, ut sacris muneribus alacriter sun- gerentur: past0rales obiens Visitati0nes, aegros adibat, Sacramenta ministrabat: pauperes, miser0s, calamit080s poti0res habens, eis erat pecuniae, eis curae, eis benev0lentiae largissimus. In tam asperis laboribus sustinendis, quartana labri, cum virium magna imbecillitate, c0rreptus est; adeoque m0 bus invaluit, ut Beatus Vir sancto Viatico fuerit munitus. Morbo tandem superato, ad deiectas Vires recuperandas, coactus est C0rsicam relinquere, et aliquot menses Mediolani manere.

Ad dioecesim reversus, sere biennium m0ratus est in 0ppido Coris, in media insula sit0, ubi potissimum partes Vigebant rube0rum ac nigr0rum, in quas Corsi dividebantur. Ad eas sedandas, ipsi magn0pere adlaborandum suit, atque eximia caritas et s0rtitudo adhibenda: n0n enim dubitabat inter armatos pugnantesque se interponere, larentiumque ictibus corpus suum obiicere, ut quavis rati0ne ill0s ad

pacem ac fraternam caritatem reduceret.

Ratus tamen id sibi esse consulendum, ut Episcopi Ale-rienses stabili quadam sede potirentur, 0ppidum Cerrione,

224쪽

quod viginti millia passum Aleria distat, ad hoc elegit, eoque,

ann0 MDLXXVIII, se contulit. Aedificavit ibi cathedrale templum, seminarium, Episcopi et canonicorum aedes; et co ruens templum c00n0biumque sodalium Franciscalium instauravit. Ad novam episcopalem sedem firmius stabiliendam cum R0mam pr0sectus esset, nuntiatum est in itinere malas tempestates Corsicae ita agros vastasse ut nulla iam spes messis superesset. Statim itinere intermisso, Cervi 0m reve sus est, magna Vi cmmeatuum Genuae Labroneque comparata; quibus tanta prudentia di0 mis pauperes aluit, ut nulli eorum, quae necessaria ad vitam agendam ess0nt, unquam defuissent. Eamdem erga oves caritatem exhibuit, pr0xim0 anno MDLxxx, qu0 Corsim pestilenua vexata est. Νam et precibus bonisque operibus Deum placari curavit ; et sapientes normas praescripsit ad morbi diffusionem praecaveMam; efluo correptis diu ac noctu adsuit, animas e0rum et corpora iuvans. Quidam quoque e0rum narrantur, Beati misoopi benedicti0ne, ad sanitatem suisse revocati. Ν0n ram enim, praesertim trepidis in rebus, ministrum omnipotentiae suae Deus Mesem Servum fecit. Qui aut latura providebat, aut revelabat occulta, aut ingruentes tempestates discutiebat, aut aegrotantes sanabat, aut e caelo eliciebat pluviam, qua sitientes agri recrearentur. Ita Beatus Alexander, unimum suam dam pro θα-8 8 8 Αleriensem dioecesim rexit, usque ad anuum .XCI, quo reg0rius XIV Decess0r Νoster eum ad sed0in Ρapiensomtransferre constituit. Ingens inde Ut corsorum dolor, qui dilectissimum past0rem erant amissuri, et ipsius Alexandri,

225쪽

qui 0ves, quas unum et Viginti annos tanto studio paverat, relinquere cogebatur. Ergo Romam perrexit: sed frustra nisus est hanc translati0nem Avertere. Quare, ut honores sugeret, qui singulares ei in urbs habebantur, Papiam iter suscepit. Quamquam maiores etiam honores ei a Papiensibus par bantur, non oblitis eximiarum eius virtutum, quas viginti annos iampridem experti sueranL Itaque inter laetas omnium ordinum significati0nes et acclamationes, XIν calendas noV-bres anno MDxa Papiam ingressus, ad vineam Dominiex00lendam, 0mnes animi et corporis vires intendit. In valetudinariis versabatur et catechesis christianae scholis, iamdudum a se institutis; nec ipsum fastidiebat docere pueros, et virtutum germina in tenellos animos infundere. Populum, a prosanis s0latiis abstractum, ad 88. Eucharistiam adorandam Oogebat, et incredibili quodam servore apud eum con-esonabatur. Divitibus exemplo hortationibusque auctor erat ut opibus suis pauperum indigentiam sublevarenLIn navanda Deo opera nullas labores recusans, absoluta in civitate sacra visitatione, ad eam persequendam, di0e sim psragrare coepit. Cumque pridie calendas Octobres anno MDXCII ad 0ppidum Calatium advenisset, sequentem diem

consumpsit cones0nans, docens catechesim, confirmationem ministrans, visitans sacram aedem et altaria, atque omnes

ad se admittens, qu0tquot eum all0qui petebant. Ρ rima nocte articulorum doloribus febrique ita cormptus est, ut mane e lectato surgere non valuerit. Νe parocho loes gravis esset, passus inno est desorri domum Herculis a Robore,

Catini omnis, ocius hospitium tuitio detrectave L Febris

226쪽

diebus insequentibus invaluit, additusque, cum acribus d0l0ribus, t0tius corp0ris tum0r. Haec hilari vultu tranquill0que anim0 t0lerabat, submissa v0ce Saepe aiens: Quis me liberisit de corpore mortis huius 'Vitae t0tius peceatis patri R0tt0li Barnabitae consessis, instantibus precibus 88. Viati eum petiit, qu0d allatum ad eum est v idus oct0bres, Dequenti p0pul0 comitante: h00 ver0 ut intr0ire in cubiculum vidit, quamquam fractis erat viribus, de Sacramenti illius excellentia dimidiam horaml0quutus, flagranti caritate illud suscepit. R0gantibus de

valetudine, resp0ndebat: specto donec penius immutatio mea. Ρ0stridie sacr0 oleo inunctus est: actisque De0 gratiis, qu0d

in extrema h0ra mentem retineret, precibus animae c0mmendationis resp0ndit: tum a patre R0ttoli petiit, ut ex S. Ioannis evangelio Iesu Christi passionem legeret. Id ille aliquandiu praestitit: deinde eum imm0tum conspiciens, iamque m0rtuum arbitratus, substitit. At Beatus Vir subito excitatus petiit, cur legere supersedisset, addens: 0h quantam haec intermissio mihi eripuit v0luptatem l Instanter r0gatus, ut rem patefaceret: Scilicet dignatus est Dominus, inquit, caelesti visu mihi selicitatem ostendere, qua electi eius Duuntur. Perge sane, perge legere. Igitur, e0 legente, levatis oeulis in caelum, et leni ducto suspirio, animam placide reddidit De0, agens aetatis annum octavum et quinquagesimum.

Tam sancti Viri amissionem universa dioecesis deflevit. Sed Calotium tanti fuerunt h0minum c0ncursus, ut n0n d0m m0d0, sed 0ppidi ipsius claudendae fuerint portae, quo mul-

227쪽

Beati Episcopi osculari, piasque res ad venerabile c0rpus admovere. Nec absimilis populi frequentia p0stridio fuit ad pamchiale templum, cum lanus eius celebraretur. Deinde per Tanarum, Padum Ticinumque sacrum corpus deductum Papiam: cumque ibi, XVI calendas D0Vembres, Solemnes exequiae eius c0nficerentur, tanta p0puli multitud0 se ad seretrum urgebat, ut impetus eius, p0sitis cust0dibus, c0sircendus fuerit. Tandem, ex eius iussu, in e0dem templo humo c0rpus datum est, ante gradus, quibus ad presbyterium

ascenditur.

8epulcro Beati Episcopi multus h0n0s habitus est. Cumque, piis turbis accurrentibus, pr0digia saeta fuerint, l0ricula,

Venerati0nis causa, circumseptum est, ad quam tabulae votivae et Alati0nes appendebantur. Hanc vero Venerati0nem,

quae Sedis Apostolicae nulla venia nitebatur, tolerandamn0n esse Ι0annes Baptista Billia Episcopus ratus, cum nulla via tollere eam p0tuisset, Romam rem detulit. De ea igitur Cardinalis Bellarminus, qui Sacr0rum Rituum Congregationi praeerat, certi0rem reddidit Paulum V, Decessorem Ν0strum, qui censuit tam sancti Viri publicum cultum n0n esse omnino abolendum. Ita populi pietati libera via patefacta est; et, ne editis quidem urbanianis decretis, hac de re quidquam est immutatum, nisi postquam causa beatificationis inita est. Quare et calotii et Papiae et in Corsica Beatus Alexander publice colebatur. Neque a rudibus tantum hominibus, sed a d00tis et prudentibus et sanctis qu0que in Sanctorum

numer0 habebatur. Verumtamen Barnabitae s0dales, pr0 pietate, quam erga eum lavebant, atque 0bservantia, qua R0manam Sedem p

228쪽

sequebantur, ea facultate de Beato Alexandro colendo, quam Paulus V concesserat, non contenti, exoptabant, ut Pontifex manus solemniori quadam rati0ne huius cultus auctor fieret Ρetierunt itaque, ut beatificationis et canonigationis eius causa apud Sacrorum Rituum congregationem institueretur.

Preces eorum benigne excepit Decessor Νoster s. r. 0re-g0rius XV, qui, ann0 mcXXIII, XV calendas apriles commi sionem introductionis huius causae manu sua signavit. Quamobrem de virtutibus mali Alexandri Ap0stolim auctoritassquaesitum est: diu tamen deinde sustentata est haec causa: d0nec Clemens XII, anno MDccxxxii, die Νatali Domini N0stri, edidit decretum, quo sanciebat: conature de piriuωλε meologulibus Fide, Spe et curauis, nec non de cardinals a P densis, Iunitia, Fortitudine et τε erunsia Seres Dei glexuu i Sauli eartimque adnexis in gradu heroico in com et ud effectum, se quo visur.

Benedictus XIV, qui in Ρontificatu Romano clomontem XII exoepit, quique Beatum Alexandrum siugulari pi late colebat, miracula approbavit, quae requirebantur, ut illo

in Beat0rum numerum referretur: cumque in quaesti0num tabulis multa prodigia narrarentur, decreto sol omniter edito, VI calendas sebruarias anno MDUCXLI, ετ promissis -- lis,

229쪽

dinus rediit, dis ra iacembris I 678. Idem Pontifex, v idus aprilis eodem anno, decreviι, tuto procedi pomo ad beatificati0nem Venerabilis Alexandri Sauli, quae paucis post di

bus, IT calendas malas anno MDcc I, ad 8. Petri penes Vati- sanum montem. solemni ritu celebrata est. Nova tamen cum miracula supervenissent idem s. r. Decessor Noster, II calendas augustas anno MDCCXLIII, commi sionem resumptionis causae sua manu signavit. Quae tamen

diu deinceps conticuit quum ob temporum calamitatem, tum quod sodales Barnabitae sollicitudinem praecipuam contes runt, uι Antonio Mariae Zaccaria Patri legifero 8anctorumh0nores compararent. Postquam hic, anno MDcccxcvII inter 8anctos seliciter adscriptus est, ad causam Beati Sauli eo maiore alacritate est reditum, quod, augescente christi fidelium pietate, nova recentius prodigia evenerant. Quare abactoribus duo miracula selecta sunt, ad assequendam Beati Viri canonigationem, alterum quidem ex veteribus promptum, alterum ex recentioribus. Primo miraculo valetudinem Modoetias recuperavit C rolus Riva, qui altero iam anno inferiorum membrorum et m0tu et sensu amisso, neque ambulandi, neque exercendi sarcinatoris artem retinebat potestatem, atque eleem0synis sustentare vitam cogebatur. Cumque, iesio mense exeunte, atque ineunte august0 anno MDCCXLI, Barnabitae patres, in

honorem novensilis Beati Sauli, in templo S. Marias a Carr0- biolo in triduum solemnia concelebrarent, Carolus ad templi p0rtas, ut stipem quaeritaret, a filio est carrula vectus, ibique

230쪽

cum esset, a novo Beato sanitatem imploravit, petiitque ut reliquiis eius ipsi benediceretur. Simul ac ei est benedictum, sensu ac m0tu temp0ris Vestigi0 recuperat0, e carrulo su rexit, et per longum iter d0mum pedibus rediit, neque -- plius, d0neu vixit, paralysi lab0ravit. Alterum miraculum factum est ann0 MDCCCXCIX, XIV calendas apriles, in oppido Cervione Corsicae insulae, in quo iam dudum Beatus Alexander sedem episc0palem fixerat. Hoc miracul0 sanitati restituta est Maria Canessa, misera quaedam puella, quae, tenuem infirmumque corporis habitum sortita, aetatis anno septimo, correpta est vehementibus crurum dol0ribus, deinde tumefactionibus, p0stremo, n0n in cruribus tantum, sed in reliquo etiam corpore ulceribus vulneribusque, ex quibus tabes saniesque dissiuebat. Ita, saevis excruciata d0loribus, viribus destituta, macie consecta, lectulo ut plurimum assixa, ad primum vicesimumque aetatis annum pervenit, nulla spe affulgente recuperandae sanitatis. ΕΟ res perVenerat, ut, quae ad eam Sepeliendam erant necessaria, iam essent comparata: cum c0nscientiae m0derator eam hortatus est, ut, qu0d nequiret ab h0minibus accipere, pern0vendiales preces a De0 deprecati0nibusque Beati Sauli fidenter peteret. Cum dict0 audiens illa fuisset, sexto precum die, rediisse sibi vires sentiens, surrexit iam Valens, et ambulavit. Nam vulnera c0aluerant, cruciatus 0mnes eVanuerant, nec in p0sterum de pristin0 m0rb0 quidquam reverti visum est. De hisce duobus miraculis triplici, iuxta m0rem, disceptatione habita, Ν0s xv calendas mali huius anni solemni-Dj0jtjgsd by OO le