PII X Pontificis Maximi Acta, Volume 2

71쪽

debent pecuniae, quantum satis erit ad reditum: quae pecunia in thesauro Collegii rep0netur, eaque aliam in rem insumi vel 0rdinari0 probante, n0n p0terit. VI. Qui suae samiliae impensis aut de cuiuspiam bene- fiuio sustentandus erit, nullo pact0 inter alumnos recipiatur nisi, praeter Episc0pi sui licentiam, syngrapham asserat, qua ipse Epis00pus, pr0pri0 et succe880rum n0mine, obligati0nem se suscepisse testetur subministrandi C0llegio pecuniam

pro alumno debitam, si quidem huius pr0pinqui vel alii qui

fidem dederunt, eam praestare aut neglexerint aut nequiverint. VII. Universis et singulis Ameriuae Latinae Episcopis omni 0pe curandum est, ut in C0llegi0 pensi0nes id genus quae vernaculo serm0ne decus dici solent, alumnis sustentandis instituantur, Capellaniarum titulo; quarum reditibus alumni qui fruantur, suae quisque Capellaniae landatorem Deo commendare, quotidie quidem tertiam marialis Rosarii partem rite

recitand0, in singul0s autem menses semel aut sancta de altari libando aut sacerdotes sacrum faciend0, debeant. Pecuniae Vero Summa cuiusque Capellaniae constituendae C0nsilio Pontificali Stipi Petrianae administrandae tradetur: quod Consilium reditus huius pecuniae statis temp0ribus C0llegio pensitabit. VIII. Alumni, sive in d0etrinae studiis indiligentes, sive in cultu pietatis desidi0si, sive qui est natura eisque moribus exstiterint, ut 80dalibus ostensi0ni et C0llegio perturbationi

sint, si quidem 0pp0rtune c0rrepti, n0n Se tamen emendarint penitus, e C0llegi0 sine dubitatione expellantur. Expellendi potestatem Rector obtineat; is tamen in causis singulis ut rite se pr0 tanta rei gravitate gerat, m0derat0res Collegii ceteros in c0nsilium adhibebit.

72쪽

IX. klumnis qui, semel et iterum sacto periculo, academicos gradus in Lyceo magno Megorian0 adipisci nequiverint, minime licebit, sine Nostra aut success0rum Ν0strorum venia, in aliquo Americae Latinae gymnasio aut alibi tertium periclitari. X. Integrum Rectori erit sinere, ut alumni, qui studi0rum cursum abs0lverint, in Collegi0 dies aliqu0t, n0n plus triginta, ante reditum in patriam, m0rentur; 0bnoxii tamen etiamtum C0llegii legibus et moderat0rum auct0ritati. XI. Rector quotannis de disciplinae rati0nibus, de m0ribus alumnorum, de rei familiaris conditione accuratam descripti0nem duplici exemplo conficiet; quorum alterum, Cardinali Patr0n0, alterum, cui quidem idem Cardinalis subscripserit,

Ν0bis et successoribus Nostris deseret. Idem ad omnes Americae Latinae Episc0p0s, praeter descriptionem eiusmodi summatim laetam, aliam de alumnis cuiusque peculiarem mittet. Haec decernimus et statuimus, contrariis non 0bstantibus quibuscumque. Item quae in utilitatem Ceslegii 0000-nomicam vel a Decessoribus Nostris vel a Nobis decreta et

Statuta sunt, ea confirmamus rataque habemus. Qu0d Ver0

ad domesticam disciplinam pertinet, Collegii moderatoribus

mandamus, ut eius temperandae rationem, c0llatis consiliis eum Cardinali Patron' et cum Praeposit0 80cietatis Iesu, 0pp0rtune retractent, eamque retractatam Nobis probandam atque auct0ritate iussuque Nostro stabiliendam offerant. Reliquum est, ut 0mnes, quoscumque haec causa attingit, n0n m0d0 quae praescripta a N0bis hic sunt, religiose servent, quod minime dubitamus, sed etiam ex eisdem prae-

73쪽

scriptionibus nitantur quam laetissimos fructus elicere, qu0d magn0pere h0rtamur. Itaque religiosi viri, qu0rum vigilantiae et curis tot sunt Americanarum Ecclesiarum Spes concreditae, non satis habebunt, alumn0s apud se tanquam in umbraculis diligenter excoluisse; verum eosdem iam ins0lem atque pulverem educt0s, et trans 0ceanum in sacris muneribus desudantes, pergent consiliis, hortamentis, omni denique am0ris 0ssicio adiuvare universos. Hi vicissim docilesse b0nis patribus dabunt, et hanc maxime eis itemque Apostolicae 80di studebunt reserre gratiam, ut illorum disciplina multum prosecisse videantur. Episcopi vero in dies melius 0stendent, hoc suum C0llegium sibi non minus esse cordi quam Nobis, qui certe, ips0rum praecipue causa, habemuscarissimum: ideoque ad eius stabilitatem et incrementum nitentur, quantum quisque p0terit, c0nserre. - Deprecante

Maria labis nescia, cuius in tutela Collegium est, faveat optatis Ν0stris divina benignitas; atque auxiliorum eius sit

auspex Apost0lica Benedictio, quam omnibus, quos memora-Vimus, universaeque Americae Latinae peramanter in Domino impertimuS. Datum Romae apud S. Petrum, die XIx Martii an. MDCCCCV, Ρontificatus Nostri secundo.

74쪽

SP mplissimum coetum vestrum tertium pr0 0ssicii munere all00utur08, piget Ν08 admodum ea iterum afferre argumenta, quae n0n laetitiam faciant, sed m0er0rem confirment. Sed n0stis optime, hunc esse Dei, pr0vide disponentis, nutum, ut tristibus Ecclesia ne careat unquam, ut nempe e0 digna sit 8p0nso, qui, qu0 illam sibi exhiberet gl0ri0sam, n0n habentem maculam, p0ni v0luit in signum oui contradiceretur. querebamur ad v0s, Venerabiles Fratres, consilia agitari apud Gall0s, quae maxime religioni essent insesta: querebamur prop0situm n0n eam mod0 rescindendi pactionem, quam, Superi0re ineunte saecul0, ad 00mmune religionis et civitatis bonum, Romanus Pontifex ac reipublicae Gallorum m0derat0res secerant, sed, lege lata, civilis imperii ab Ecclesia discidium perpetuo sanciendi. Ιamvero, etsi Nos omni studio 0mnique qua licebat ratione, etiam p0stremis hisce diebus, tantam cladem avertere c0nati sumus, quin et conari adhucv0luntas est, quum nihil a Nobis l0ngius absit quam velle N0s a pactis c0nventis eximere; attamen eo res urgetur ard0re, ut sit plane pertimescendum, ne brevi ad exitus adducatur. - Rall0rum gentis, quam Ν0s ex animo ada-Dj0jtjgsd by OO le

75쪽

mamus, Vi00m d0lemus graviter: quidquid enim damni ubivis faciat Ecclesia, id experiendo novimus rei quoque publicae detrimentum esse. Teneant hoc probe, non ii modo qui in Gallia catholicarum sunt partium, quibus Ecclesiae defensionem suscipere sanctum esse debet; verum etiam paeis publicaeque securitatis quotquot sunt amatores, ut communi demum studio tantam patriae perniciem prohibeant. Haec inter, Venerabiles Fratres, contristat adhuc animum immanitas belli, quo extremae iamdiu 0rientis orae caedibus, incendiis, sanguine funestantur. Quot ibi rerum lacrymael

Vides Illius in hisce terris gerentes, qui auctor est et c0nciliat0r paeis, Deum, in spiritu humilitatis, enixe 0bsecramus ut principibus ac p0pulis quae ad e0ncordiam pertinent consilia benigne impertiat. Tot plane tantaque genus ubique

hominum conficiunt mala, ut non sit opus armorum etiam

strepitu perturbari et contentione bellorum iuuantum pacis studio ex omni parte sit tribuendum, sensere nuper feliciter qui Brasiliam, Peruviam, B0liviam

suprem0 imperio moderantur. Exortis enim de praescribendis regendisque finibus e0ntroversiis, inter laederatas Brasiliae civitates et utramque gentem, peruvianam videlicet ac b0li-Viensem, periclitari vetus c0ncordia videbatur. At ver0, qui publicae rei regundae praesunt, sapienti equidem saluberrim0que consilio, c0ntentionem alieno iudicio terminandam decreverunt. Qua in re cum prudentissime reputarent, tutandae pacis 0ssietum Ρ0ntificatui maximo innatum sere esse atque insitum; communi sententia, Sedis huius Apostolicae Nuntium vir0rum coetui praefecerunt, quorum esset sausa suffragiis dirimenda. Quae dum vobiscum, Venerabiles Fra-

76쪽

tres, laeto animo 00mmunicamus, dictarum gentium Ρraesidibus gratias publice reserre libet, quod honorem eiusmodi Nobis et Cathedrae Beati Petri habere voluerint.

Quam coniuncti0nem Ν0biscum, quae maximarum utilitatum u0nciliatrix est, utinam pr0 merito aestimarent qui Aequat0rianae Reipublicae regimine p0tiuntur. Scilicet R0mani P0ntifices decess0res Ν0stri, atque in primis Pius ΙX sanctissimae recordati0nis, caritatem suam in Aequatorianum p0pulum multis magnisque argumentis dem0nstrarunt. Quid verol Eas m0d0 leges ibi latas n0vimus, quae ad cath0licam Ecclesiam et antiquam patrum religi0nem n0n VeXandam s0lum, sed pene interimendam sancitas quis dixerit. Nos, ne deesse muneri videamur, illatum religioni vulnus non d0lemus m0d0, sed publice arguimus; sperantes consideratiora c0nsilia ab iis, qu0rum interest utilitati suae gentis pr08picere, esse capienda. Episcopos interea et catholicos univers0s Aequatorianae gentis n0n demittere animum iubemus, Sed magn0 erect0que religionem tueri debitamque illi adserere libertatem, nulla tamen tentata Via, quam ordo ac

iustitia intercludat. Aderit c0nantibus Deus, qui mortificat et vivis eat, deducit ad inferos et reducit. Ceterum, Venerabiles Fratres, n0n sine praemio suturam c0nfidimus, quam cath0liei universi testati sunt pietatem in augustam Dei Matrem, quum superiore Decembri mense quinquagesimus annus impletus est a s0lemni pr0mulgatione decreti, qu0 Eadem primaeva labe immunis edicebatur. Virgo suavissima, quae Ecelesiam plane diligit quam acquisivit Christus sanguine su0, optatae pacis gaudia ne diu desideremus essiciet.

Et benedictio Dei 0mnipotentis etc.

77쪽

VENERABILES FRATRES SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM

Noemo nimis ac dissicili tempore ad supremi past0ris

munus, in universum Christi gregem gerendum, arcanum Dei consilium tenuitatem Nostram evexit. Inimicus namque h0mo sic gregem ipsum iam diu obambulat vaserrimaque insidiatur astutia, ut nunc vel maxime illud factum esse videatur, quod senioribus Ecclesiae Ephesi praenuntiabat Apostolus: Ego scio quoniam imirabunt... lupi rapace8 in νω, non par n&8 gregi - Cuius quidem religiosae rei inclinationis, quicumque adhuc divinae gloriae studio seruntur, causas rationesque inquirunt; quas dum alii alias afferunt, diVersas, pro sua quisque sententia, ad Dei regnum in hisce terris tutandum restituendumque sequuntur Vias. Aet. XX, 29 Dj0jtjgsd by OO le

78쪽

Ν0bis, Venerabiles Fratres, quamvis cetera Π0u re uamus, iis maxime assentiendum videtur, qu0rum iudicio et praesens anim0rum remissio ac veluti imbecillitas, quaeque inde gravissima 0riuntur mala, ex divinarum ign0rati0ne rerum praecipue sunt repetenda. C0ngruit id plane cum e0, qu0d Deus ipse per 0seam prophetam dixit: ... Et non est scientia Dei in terra. Raledictum, et mendacium, et homicidium, et furtum, et adulterium inundaperunt, et 8gnguis sanguinem fere f. Propter hoc lugebit terra, et in mobitur omnis, qui habitus in ea '. Et re quidem vera, aetate hac n0stra esse quamplurim0s in christiano populo, qui in summa ign0rati0ne e0rum Versentur, quae ad Salutem aeternam n0Sse Op0rtet, s0mmunes, eaeque pr0 d0lori n0n iniustae, sunt querimoniae. - quum ver0 christianum dicimus p0pulum, n0n plebem tantum aut sequi0ris e0etus homines significamus, qui saepenumero aliquam ignorantiae excusationem ex eo admittunt, quod immitium domin0rum imperio cum pareant, vix sibi suisque tem-p0ribus servire queunt: sed illos etiam et maxime, qui etsi ingeni0 cultuque n0n carent, pr0sana quidem eruditione

astatim p0llent, ad religionem tamen quod attinet, temere omnino atque imprudenter vivunt. Dissicile dictu est quam crassis hi saepe tenebris 0bvolvantur; quodque magis d0lendum est, in iis tranquille iacenti De summo rerum omnium auct0re ac m0deratore Deo, de christianae fidei sapientia nulla sere ipsis cogitatio. Hinc vero nec de Verbi Dei inca natione, nec de persecta ab ipso humani generis restauratione quidquam norunt; nihil de seratia, quae p0tissimum

79쪽

est adiumentum ad aetern0rum adepti0nem, nihil de Sacrificio augusto aut de Saeramentis, quibus gratiam ipsam assequimur ac retinemus. Peccat0 autem quid nequitiae insit, quid turpitudinis nullo pacto aestimatur; unde nec eius vitandi nec dep0nendi 80llicitudo ulla: sicque ad supremum usque diem venitur, ut sacerd08, ne spes absit salutis, extrema agentium animam m0menta, quae lavendae maxime evitati in Deum impendi 0p0rteret, edocendo summatim religionem tribuat: si tamen, qu0d sere usuVenit, usque adeo culpabili ignorantia m0riens non laboret ut et sacerdotis 0peram supervacaneam arbitretur et, minime placato Deo, tremendam aeternitatis viam secur0 animo ingrediendam putet. Unde merit0 scripsit Benedictus XIV, Decess0r Noster: Illud Q mumus, mugnum eorum partem, qui aeternismppliciis damnantur, eum calamautem perpetuo gubire ob ist-runtium mysteriorum fiat, quae Mire et credere neceMario δε- benit, ut infer elecD8 cooptensur . Haec quum ita sint, Venerabiles Fratres, quid quaeso mirabimur, si tanta sit modo inque dies augescat, n0n inter barbaras inquimus nati0nes, sed in ipsis gentibus, quae christiano nomine seruntur, corruptela m0rum et consuetudinum depravatio i Paulus quidem ap0st0lus ad Ephesi0s scribens haec edicebat: Amicafio autem, et omnis immunditis, aut στα ritia, mo nominetur in pubis, ficut decet 8anctos; aut turpibusi, aut grumiloquium '. At vero sanctim0niae huic ac pud0ri cupiditatum moderat0ri, divinarum rerum sapientiae sundamentum

in iustit. XXVI, 18. Ephes, V, 3 8.

80쪽

- 72

posuit: Midete auque, θοω68, quomodo caute ambuletis: non quasi infimentes 8ed ut suptenus... Propterea nolite fieri imprudentes, sed intelligentes quae sit poluntas Dei . Et plane id merito. V0luntas namque h0minis inditum ab ipso auct0re De0 h0nesti rectique am0rem, qu0 in bonum non adumbratum sed sincerum veluti rapiebatur, vix retinet adhuc. corruptela primaevae labis depravata, ae Dei saetoris sui quasi istiis, eo affectum 0mnem c0nvertit ut diligat vanitatem et quaerat mendacium. Erranti igitur pravisque obcaecatae cupiditatibus v0luntati duce opus est qui m0nstret viam, ut male desertas repetat iustitiae semitas. Dux autem, non aliunde quaesitus, sed a natura comparatus, mens ipsa est: quae si germana careat luce, divinarum nempe rerum notitia, illud habebitur, quod coecus coeco ducatum praestabit et ambo in foveam cadent. Sanctus rex David, quum Deum de veritatis lumine laudaret, quod menti hominum indidisset: Signatum est, aiebat, mper no8 lumen pia fui, Domine '. Quid porro ex hac largitione luminis sequatur addidit, inquiens: Dedisti laesistam in corde meo; laetitiam videlicet, qua dilatatum cor nostrum, viam mandatorum divi

norum currat.

Quod revera ita esse lacile consideranti patet. Deum namque eiusque infinitas quas persectiones nominamus, longe exploratius, quam naturae vires scrutentur, christiana nobis

sapientia manifestat. quid porro l Iubet haec simul summum ipsum Deum officio fidei nos revereri, quae mentis est; σα quae voluntatis; carisubis quae cordis: sioque totum hominem