장음표시 사용
511쪽
ac sitib paenis adversus Apostatas sancitis districte prohibemus , ne quis sub clypeo
unicae resolutionis pro concessione restillitionis in integrum obtentae, e lReligiosis Claustris migrare, multoque minus Habitum Regularem deponere audeat, seu praesumat: quum ad praedictas poenas declinandas , & altera resolutio super restitutione in integrum priori consentanea , di sententia super nullitate Pro lassionis a Superiore Regulari, fic ab Ordinario ferenda , expectari o nnino debeant; nec
nisi per huiusmodi sententiam , a praedictis ludi ei bus , praeviis duabus resolutionibus pro concessione restitutionis in integrum , legitime latam , audicium abib-
Quae omnia si ita observabuntur, ut a Nobis constituta sunt, utque omnibus, ad quos pertinet, ac pertinebit in postesserum , sedulo observanda implenda a Nobis praescribuntur , S enixe inculcaneantur ἔ profecto non dubitamus, quin multo rariores in posterum futurae sint instantiae & contentiones eorum , qui vel intra quinquennium a die Professionis emissae, vel etiam eo elapso , susceptum Religiosae vitae Institutum relinquere ad
II itantii r . Ad hoc autem certius obtinen-dUm magnopere contulerit, si a Superi ribus quoque Regularium ordinum in Novitiorum admissionibus ea obseruabunt tir, quae & in eorum Constitutionibus, & in Decretis se l. recordat. Clementis Papae VIII. Praedece Gris Nostri stituta sunt quaeque omnia ab ipsis plenissime observari & impleri, Nos pariter ipsis
praecipimus ae iubemus; tum etiam si ipsi minus facile eonsensum suum praebebunt, ut admittantur ad Ρrofessionem Tyrones, sive qui aetatem quidem a Concilio praeseriptam compleverint, at non ad eam pertigerint, quae a Constitutionibus ordinis statuta est , sive illi, qui licet
annum Novitiatus expleverint ad normam Concilii, adhuc tamen ulterius in eo manere deberent . iuxta praescriptum suarum peculiarium Constitutionum ; multoque
magis ii , qui nec per integrum annum , sed per octo, aut sex menses dumtaxat
Tyrocinium posuerunt; ae demum si ipsi
Superiores haud se interponent, neque curabunt, ut Professi ante legitimam aetatem ad ordines Sacros promoveantur.
Quaecumque enim sive in Sacris Canonibus , aut Pontificiis Constitutionibus, sive in peculiaribus ordinum statutis, circa praemissa provide constituta sunt, non parum habent momenti ad religiosam v eationem in hominum eordibus stabilie dam, re ad cohibendam vertatilem antis morum mobilitatem , quae ut plurimum aut sola, aut potissima causa est, qua Pr fessi adducuntur, ut vota , quibus obstricti sunt, irrita declarari cupiant. Neque vero Apostolica Sedes ullas unquam dis. pensationes in praemissis concedere eo nissuevit, nisi praevio assensu, aut etiam aecedentibus precibus Superiorum Reg larium ; quibus nempe aequum dc necessarium est fidem adhiberi in expositione
Causarum , quas urgere asserunt pro coniseedendis dispensationibus, quae petuntur. Illud autem nullo modo ferri, aut probati potest , quod tamen apud plerosque
invaluisse constat, ut scilicet reclamantiabus ad Qersus Professionem sive intra qui quennium . sve post eius decursum , Suis periores ipsi contradictores se se non exhibeant , aut etiam aperte suffragentur ; ex
falsa nimirum opinione , quod Religios runt Virorum societate indignus cense dus sit, quicumque ab ea discedere exortat ; quodque ex inutili Monacho , utilis fartasse Clericus Saeeularis existere possit. Nunquam enim licitum est iustitiam deserere aut procedere , quae iubet omai ratione sustineri actum adeo solemnem,S natura sua irrevocabilem , in quo per- .ficiendo, una cum Professo , ipsa quoque Religio intervenit. Ad praedictum finem praeterea quam
maxime proderit, si R Ecelesiastici Praesules , S audices, debitas ossicii sui par-tcs explere non praetermittent . Fecie.
sarum quidem Praesules, si anathematisii biectos declarabunt omnes &singulos, cuiuscumque qualitatis , conditionis , R dignitatis fuerint, qui Virgines, aut V,
duas , seu alias quascumque Mulieres ia- Dici ipso by Ora le
512쪽
vitas, praeterquam in casibus in iure ex- Pressis , coegerint ad ingrediendum Monasterium , vel ad si scipiendulii Habitum cuius eumque Religionis , vel ad emitte nisdam Professionem ἔ iuxta sanctionem Sacrae Tridentinae Synodi S s.xxv. eap. I 8. de Regular. , ubi etiam pares censurae statuuntur adversus eos, qui in huiusmodi
factis consilium , auxilium, vel favorem Uederint; ac si omnes similiter , quotquot ait si fuerint compellere viros ad ingediendam Religionem , S ad Vota profitenda , iustis gravibusque poenis affetent . Iudices vero, si falso ante omnia deposito praeiudicio , quo nonnulli arbitrantur latissimam viam , quoad fieri potest, aperiendam esse iis , qui inde migrare cupiunt,
ubi invito animo commorantur ad e Xactam Iustitiae lancem expendent, & numerum , ct qualitatem Testium, qui ad comprobandam nil ilitate in Professionis induacuntur ; & vim majorem a minori , meis tum gravem a levi, debilem a constantiori sexu , interclusam a permissa reclamandi facultate discernent; aliasque omnes ei reum stantias sedulo animadvertent, quae in hoc toto rerum genere ab Auctoribus considerari solent .
Itaque praedictis omnibus &sngulis gravissime de nunciamus, districteque praecipimus , ut in cunctis, quae ad eorum officia pertinent , a iustitiae tramite , & a praeseriptis sibi legibus ne minimum quidem discedant; ae meminerint, omnium, quiae cumque gesserint, severissimam sibi rationem tum apud Divinum audicem, tum apud homines reddendam fore . Nos vero, si Deo placuerit, valetudinem N his cum vita servare , non parum operae conferre intendimus , quo planius atque
facilius de Cati sis huius generis ab ipsis in posterum iudieari valeat . Siquidem Nobis propositum est eum eonsilio delectorum irorum in Theologica & Canonica facultate praestantium , nonnullas quae stiones acci rate examinare, ac dirimere ,
quae variis scriptorum opinionibus iacta-- , & varias species induentes , juxta
diversas occurrentium casuum circumstantias, ancipites atque sollicitos detinere
solent audieantium animos; ut Nobismetipsis in minoribus olim constitutis non semel evenisse meminimus , quum pro mu nere Secretarii praefatae Congregatio uis Cardinalium Cone lii Tridentini Interpretum , huiusmodi Causas ad regulam auris exigendas prae manibus haberemus . Eiunmodi sunt, exempli causa, quaestiones et Utrum Professio quamvis initio nulla fuerit , per subsequentes tamen actus conva
lidetur; quinam sint actus , ex quibus huiusmodi convalidatio , seu ratiscatio in inducatur ; & quid momenti habeat ad hunc effectum susceptio Sacrorum ordinum ad titulum Religiose paupertatis. Praeterea, si quis sorte ante legitimam aetatem igno rans Professionem emiserit, & in ea ignorantia per plures annos in Religione petana anserit, seque valide Professum existimans , ea omnia , quae Professorum sunt , una cum Sociis praestiterit, an hie deinde intelligens qua aetate Vota emiserit, non obstantibiis actibus veri Prosessi a se gestis , adhuc , praefatae ignorantiae praesidio , actionem habeat ad reclamandum adversus Professionem a se factam ; an vero talis ignorantia nihil eidem suffragetur, quo minus Professionem initio nullam per subsequentes actus ratam habuisse censeatur. Item , an Professus, qui in Professionis actu impedimentum ali in quod , sive defectum, occultavit, de quo interrogatus fuit, addita declaratione alformam Constitutionum , quod scilicet
Religio ipsum eum huiusmodi defectu taut impedimento forsan occultato ad mitistere non intendebat ; an , inquam , talis
Professus , qui Religioni dolum struxit.
eiusmodi commodum ex propria fraude desumere possit, ut validitatem suae Proinsessionis ex eo capite impugnare valeat . Denique , an ullam vim habere debeat in foro externo ad suadendam ludici nullitatem Prosessionis, quod reclamantes Professi asserere saepe non dubitant, se in proferendis Religiosis Votis , mente tris servasse alienam a proposito se obligandi.
Haec omnia , aliaque similia in huiusmodi iudicii frequenter occurrentia , & in utramque partem bacteous disputata, tum
513쪽
Nostro , tum aliorum , quos, ut supra diximus , in consilium advocaturi sumus , diligenti studio, Deo adiuvante, expla
nare deliberavimus. Interim praesentes Literas , cum omnibus & singulis in ipsis decretis atque si tutis , firmas, validas , R efficaces existere ac perpetuo fore, suosque plenarios S integros effectus lartiri & obtinere .ae ab illis, ad quos spectat, & pro tempore quandocumque spectabit, & omnibus & per omnia plenissime & inviolabiliter observari volumus S decernimus . Sicque & non aliter per quoscumque Judices Ordinarios, & Delegatos , etiam Causarum Palatii Apostolici Auditores ipraedictasque S. R. E. Cardinalium Congregationes Generales & Particulares , aliosque eiusdem S. R. E. Cardinales , etiam de Latere Legatos , & Sanctae S dis Nuncios , aliosve quoslibet quacum que praee minentia , auctoritate , & potestate fungentes N functuros , sublata eis , S eorum cuilibet, quavis aliter Iudicandi,& interpretandi facultate, ubique iudicari & definiri debere ; ac nullum , irritum , & inane si secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attentari. Non obstantibus, tam Causarum sorsan ad hunc diem introductarum pendentia , quas quidem causas , in quibuscumque statibus & terminis de praesenti reperiantur. Iuxta superius praescripta omnino tractari , iudicari, S definiri debere expresse decernimus ; quam Nostra &Cancellariae Apostolicae Regula de Iure quaesito non tollendo , aliisque Apostolicis , ac Universalibus , Provincialibus , &Sunodalibus Conciliis editis, generalibus vel specialibus Constitutionibus , de Ordinationibus , Decretis quoque, & Resolutioniblis a praefatis Cardinalium Coning restationibus , sive ab Auditorio Rotae praedicto , aut aliis quibuscumque Judicibus , R Tribunalibus , alias forsan , Raliter factis , conditiς , S emanatis , nec non qitibusvis eriam iuramento , confirmatione Apostolica , vel quavis firmitate
alia roboratis Statutis, Privilegiis, Exemptionibus , & Indultis, etiam in corpore iuris clausis , aut Literis Apostolicis quia busvis Personis, Collegiis , Locis, O dinibus, etiam Militaribus, Congregationibus , Societatibus, & Institutis, etiam Societatis desii, & S. Joannis Hi rosolymitani, aliisve quibuslibet specifi-
ea & individua mentione dignis , etiam sub quibuscumque verborum tenoribus dilformis, & cum quibusvis etiam clati sulis,& decretis, etiam derogatoriarum derogatoriis , & irritantibus in genere , vel in speete , ei iam motu simili, R de Apostolicae potestatis plenitudine . seu consistorialiter, ac alias quomodolibet in contrarium praemissorum concessis , ac pluries confirmatis , approbatis , S in novatis . Quibus omnibus, de singulis, etiamsi pro illorum sufficienti derogatione de illis , eorumque totis tenoribus specialis, specifica , ct individua mentio , seu quaevis alia expressio ad id servanda foret, illorum tenores , formas , causas, S Occasiones praesentibus pro plene S suffcienter expressis, & exacti lime servatis, ct speeificatis respective habentes , illis alias in suo robore permansuris, hac vice dumtaxat, & ad praemiisorum effectum, plenissime N amplissime motu pari dero
gamus , & derogatum eme volumus , caeterisque contrariis quibuscumque . Volumus insuper , S eadem Auctoritate praedicta mandamus, ut eaedem prae sentes , & in eis contenta quaecumque ad omnium notitiam facilius deducantur, nec quisquam de eis ignorantiam praetendere valeat, ipsas praesentes, seu earum transsiimpla , ad valvas Ecclesiae S. Joannis in Laterano, & Basilicae Principis Apostoloruin de Urbe , nec non Cancellarix Apollolicae , Curiaeque Generalis Inno centianae in Monte Citatorio, & in Acie Campi Florae per aliquem ex Cursoribus Nostris , ut moris est, publicari, Re affigi , sicqne publicatas & affixas , omnes,
ct singulos , quos concernent in futuorum , perinde afficere & arctare , ac si unicuique illorum personaliter intimatae , ct
not: ficatae fuit sent . Utque earu iidem praesentium tran-
514쪽
sumptis, seu exemplis, etiam ini pressis, manu alicuius Notarii publici subscriptis , ae sigillo Personae in Ecclesiastica Dignitate constitutae munitis , eadem prorsus
fides tam in iudicio , quam extra illud ubique locorum habeatur, quae ipsis praesentibus haberetur, si forent exhibitae, vel ostensae. Nulli ergo omnino hominum liceat paginam hanc Nostrarum Confirmationis , Approbationis , Voluntatis, Mandatorum, Statutorum, Decretorum, &Declarationum instingere, vel ei ausu temerario contraire . Si quis autem hoc a
tentare praesumpserit , indignationem somnipotentis Dei, & Beatorum Petri ,& Pauli Apostolorum eius se noverit incursurum .i Datum Romae apud Sanctam M riam Maiorem Anno Incarnationis Dominieae Millesimo septingentesimo quadragesimo septiuio , quarto Nonas Martii, Pontificatus Nostri Anno octavo .constitutio supeν designatione confessariorum extraordinariorum pro Monialibus. Est LVI. to m. a. Bullar. pag.q7I.
SERVUs SERVORUM DEI Ad perpetuam rei memoriam .
ΡAstoralis euiae Nobis impositae munus
hane inter alias sollicitudinem a Nobis exposcit, ut pusillorum animis in a Dsictione & angustia constitutis opportuna
solatia ae remedia avrre non negligamus , quorum Ope interiorem conscientiae tranquillitatem recuperare aut conser-Vare valeant, sine qua impossibile est debitam Omnipotenti Deo servitutem alacri& prompta affectione exhibere ς huiusmodi angoribus S afflictionibus confici passim eonstat Religiosas Mulieres in Claustris degentes, quibuῆ certus S unicus Sacramenti Paenitentiae Minister a Monasterii Praelato ad tres ut minimum annos
designari solet; cui s aliquando, prae
pudore , vel alia quapiam de causa , non Omnes conscientiae suae recessus aperire
audeant, atque ideo Consessionis Integritati detrahere incipiant, in barathrum per ditionis aeternae se ipsas misere coniiciunt. Quod sane haud raro evenire, satis Nobis exploratum atque compertum est , tum ex iis , quae in Apostolicae Poenitentiariae ossicio tractari vidimus, dum olim in minoribus constituti plurium annorum spatio munus Doctoris in Decretis in e dem Ofiicio sustinuimus; tum etiam ex iis, quae in Episcopalis Anconitanae primum , deinde in Metropolitanae Bononiensis Feclesiae regimine , Dequenti usu cognovimus; tum demum ex his, quae saepius ad Nos in Petri Cathedra octavum Iam annum Dei miseratione residentes , deferri contingit, sive ex parte diversa rum huiusmodi uonialium , quae animarum suarum angustias paternis oculis No
stris identidem subjicere coguntur , sive ex parte Venerabilium Fratrum Nostrorum Ecclesiarum Antistitum , qui Nobis earumdem Montalium in suis dioecesibus
existentium calamitates , ex praeallegat causa ortas , aut viva voce , aut per Literas non semel repraesentarunt, ac super
ea re Apustolicae providentiae opem postularunt . Hinc est , quod Nos earum .iritualibus indigentiis per hane Nostram
perpetuo valituram Constitutionem Opportune prospicere volentes; non quidem intendimus consultissimam illam , di veteris disciplinae auctoritate roboratam Legem tollere , aut abrogare , qua genera liter statutum esse dignoscitur, ut pro singulis Montalium Monasteriis unus dum taxat Consessariuς deputetur , qui Sacra mentales Con&ssiones universae earum Communitatis excipiat, neque liceat uni
cuique Moniali peeuliarem Confessarium pro libito sibi deligere ; sed hoc dumtaxat Nobis propositum est constituere , ut si quando generalis huiusmodi Legis rigor , in peculiaribus casibus, non sine animarum detrimento aut periculo , semvari posse videatur ; in promptu sit opportunae dispensationis & in diu gentiae rein media occurrentibus neeessitatibus ad
515쪽
iras Scholarum Prineeps , Ecelesiaeque D ctor , in Suppl. mento tertia Partu, qη.8.σrt. .ad sextum , sive in quartum sententiarum ἔ ex quo Commentario desumptum
est huiusmodi Supplementum , hoc Superioribus monitum dedit, ut Subditis suis, quibus certum & uni eum Confessarium designare solent, haud di me ulter lice
tiam concedant eonfitendi peccata sua alteri Sacerdoti; propterea quod multi infirmi & imbecilles animo reperiuntur, qui Potius eligerent sine sacramentali expiatione ex hae vita migrare , quam ipsa
peccata certo alicui Sacerdoti a Superi re designato aperire . dam vero Sacro
sancti Coneilii Tridentini Patres, hanc legem districte sanxerunt, fessa . cap. IO. do Regular. , ut Episcopi, aliique Monasteriorum Praelati, subjectis sibi Monialibus Confestarium extraordinarium , duabus , aut tribus vicibus in singulos a nos , exhibere debeant; per haec verba rPraeter ordinarium autem Confessorem ,
alius extraordinarius ab Episcopo, aut aliis Superioribus, bis , aut ter in anno obferatnr, qui omnium Confessiones audire debeat . inod quidem non alia de causa praescriptum fuit, quam quia satis constabat nonnullas ali tuando Moniales esse , quae nulla ratione adduci possunt , ut aliquod
peccatum situm ordinario Consessario conis fiteantur; adeo ut necesse omnino sit,
alterius Conlassarii eopiam ipsis suppet re, ut apud hune de peccatis suis integre, rite, atque utiliter confiteri possint. Id ipsum probe animadvertit Magnus Ecclesiae Dei Sacerdos S. Carolus Borromaeus, qui praedicti Concilii Tridentini absolutionem ope sua plurimum iuvit , eIusque executionem & observantia in in sua Mediolanensi Civitate & Provincia non sine immensis laboribus & euris invexit; is enim hac de re ita decrevit;
Praeterea Superiores, ex decreto Sacri Πλdentini concili/, quotannis idoneum confessorem extraordinarium Monialibus sibi subjectis exbibeant, eui eurent, ut universe eoositeantur, ut quae hujusmodi indigent medicina, propter aliquem occultum anima morbum , neque i a eam postulare ,
aut aeeipere ab usitato confessore unquam auderent, liberius mederi fuis malis possiit, ac Diaboli laqueos evadere, uua eum reliquis Confessario novo sua peceata conis fitendo , uti legere est in Actis Ecelesia Mediolanen. impre1sanno page 3. Editione autem Lugdunensi tom. Ilag.-6. Porro quicumque Conciliaris Decreti sensus penitius introspexerit, non modo salutarem illius providentiam facile agnoscet; sed & circumspectam eiusdem
aequitatem mirari debebit. Superioribus enim tantummodo iniungitur, ut duabus tribusve vieibus infra annum , Confessa
riuin extraordinarium Monialibus exhibeant ἔ bis , aut ter in anno offeratur . Huiusmodi autem Consessarius iubetur earum omnium Confessiones excipere, quotquot eidem confiteri velint: dui omnium Confessiones audire debeat. Neque tamen omnibus de singulis Monialibus praecipitur, ut peccata sua extraordinario Sacer
doti confiteantur . Nihil aliud enim requiritur ab omnibus in Monasterio degentibus , tam scilicet a Superiorissa , caeterisque Monialibus Professis , atque Novi liis , quam a Saecularibus, quae vel educationis causa, vel alio titulo in eodem Monasterio eum debitis facultatibus commorantur , nisi ut extracidinario Conse sario sine illae se si itant , sive ad Sacra memtalem Confessionem apud ipsum , si placuerit , peragendam , sive ad salutaria mo. nita , etiam extra Sacramentalem Confessionem , ab ripso accipiendo . Atque ita prudentissime cons illum est , ne, si Moniales aliquae extraordinarium Confessarium adirent, aliae autem coram ipso noa comparerent, suspiciones atque oblocutiones excitarentur ; & illae quidem cen serentur necessarias habuisse causas , ob quas ad extraordinarii opem confug reco ictae essent, aliae vero ab huiusmodi necessitatibus I causis immunes iudiearest
tur. Quam agendi rationem communi Do ctorum calculo comprobatam, san.mem.
Praedeeessor Noster Clemens Papa XI. Edicto suo , c quod est XV. in secunda parte ipsius Bullarii ) inviolabiliter servari
516쪽
um eonsuetudo reeepit. Nee aliud Nobis hae in re addendum supereth, nisi, ut Venerabiles Fratres Nostros Ecclesiarum Antistites enixe hortemur, ut quamvis Tridentina Synodus de Blis claustralibus Mo nialibus in praemisso decreto loquatur1 nihilominus eamdem disciplinae formam observent, tam cum aliis Monialibus, quarlicet Clausurae legibus minime adstrictae sint, in communitate tamen vivunt; quam elim aliarum quarumcumque Mulierum, aut Puellarum Coetibus, seu Conserva. toriis , q toties tum illae , quam istae , uni-eu in Ordinarium Poenitentiae Ministrum a Superioribus designatum habeant. Quae acumque enim circa Moniales in rigo rosa
clausura viventes cavenda sunt, eadem
in alii quibuscumque Mulieribas, sive Regularibus, siste Saecularibus , in Commonitate, aut Collegio degentibus , locum habere possunt ; ideoque pari provi
dentia , iisdemque remediis arceri, aut emendari debent. Et nos quidem , quum harnc conflictaidinem offerendi Conressario ς Extraordinarios bis , aut ter in anno singulis tam Montalium non Claustralius nCommunitatibus, quam piis aliarum Pliel Iarum si Mulier uni Cretibus & Commuis nitatibus in nostra Civitate cic Dioecesi B noniensi induxerimus; qua de re extat Edictum Nostrum num. LVL inter Pastora inles institutiones Itali eo primum sermonea Nobis vulgatas, deindeque in latinum conversas omnibus testari possumus, vel potius debemus, uberem spiritualium utilitatum Messium Nos inde evidenter collegisse. tium vero super relati Conciliaris Textus intelligentia nonnullae quaestiones aliis excitatae, eaedemque Iam pridem peropportuna Sedis Apostolicae decreta deis finitae fuerint , operae pretium ducimus huiusmodi definitiones ab omnibus , ad quos spectat, omnino tenendas , atque servandas, liis nostris Apostolicis Litteris coni plecti, de auctoritatis quoque nostrae robore communitas, in praedictorum omnium notitiam deducere . Et primo quae Rum fuit ,: ad quem Superiorem perti ne at extraordinarium Con fessorem Mo. nialibus deputare , atque Ogurre i sed fa-ellis fuit responsio , quam Nos quoque decreto nostro rat im habemus, huiusmo' di scilicet deputationem ad eum regulariter spectare , ad quem pertinet Confes- ,
sarii ordinarii electio dc deputatio; ide que Episcopus , si We Ordinarius Loci, qui Monialibu sibi subiectis Confessarium Ordinatium dare consuevit, idem Conlatrarium extraordinarium bis aut ter in anno , ad normam Tmdentinae sanctionis. eisdem offerre t ehetur, Praelatus vero Regularis, ad quem pertinet ordinarium Confessiari uin subditis suis Monialibus, ser vata Apostolicarum Coiit tutionum forisma , designare co altituere i ipse etiam eisdem exrra ordinari utra Cons. lsarium iavim praefati decreti, ct iuxta easdem Coninstitutiones , dii ob ia ut tribas per annum temporibus exhibere potest , ae debet. iniae tamen ideo regul ariter obtinete diis
ximus; quia si.Episcopus aliquis quoa Deus avertat ) adeo hac in re negligens esset , ut Monialibus stus, bis terve in
anno, extraordinatii Confessiarii eo piam facere praetermitteret; obtendens, ut m
ris est, nullam hac de re Monialibus ipsis sollicitudinem , aut curam elle ἔ tunc UO luinus Dil. Fil. Nostru N S. R. E. Cardinalem modernum & pro tempore existentem Maiorem Ρoenitentiarium, statim ac pro parte Monialium huiusmodi req ii situs fuerit , Ordinarii Pastoris negligentiam supplere debere , earlimque Monasterio ex traordinarium Conlatraritim , ex eorumtamen numero , qui ad excipiendas Monialium Confessiones ab ipso ordinario Loci approbati fuerint, cum omnibus necessariis , & opportunis facultatibus , concedere , S deputare. Quod si Praelatus Regularis eamdem Concilii legem de Con- fessore extraordinario bis aut ter in anno
Monialibus sibi subiectis exhibendo, si mi liter implere neglexerit ; tunc locus fiet Decreto Congregationis S .R. E. Cardinalium ad ipsius Concilii interpretationem , & exequutionem auctoritate Apostolica quo scilicet eadem Congregatio ad quae
517쪽
sionem ab Episcopo Vercellensi propositam die a 'Augusti anni MDCXXXI. rescri- .psit, ut infra a Episcopus Uere ellem fuρ- plicat sibi responderi, an deputatio conse sarii extraordinarii Monialium RSgulariabus subjectaram spectet ad ordinarium L
ci r Saera Congregatio censuit, ad Discopum non pertinere, nisi in easu negligentiae eorumdem Regularium, ut videre licet Deincretor. Lib. XIV.pag-93.Nec aliter respondit quae ilionibus ab Episcopis Belgii exhibitis , dιe 6. Aprilis anni MDCXLVII. , ut legitur Decretor. Lib. XVIII. pag. 327. quidem rescripta & Decreta Nos etiam praesentium tenore , & Apostolica auctoritate, in omnibus & per omnia approb mus , ct confirmamus.
Quam autem Tridentina Synodus de universa quidem Montalium Communitate, ut supra , decreverit, sed nihil de singulis Monialibus statuerit, ut patet legenti Textum citati Capitis X. utque etiam iam usque ab anno MDLXXXV. iudicatum fuit ab ipsa Congregatione Cardinalium Concilii Interpretum, quod subsequens Rescriptum , quod extat Decr. Lib. In pag. O. Sacra Oc. eeafuit, extrardinarium confessorem os rendum non alicui Moniali siugulariter sed omnibus Monialibas univieme, ut omnium confhyones audire debeat; in arbitrio tamen cujusque Monialis esse , ut confessario extraordisario velit confiteri.
Hinc ortum habuit alterum controversiae,
seu dubitationis caput; an scilicet, ubi iam uni Mersae Communitati bis terve infra annum Consessarii extraordinarii copia facta est, & nihilominus aliqua Monialis
Confessarium peculiarem extra ordinem
sibi concedi petit. an , inquam , huiusmodi petitioni sit indulgendum . Id au-Mm primo locoqiaesitum fuit, proposito
easu Monialis graviter aegrotantis , quae in mortis periculo , pro spirituali cons latione , postulet, alium Sacerdotem , qui tunc non est ordinarius Monasterii Confessor , suprema sibi Ecclesiasti eae pietatis
ossicia , 8c Paenitentiae sacramentum ministrare. Huic annuendum facile esse, prae
.icta Congregatio pluries iudicavit, ut
videre est ipsius meret.Lib.-III. par.3ar a tergo, iub die 6.. νilis anni MDCXLm.& eodem Libro psi. 386. die a a.Februarii
anni MDCXLIx quae pariter Decreta a N bis praesentium tenore approbantur , reconfirmantur ; ut scilieet Episcopi subiectis sibi Monialibus in gravi infirmitate constitutis , & id expetentibus, peculia
rem Consessarium concedere debeant ἔi idemque etiam id ipsum praestent erga Moniales Regularibus Praelatis subiectas, quum aliqua ex illis a suo Superiore Regulari huiusmudi gratiam impetrare nos a potuerit. In hoc autem rasu nihil statui. tur de Cardinali Maiore Paenitentiario, nod ideo, quia nequeat is pro singuli Monialibus idem facere . quod supra diximus eumdem pro toto Monasterio iacere posse; sed quia tune, ob temporis angustias, interclusa praesumitur via recurren
di ad ipsius ossicium . inod si nihilominus ipsius adeundi tempus & modus suppetat; ad eum pertinebit, eadem prorsus ratione peculiaribus supplicantium necessitatibus providere , qua dictum est superius, universae Religiosae Communitati ab ipso consulendum ede .
Actum deinde fuit de peeuliaribus
quibusdam Monialibus , quae nec corpore infirmae, nec morti proximae , Ordinario tamen Ministro confiteri obfirmate recusant. Istarum quoque animi debilitas commiseranda est, & sit blevanda ἔ adeoque, ubi earum reluctantia superari nequeat, Confessarius extra ordinem deputandus
est, qui earum Consessiones peculiariter excipiat. Id vero , circa Moniales Episcopo, seu ordinario Loci subiectas , ab ipso ordinario praestari debet. Quod autem ad illas pertinet, quae Regularium Regimini subsunt, ad Regularem Praelatum pertinet, servatis servandis , peculiarem ipsis destinare Confessarium ex ap probatis ab ordinario ad Confessiones
Montalium : vel si Sacerdos ille , eui eiu semodi Monialis confiteri cupit, pro illis non sit approbatus, eum ipso ordinario
agendum erit, ut pro excipienda saltem
illius Honialia Confessione, & pro tot
518쪽
Ieibus , quot expedire iudicabitur , eundem approbet. Sin autem contingat neque id adeo rarum est ut Regularis Superior ad concedendum huiusmodi Confessarium extraordinarium Moniali ecimis munem Confessarium recusanti nullo pacto adduci possit; iam huic easti provisum est per ineretum anno MDLXXIII. a praedicta Congregatione Concilii editum,& a se . recora. Gregorio Papa XIII. tune Apostolicum Τhronum obtinente approbatum , & confirmatum , quod nunc iterum confirmationis Nostrae auctoritate ro horamus . Decreti verba relata Libro I.
Decretorum ipsius c gregationis pag.66. a tergo , haec sunt a Monialis per Aaliquod tempus noluit confiteri Confesseriis Regularibus. Dubitatum fuit , an Episcopus Regiensis posset dare dicta Moniali confessὸ
rem alterius ordinis fluuiarem , vel Sae
chlarem, eui illa semia, vel pluries eon reatur peccata sua , er a quo absolvi possit . Sancti mus Dominus Noster, etiam ex sententia congregationis Coneilii, δε- elaraΦit , dictum Caput decimum ita esse intellirend*m , ut etiam pini Episcopus
conred re conssorium alterius ordinis, vel saecularem Praeterea nihil obstat, quo minus ipsa Monialis recursum habeat ad Cardinalem Ma Iorem Poenitentiarum ,
a quo ipsi providendum erit, ut supra dictum est, per deputat ionem Confessarii ex approbatis ad Moniales, apud quem
Quaesitum denique fuit de Monialibus illis , quae neque aegrotant, neque recusant ordinarium Poenitentiae Ministrum a Monasterii Praelato pro universa Communitate deputatum I verum pro majori animi sui quiete , atque ulteriori in via Dei progressu , facultatem petunt confitendi aliquoties sacerdoti ad excipiendas Nonialium Confessiones iam approbato . Qua de re non semel Nobis in minori statu degentibus accidit, ut cum aliquibus Episcopis, aut Regularibus Montalium superioribus agere debuerimus . Porro in aliquos ex iis incidimus plus nimio severos; qui aspera quadam verborum brevitate
respondebant , quod quum Moniali postulanti libera fuisset facultas confitendi
extraordinario Sacerdoti, qui universae
Communitati. non semel eo anno iam datus fuerat, tunc oportebat eam conscientiae suae eonsuluillhi Quod si oblata coin moditate uti noluerat, id sibi imputaret .
neque pergeret Superior. molest am asser re , ut peculiarem Confessarium extra o
dinem ipsi concederet. Nobis autem obiicientibus, Monialem hniiismodi ad Ap stolieae Poenitentiariae ossietum facile reo cursum habituram, ibique haud aegre imis petraturam id . quod ab ipsis Superioribus
ei denegatum fuit sui; iterum constanter respondebant, extraordinarium h iusmodi Confessarium, post impletam ab ipsis
erga universum Monasterium Tridentini ne illi legem . ab alio quidem concedi posse , sed a se nunquam concessim iri. At vero, neque tunc Nobis arride in bat , neque prosccto nunc Nobis placet rigida isthaec agundi ratio; Persuasum enim habebamus, adeoque habemus , non solum integrae Communitati , sed singulis etiam Monialibus indulgendum esse in iis rebus , quae iuste & rationabiliter petuntur , maxime quum illae ad earum conis scientiae quietem & securitatem conferre dignoscuntur. Neque sane hui .smodi post. ilationes aut temere exaudiri , aut sin.
causa reiici debere censemus, sed inquirendum in primis esse de qualitatibus tum Monialis , quae Confessariu n extra ordi nem petit, tum Confessarii, qui ab ea re inquiritur ; ut utrisque diligenter inspectis, deliberari possit, an illius votis an innuendum sit, an non . Si enim Monialis ex una parte nullum det adversae suspieioni locum, ex altera vero Confessarius non modo Iegitimam ordinarii approbatio in nem , sed etiam commune probitatis te instimonium pro se habeat, nullo modo probare possiamus tam firmum huiusmodi Praelatorum in renuendo propositum; ne intelligimus , cur post Confessarium ex traordinarium integrae Communitati. Iuxta legem Concilii Tridentini, oblatum , nulla omnino Monialibus singulis spes re-R r et a ii
519쪽
lin auatur obtinendi peculiarem Confessariunt, cuius consilio , S opera , iustia fortassie de causis , indigere se arbitrentur . Non ita sane hac de re. sentiebat sapientissi inus ille Animarum Rector S. Francisicus Salcsius , cuius doctrinae summam ex illius Operibus, tum editis, tum manuscriptis , collectam , bo n. mem. Ioannes Petrus te Camus Episcopus Belle eensis i st. volumine complexus est, cui Titulum fecit r viritus Sancti Francisci Salsi iIu huius compendio, quod ex Gallico in Italicum seritionem . conversum lanetiis anno MDCCXLV. pro quarta vice Typis edittim est , parte XVII. cap.6. aperte legitur . quod , quum Beatus Episcopus non ita intelligeret praemissum Concilii Tridentini Decretum , ut vetitum existima. ret , Conse Tariu in extraordinarium , plu-xib. s etiam quam tribus vicibus in anno, Religiosae Communitati offerre ἔ quae quidem sententia plures habet siffragatores, quos refert Diana in Editione coordinata 'Tomss. Tra I. I. res q8.; non solii in Q Ieb. t si is Moniali b is Visitationis Beatae Plariae Virginis quater in anno , videlicet xii singulis Hebdomadis Quatuor Tempo-Tum , Conse Cari in extraordinarium de-Putare ; verum etiam earum respecti uis Superiori biis commendatum reliquit, ut sngillis Monialibus, quae non ex animi te vitate, neque ex indiscreta arctionis sinis gularitate, Confitarium extraordinarium
Peculiariter peterent, haud se dissiciles inaeo concedendo praeberent. Nec aliter se gerere consuevit Uen. mem. Gregorius
Cardinalis Barbadicus Episcopus Patavimus ἔ Is enim, iit testatur illius quondam icarius Generalis Joannes Clericatus in Tractatu de Paenitentia , decisqI. num.7., ee Patrum Tridentinorum decretum quoad Omnia Monialium Monasteria in sua Civitate S Dioecesi existentia quotanis nis re ipsa exeq. ebatur , dc nihilo minita exorari se patiebatur a Monialibus, quae aliqnando rationabilibus de causis peculiarem pro se Confessarium expeterent. IIuiusmodi regulis ex exemplis nostram
Suoque agendi rationem in spirituali bio.
uialium regimine conformare curavimus; maximumque utilitatis & quietis fructuat Nos inde percepisse cognovimus. Qua propter Venerabiles Fratres Ecclesiam in Antistites , atque Dilectos Filios qua ruta cumque Religiosarum Mulierum Rectores hortamur in Domino , R enixe moneo mus , ut eandem viam, quoad fieri potest, ipsistere non recusent, dic non adeo difficiles se praebeant peculiaribus Monialibus extraordinarium Confessiarium aliquando expetentibus ; quin potius, nisi aut Monialis postulantis , aut Confutarii requisiti qualitas aliter faciendum suadeant, ea rum iustis precibus Obsecundare studeant rillud cogi artes, quod etsi libqrum sit cuilibet Moniali Cardinalem Maiorem Poenio
tentiarium adire , cui ea in re facultas cumulativa cum omnibus locorum Ordin riis a Romano Pontifice tribuitur ; nihilominus ea est aliquando necessitatis uris gentia , ut remediunt, quod de longinquo petendum est , non satis tempestive adveniati Et quamvis etiam quorumlibet negoci Ortim expuditiones, quae in ossicio Poenitentiariae Apostolicae fiunt , ab omni vel minima pecuniae solutione inviolabiliter sint imia unes; non omnibus tamen Nonialibus facile est invenire , qui earum negocia in Urbe procurare velit & possit. Jam vero postrema superust quaestio , nimirum de qualitatibus Confessarii extraordinarii , qui uel pro universa Mo. ni alium Communitate, vel pro aliqua Moniali peculiariter deputari debeat . Porro nullo linquam tempore dubitatum fuit, an in huiusmodi Sacerdote aetatis maturiistas , morum integritas, prudentiae lumen requiratur; quas quidem dotes in eo. qui ad huiusmodi m tinus adhibetur , necessarias esse, omnes fatentur. Sicut etiam minime dubitatur , quin idem ab Ordinario Loci specialiter pro Monialibus appro batus eme debeat, quum hujusmodi approbatio, ex Apostolicarum Constitutio innum lege , omnino requiratur non solum in omnibus tam ordinariis , quam extra ordinariis Consegariis , qui Moniatibus ,
etiaci Regul audiebis, ab earum Dissiliaco by Gorale
520쪽
dispective superioribus deputantur; sed etiam in iis, qui a Cardinali Maiori Poenitentiario conceduntur , etiam Apostoli ea Sede vaeante, quo nimirum tempore
amplioribus is pollet facultatibus; ut vi de re est in Nostra Constitutione, super illius saeuitatibus edita , quae est x V. in Tomo I. Bullarii Nostri, ubi paragrapho sq. eidem conceditur, ut, vacante Sede , Monialibus confessotos extra ordiariem valeat deputare , si eos ex aliqua rationabili eausa petierint, pro earum tibia tu , inter approbatos ab Ordinario ad audiendas Montulium Confessiones, eligendos. Quamobrem ad id dumtaxat redacta esteontroversia , an scilicet e Clem Saeculari , an vero e Regulari , eligendus sit huiusmodi Confessiarius; tum inter Regulares , an assiimi possit ex quolibet ordine alias permisso , an vero semper deputari
debeat ex ipso ordine Praelati Regularis , ad quem Monasterii regimen spectat . Sane pro Monialibus Episcopo imm diate subiectis , regula est , ut Ordinarius
earum Confetar sit Sacerdos Saecularis . Extraordinarium Uero ex ordinibus Regularibus saepissime assumi apud plerosque Episcopos usu receptum esse constat ἔ deis ficiente melan per singulas Diceceses Sae cularium Presbyterorum ad id muneris idoneorum copia . Regulares autem Praelati Monialibus sibi subiectis Confestiis
rium ordinarium designant e suo ipsorum ordine; extraordinarium autem etiam ex alio Ordine Regulari deputare possunt, iuxta Decretum a saepedicta Congregatione Coneilii editum die a 6. Septembris anni MDXCV. ac relatum in Libro VIII. Decretorum pag. Iq9. a tergo , ubi sie legitur r Sacra Ge. respondit, Superieres Regulares teneri osserre confessarium existraordinatium ejusdem ordinis, alterius Cero Ordinis posse quidem , sed non teneri. Nunquam tamen, quod meminerimus, ullum Sacerdotem Saecularem, aut diversi Ordinis Regularem , vidimus a Regulari Prael aio Monialibus sibi subjectis extraordinarium Conis rem deputari. Denique
Muci aliquando evenire possit , ut in casu
nes ligentiae superioris Regularis , ad Episcopum , ut supra dictum est . pertineat deputatio Confessarii extraordinarii etiam pro Monialibus Regularium regimini subiectis; nulla ipse Iege tenetur ad huiusmodi Confessarium eligendum ex eo ordine , cujus est Monasterii Praelatus ;sed tali easu liberum est illi quemlibet idoneum Presbyterum Saecularem , aut alte rius ordinis Regularem , ad audiendas earum. Monialium Consessiones deputare.
At quum superioribus annis Aposto lieae Sedi expositum fuisset, pluribus dueausis , iisque gravissimis , quas hic rein
ferre Opus non est , non tam opportunum , quam plane neeellarium videri, ut
Nonialium Monasteria Regularium regimini subiecta , semel saltem in anno Confessarium extraordinarium diversi ordinis Regularem , aut e Saeculari Clero Presbyterum haberent ἔ huius rei examen , jubente seu recordat. Praedecetare Nostro Innocentio Papa XlII., assumptum fuit a peculiari Congregatione ex quinque tunc existentibus S. R.E. Cardinalibus composita , cui Nos tunc in Minoribus constituti in Secretarii munere Operam praestabamus; quaeque , per annum S ultra , sinisgulis Hebdomadis cogebatur , ad discutienda . & definienda complura Ecclesi sticarum quaestionum capita , quae deinde inserta sunt in Apostoli eis Literis ab eodem Innocentio Praedecessore editis die xiii. Maii anni MDCCXXIII., quarum initium est i is postolici M nisteriit quae etiam a san. mem. Praedecessis re quoque Nostro Beneis dicto Papa XIll. in forma specifica con firmatae fuerunt, per alias similes Lit ras datas die xxiii. Septembris anni
Cum autem negocia, quae in ea Congregatione tractabantur , nullius privatas rationes attingetent, sed de restituenda
potissimi in Tridentini Concilii observantia in quibuidam Catholici Orbis Regionibus , ut ferebatur , non parum labefactata , unice ageretur; neci Grium minime ii dicati ini filii . aliouem vel cit in iudicium vocare, ad dc luce aua jura, siquae