장음표시 사용
21쪽
quercinis, tanquam sacras locis, Numinibus consecratis, suriendere.
ci) Ιn oris Gentium Septentrionalium Lib. XVI. cap. I. Papiam. 428. Cons. SCRIBONII GRAPH EI F tome HAsoria de Gentibus Septentrionalibus Cap. 2. Lib. I 6. pag. m. 3s7. S MESSENlI Specula Cap. 3 . pag 97. Contrarium defendit WORMIUS in Monum. Dan. Lib. I. Cap. 6. Pag. 4O,
Cum tamen magno Scriptorum consensu Japhetidae mature satis plagas hasce habitare coepisse ferantur . verisim ite est, illum ab eis invectum esse modum, qui ipsis antea, dum huc tenderent, placuerat. Sed qualis hic fuerit, cum a nemine traditum sit, licet certo determinari non possit, crediderim tamen cum VERELIO i) a prunis inde temporibus mortuorum omnium cadavera simplici funerationis vicio hamo contecta. I9 In Not. adtas. Gotheris N Rον, pag. 83.
Temporibus, quorum notitia aliqua, fidorum Historicorum ope, ad nos pervenit, quatuor dive sos Dequentatos legimus mortuos sepeliendi modos, quorum singulis singulas Epochas tribuemus. si
I Nonnulli duas, alii tres. alii denique quatuor consti tuunt aetates. Vid. RRENHIELM in Nor. ad sua nacti Hisor. RM. Olari Trdiuva Ilii pag. 24. & as,
Primum locum tenet aetas Iepastrorum, quam Iin
22쪽
gua veteri Gothica Rosold ε dicere possumus. Hac
aetate mortui sine multis ritibus in terram defossi, inde humo superinjecta, locus lapidibus circumseptus fuit, ne a bestiis vel hostili aratro cadaVer erueretur. υ De hoe nomine vid. WORMIUS c. l. pag. 4s. Conser. ΕΕΚNHIELM l. c. pag. as. qui aras isti inquit, qua
tivi terra aggestiono lapidtim solum stepimento, mortuorum reliquiae circumstpω-eustodita sumam, ne e terra bosiliaraso effoderentur.
Altera aetas fuit Cremationis, lingua Veteri Gothi - i) Bruna-OM, qua initio paucioribus, postea pluribus ritibus mortui cremati sunt, cineret autem terra reconditi. i) In descriptione huius aetatis eonveniunt Scriptores domestici. Vid. URRELIUS in Not. adtas. Gib. Er Rogpag. 81. RHYZELlUS in Diis de Sepultura Aesidi . P. I pag. I s. & KORMIUS in Monum. Dan. Lib. I Cap. VII. pag. 4 I. De Synonymis vid. WORMIUS c. l. Pag. 4S
aetati Cremationis jungimus tertiam, quae mu-η-OH, id est, viar tumulorum, majoribus nostris dita; qua, ut verbis utar WORMII si , cadauera integra non cremata, cum suis ornamentis , in circulo, ex grandioribus confecto saxis, locabant, aliisque circum quaque tegebant, arenam glebam terra exaraerando, usque dum in bustam monticuli exsurgeret altitudinem, qu e ebitibus' aliis saxis demum exterius exornabatur. I In Monum. Dan. Lib. I. Cap. 7. P. 43.
23쪽
Postquam Christiana sacra amplexi sunt maiores nostri, Cnristianis quoque ritibus mortuos sepelire coeperunt. Hinc enata et as Gristianismi i quae ceteris sublatis sola inde obtinuit i).
i) Ritus funebres huius aetatis optime descripsit Mav. Rev. Archi . Praepositus RHYLELIUS in P. II. Dissi Ups de Sepultura Aeogothor.
Initium aetatis sepulcrorum certo quidem dete minari nequit. Interim tamen nihil obstare videtur, quo minus eam cum primis Septentrionis nostri habitatoribus hasce terras ingressam statuamus. I ci Vid. Tract. MSC. Qistoris e son dentit Sobraud in herer Norbis en aedImr ilire SPerii bene tu benen ditimi Seiten iu herbrennen ober iu dirs hin, Sech. I. g. s. ubi hae de te fusius egi. . IX. Ad artatem Cremationis quodl attinet, mihi eorum arridet sententia, qui initium ejus ad Othinum primum si referunt. i Vid. STURLESON. in His. M lingor. Cap. VIII. pag.
TH. X. Ttatem tumulorum cum Freyi sepultura coepisse,
24쪽
pisse,mihi extra controversiam positum videtur. Eumetiim non longe post Othini tempora tumulatum te
Sepeliendi ratio Christiana eum Christianismo in Septentrionem illato coepit. Quod quando factum sit, inter auctores quidem non convenit. Mihi tamen seculo IX. factum videtur.
r Retentus tamen fuit a multis, qui superstitioni Ethnicae adhaerebant, mos vetur; idque per duo secula. di ampIius.
Generatim dehisce periodis, maxime Vero secunda & tertia, notandum, cum unius initiis, non statim desisse alteram, sed plures saepe simul obtinuisse. Postquam autem Christianismo plane confirmato , penitus exstirpata fuit superstitio pristina, Christiani ritus soli in usu fuere. I Hoc exemplis in Tract. sup. Thes VIII. eit. fusius
Ritus veterum Sueonum sepulcrales , dc eorum rationes, praeterquam ad aetatem sepulcrorum quod attinet, satis accurate a rerum nostrarum Veterum Scriptoribus annotati sunt. ci). cr Vid. STUMES. in Nisi. e. BE UMMl, ς. P. 24. aliique.
25쪽
Plerisque, qui in aetate Cremationis ac Tumulorum recepti fuere, doctrina Othini de Walhalia dcreliqua Veterum Septentrionis incolarum Theologia
occasionem deditici Fufius haec omnia in Tr. meo sup. cit. exposui Sect. L 1. 18. seqq.
Sic quod in aetate Cremationis mortuos cremare maluerint,quam humare, ideo factum, quod ignem optimum ci) animae, ad beatorum sedes tendentis,ue hiculum existimarunt. t Vid. Edda Uibalog. 4. 6c 4o. Cons. RHODIGINUS
13. pag. 23. S RHYZELIUS in cit. Diis Pag. I. Cap. 3. I. I a. pag. 3 a. idem de vehiculo igneo jam Iua aetate doeuit MARES CHALLUS THURUS in C. ment. ad Annal. Hreul. Lit. S. ap. WORMIUM in m
Uxores in rogum, quo viri earum defuncti cremabantur, sponte sua sese injicere, olim haud insolens erat. Ea enim sola via mulieribus ad Walhallae . beatas sedes patere credebatur, si mortuis maritis. ipsae manu sibi illata, sese praeberent comites sic. 1 Cons. BARTHOLlNUS in Anti'. Dan. pag. sciis. &passim. RET NI IKLM c. l. pag. Ir. Λddi possunt
duae aliae rationes ἰ quarum una est, quod amorem conjugalem di post mortem in Walhalla continua- . tum Dipiti sed by CO le
26쪽
tum iit eredebant Vid. Edda M ibolog. 43. MBAR. THOLINUS c. l. pag. so9. altera, quod ignoramo se erat uxor, quae mariti m sequi detrectabat. Vid. SAXO GRAMMAT. Lib. IV.
Servis nihil erat olim exoptatius, quam ut vel cum Dominis, Vitae pertaesis, de praealtis rupibus sese dejicere, Vel cum iis una cremari ipsis liceret. Hoc enim demum pacto sese a Walhallae Domino acceptosiri persuasum habebant i .
Heroi in acie caeso, cum cremandus esset, adicie-hantur olim hostes, quos prostraVerat. Sic enim 'non tantum Domino Walhallis gratior adventurus putabatur, tot fortitudinis suae testibus comitatus, sed honoratiorem quoque ibi vitam acturus credebaturi victis caesisque hostibus servorum loco postea usurus. I Vid. Histor. diglirior. Cap. 27. Snuasars sit victa pag. 6.
Equos, canes, & aves Venaticas non alia de eaula una cum Dominis, vita functis, rogo injicere moω
27쪽
ris erat, quam quod eorum partim in bellicis exercitiis partim in delectationibus Heroum Walhallicorum,
venatui indulgentium, magnum usum futurum arbitrabantur. 1 Uid. Edda Mnbolog. 44. Cons. Ga m Hrofr . Saga Cap. a. & SALΛN US in Nor. ad Egilli s a undi Hist. pag. I37. N pag. 34. SAXO GRAM M. Lin. V. BARTHO. LlNUS l. c. pag. 424. SCHEFFERUS in isset. δα-tiqv. Cap. VIL pag. TI.
Cumque non dubitarent, quemlibet in Walths-la idem vitae genus continuaturum , quod antea exercuerat; artificibus instrumenta suae artis in rogum adjecerunt, Vel tumulis una cum cadavere intulerunt. i) Vid. BARTI OLINUS in a ziqu. Dan. Lib. a. Cap. 33.
Nec dissimilis erat auri, argenti aliorumque pretiosorum ratio, quae ideo cum defunctis vel crema-hantur, vel tumulis inferebantur, ut in Walhalla eo lautiorem splendidioremque vitam, opibus subnixi, agere possent. De qua re exstat lex peculiaris in Othino lata i , quam a politicis rationibus profectam tum demum mihi persuaderi patiar, cum demonstratum fuerit, Tacitum de omnibus illis egregiis regulis politicis cogitasse, quas Commentatores sequio
rum temporum eX Verbis ejus exprimere voluerunt. t Teste Historia I lingorum Cap. s. pag. m. 9. ConL. Histor. Olari S apud STUMESON. pag. 6a I. RUD-
28쪽
. Hine facile intelligitur, vestimenta mortuis denegare grande olim habitum fuisse piaculum. Etenim qui sine vestibus ad Walhallam accederet, nuditati perpetuae, & omnium irrisioni expositum iri, nemo dubitabat i .
Postremo, quoniam gaudia Walhallica magnam partem exercitiis bellicis absiolutum iri rebantur majores nostri, arma defunctfrum praecipua cum cadaveribus tumulare aut cremare, ollim usitatissimum fuit. Quod ne intermitteretur, potissima hellicosorum virorum morientium cura fuit i .
Hoc autem prae aliis peculiare habere censebantur bella Walhallica: quod qui in iis occumberent. denuo sponte resurgerent, &ad pocula consueta redirent 0 .
i) Uid. Edda Milbologia XXXV., ubi sequentia legimus: B Omnes
29쪽
omnea Mon . Heroes In area Othini Mutuo quotidie itemuntur. Resurgunt sponte. Ae reversi is caedς - - ω Fragilem considentes coIunt amicIlIam.
Arma, quae hodie e tumulis sepulcralibus erui so-Ient, verane sint, an ad horum similitudinem essicta, indistincte nec ammari, nec negari potest M.
m Consulantur in hae quaestione literae h. SPERLINGU& RHODIl , quorum hic illam, ille hanc tuetur senis
Nonnunquam in tumulis sepulcralibus cerexisa P inventa eu. Unde tamen non concludendum, hominem ebriosum illic sepuItum : sed in more reis monis illius positum fuisse, mortuis cibos potum ue, tanuuam viaticum, subministrare. In LIVOma olim satis notae ia) fuerunt epulae ferales, quae mortuis qUO-tannis solenniter instaurabantur. Sed quarum in Suecia nulla adhuc inveniri potuerunt ve1tigia. i) Vid. releuterere Prtassen Tom. III. p. 3 9.
30쪽
Ceterum, quibus cibus datus erat, eis etiam culaeos, & alia instrumenta, quibus in eo capiendo uterentur, dari canVeniens erat. Quod & ab aliis populis, & a nostris majoribus ci) factum invenimus. si a Vid. ecleutetus freusen Tom. III. pag. I9. N
In aetate Hauga-Old notandus etiam ritus, defunctos aliquot ante sepulturam diebus in 1 lectu ostentationis publice spectandos praebendi. Quod tempus interea epulis atque compotationibus absumtum a .
a Cons. RHODIUS in amisia . -- M. Pas an Σὸ Vid. BARI HOLINUS in Antiguis. D- Labr. I. Camin. p. 433. qui ad Otheri eriurium ad Elisedum reis Iationem provocat.
Utrum in feretro, cr) an in sella eo locatos deis functos efferre consueverint majores nostri, non satis liquet. ο Vid. STURLESON. his Q. P. I pag. 163. et ΒΛRTHOLINUS c. L pag. IOI.
Augetidae sunebris pompae causa, armillas, ΟΥ-ques, aliaque ornamenta funeribus olim praelata fuisse,