Theses de variis mortuos sepeliendi modis apud Sviones et urnis sepulcralibus in Pomerania Svetica anno 1727. inventis, nunc primum ... in publicum emisit Christianus Nettelbladt Holmia Svecus ..

41쪽

gis ex usu vulgi, quam ex rei Veritate vocantur. ci Vid KORMIUS in Monum eis. pag. g. Cons. RHODII Antiquit. Remarqu. pag. 39o. ec ΚOHLΙl Specim cit.

pag. 36.

Ut specie, formaque, ita magnitudine quoque differunt tumuli sepulcrales, Circa quam notandum, non semper valere regulam si a viris doctis traditam, sub magnis viros magnae dignationis. sub parvis contra tenuis sortis homines sitos esse. - 0 Quam tuentur SCHEFFRRUS in Tract. de Tribas

TH. LXII.

Tum demum Regulum, vel alium virum in dignitate constitutum sub tumulo maiori sepultum tuto concludi potest, cum saxa lapidesque ingentes ORfenduntur, qui sine multorum I hominum opera illuc advehi nou potuerunt, & nullae superstructiones a) comparent. Quae ubi adsunt, coniecturam, a magno tumulo de magnitudine dignitateque tumulati captam, fallacem reddunt.

1 Vid. WORM. Monum. Dan. pag. 39. ubi ex Saxon. Lib. X. reseri, Haraldum Blaatand, Daniae Regem saxum maximae molis junctis hominum boumque copiis,

42쪽

Tumuli alii rotundi sunt, alii oblongi, alii angu- lati, di quidem modo regularis modo, irregularis figurae , sub rotundis semper plures si) sepultos esse,

non ubique Verum esse, eXperientia constat. 0 Vidi RHODII Antiquit. Remarqω. pag. 38'. & 39 . Cons. Mam CHRIST. FRIED. REUSCHENS Nath.

TH. LXIV.

Licet tumulos nonnullos jam ab aliis perquistos esse vestigia prodant residua : tamen haec hominem antiquitatis curiosum ab iterata perquistione, quae tapenumero haud frustra suscepta Io fuit, ab -

sterrere non debent. Exempli Ioco esse potest tumulus Reitenhageniis.. qui licet intactus non esset, tamen non incassum nu-Por perquisitus est.

In tumulis aperiendis non eadem omnibus probatur ratio. Sunt,qui tumulos majores ab oriente occidentem yersus recta linea perfodiendos censent, mi- nores

43쪽

- nores autem totos subvertendos. Aliis alia t) me.

thodus placet. - -

Meo iudicio consuetudo mortuos tumulandi, in quaque regione recepta, attendi debet. Quae partim ex libris, partim experimentis addiscenda est.

TH. LXVII.

In Suecia dc Nomegia defuncti in tumulis a septentrione r) meridiem versus, in Dania ab Oriente ad occidentem collocati sunt. Quod in tumulis harum regionnm aperiendis Observari potest, licet fortasset exceptionibus nonnunquam obnoxia sit haec ra-- ii Rationem hane subministrat RUDBΕCΚIUS in a lane.' Tom. a. C. s. pag. 398 quod, nimirum, in tumulo faciendo solis cursum secuti sint maiores nostri.

Positum cadaverum tumulatorum Varium deprehendere licet. Alia enim jacent, alia erecta stant, alia sedent. i

TH. LXIX.

Structura tumulorum interna itidem multum variati

a ιν i

44쪽

variati Alii enim arena congesta maximam partem constant, loco tantum, ubi urna posita est, lapidibus circumpositus urcunque munito. Alii Iaquearibus o lapideis & pluribus concamerationibus sunt instructi. Alii denique pluribus constant Contignationi. bus D , quarum unaquaeque suas urnas contineti

1 Hemara Historia Cap. VI. Pap. 86. concamerationum eurium unius tumuli mentionem facit, & de tumuiso mos Krarii referunt Scriptores, in eo pro singulis ministris. una cum Rege dicto tumulatis, singula facta fuisse eonclavia. Nec de eontignari nibus silent, cuiusmodi quinque in uno tumulo, unam super alia sese invenisse scribit VERELIUS, in Nocia Hist. Ather s Ros pag. 82.

TH. LXX.

Hinc sequitur, in tumulis sepulcralibus perquirendis non prius cessandum, quam ad terram incultam , vulgo bie milbe Erbe , ruerit ventum ψ ne, si prius cessatum fuerit, substructiones aliquae intactaeti inexploratae linquantur ci).

1ὲ Id quod & tum observandum. cum nulla laquearia lapidea adsunt.

Plures cautelas, in aperiendis perquirendisque tumulis sepulcralibus observandas, subministrat si RHODIUS; qui iis quoque respondet, qui hoc innoxium sciendi desiderium damnant, & homines Antiquitatis curiosos bustuarior latrones compellare non

Verentur.

45쪽

Usus sane hujusmodi inquisitionis, quem in pluribus elegantiorum literarum partibuS praestat, non contemnendus est , Si ab aliis jam ante idoneis argumentis demonstratus I .

r Vid. RHODII Antiquit. Remarqu. pzg. 367. S 368. UbIAntiquitatum, in tumulis inventarum ope Holsatiae suae priscis temporibus artificum quorumcunque copiam non defuisse evincit.

Sin eo fine suscipiatur, ut urnae aliquae eruantur , quae superstitioni male feriatorum hominum inserviant i , ingens quidem est rei in se honae abusus. Propter quem tamen usus neutiquam tolli

potest. - -

I superstitiones, quae urnarum sepulcralium Ope exercentur. persequitur JOH. SINAPIUS in Oelμου PM P. a. Sect. 3. pag. 6s7. S M. REUSCH c. I. pag. 98. Coni: pag. 3s. ubi ridiculas vulgi de origine urnarum opiniones persequitur.

Ceterum inventis urnis sepulcralibus haud raro i) illustrata sunt loca, quae absque iis si fuisset, haud dubie semper in obscuro mansissent. Inter quae pagum mitenhagen, dimidio milliari ab hac urbe GryphisWaldia) distantem, merito connumeramuS.ci Exempla collegit FΛBRICIUS in Praefati ad Rhodii

46쪽

TH. XXV.

Haud procul a pago dicto magnus urnarum numerus anno MDCCXXVII. erutus est; quarum aliquot, meis sumtibus e gas, lignoque incisas, oculis lectorum heic subjicio i).

t Reliquas. quae sumtibus hujus Λcademiae erutae fuerunt, Celeb. D. Prosessor. ANDREAS WESTPHAL, Collega meus honoratissimus. peculiari Diss. Λeademica sese .descripturum & illustraturum promisit.

Numerus earum, quas aestate anni dicti prope pagum memoratum effossas fuisse constat, supra si)CL. amurgit; non connumeratis iis,quae,dum eruerentur, confractae sunt. I) Causa, cur numerus aeeurrate satis determinari nequeat, ex Th. proxime sequenti patebit.

Tre LXXVII.

Optandum fuisset, ut Domini fundi maiore diligentia curare voluissent, ut & numerus certius sciri, & nobis constare posset, nullum insigne antiquitatis monumentum, urnis a quibuslibet promiscue effossis, deperditum, vel ad posse rem imperitum pervenisse cI .

i) Quomodo post detectum Ioeum harum urnarum sese gesserint Domini fundi in hoc Puncto, in Tr. mp. cit. MSC. pluribus exposui.

47쪽

Locus, quo inventae sunt urnae praedictae . ab Pago eitenhagen, ut vulgus loqui amat, aulf eis ne ii Eanonen s Schus, abest. Campo circumjecto parum vel nihil ii) editior, respectu pagi versus regio nem australem & occidentalem situs, ct totus arenosus est. si in Et alibi in loco arenose prope viam in planitie inventas esse urnas sepulcrales , docet Masse tensium e Xemplum, referente Dn. D. OEΗMBIO in Alesis mphia renovata Hoelii Pag. 376.

m. LXXIX.

Urnas nostras alias vix dimidiam, alias totam, alias dentove, sed paucas, duas tresve ulnas I) arenae immeriaS invenimus, Nonnullae aliis superimpositae, aliae vero juxta alias collocatae fuerunt, tam exiguo intervallo, ut estodienda una, quin proxima

rumperetur, caVeri non potuerit. si Massetensium aliquas in ipsa superficie terrae inven-x tas refert SINΛPI sap. citi loe. pag. v. idemque de Wilisthensibus ex relatione Dru D. ΟΚΗΜBII c. i. P. g. 377. constat.

TH. LXXX.

Nonnullae urnarum Weiten hagensium Iapidibus i) majoribus minoribusve undiquaque probe septae ;aliae abs siue ullo munimento in arena collocatae fuerunt. Nonnunquam cineres & ossa sine urna invenimus: quae fortasse vel temporis diuturnitate, veIsuomet vitio absurr ta fuerat. oci REUS CHIUS im eriauteria pre seni T. IV Pag. 83.

tumulum

48쪽

tumulum apidibus probe' munitum viri magnae dignationis, iis autem destitutos, vulgares exuvias continere verisimiliter putat.

OpercuIa justa urnarum nostrarum, quod tamen alibi 1 factum, nulla inventa sunt. Aliquarum tamen ora lapidibus satis Dagnis tecta erant,

aliqua absque ullo tegumento relicta. i ab Quod de Polonia. Silesia, Milaia, aliisque locis refert Λ MELLEN de urnis Sarmaticis pag. 7. De sepultorum dignitate ex opereulis urnarum conjectuiaram capi posse, existimat USCHIUS l. e. pag. II

TH. LXXXII

Figurae earum, cum ex tabellis adiectis perspis possit, describendae non immorabor. Aliquot earum ansas habent, sed ladmodum parVaS: pleraque vero nullas prorsus. Nonnullae, sed & illae rariores, linearum ductibus punctulisque exornatae sunt. Omnes autem fundum habent planum, ita ut sine sulcimento stare possint a . I) Quales S Lusatiere suerunt, ab Cl. BECBTIO in

TH. LXXXIII. .

Magnitudine multum differre nostras, itidem tabellae praedictae docent. Una, me praesente eruta, tres in circuitu ulnas & altitudine tres quartaS ulnae partes continebat i); sed per vicinas alias minores, quibus cincta erat, di quod fundus jam vitium fece-D3 rat,

49쪽

rati integra servari non potuit. gliae perparvae sunt, quibus ideo cineres tantummodo infantum asservatos coniicio: ut ex ossium exigua mole quoque colligi potest. Aliae contra eius sunt magnitudinis, ut ei, de qua modo dixi, parum cedant.

TH. LXXXIV.

Materia urnarum Weitenhagensium plerarumque terra vulgaris argillac ea est. Paucae ex nescio qua rutilanti mixtura constant. Colore pleraeque omnes subrubro sunt, aliae nigricanti. Aliae scabrae, laeves aliar i, i Quod D n. D. OTHMBIUS sup. cit. Ioe. pag. 3 6 de uinis Wilisthensibus: liuige baben gerabe aufeine astite, und diese sinbinvemein sanh raui; M- here haben unien ei nene aut, auε melchen ein reman

de nostris itidem ut plurimum dici potest.

Th. LXXXV.

Aureas , argenteas , Chrystallinas vitreasque nobis invidit fortuna ci), haud idubie, quod auro

50쪽

argentoque rectius uti sciverunt Pomerant vel priscis temporibus pretiosorum metallorum eXiguam admodum habuere copiam.

I De urnis aurcis. argenteis, Chrystallinis vitreisque vid. RHODII Antiquit Remargius passim ΗΚCΗTIUS I. e. pag. 224. seqq. WORMIUS in Monum. pag. 43. aliique. Huel pertinet magni JCti Papiniani urna argentea, quam apud REYΗERUM in M'. Iur. Pag. 83. delineatam videsis. sic Hane rationem urnarum lictilium ab Germanis usita. tarum de universa Germania affert HECHTIUS in Busto Lusatiat pag. 128. Cons. REUSCHIUS im graidui. Irem . T. lv. P. I O .

TH. LXXXVI.

Urnae omnes, quas ego eruendas curaVi, cineri-hus, ossibus&arena repletae fuerunt. Unde concludo, Pomeranis in more positum non fuisse, urnas cibo Potuque refertas, aut armis condendis destinatas, reliquis adponere, quod alibi si) factitatum: nec distincta ossuaria & cineraria habuisse r) Vid. Si PH Oeipnographia P. a. pag. 669. RHODII Antiquit. Remargia. pag. S VERGIUS in Nor. ad Hist. Gother. π RO pag. 33. u Cons. REUSCH. l. e. pag. 9 .

Nec urnas lacrimates inveni, quae tamen Sipsiae in aliis Iocis nonnunquam inventae si , di nec Slavis Prorsus incognitae fuerunt. 1 Vid. Erlduintεε spretigin Tom. lII. pag. 343. I 8. di s 8 I. ΗΕCΗΤlI Eustum Laesagia m Mis Paneis D TOm. 7. Pag. 247. seqq. N al. pl.

II. LXXXVIu