Guillelmi Postelli De republica, seu, Magistratibus Atheniensium liber

201쪽

alioqui το mi - ει dici solebat: ubi si quis post caedem contra VPluntate admissam, aliam voluntariam commisisset, cogebatur dare facti rationem , idque ex navi veluti solo proscriptus) quae nec

anchora, nec rudentibus ocularibus retineretur. Ibi primum ἰφέ ius dixi sse fama est. Persequerer ex Demosthene λιψαν, nisi iam si pius esset a me scriptus ille consessus. E 'ν λυκω in Lyco conveniebant arbitri,& illi iudices qui causis terminandis adiungerentur. Mεῖιγν addidit

Pollux, nomine tantum, Verum

quid illic tractaretur, non docet, nec apud alium legi. Nolo hie immorari in iudiciorum verbis, aut formis explicandis, quae multa huc congesseram, ne operi ad res ipsas declarandas nato , videar , & Grammatica inserere:

quod alibi fiet commodius : sed tame* absolvere curiarum, & iudicio-

202쪽

AT HE NIE N sI V M. diciorum vocabula, ut sunt mihi promiscue observata, nunc commodius iudico. H ιασίς sκριτὴς, idem significant, iudicem ordinarium, ut aiunt. E ,κρίτης ilia λεκύθσ, a Cicerone te eius iudex dici solet. Γερουσia, 'Omnium senatuum , & iudiciorum generale nomen est, a senili aetate qua par est, aut certe moribus, esse iudices o di et tim : peculiari tamen

vocabulo ita vocari quinquaginta ἰφοem consilium apud Lacones , scriptum reliquit Aristoteles Hoc enim εοφορου nomen quan vis generale est piaefecturae cuiusvis nomen, tamen & magistratum eum significat, ut & ista,

enim praeterquam quod sunt dignitatum vocabula, communia etiam sunt. Nomine γερουσι ος praeterea decem κος ρους apud Cretenses etiam notavit Aristo-

203쪽

1oo D n Ra PYBLI C Ateles. Illam vocem ex Graeco in Cicerone Senatum vertit Ga

za. etiam

vocari ex oratione IEschinis in Ctesiphontem notavi iudicium quodlibet , quoties in eo iudicesius dicerent. Consessum praeterea iudicium minεφίαν, ipsosque iudices μωέλους, quod communi sede uterentur, reperio dici, id est, astest bres: qua voce Hebraei ut L x x. sapientu consessum exprimerent, sunt usi , synedrin vocando. CAP. XXVI. De assessoribus , quos Graci - ἔθους vocant.

I U D i cos solennioribus sex

muρέφοι, a singulis trium ἀρ- χοντων bini delecti , solebant adesse: quos ex Aristotelis Athemonstrum politia recitat Suidas

204쪽

tantum fuisse quatuor de quo

numero non contendo , quum

ad rem parum faciat. Hos oportebat esse vitae inculpatissimar, de qua antequam iudicibus possent adsidere, apud quingentos viros prytanes primum , secundo inter Ariopagitas, quovis volente per praeconem ut iam a me est notatumi ad accusandum admisso, rationem reddidis te oportebat. Causa tam severae perquisiitionis erat, quod res periculi plenas, &in quibus maxima fide opus est, tractarent, nempe iudicum sententias , quas unum verbum o missit in , mu tat u m, ali o tran iI a- tum, aut scriba celerrime excipiente additum , poterat e Vertere, inque contrarium trahere, aut

saltem partirn iudicis mente multum abducere. Erant itaque u eluti scribae observatores dispunctores'; eorum quae transcripsisset dictante iudice. Non

205쪽

2ΟΣ DE RE PYALIO Apossum hic non admirari patientiam nostram, qui alamus quotidie in curiis sexcentos nebulones

sescuncialibus literis libellos ita augentes lucri gratia , ut quod

decem, aut duodecim versus vix impleat, in integrum quaterni Θ- snem transeat, Sc extendatur: tamen quum videam leges contra illatos latas a nemine magistra- ltum habente curari ut observentur , vereor ut stipendium quod alioqui consularium virorum advocatorum, & procuratorum servis daretur , inde farciri facile omnes velint, patianturque. itaque alio progredior. CAP. XXVII. De apparitoribus, ct illis quos

Graci ἐισαγωγεις dicunt.

NI si maior dignitas,&ma

gistratuum numerus me Ordinem

206쪽

dinem institutum servare coegi ias et , & quod non litium ordine,

sed locorum,& observationis ratione scribere ab initio visum est, erant hi magistratus, aut munera potius in ipsis operis exordio adscribenda, ut quorum alterum inius vocante adversario Venire recusantem compelleret,

vero singulis mensibus libellos,& nomina litigantium in diario adscripta senatui offerret , no-m en que ederet. qua in re mihi videtur non esse absimile munus illorum quos ostiari'S , & audientiarios vulgo dicimus .Primi ossicii homines, serviente S Vulgo dictos plures quam par sit habe- mu S, tamen sine illorum significatione in Gallia neminem in ius Vocare licet, nisi citatione sacris initiatum. unde M in ἐν Graeci in ius vocare dicunt, ducta μο πειλητήρων, id est, ab apparitoribus

Oce , ut item hi in P a

207쪽

xo DE RE PUBLIcΑ vocando scilicet dicti sunt. Verbum praeterea significat , testes adversum me audio: 1 Λ se istophanes in Nebulis Των ἰμαντοῦ γ' ουνεκαυαοὶ ria traham te in ius, teses adverbum te auditurum. CAP. XXVIII. Πεν quos coloniis aucendis praefessos dicerepossumuI.

RA τ i o ut sum proxime

praefatus in dignitatis magistratuum, aut, si illa deesset, ma

ior numerus, me coegit eum ser

vare ordine qui in operis discursu vjsus est: r erum promiscue ut

plura

208쪽

plura dicere sum eam ob rem coactus cita nunc ad finem usque, ut se offerent , sum singula prosequuturus. Solebant itaque colonos in urbes, aut priscae Atheniensitum possessionis , aut nuper conquisitas, non satis habitatas , inscribere, destinareque delectos , atque agrum regi O-num , & iuris ipsarum uroium dividere , v eluti pro forte cuiuique. Unde vox id eit, sortes habentium ducta est . qui mos ut latius pateat , Libanii sopbista sententiam ex argumento orationis Demosthenis Ueo adducere Vὶ est. Erat, inquit , ea penmlula quae Thraciae adhaeret , Atheniensium antiqua possessio , inquam Philippi regis tempore ad

continendam possessiouem uos miserant. Mos en 1 mapsis erat , ut qui domi facultati

bus essent destituti quod per

209쪽

los DE RE PYBLICA Ariopagitarum diligentiam a Valerio scriptam, atque superius adductam statim resciri poterat laccepto illi cum armis viatico a

Repub. in exteras , aut nudaS, cultoribusque vacantes , aut recens conquisiitaS urbes mitterentur. Haec ille. Quibus ips1s exemplis docemur quonam hodie sit utendum remedio , ut tantae populi multitudini aut per vim, calumniam ve, aut per agnatorum ultitudinem, aut quodam pro- geri itorum scelere facultatibus omnibus destitutae, egregie prospiciatur. Eam enim frequentiam populi, etiam illorum quorum maiores virtutis ergo erant

laudem nobilitatis consequuti, videmus eousque clievisse, ut una haereditas si Caletensium, Aquitanorumque morem , quorum primigenii male fratribus consulunt, excipias in iam ad unicolas

xedacta, vix possit singulis fratri-

210쪽

A T M E N I E N s IVM. 2O bus , vel haeredis nomen relinquerein ante paucos annos, nisIingens vetuerit clades, sit nudos relictura nepotes, atque in desperationem adductura. Praeterea

rerum omnium venalium , conductitiarumque precia in immensum aucta, extremaque Οmnia quae aequitatis lancem supera Vere, nos admonent multitudinis,& contentionis ergo in deteriorem parte abire omnia. Quapropter quum aemulationis , dccontentionis vitium nunquam

possit,& nescio si debeat, e medio hominum tolli, non imprudenter Principes , & penes quos est legum authoritas , meo iudicio fecerint, si dato ad iter,& aliquot inde annos stipendio, dc viatico, totam rebus destitutam, & pergere volentem multitudinem in terras novas cultoribus destitu taS mittant. Inde enim diviso inter illos agro novo , auii e