장음표시 사용
311쪽
3o8 Iur. Pub. Univers. P. III. sendi di qui inaequali foedere coniungunatur, de quibus alibi diximu . . si illaesa Iura Maiestatis ex foedere supersint si . Lesatos a noscere recusaret Hispaniae Rex, quippe qua eam Gentem non adhuc libatam esse , atque Iure summi Imperii gaudere ais har. Qui a Provinciis subditis ad Principem
publici etiam negotii gerendi causa mittuntur non Legati, sed Deputati tantum dicuntur. Ea de causa Urbes Hanseaticae, quae nostris temporibus ad tres tantum redactae sunt, ius Legationis non habent, quia liberam Gentem non constituunt. Nonnulli tamen licet summo Imperio portantur, attamen cum ob exiguitatem territorii nec Ordinem nec flatum, ut ita dicam , inter ceteros Europae Principes habeant a mittendis Legatis in praxi absinent, O s quos mittant ad propria negotia gerenda ari alium potentiorem Principem, ii tamquam privatae Persionae non tamquam Ministri publiei spectantur. De Real. I. c. Cap. I. secl. 6. g. I 3. Loyseau. Trai te des Seigneuries.
i) Quapropter O qui Regnum quasi 'udum ab alio possdent ius Legationis habent. ut Italiae O Germaniae potissmum nonnulli Principes, qui licet Caesaris tamquam Imperii Germanici Capitis V salii Legatos non tantum ad Principia Europae, sed O ad
312쪽
cap. vlt. De Legationum Iure. 3o0 Interdum Civili bello exorto si populus universus in contraria scinditur Legationis ius necessitate exigente valere dicimus; dissolvitur enim quodammodo Civitatis vinculum, summumque Imperium partes bellantes utrimque sibi vindicant, Legi iaque Naturalis consilio & obiecto contrarium statuunt, qui Partibus denegatum me dium unicum asierunt discordiae sedandaeti redeundi in gratiam I). insum Caesarem mittunt, quamvis nonnulli sunt qui asserant Vassallum ad Dominum Legatos mittere non posse si de ipso Fere aetendum sit. Vid. wicquefort. I 'Ambasiad. Lib. t. sec t. a. De Real. i. o. cap. I. feci.
si 2 Ex natura o obiecto Legationum deducitur id iuris permittendum iis qui summum Imperium actu adminifrant, non enim de legitimo Imperandi iure quaeritur , cum Legati recipiuntur , sed disquiritur tantum an qui Legatos mittat rei a publicam rem administret, O summo Imperio facto potius quam
Iure porratur cum enim res δnter eos qui
summo iure Rempublicam adminigrant agantur , adminsrationis actus, O possesso potiusquam Itis respicitur . Quapropter quι a Crom- mellio Angliae Protectore, qui ab Ioanne IV.
313쪽
3 Io Iur. Pub. Univers. P. III. g. 3. An Legati assidui admittendi. Quamvis tamen non reiiciendos Legatos Leκ Naturae jubeat, si alterius erga alteram Gentem officia id exigant, nil obstat quin negotio consecto , ad quod gerendum constituti, illico dimittantur, atque adeo. Legationes assiduae antiquis omnino igno- tae Iὶ reiici optimo iure postunt. Non ta-
Lusitaniae Rege sunt misse fere ab omnibus tamquam Legati O Ministri publiet O habitio recepti sunt. Exinde si ut in Regnis He-etivis defuncto Rege donec novus eligatur, in successoriis autem , Rege captivo , infante, iamente, aut quacumque alia diuturna 6 consanti cassa ne publicum Imperium exerceat impedito, ad eos Ius Legationis devolvatur,
ad quos Imitima Regni adminiyratio defertur. Vid. Wicq. Amb. Lib. I. secl. 3. Pag. 34. Real. I. c. Cap. I. secI. 6. n. 4. O sea fi2 Quae de Legatis inveniuntur hac illacia Digestis O Codice fere omnia respiciunt
eos, quot nunc vocamus Deputatos Urbium .
nempe provinciales O municipales Legatos. vicques. Ambas . Lib. I. seci. 27. Pag. 8 I9. 83r. O seqq. Vid. L. r. f. 3. q. s. F. μIudic. L. 8. 9. 29 3. . e. eod. L. S. f. II. De Pectin. consit. L. 24. I. a. F. De Iureiurand. Sunt qui Legatorum sipduorum.
314쪽
Cap. uti. De Legationum lare. 3I rmen improbandas censeo, eo enim pacto Scamicitiae vincula inter Populos non facile di silvuntur, , si qua subnascatur querelarum aut dissensionis causa. omnia quam citissime ad pacem concordiam compo
f. q. Qui Legati mittendi . Legati decernuntur a Principe qui rei gerendae aptissimi omnium videntur, vel subditi, vel exteri i sint, vel infimo vel morem referunt ad Ferdinandi Aragoniae Re fi cotholici tempora. Vid. Frid. Maris laer.egatus. Lib a. Dissert. II. Thomas. in Not. ad Huber. de Iure civit. Lib. 3. feci. q. Car. a. f. 8 Cererum omnibus notissimum nullum fere fuisse antiquitus inter Gentes
Commercium. Non tantum Legati, sed Omercatores externi iubebantur extra Urbem subnere, ne alieni Regni, ut ait L. q. Cod. De Commerc. O inrcat. scrutentur arcana. md Bynkeis h. De Foro Legat. Cap. I. Hel-νetii O Turcae ad neminem Legatost Esduos
fi 2 Quaesitum est an Legatus eligi posse
νur, ut Legatur isdem privilegus gaudoat,
315쪽
3I2 Iur. Pub. Univers. P. III. sublimi sint loco nati; dignitate enim cete ros antecellere existimandus qui a summo eligitur Imperante, ut publicae rei curam gerat. A quovis igitur Civium ordine eligi Legatus potest, dummodo electio ipsa superbiam mittentis & arrogantiam non ar- quibus frueretur s subditus esset mittentis lare . Naturae in iis omnibus , quae Legationem respiciunt , Iure vero consuetudinario, iis
privilegiis muniatur, quae ceteris conceduntur , O de quibus infra dicemus . Eiusmodi Legationum fiunt O apud veteres, O nostris
etiam temporibus frequentiqsma exempla quae asseruntur a Uicquefort- Mem. touch. les Ambasia d. pag. 43. Real. I. c. Cap. I. feci.
Io. n. 6. O sqq. Videnda quae in νulgus edita sunt a Pulandorfio Suectae Regis m-nistro O a Caesaris Miniseris cum ipso Caea fare iubenta vitelmus Fursembergit Princeps eius vasallus O subditus, praesumptuisseque Electoris Coloniae Legatus , armata vi an Auseriam deductus es. Bynhersh. l. c. Cap. II. g. I. Uicquef. MEm. tbuch. les
Ambass. pam 4s. Quin o captus in bello Legatus esse potes, si id velint Principes,
inter quos res agitur. Andreas Grittius captivus in Gallia pactionem Pacis composuis inter Galliarum Regem, O Aempublicam V
316쪽
Cap. uis. De Legationum Iure. 3I3guat i , pares enim diXimus Imperantes, neque unum alteri in praestatione honoris
praeserendum. s. De charactere repraesentativo.
Faciem quodammodo , N auctoritatem eius a quo mittuntur afferre Legatos eκLegationis ipsius natura dic o hiecto eruitur, quippe qui Principis nomine & iure lo-.quuntur, agunt, Se commissum sibi munus eXercent; non tamen sequitur Legatum referre mittentem quod ad eius maiestatem, eminentiam , & dignitatem, haec enim Legato seu Mandatario, aut negotiorum gestori necessario & ex mandati natura tribuenda esse non liquet. Quapropter character ille repraesentativus, ut aiunt, quo Le- 12 Ludovicus XI. Galliarum Rex tonso rem ad Aurelianensem Ducem Legatum mi. sit, qui tamen parum abfuit quin trucidaretur: Obscurum nominem misisse aiunt Galeatium Ssortiam Mediolani Ducem ad Regem Galliae. Vid. Henric. Cocc. Dissert. De Repraesentat. Legat. qualit. f. s. O seqq.vicquef. Mύm. to uch. les AmbΘssa d. pag. S. Ambassad. Lib. I. seci. 7. FGg, 73.
317쪽
3r4 Iur. Pub. Univers. P. III.
gatos insignitos dictitant, ut pro mittentium Pet sonis habeantur, non Iuri Naturae, sed aut tacitis, aut eXpressis Gentium pactis acceptus referendus tr). IJ Statuta inter Europae Principes praecedentia , O dignitatis praerogatιva, faciis erat O idem ius ad Legatos traducere si plures a diversis Principibus , qui dignitatis ordine impares essent, mus in eumdem locum
convenirent; sed cum nec Principum ipsorum praecedentia et dignitas ubique et apud omnes incontroversa, et extra dubium posita sit. scitone quadam . quae nullam tamqn in Iure Gentium Naturali fundamentum habet, lites de praecedentia compositae sunt. Convenit igitur tacito quodam consensu inter Europae principes , ut charactere illo repraesentativo
Hi pinguerentur Legati tantum proprie dicti, νulgo Imbasciatori. ceteri mniseri non item; atque adeo si qua sit inter duos Principes de
praecedentia controversa, alter Legatum Proprie dictum , alter vero inferioris ordinis m- niserum mittit, qui primo cedit ob gradus eminentiam , et Praesentem quas maiesarem Principis , quam refert Legatus proprie dictus, non ob eius a quo mittitur inferioritatem. Huiusmodi praeeminentiae et dignitatis assectationi accepti referendi Legatorum diversi Ordines, quos supra enumerarimus, quique extra Europam O in Europa etiam apud
318쪽
Cap. uti. De Legationum lare . 3Is Itaque Principem mandantem repraesentant Legati in iis omnibus, quae negotium gerendum respiciunt, in ceteris autem omnibus, si summum Ius spectes, ut peregrini habentur in alieno territorio commorantes , atque adeo dc ipsi, eorumque
comites, & sarcinae , dc supellex omnis
loci iurisdictioni di Legibus, si tantum Ius
Gentium Naturale respicias, subiiciuntur, quemadmodum alibi de peregrinis diκimus,eXceptis tamen iis actibus, qui directe ad negotii, cuius cura ipsis a Principe commissa est, referuntur; simulac enim Legationem admisit summus Imperans, Omnia concessa intelliguntur, sine quibus munere suo fungi Legatus nequit. f. 6. De Privilegiis Legatorum . Privilegia igitur, quae nonnulli fortasse Principum ambitioni inservientes concessa. Iure Naturae dictitant, ut nempe Legati,
eiusque comites quasi eXtra territorium constituantur ita ut Legibus Zc iurisdictioni
Populi apud quem vivunt non tantum in iis quae immediate ad Legationem pertinent , sed in ceteris omnibus nullo pacto
subiiciantur, ut a vectigalibus re portoriis
319쪽
3i 6 Iur. Pub. Univers. P. III. sint immunes, ut asylum ad aedes suas confugientibus praebeant, ut in familiam suam iurisdictionem habeant, & cetera huiusmodi nullum in Iure Naturae & Gentium fundamentum habent, Zc a concessione eius ij pendent apud quem agunt. si P Id adeo verum est ut multi Europae Principes iure proprio O perpetua Lege constituerint privilegia, quae Legatis asstavis concedere animus erat, ut litibus O querimoniis obviam irent, O uno eodemque tempore tum :tranquillitati O securitati publicae consulerent , tum enormes Legatorum nostulationes
certis limitibus circumscriberent. Id factum es in Hispaniis a Carolo V. CErgmon. Diplo .matiq. du Droit des Gens pag. 48o O seqq. Albertc. Gentil. De Legation. Lib. 3. Cv. 2 . De Calieres. Manier. de negocier avec les SOuver. Cap. 9. Pag. Io 3. O IOA. Auch. qui sub nomine Stephani Cassii delitescit. De Iuri. O lud. Legat. seci. I. I. 6 r. In Belgio Foeder. Declarat. 9. Septembris I 679. In Anglia
Imperante Regina Anna ann. ITIO. Ceremon.
Diplom. cit. pag. Io. In Suecta Consit. I 6. Octobr. I 48. In Lusitania Declarat. II. Decembr. I 748. In Statu Pontiscio sub Urbano V. Iulio III. Gregorio Xlli. Innocentio XI. Viae Piessing. in Noti ad Vitriar. Tis. IT'
320쪽
cap. uti. De Legationum lare. 3I f. I. Eorum Origo. Ad haec tamen licet a naturali aequitate, & rectitudine valde aberrantia Legatis Concedenda non necessaria privilegia facile Iurisconsulti prolapsi sunt I. quod salsa supposuerint iuris fictione Legati Domum eκtra territorium Principis ad quem mittitur positam esse , 2. quod arbitrati sint universale Ius Gentium a moribus populorum, Zc rerum gestarum exemplis deducendum esse, 3. denique quod apud Graecos Latinosque Scriptores de Legatorum sanctitate di inviolabilitate magnificas sententias legerint, re Ius Legationum non tantum hominum praesidio . sed etiam divino Iure vallatum. Sed quae duo primo loco supponuntur ea falsa omnino esse ex nostris principiis manifeste deducitur. Quod autem ad tertium attinet animadvertendum est haec tam magnifice dicta de sanctitate Legatorum ad eos Legatos pertinere qui ab hoste ad ho- g. 77. Litt. A Cer6m. Diplomat. cit. νOl. 2. Pug. 178. O seqq. Lib. cui Tit. Legatio La- vardini Romam. Recueti des Pieces concem.