Plantarum in mari rubro hucusque collectarum enumeratio auctore Joanni Zanardini

41쪽

VI. Cii, MORA. i. Ag. v. at . I. R. 70.36. Clinoospora' implexa GDring. niser. J, j. M. V. a0. I, p. l72. Rt r. rta. roth. meet .. p. ll. Fig. el De Ast. alg. mar. 3.. p. 25. Sphaerococcus implexus. II ring. in Schi . Un. Din. v.' 474. LOnaria dicholoma intricata. Schi . Un. Din. n.' 934 sec. De Notarisu. II ab. Susta, A Laba, Tor, Kosseir. - Schimper. Portier ID. Figarii Species. fructu adliucdum ignoto. goneris incerta novae illustrationis egpl. Doleo, quod ex innumeris speciminibus accurate inspectis, nec ullum quidem frui liscalionis vestigium delegere poluissem et quapropter verum in medio relin

quere coartus Sum.

42쪽

stro Herbarici ex lant ab Ashmoadio sub ilomine lanasii Z Iob itae benevole coin- municata. Omnino conveniunt. A sequente cito distinguitur substantia sere coirinea et colore exsiccatione nigrescente.

39. Zonaria Schimperi. Mita. V. al9.. p. 565. L. Donde erectiuscula ima basi stupposa membranaceo lenitissima sabellato- reniformi mullipartita et Iobala, lobis cunealossiabellatis roncentrice χοnala, foris in liueas contentricas approximalis. Padina Schimperi. Buthinor mec. MDa. I. cIZonaria ambigua. FQ. et De No . uig. mari r ., P. 27. Hah. Non eba. - Schi er Dec. Misain - Sue1 - Portier I Ηb.

Frons magis lata quam longa. in majoribus usque ad 2 Y decim. expanditur et 'I decim. elevatur; juvenilis subindivisa, ad ulla in lacinias numero. sas fissa omnes runealo flabellatas et Iubalas, lobis consorinibus margine in logris vel incisis. Substantia membranacea lenuissima, fragillima, aetate provecta sit densior et firmior. quippe quod sordibus hi Melobesiis ni plurimum cooperiatur. Tali statu haud raero huc illuc perforata et sub leui e conspicue reliculata apparet. Color in juvenilibus olivareus. Ad. Z. muhψarii iam Suhr magis quam aliis accedit, frondis vero tenui late et Dagilitato distinguitur, laciniisque magis dilatalis et stabo Itali in expansis. Quoad formam majora el magis divisa specimina Padinae moOniae omnino fingit, forique, ut in illa, in lineas concentrieas disponuntur. Sunonymon De No- aristi allatum milii certum ob specimen ab auctore benevole communicatum. Phrasis Kultingiana cum nostra parum quadrans ex unico specimine imperfecto et vetusto deprompta fuit. ut ille monuit.

43쪽

IX. SyAT Lossu M. Misa. v. GV., P. 560. 40. Spaloglossum variabile. Fig. et De Not. alg. mur. 1 93, p. 28. D. IV. S. fronde deo inposita subdi cholomo-palmali fida segmentis elonga o-cunealis sui strue bifidis ni ulli fidisve fastigia iis, sporis discretis ad medium frondisereberrime sparsis.

Frons basi breviter stupposa. 4-3 decim. alia circumscriptione eximie flabellata, membranacea, olivaeea, maculisque obscurioribus sparsis notata, ex filis clavalis apiculatis materia grumosa repletis, constitutis. Segmenta primaria elongata basi parum angustiora. Superne plus minusve dilat ala, iterum dicholomedissecla frequentius palmali fida. secundaria abbreviato fastigiata, axillis omnibus rotundatis. Sporae ellipsoideae discretae in medium frondis ulraque pagina creberrime erumpentes sub lente puncti formi-nigritantes. Stratum epidermalleum collulis parallelogrammicis, interius duplici serie cellularum tenuissimarum quadrangularium contextum.

Λ D. Sosierii. tui assiae. prima fronte distinguitur divisione frondis magis decomposita, Segmentis angustioribus magis elongatis, ultimis eximie fastigiatis. Cellulae epideri naticae in nostra potius parallelogrammicae quam quadratae ut in illa. Nomen a De Nolarisio indilum egregium, eo quod varia divisione et latitudine segmentorum. margine nunc integro nunc obtuse dentato, frons formas inconstantes induat. Aliquando apices segmentorum mutilati novas proles ligu- Ialas gerunt ex quo forma omnino diversa prodit. De identilate cum Sp. lubricoriusdem auctoris vix dubitaverim. cum notas disserentiales, leves siquidem assignatas, ab aetate diversa pendere crediderim. J. Agard hius in speciebus genus K ii vingianum non adoptavit, nec is sum qui negem genus a nonnullis speciebus haud sit expurgandum, ut diversis limitibus circumscriptum maneat. In nostra specie sporarum dispositio a genere Taonia certum diversa, et ipsa paranemat uni praesentia in foros a Sporis discretos collectorum, quae in Taonia desiderantur. diversitatem generis confirmare valent.

44쪽

p. 99. R r. veg. roth. meer. . R. ll. Zonaria marginata. Monta . in florul. Sinaic., ρ. 10. Dictyota marginata. Decasen. ρ . arab., ρ. 138. Lonaria palens. Hering in Schi . Un. ista. n.' 473. St. palens. I. Ag. l. e. Rur. I. c. Fig. et De NOl. a g. man ros. . ρ. 30.

Ex innumeris speciminibus a me visis nullum de synonymia hue allata mihi restat dubium. Zonaria palens Hering. nil nisi ejusdem plantae specimen sterile habenda est. X l. Di YOTA Lamouo, j. Ag. m. alf L P. 86.42. Dielyola fasciola Roth. eat. I, p. l46 I. M. V. a0. I, p. 89. Fig. et De Not. alg. mar. m3., P. 30. D. implexa ῖ Decasen. H. arab., ρ. 138 exta. syn. Delites. Fucus linearis. Forast. si ae -ariab. . P. 490. Hab. Suet, Tor. Avaba. Mochlia. - Forna , Bolla. Portier M.

Figari II

Quoad formam ad D. linearem. quoad frondis structuram magis ad D. Imsciolam appropinquat. Cum melius fructus innotuerint ab utraque forsan distinguenda. In nostra areolae conspicuae nullae. 43. Dictyola di holoma var. implexa. I. M. V. G0. I, P. 92. Zonaria dicholoma var. intricata. M Ia . tu florul. Sinais.. ρ. l0. Dictyola dichotoma var. intricata. Decalin. ρ . Grab., ρ. 37. RUR MN. H. meer. P. 1 l.

45쪽

44. Dictyola ciliato, j. M. V. uig. I. R. 93. Dictyola nov. sp. 7 Fig. et De ML aQ. mari ras , P. 3 s. Hab. ad oras yemenses. - Portier I cID. Horis Facies D. dichotomia p. Frons margine ciliis minui is vel ramentis ligulatis instructa. Areolae conspicuae medio pulcherrime punctatae.

Speetes inquirenda.

Frons 2-3 decim. attingit. vix millimetrum crassa, e basi versus apicem sere pandem crassiliem servans, dichotome ramosa, segmentis distantibus, ut plurimum valde elongatis divaricatis, rarissime ramulis brevissimis huc illuc ornatis. Sori terrucaesormes depressi extra superficiem frondis vix prominentes. valde approximali haud raro per lotam frondem confluentes. Paranemala abbreviata articulato clavata, articulis diametro usque duplo brevioribus. Sporae obo, oideo- oblongae. Color in exsiccatis flavescens.

46쪽

Praecedenti assinis distinguitur ram dicatione laxiori exaelius dicholoma segmentis divaricato-elongatis plerumque nudis, paranemalibus statura articulisque brevioribus, sporis oblongioribus. Fide De Nolarisio Chordariam er)thraeam Moniagn. huc retuli. XIII. AspEnococcvs Lamoury f. Ag. v. σίς. I. ρ. 74.

' leonile vesiculosa, ea a.

50. speroeoeeus orientalis, j. M. V a0. I. p. 78. Hab. Mochlia. - Portier . Habitu formam Cloae co ressae aut potius Striariam fragilem vel ,, Milophoram L gbei aemulat. a Ilisce verbis auctor l. t. ideam plantae eximiam perhibuit. In mari indico ad Manillam primum inventa in mari rubro haud desideratur. ο

47쪽

54. Asperoeoecus iniri caluS. I. M. v. a0. I, p. 77.Ηab. eodem in loco ut praecedens. - Portieri An praecedentis lanium varietasῖ Agardhiana descriptio in specimina quae

coram oculis habeo exacte quadrat.

Frons in nostris speciminibus sesqui decim etrum alla, basi in statu sicco sesquimillimetrum crassa, per totam longitudinem crassiliem sere eandem servans, subdivisionibus ultimis exceptis, ubi paullulum altenuatur. Rami ramulique frequentes irregulariter exeuntes hinc inde brevissime ramellulati apicibus ut plurimum surcatis interdum mullis dis, axillis omnibus maxime obtusis. Color oli- vate,suscescens. Fila periphaerica longissima usque 20 articulos constantia) basi surcala. caelerum simplicissima, recta, aequalia, articulis sphaeroideis diametro haud superantibus parumve brevioribus. Cum M. permiculari comparata melius ab illa diversissimam quam diversam diceres. Quoad characteres exteriores ramiscatione cilius distinguitur potius subdithotoma quam pinnata. Fila peripherica magis conspicua ad apices ramulorum sere libera seu muco vix involuta, quam in M. permiculari graciliora

48쪽

et duplo longiora, articulis brevioribus per lotam longitudinem sere eandem

formam servantibus

53. Mesogloia favescens v. nov. Tab. II, D. 2.M. fronde silisormi flavescente ramosissima. ramis elongatis crebre ramulosis, filis infra periphericis grossis, articulis illorum irradiantium diametro sesqui- longioribus. M. vermicularis gracilis. Fig. et De Not. aQ. man rox, ρ. 34 non Heriv. . Hab. Suer, Ahaha. - Portieri M. Figari II Frons maxime lubrica et gelatinosa colore ochraceo 2a decim. alta vix millimetrum crassa virgato-ramosissima. Rami elongati ramulis numerosissimis undique obsessi, axillis rotundatis. Fila peripherica longiuscula basi sureata haud raro segmentum unum in silum conservoideum crassum, articulis e basi ad apicem magis magisque elongatis ultimis longissimis, transiens. Fila monili formia iis triplo graciliora haud raro incurva, articulis diametro sesquilongioribus. Sporae obovoideomblongae in axilla filorum irradiantium sitae. v. Arescenti Berh. simillima. lamen distat statura majori, colore in exsiccatis flavescente quam viridi, ramificatione densiore, stis infraperiphericis et radiantibus crassioribus longioribusque, sporis magis oblongatis. XV. CLADOslPHON GE au. I. Ag. v. aQ. I, p. 54. 54. Cladosiphon erythraeum. I. M. V. G0. I, p. 55. Rupri veg. roth. meer..

P.M.

Mesogloia vermicularis var. gracilis. Hering in Schi . m. illa. n.' 475ῖ non Decasino nec De Nolaris9. Hab. in mari rubro Sargassis inhaerens. - Portieri Quoad synonymiam species pluribus dubiis vexata, ita ut haud certus simnum Mesogloia permicularis pari gracilis IIering. huc vere trahenda sit. Planta sub hoc nomine a Decaisneo ρI. arab. tiab. V. f. 12, 13 icone expressa, Ob pa-

49쪽

ranemata in articulata, ad Chordarieas nequaquam pertinere potest, et illa sub eodem nomine a De Notarisio enumerala ad speciem praecedentem procul dubio

resertur.

a0. I, p. 33. Fig. et De Not. a I9. man 3., P. 36 μαcI. Un. Decais ἐυ. Ilah. in mari rubro ad Turbinariam parasitans. Propagula illis Sph. tribuloidis subsimilia in hae specie occurrere Suspicatus est j. Agarilli ius, quod vero postremo a De Nolarisio I. c. et a memel ipso ratum habetur. 56. Sphaeplaria rigidula. fisita v. o0. y. 463. Sph. cervicomis. DNn pex. m h. meen. P. ll. Spha celaria Fig. et De ML a . mari rox, ρ. 38 in volum. lla b. iii mari rubro ad normi stram affixa. Praecedenti assinis, lamen diametro sitorum minori et ramificatione rariori adpressaque quodammodo diversa. An melius eiusdem varietas'

57. Sphaeolaria rigida GIering in Hora 1846, p. 3133. Eula. V. a0.. p. 465. Du3d. Iab. yhycol. tom. tab. 96. f. s. Sph. cervicomis. Schi . Un. illa. n.' 476. Decaian. PI. ariab., ρ. 427 non Agar . I. IIah. in mari rubro, Sargassis inhaerens. Ducente Meneghiuio a x. u. et dum. . p. 339 cum Sph. tribuloide ab auctoribus forsan confusa, sed, me iudice, ab ipsa satis distincta. S . tribuloides Me.

50쪽

negli. species est rupicola, species vero Heringiana in Samassis constanter parasitat et omnium partium tenuitate haud aegre distinguitur.

Sph. cirrhosa minima. Fig. et De Nol. alm mari r ., P. 37. Hab. in mari rubro ad DB iam fascio m parasitans. Hanc speciem. Secundum Κi illaingium in sinu persico primum lectam, Sph. cirrhosam minimum De Nola risii esse, nulli mode dubitamus, ut ex ejusdem descriptione cum icone Lillaingiana comparata aperie lique l. Ipse quoque nonnulla speciminuta in Die otia fasciola maris rubri inveni, et stuppae radicalis absen-lia a Sph. cirrhosa ejusdemque varietatibus haud dubie recedit. Propagula minutissima, cornua bina ramulorum ad instar elongata serentia, speciem sui juris

constituere viderentur.

Licet specimina erythraea non ad unguem cum speciminibus europaeis conveniant, nullos tamen characteres firmos delegere potui ut species rite distin

guatur.