장음표시 사용
11쪽
I pede sed fausto solersi Deus his quoque
justam a Qua vireas spartam tempore, crede dabIt. Posteritasque canet laudes, quas nulla malorum γ
Quamvis ringatur, supprimet invidia. Ba Eruditissimo DN. Ni Co LAI
AUnico non uni ex multis, librum de Luctu Graetcorum edenti accinit
12쪽
PRAEFAMEN.Una aliquot ab hinc annis Vir Maxime Reverendus MAR
Theologi ae Doctor Famigeratissimus de de Ecclesia Christi optume meritus,nunc ver eatus,Traci
tum optime elaboratum de Luctu mbrastrum typis excudi curaverit,in e quo omnea ritus, qui apud Ebraeos usitati fuerant, exquisite pertractaV rit, merito id quovis gratiarum gen re agnoscit literatorum concio, quia ex illo omnia,quae in Funeribu Ebraeo rum scitu sunt necessaria depromere& in succum & fmguinem convert re potessi Nec minori laude extol
lendus est Vir Doctissimus IOHANNES ΚlRCHMANNUS, qui de Fu-
13쪽
neribus Romanorum elegantissimi scripsit, qui Tractatus ab omnibus Dodi magni semper aestimatus fuit, cum in eo recondita Romanorum in lucem protulerit. Ita horum Doctissimorum exemplo motus, Luctum Graeco
rum illorumque Ritus funebres in medium proferre &describere proposui, certissime mihi persuadens, magnum Rei literariae emolumentum allatu rum, si Ritus hi invicem sese comparemur. Optarem itaque & nil ma-
gis in votis haberem , quam ut hisdeplagulis Lectoribus sitisfacere possem , uti Viri praedicti celeberrimi; videbo tamen quantum humeri ferre possint , & labor non sit ingratus. Quare sine longioribus ambagibus me ad ipsam Rem confero & laborem bono cum Deo in me suscipio. Adsit igitur Deus Ter Optimus Maximus gratia sua , ut ad finem optimum per
16쪽
Raemisi. Proaemio, me ad Seo 'l pulturae necessitatem confero νει tibi statim in memoriam mihil revoco Oratorem Romanorum optimum Ciceronem,qui in Gisi picu suis Iustitiam in tres dividit species: unam a uperos, alteram ad Manes, tertiam ad hominespertinentem. De secunda specie justitiae scit. ad mortuos pertinente, antiqui tam religiosam curam habuerunt de sepulchra tam magni aestimarunt,ut illa templa fuerint vocata , & ritus sepulchrales a a Graecis να νομιμα aeque dicta , ac d Latinis resta, quae sunt νομιμα ex jure debita seu con- N A stituta.
17쪽
stituta. Ita aliquando debitum officium se id debitae operae intelliguntur per fusta: sed lspecialiter parentalia , quae momiis parentis bus debentur, operationes denicales τά νι- ' iubi ain, iusta itaque sunt, sacra mortuis fa- cere: quod & Graeci dicunt: ποι tu Pα- γισμους τοῖς τεθ κοσι. Lex itaque Athenis crat, ut, si quis forte fortuna reperiret cadaver, quisquis etiam sit, teneatur illud terra
obtegere & dare cespitis partem teste Hora lib. I. Od a I.
- - - capiti inhumato Particulam dare Audiamus de hoc ritu e lianum nar. hist Lib. s. cap. i 3. ita scribentem: Nομγ s b,
ter Atticaου scripta fuit. Si quis insepultum cadaver hominis incidat, saltem ei terram injiciat, Vide Petitum de L L. Athen. adde Sophocl. SchoL in AAtlan. ubi de hac consuetudine, & Fabium deoI. I. seu παντως
γην επιβάψειν hic est , ad minimum aliquot rerrae aut pulveris pugillos mortuo injicere Praetereuntem. NAγη dicitur illa paulatim congesta terra. Schosiopei in Subocias
18쪽
de Lucia GraecorVm. Antigon. ubi de hujusmodi mortuo , qui
i injectus pulvis, idquefecit legis reflectu,
eum sepelivit. cui enim mortuum insepul- tum videbant, nihili pulveris illi insier' gentes praeteribant, piaculum commisisse via ebantur. Ajunt etiam Bu Agem devovise eum, qui corpus hominis praeteriens insepultum e= et. Quicunque igitur hominiscadaver videbat,&non terram superinjiciebat, non solum transgressor legis erat, sed Duγης scelestus, male ductus, devotus & anathema quid enim cadaver in aere moraretur, qui id perterre non potest ) putabant etenim quod Dii inferi ad iram commoverentur, si quis in insepultum hominis cadaver incideret & non sepeliret illud; timore etenim percellebantur , ne poenam perpeti oporteat quam ob omissionem debiti promeriti essent. cons. Tetthii antiqπie. Homer.8 m. 8o.
19쪽
Huc etiam facit ex fragmentum Autoris nescio cujus et ἰδὼν ναυηγου σωμα ερριμ- ριέιον ιικηδῶ ψ ἰλιγώρως παρελθῶν εοι τολμη-
in corpus naufragi temere ablectum insepultumque incidissem, non ausus sum praereri-re,sed mortuum sepelivi & lege humana lpectaculum soli nequaquam gratum contexi In voce αx11nc uinti declam. b. inde ignotis quoque corporibus transeuntium viatorum collocatitia sepultura , inde injecta abalienis humus. Uuintiliani verba deciam rit. de Romanis disserentis, proferimus & ex eo a firmamus, Romanos hanc ronsuetudinem optime observasse; nam, inquit, ignotis cadaveribus humum congerimus, & in sepultum quodlibet corpus nullatestinatioram rapida transcurrit, ut non quantulo cunque Veneretur aggestu. Et si qui debit uni hoc omisisset, porcam praecidaneam uti vocant in sacrificium Cereri offerre cogeb
tur. Vid. Fes. c. I . Quam rem etiam tangit Guillelm. Stuck in descript. Sacr. Sacris c. Gentil. DI. m. s. edit. Tigur. ita literis tradens: Porca pracidanea, ut ait Veranius familiae
20쪽
miliae purgandae causia Cereri immolabatur, quod pars quaedam sacrificii ejus fit in con- spectu mortui ejus , cujus funus instituitur. Sic sepulturae necessitatem innuit Sophocles: Antigono p. m. a y. edit. Cantabrig. vers a SMe q. Cadaver aliquis sam sepeliens abiit.: ει super corpus aridum pulverem spargens, de fecit funebria , quae oportet. Ne vero lex haec solis hominibus videatur lata, Egyptii de accipitre tradunt, illum non tantum . hominis mortui vicem dolere , verum etiam jacenti terram inspergere oculis, quibus Solis lumen inesse credunt. Porphyr π ι ο- λης εμιώχων M. - .pag s ex Plutarcho do
, Isid. ta O'. servius in orgil. b. . neid. Qui de pietatis generibus scripserunt, pr
mum locum in sepultura esse voluerunt. Unde, quum Pontificibus nefas esset cadaver videre, magis tamen nefas fuerat, si visum insepultum relinquerent. Genus autem se pulturae fuerat injectio pulveris. Philo de Hebraeis suis: mortuorum sepultura ne ι--rercedad,sed etiam aliquantulum dicis saltem
gratia eis super injice apud Euseb.de Prapar. . Evange pag. 3 s8.q368. ubi eadem ex se .sevbo allegata videntur.