De Lygdami qui vocatur, elegiis [microform]

21쪽

tur, quorem altera pars omposita est o spondino in lilaeo mi 1 versus pentametros omprehendentio tales nobises oceumius 37. . Deniquo in libro I, II, IV no unus quidem VS a penis meter in sens dominens inveniatur, quem semel in libro toruo

I. albuuiis libri tertii avetor esse non posse duodevigesimo potissimum versu 1egiae quintae libri

tertii demonstratur. Postquam igitur ostendimus in libro IIIpra tantissimum Tibullianae o eos argumentum deesse, 6- scriptionem voluptatum, qua vita rustica praebet, Postquam m- uino sex illas elegias tale ingenium non exaequare Vidimus, quale in reliquis Tibulli carminibus animadvertere pomum , P.Siquam magnum singularum rerum numerum inesse exhibuimus, quae abhorreut ab illius rationis dicendi, jam ex tanta rerum diversarum copia jure colligi possit totus liber tertius non huic sed alii cuidam poetae esso tribuendus. Sed restant alia, quae Innionem illam omnino justam Se Stendunt. iAe primum quidem ex us, quas in Ovidii tristibus IV. 10. 61. Iegimus, poetas, quorum hoc loco mentio fit, annis ita intor se distasse apparet, ut Vergilium natu maximum Gallus. Tibullus Proportius sequerentur. Quia autem Ovidium anno 711 natum fnisse constat Trist. IV, 10, 6 et se ipsum quartum ab illis poetis inmporis sorte misso dicit, Tibullum non eodem

Optimum autem a gumentum, quo Tibullus librum tertium non conscribere potuisse demonstratur, id videatur necesse est quod legimus in eleg v. 17 senatalem primo nostrum vidoro parentes, Cum oecidit fato consul uterque Pari. . . . , Quibus orbis cum is, qui librum tertium conscripserit, anno 711 natus si se doceatur, quo Hirtius et Rusa eas autet

22쪽

nRID, Rit, Actiacam auctumno anni 723 u. c. xctam essalla ab Augusto adversus Aquitanos pro consul missus erat OK-

is debellaverat. Interfuerat his rebus otiam Tibullus, ut ipse narrat I, 7, 9. Peracto hoc bello Messalla ad oriontem om- ponΘndum Vocatus continuo e Gallia in Asiam proficiscitur nec Romam rediit nisi anno 27, ubi triumphum egit Tibullus autem comitabatur eum etiam in hoc itiners I, 3, 56 sed morbo

contracto in Corcyra manere cogitur abeuntibus ceteris. Quam re sequitur, ut Tibullus, si versus illos de suo anno natali composuit, anno 23 u. c., quo aeger in insula Corvo commorabatur, duodecim annos natus fuerit et undecim annorum puer Messallam ad bellum gerendum secutus fit. Deindo duodecim annos natus Deliam amaverit et armina composuerit

necesse est. Et cum Ovidius in Tristibus II, 464 ad Augustum haec scripserit legiturque Tibullus Et placet et jam

te principe notus orat, Tibullum anno II natum 727 u. c., quo Octavianus Princeps salutatus est, nondum posita praetexta carminibus laudem sibi collegisse necesse est. Quae omnia tam mira judinanda sunt, ut vix quisquam credero possit. Quado causa Scaligerus primus do hoc versu dubitavit, sed certam sententiam exhibere non ausus est. Raliqui autem Scaligero ipso audaciures versum 18 l. 5 lib. III cum cecidit fato consultu exque pari et spurium et ex vidi Trist. IV, 10, 6 haustum ommissi versus loco ab aliquo editore margini codicis Micriptum esse itaque postea in textum, qui Vocatur, incidisse oon-jMMunt. Quod si fieri posset, non solum pentametrum, societiam duos illos anto edentes et subsequentes Vera , quos paucis exceptis in Ovidii caminibus inveniri inha ostendam, exstirpandos essa cens . At primum quidem in libro tertio complura

inesse postea docebo, qua cum Ovidii dictione congruunt Quod

23쪽

m 'eonstat, hori esse apparet cur versus ms orat Nondus 'isit mirido ipsa illa loquacitas, qui omnia accurati me narrantii rei, qui librum tertium conscripsit, maximo accommodata videtur 4.. Qua res versu 28 optimo demonstratur, quo auctor hii Jjus carminis jam ter quinos dies se aegrotare narrat. Itaque

qui tales minutias carminibus tradere a so imperemit, eum quo loco non opus erat natalem quoque diem nobis narraturum esse

equo vero ab Ovidio versum illum cum cecidit fato consul uterque pari ex Tibulli carminibus repotitum esse verisimile videatur. Ovidius enim, quando versus Tibulli respicit, quod nonnunquam laetum est, dilucido id indicar solet, velut

in tristibus II, 447 seq. Tib. I, 6, 7 seq. et in amoribus ΙΙΙ, 9, 33-34. Tib. I, 3, 23-26. III, 9, 9 2. Tib. I, 3 5-8.m 9, 58. Tib. I, 10, 60.

t ' Quae cum ita sint, si Ovidius versum illum e Tibulli earisinibus, quae omnibus nota erant, repetivisse censendus emet, non eo consilio eum mutuatus esset, ut apparere vellet, cujus Verbis usus esset, sed parum verecunda fronte aliena despoliasset. At uberrimus ille poeta profecto tam inops et egenus non erat, ut ad significandum annum natalem alienis verbis et impudenter uti deberet. Sic octo Spohnius pag. 17. ' i JNi' 'Quae omnia cum viri docti intellegerent, Tibullum quidem auctorem horum arminum fuisse, sed supposito nomine et sorte alius ea composuisse putarunt Liber autem tertius, si Tibullo tribuitur, aut ante libros priores aut eodem tempore aut postea conscriptus sit necesse emo apparet. Quarum altera sententia sex illas elegias eodem tempore aut postea compositas esse quam

lib. I in conseripti sint, omnino improbanda mihi videtur esse. Quomodo enim fieri potuit, ut poeta, qui tam praeclara pomeos

opera in lucem edidit, eodem tempore aut postea carmina componeret, quae, si cum ceteris comparantur, nihili aestimanda

sint Sed si ponimus sex illas elegias a Tibullo adulescent.'

24쪽

- 13

- 'sitas esse, vix credere possumus eum poetae, quem supponit 7 11 annum tribuisse natalem. Eo enim tempore, quo Tibullus primum carminum librum composuit, poetam, quem ab eo suppositum esse dicunt, duodecim annos natum fuisse apparet. Quia autem vidimus Tibullus, si re vera librum tertium scrip-git, hunc ante librum primum composuerit necesse esse, judicare cogimur, quasi poetam illum i puerulum finxerit, AEu tempore Neaera maritus esse debes quo gravissimo errore Tibullum abhorruisse censendum esse jam Lachmanuum optime intellexit,

cum dixerit: Haec carmina qui Vibullum Lygdami nomine

composuisse eensent, sed adulescentem nec ad eam. quam libro primo ostendit, virtutem enisum, huic poetae injuriam sacer existimo, quem ante annum 723 scribentem nimis inepto consilio maritum Neaera natum finxisse velint belli Mutinensis tempore, hoc est ad summum undecenem . - At omino vanum mihi videtur studium Orimi, qui magna sententiarum et dictionum inlitudino moti librum III Tibullo tribuendum isse mensent. Ea enim re cogimur, ut inui duodevigesimum quintam elegiae Versum exstinguamus et Tibullo genus o eos ingenio ejus indignum assignemus, aut res, quae credi non possunt, Vera esse judicemus Qua consideratione ducti alii viri docti versum illum Gisinu cecidit fato consul uterque pari A corruptum censentes mutare studuerunt Quorvi primus Ayrmannus verborum, quae vulgo leguntur, loco scribendum esse putavit: cum cessit sato consul uterque pari. Totam autem rem spectare judicavit ad annum . c. 705, quo Claudius Marcellus et omelius Lontulus M. appropinquante Caesare ex urbe et Italia cum Ρ-W,j cesserunt Qua in re solum auerum iactus est consentientem, cum reliqui viri docti velut ossius et Ηsynius aliam amplexi sententiam inane . spernerent inui refutare studerent. Quorum motus recte monuit cedendi vocabulum ita absoluto dictum orationem Obscuram reddere et languere illa fato pari. Nequo minus improbandum est, qua ratione Obekius versum ab

25쪽

rsverso devieti sunt. Quorum eonsulum alteram Istroclono eorruptum perfide deseruisse exercitum, alterum proseli profligatum esso. Atque haec quidpm significari vocabulis se aio pari . - Recte autommissenius liquero monet voeabulum issati si es in tali dictione incommodum esse, quod in laetione tra dita bon positum esset. Summa autem licentia idem bini Cassium Parmensem libri II auctorem fuisse contendere tuduit. Quem, cum natu major esset, multis locis a Tibullo expressum esse ex Horatiano illi versu epist. I, 3 colligit seri horo quod Cassi armensis opuscula vineat. Neque vero quisquam sit, qui hoc quidem versu sequi censeat, ut Tibullas Cassi Parmensis exemplum imitandum sibi proposuerit. D0inde quia x tota illius epistula ratio moratium his vectis a eo blandiri velle apparet, nullo modo fieri potest, ut Cassius PG- mensis tam mediocris poeta fuerit, qualem lib. III anetorem eognovimus. Quare imoratius his verbis Tibullo blandiri voluit, Cassium armensem insign6m poetam et qui omnibus pia

2. quinam Lygdamus et Neaera nierint. Alii in

tam viri docti velut ossius librum tertium eompositum esse eensuerant a Lygdam quodam, qui se ipsum nominat in I. 2. V. 26 hisce verbis usus: Lygdamus hic situs est dolor tale et eum Neaerae, Conjugis ereptae, causa periro fuit. Sed si quis quae&verit, quisnam fuerit ille Lygdamus, nihil aliud, quam quod ex ipsis carminibus colligi possit, respondeamus liceat '

Tum eum fuisse ingsnuum, cui culpa aliqua eommissa Neaera uxoris parentibus ejus erepta sit, atque intimo ex animo vi,

visae, ut illa in domum suam rediret. Nomen autem Lymatissa voeabula lygdi , qui Onyx in Arabia et insula aro gemabatur, derivandum esso ossius recto docet.' 'Unde apud Am.

26쪽

ereontem et eo lures Anthologiae poetas, qvi vocantur, collum quo albo colore 1-gne est, lygdini ' suisse nominatum Vo-hullam antem si tu δης Hesyehi auctore idem 'valere atque ,,λευκης populi albae Itaque fieri posse, ut Lygdam et Lygdamis momina a prisco vocabulo: λυγδου albi orta ' sint. Qua ex re id quidem apparet Lygdam nomen spectare ad liber- unum Graeea nationis Adi carmina ipsa repugnant inpinioni eorum, qui Lygdamum poetam re vera libertinum fuisse eensent. Nequo verisimile esse videatur libertinum ita cloqui, ut

Lygdamum in elegia prima V. 2het in elegia sexta v. 60ydieereanis Vertimus, mequae Egenus potuit esse, qui in Elegia sexta laurum convivium describit, ubi etiam unguenta pretiosa non desunt, et omnino elegantiam et luxum quendam amare videtur,vesut eum librum amica missum describit aut honoros mortuo sibi reddondos Sic octe Dissenius Praef. 31.

Errar autem os puto, qui quod Lygdami nomen eum Albi congruit et prosodia, quae Vocatur, et origine ipsa Tibullum tali modo nomen suum abdidisso conjiciunt in Ninuo iniminisIlegor possum, cur Tibullus, qui aliorum poetarum instarso ipsum nominare sciet I, 3, 35 I, 9, 83.3. hac arte usus sit. Neaera auim nomen, quod non minus Graecum ess apparet quam Lygdami, quia mariti suppositum erat, simili causa fietum ossa liquit Bris igitur viros doctos qui velutismi s Baebius Neaream originis Graecae fuisse censent, non recte juruasso apparet, praesertim cum ab aliis quoqua poetis Romani velut Horatio Od. III, 14, 21 idem nomen amatis , puellise e inditum constaret Copiose ea de re Spo ius p. 55. Na--ram autem non humili loco esse natam non magis o pretiosis inunearibus, quibus poeta funus suum ab illa ornatum iri morat, que ax elagia quarta, quod Spohnius et Bamhius versum 2 a erantes obuerunt, quam ex submisso illa animo qui mihi vitatur, quo poeta, quem Vimm ingemum auisse cognovimus, Neaera et parentium favorem sibi Montaliam stude Versu

27쪽

enim illor sed culta et duris non habitanda domus dirium musequuntur ,,et longe ut 'lias omnes untissima mater Isque pater quo non alter amabilior poetam Noaerno paropsibus blandiri voluisso censeam, quibus blanditiis id so effecturum in se speravit, ns illi conjugem ereptam alii Vir nubere concederent.. ti,ih. - . A Deinde viri docti ea de re dubitaverunt, inum Neaera uxor Lygdam an sponsa an amica fuisset. Ex plurimis autem locis, quae ea de re inveniuntur, sequi mihi videtur, ut Neaera uxor Lygdam sit habenda, quae culpa inliqua in marito contracta divortium imi illo fecerit atque in parentium domum redierit . Ingenti autem poenitentia cruciatu Lygdamus carminibus suis eam obtestatur, ut ad Se reVertatur, praesertim cum parentes id egisse . videantur, ut Neaeram in alius viri matrimonium daroni. Qui loci stendere mihi videntur Neaeram Lygdami uxorem fuisse. U sunt: eleg 2, 1 -4. 14. 29-30 3,31 32 4, 60. . 73-74 Neque . vero praetermittendum est, qui non desint, quae Opinionem: Neaeram Lygdami uxorem fuisse, dubiam esse ostendant. . Legentes igitur, quae in elegia prima v. 23-28 reperiuntur, ii qui contendunt Neaeram fuisse

Lygdam amicam vel pomam in significationem vocis sequondam Unituntur, deinde ad Vocabula spem nominis simul Ἀudiendum esse conjiciunt adipiscendi vocem. . Quas argumenta satis inania. esse apparet Quamvis AEnim constet vocabulum siquondam rae futuro quoque tempore SSe usurpandum, saepissimo tamen de praeterito legi potest. . Deindo . quid ampodi

quominus ad vocabula spem nominis Suppleamus recuperandi

notionem. Sed quomodo res se habeat, id qaedem constat postam in nimias brevitatis vitium esse lapsum Asius autem eus, quem in elegia quarta V. 7s legimus, omnibus, quas da monstraro studuimus, repugnare Videtur: tibi .conjugium promittit Delius ipse: Iesic hoc aliam desin velim virum. Daqua cum Apollo Neaerae conjugium eum Lygdamo ruontrahendum se promittere dicat, Neaera ,-- illius jam antea fuisso

28쪽

non putetur cujus loci difficultas ortasse infringatur, si Mollinem haec signifieare voluisse judicemus: hoc conjugium, quod jam antea tibi promisi, denuo tibi promitto, quae a marito discessisti. Hoc conjugio solix cave, ne alium virum cupias. men em restant, quibus Opinio: Neaeram Lygdam uxorem fuisse s omnino negari videtur esse, versu 1 et si elegiae sextae, quorum in altero opuellae vocabulum et amicam et Anovam nuptam ' significare, in alter minus Neaeram uxorem ereptam , quam libertinam aliquam intellegi posse apparet. Neque enim quod Vossius opinatus est puellas, quae inversub Io 60 commemorentur, diversas esse personas, ita ut poeta altera Neaeram, altera libertinam aliquam significaverit, reet se habere potest, quia vocabulis fallacis et Vanae inter se respondentibus poeta de una eademque persona cogitasse satis manis in demonstrari mihi videtur. cf. insen). . . . t

Quod jam supra commemoravimus, quamvis diversa libri tertii et priorum ratio sit, magnam tamen sententiarum et dictionem similitudinem inesse, hoc quidem loco aeeuratius examinem liceat. Sententiae autem illae ita congruunt evinciis, quas in libris prioribus legimus, ut, quae in his bene et moderate exprimantiu , in libro tertio maximam partem male amplificat. t. Itaque quae legimus in lib. I, 1. 3, 5-8, eadem sero in lib. m l. 2 v. 11-26 nimis amplificata magnaquo minutiarum copia instructa reperire possumus. Deinde quae verba in lib.

Wol. - . 41 - 44 nequo multo post in v. 5 et 8 inveniuntur, ea et repetita et satis amplificata in lib. III l. 3, 3-6 et denuo in v. 11-18 occurrunt. Similiter ea, quae elegia lib. I xv. 51-54. 57-58 et et 2 lib. I, 79 β continentur, nimis amplificata redeunt a v. 7-16 et v. 2341 5 lib. III. sindo eadem res, quae v. 10 11 es 3 lib. II narratur, iisdem fere verbis iteratur III, 4, 67-72. Similis denique sententia atquo in

lib. I l. 10 . , redit in lib. III, 5, 25 Singulae quoquo

29쪽

illationes, qu o in lib. De II Inveniundis, In terti stetitu laguntur, velut ferreus ille fisit I, 10, 2 ΙΙΙ, 2,2 ipso dedit eupidis fallere posse deus ' I, 8, 56 M pom viderorastillae III, 4 48), si pereat, quicunque II, 4, 27 et a pereat. si qua ' ΙΠ, 4, 62 ego no possim tales sentit e dolores ΙΙ,4.7 et ah ego ne possim tanta videre mala ΙΙΙ, 4, 82). Neque vero solis senisentiis ' et dictionibus sed tiam arto insinea libri terii auctor Tibullum exaequar studest. Boete turmaehmannus in adnotatione lib. ΙΙΙ, 1 subscripta Ain versu, inquit, pentamotro libri III auetori ars eum Tibullo filii ommunis. Quae verba cum speetent ad similitudinem soni, quas in exitu hemistiehii cujusque pantametrorum sexcenties obse vari potest, inspieiamus portet roportit armina a Lachmanno odita, quo in libro pag. 23 doctissimus illo vir consonantiam apud Tibullum et auetorem libri torti certis logibus fiori solore tenvit Primnm quidem apud utrumquo eonsonxntia admittitur,

heum versus sententia duabus partibus onstat, in quibus ple-

eumque aliquid oppositionis inest. I, 4, 2 4, 54. 2, 8. III, 2,

14. Deinde adjectivum rivo pronomen substantivo adhaerenseonsonare apud Tibullum et auctorem his tertii loel obscevati potest permultis. Afferamus liceat Exempla, quas in libro II1 inveniuntur 1, 10 22 3, 26 28 4 6 16 32 52 68 96. 5, 8.14 6, 12.26.58.62. I, 2. 2, 12 3, 34 4, 80. Simplicissima

autem eonsonantia, quae emeitur eodem pronomine ultimo utriusque hemistichii Ioeo posito, invenitur lib. III, 3, 14. Rugdenique usus, quo et postrema prioris hemistiehi dietio at

que lanium nitima ad unum subjectum spectantes onsonent hin plura exempla animadverti possunt, quam unum illud in m 2 8. Neqne minus recte se habet, quod . Hauptius obsore int. pQ 2I animaduini es a Tibullo et ab auctore lib. III in primo Macataetri pede productam eum eorrepta syllaba eonlandi solωου

30쪽

4. miri torui metorem imitatum esse vidium.

Diando non admodum pauca in libro in legor possumus

quum Riis omnino non eniunt cum iis, quae in carminibus ab Ovidio composius Iemntur, alia magnam sentinuarum similitudinem demonstrant. Versus autem, quos et Ovidio et libri torti auctori communes esse apparet hi sunt OV. re m. II, 6, 7 iam Veniet incito curva senoeta pede auctor lib. III, 5,16 nec putet tardo curva senecta pode. v. Trist. IV, 10, 6, auctor lib. III, 5, 18: cum cecidit fato consul uterque pari. V. m. II, 14 2l quid plenam fraudas roscentibus uvis Pomaque crudeli vellis acerba manu auctor lib. III b, 9 quid fraudare juvat vitem crescentibus uvis Et modo nata mala vellere Poma manu. Similis deinde rerum sseribendarum ratio animadverti potest locis, qui sequuntur: V. Trist. lib. I, 1-14. auctor lib. IU, I, 9 - 4. Ov Metam. IV, 329-339. auctor lib. III, 4, 29-34. Quas cum ita sint quaeritur, num Ovidius poetam, qui librum II composuit, an hic illum imitatus esso censendus

sit. Ac primum quidem si ponimus Ovidium libri frui auctoris elogias imitandas sibi proposuisse, id mirum videatur ne-eessa est, quod poeta, quem Ovidius imitation dignum uinum rit, or omne tempus ignobilis manserit. Deinde quo loco trist IV, 10, si de anno natalisuaso loquitur, Versum intim a P in ignobili repetivisse vix redi possit. Quid num cratam Ovidium summa admiratione poeseos ductum, quam satis malam et vitiosam ess supra docuimus, ex illas elegias adeo memoris tenuisse, ut nunquam praetermittere posset, qui in ear Isibus,qune prior composuit, et in iis, quae longo temporis spatio Post edidit, eas imitaretur. Deinda quia Ovidium poetam mamaturum fuisse constat, a ro libri teri auctor illinc superavaritin est me est, cum eodem anno natus si a poeta ingenii ubertata

praestautissimo, quamdiu vixit, imitations dignus judicatu int.