De Lygdami qui vocatur, elegiis [microform]

31쪽

Quam opinionem; sinonstrari censet vorsu illo, quo annus natalis contineatur, deinde eo quod etiam Ovidius vir ingenuus es poeta praeco fuerit neque negligendum iraso, quod condiciosi similis, qua interfuerit inter Lygdamum et Neaeram, posse inveniri. Cum recis se habeat et Ovidium et Lygdamum eodem anno natos viros fuisse ingenuos quanam ex re Gruppius colligere potuerit Lygdamum praematurum fuisse poetam et qui omnibus placuerit, non intellego. Versu enim illo, quem affert ad hanc rem demonstrandam III, 6 57hiscarminibus celebrata tuis formosa Neaera , nihil doceri posse mihi videtur. Deindo ex trist. lib. IV et 1 v. 61-72 sequi conset, ut Ovidio idem quod Lygdam acciderit, cum utrique uxor sit erepta. Sed si accurato animum ad illum locum attenderimus, solos duos ultimos versus in deliberationem eadere posse intellegemus A primum quidem, quonam modo Gruppius ex illis verbis colligere possit alteran illam uxorem Ovidio fuisso ereptam, non perspiciatur. Deinde ruppio consentire videtur flebilis illo sonus, quo Lygdamus in elegiis utitur, eum excusatione, quam supra apud Ovidium legimus. Sed verba molis Cupidineis nec inexpugnabit telis cor mihi, quodque levis causa mo-Veret, erat et quae sequuntur, Omnino non Ostendere mihi vi-dstitur Lygdamum lamentantem et Vidium sese excusantem eosdem misso viros, quia multis similia accidere possunt. Pergit autem Gruppius colligere Neaeram, cum altera illa uxor osset, Ovidio non multo post nupsisse, quam conjunx, cui nomen indignas et inutilis tribuit, o matrimonio illius dimissa esset. Ἀ- qno cum Ovidius ipso dicat paeno sibi puero datam esse uxorem, Aquae tempus per breve nupta fuit, admodum adules-tem eum suisse conjiciamus nobis licere, cum alteram illinae puellam in matrimonium duxisset. Neque minus Gruppi tanta oum adulescentia possis Vitiis gravioribus non emens eonsentire

videtvi Quamquam enim sex illis elegiis antea pag. 112-

32쪽

uo albuli eritetnen. Sed quod re pius eonjecit Neaeram alteram Ovidii uxorem fuisse, ea ro refelli mihi videtur, quod poeta frigor quodam illius uxoris montionem facit, cum dicat:

illi successit, quamvis sine crimine conjunx, O tamen in nostro firma futura toro. Quibus solis. Verbis, quae animum ab uxore abalienatum dilucide demonstrant, Ovidium non usum fuisse censeam, si alteram illam conjugem re vera amasset et ut Lygdamus ingenti dolore vexatus ereptam recuperar Stu-δuissot Gruppii autem opinionem omnino rejiciendam esse appareat, si recte se habeat, quod Leutachius Encyclop. v. Εraeliis Gruber feci. Γ Diom. 8 pag. 44 putat divortium inter Ovidium et alteram illam uxorem inter annum 4 et 750 emosactum. Neque causam, quam affert, improbandam eme censem. ,,Quia enim ars amatoria hilaritato quadam animi ab Ovidio composita esset molesta uxorem antea quam illud armen elaborasset, e matrimonio dimissam esse verisimile esse.

Quod si verum est Ovidium, quem amores inter annum 744 et 52 edidisse constat, artem autem amatoriam sub finem anni 752, non eundem esse apparet atque Lygdamum. Quae Gruppius deinde exhibet Ovidium aeque Vitam rusticam arminibus non celebravisse atque Lygdamum, sed tamquam urbanum poetam fuisse, nullius momenti esse liquet. Vanum quoque studium est, quo, cum Vidius ipse dicat: et quod tentabam

dicere versus erat, Qui poetae se illas elegias Optime accommodata esse censet, quia ea in conditione, in qua ceteri homines soluta oratione usi fuissent, tamquam numeris feratur. Quae opinio aeque mira est atque ea, quae sequitur. Censetonim Gruppius illas legias non eo consilio Ovidium conscripsisse, quas in medium proferret et quibus laudem sibi colligeret, immo postea ignoraVerit eas unquam exstare necem esse.

33쪽

Qua da causa quae illis in amunibus praestantia fuerint, eumst in memoria ustodivisse et in carminibus, quae postea composuerit, adhibuisse, ita ut priori opere suo usus esset. - nino non dubitaverit portere, quin carmina illa nullo temporis momento cognoscantur. Itaque facile explicari posse, quonam modo Versus, quo anuus natalis contineatur, in tristibus redeat. Et similia de reliquis, qui inter se congruant, Versibus Θμ

gitanda. At perpendenti mihi, quanta ingonii vi et secunditate Ovidius fuerit Gruppi opinio plane indigna videtur esse poeta,

qui do scipso dicit: trist. IV, 10 25. sponte sua armeno meros veniebat ad aptos, Et quod tentabam dicere Versus erat. Sed supersunt alia, quae Ovidium libri tertii auctorem non fuisse dilucido demonstrant. Ac primum quidem tota illorum libri tertii carminum ratio ab Ovidii mors abhorret, qui lasciva imagines carminibus amoribus. immiscere solat, cum Lygdamus impudicas libidinis vel effrenatae cupiditatis signa prodat sero nulla immo elegiae ab eo compositas summae a Stitatis speciem prae se ferant. Deinde libri tertii auctor ea ro ab Ovidi distat, quod hic nusquam pentametrum versum Vocabulo trisyllabo claudere solet, quem usum apud illum ter inveniri haec exempla ostendunt III, 2, 4 6, 10 48.

6. quid de auetore ultri textu enseam. Quas

cum ita sint, id primum quidem constare mihi videtur, quisquis sex illas elegias composuerit, eum non solum ex Tibulliso etiam ex Ovidii carminibus spetivisse complura. Deinde silvidii carminibus usus est, et amores et tristia ei praesto fuisse necesse est. Qui autom tristia inter anuum 761 et 765, compositis esse constat Leuise Encycl. pag. 52 libri frui auctor Vir tu quinquaginta annos natus sex illa carmina composuissis consendus est. Cui opinioni elegia quarta si quinta pinu repugnari apparet. Hrba enim, quae illis locis leguntur, cum haen in b, 19-20 quid fraudare juvat vitem crescinti-hM uvis Et modo ta mala Vellere poma ui nu3 b, 6; tu ri

34쪽

nictito Joses pareo nocere, dea 'M, 73 nescis. quid sit amor,

Juvenis, vir plus quinquaginta annorum aut se ipsum cum o mis modo natis comparare aut juvenem se appellar potuisso erodi tiliquit Atquo his quidem ex Iocis libri tertii anctorem athus Lygdamum non eundens virum fuisso dilucido sequi mihi videsne dam vero si octo se habent nomen Lygdamum au-etori non fuisse, aut adversam hominum sibi notorum fortunam pingore voluisse aut omnia cogitatione effinxisse putandus est. Sed cum mediocris esset poeta, conditionem illam, quam adum

brandam ibi proposuit, non ita describere valuit, ut legentes perpetua et expressa imagine delectaret. Itaque primum qui dem in eo peccato quod in elegia quinta Neaeram nullo loco commemorat. Quod certo fieri debebat, si perpendimus Lygdamum, eum auctor hanc elegiam eum componentem secerit, omnibus malis suisse cumulatum necesse esse. Uxore enim erepta etiam Morbo opprimitur gravi. ita ut de sanitate recipienda

plane desperet optimo igitur jure exspectamus. si Lygdamus

Neaeram re vera amavisse et uxorem ereptam intimo , ex animo

recuperare studuisse putandus est, ut hoc loco, quo aptior erat nullus illius mentionem faciat. Et quis est, quin miretur, quod idem Lygdamus, qui cum mortuum se fingat, in elegia tertia per sedecim versus de Neaerae matrisque moerore loquitur, hae in te a. in sua tersephonem nigram horam sibi denuntiare queritur, nusquam dolores pingat, quibus crucietur, quod meaerae cura areat, nusquam illarum tristitiam commomoret No- quo minus vitium judicandum est quod auctor elegiam sextam ita composest, ut o Lygdamus et Neaera omnino diversi osso videantur iis, qui in elegiis antecedentibus pinguntur Maximo enim mirandum est quod in elegia sexta summissa illa et lamentantia verba, quibus ceterae abundant, desiderantur Quorum loco inrenata quaedam dicentia, in qua indamus alibi alienus describitur, nobis occurrit. Itaque jure miramur quod idem quam in reliquis carminibus omnia, quae ad Voluptatem

35쪽

spectant, summa castitate praetermittere cognovimus, contra Horem suum versibus 53 54 haec exclamare legitur sequam vellem tecum longas requiescere noctes t tecum longas pervigilare dies. An licentiam illam excusemus ea re, quod Lygdamum, lare ut Neaeram recuperaret omnino desperasse putemus 3 Quae opinio, quinquam Versibus 29--30 55-56 confirmari videtur, versus tamen 59 -61, quibus poetam nullam aliam nisi Neaeram significaro potuisse jam supra commemoravimus, dilucide demonstrare censeam auctori in componenda hae elegia non Neaerae ut conjugis ereptae sed ut puellae sive amicae

Omnino autem quia auctor Sensus, . quibus Lygdamus commoVeretur necesse esse judicabat, non accurate et dilucidos describere posse intellexit, in eam potissimum rem intendit, ut a pingenda amoris cura ad descriptionem rerum externarum

confugiat, veluti libelli illius, quem Neaerae misit, deinde justorum sibi solvendorum et divitiarum, quas plurimi ament, Apollinis denique vaticinantis. Quomodo autem carmina illa Tibulli elegiis immixta sint,

nescimus, sed editorum negligentia id factum esse suspicari possumus, qui, cum colorem quendam Tibullianum animadvertissent, ab ipso hoc poeta ea conscripta esse putarent. Opinio enim eorum, qui conjecerunt totum corpus, quod traditos illos quatuor libros continuit, in domo Messallae esse inventum, ear refellitur, quod Lygdamum ex quarto tristium libro quatuordecim sero annis postquam Messalla periit composito, nonnulla repetiVisse apparet. Qua de causa cum elegias libri tertii corte paullo post quam ann 764 conscriptas esse portor liqueat, nullo modo inter ea, quae a Messalla mortuo relicta sunt, in.

36쪽

Natus sum Carolus tu e evangelicae fidei addictus, Francofurti ad latium a. 1844 m. NOV. d. 5. patre Carolo, matre Marianna e gente Leue. lementis litterarum imbutus Gymnasium adii Francosuriense, quod per 10 annos frequentari. A. 1864 tentamine superato academiam petii Jenensem philologiae peram navaturus. Insequenti autem semestri Berotinummo contuli et tribus semestribus post Halas, qua in universitate itidem per tria semestria Veranius Sum. Institutione usus sum virorum ill Jonae Nipperdey,

Schleicher, Simson, Gaedechens Berolini Bohh, Haut, ren-dele em Massmann Mullenhορζ Gepperi, Jordan Steinthat, Droysen, Meperi. Hae Schalter, ero, Bemhardy, Zacher, Poti, Lu ΔΘ.Praeterea Halis seminariis philologicis, quae G. Bemharis et G. Bergh moderantur, per duo semestria sodalis ordinarius interfui. Deindo per tria semestria exercitationum societatis philologicae a Th. Bero rectarum partem habui. Quibus viris optime de me meritis gratias ago maximas.