장음표시 사용
571쪽
I. I B E R . CCLXXXI A corpore, Sc membra seseimpediret inutii cc vllum assequeret quod
let proprium. etiam ratione, in via ierso concludit ne ii itatem unius principaniis principit. Haec si me oria retineat noster hic Aristotelicus S lia scenus verissima, eque in cautolica ecclesia, ut in Vαnaqualibet alia iaci clueaut multitudine,nobis tam etiam s-ndu Aristotelicam sententiam consteatur necesse est, unum necessario σὲ mai &principans, si aes e ac permanere debeat. linincipansautem illud cuius autoritate principetur,consequenter interrogandum est. Cer ea otio de non humani, ut ille vocata statoris, hoc est, uniuersitatis multitudi inis. Primum,quoniam no est haec humana voluntate ad scian , moα niana autodam A susscientem vitam contradita societas: sed diuinae .prsis iasticii ait ''
tionis, diuinis sacrameneis in unum conciliata & colligata multitiado. Quare&principans in eadem ut diuina, no livinaria autoritate eidem B principet necesse est. Arepita, nec rex, nec imperator,nec quisu seculaαxium principum,aut est, aut sint unquam principaris in catholica Christi ecclesia. iandoquidem illoni nemo ut eiusmodi, diuinitus eam a cepit autoritatem super catholica ecclesiam. Desiade, qin nunu sint vomis ciuilis princeps in catholica ecclesia: sed semper multi, quo G unus non fuit subordinatus alteri: Quemadmodum dc nunc esse testant tot inter nos reges, Franciae aspanim Angliae Portustalliae,Scottae, Doni ,Sucinae,Hungariae, Ioniae. Attamen in una catholica ecclesia vis inim fit τοῦ ιονι ij, unum principans iuxta certam & verissima Aristo Nuita situ. telis sentciitiam, necesse est. Et quale tandem hoc erit, si non Petrus at his. , , is successores Ido. pontifices, quemadmodu a nobis supius demon, in catholi
strarum est Nulli hic subterfugio illi locus est, uni societare Vnu inue: m, dat& principans,secundum Arin otelis sciitaciam, at adeon certissimam veritatem, necesse est.Vna aeque sit oportet catholicae αα os No p uclesiae stacietas,cui quantopere sit unitas necessaria, supra elatissime demonstrauimus.Vnum ergo iis in quatum eiusmodi, nueniat las omi Sprincipans, prorsus est necessarium.Quod cu inuenerit, consteatur quo ν oportet secundum eandem Aristotelicam, ram verissimam, os; . a. & quam non semes adstruit & inculcat sententiam ad illud ipsum pera princip-tinere membra omnia societatis catholicae ecclesiae, quatenus esus mou..di ordinare, regulare, sua eis ossicia praescribere, & in ossicio contine,ie. Age igitur,fins' quisquam vestarbitrio aliud νγιμονoreb aliamo partem principantem in catholica ecclesia praeter cam,quam supra deo monstrauimus. Nunquid Romanorum imperatores Reesamat enim Gallia Hispanina, Britania, Itali ae pars multo marina Ereuiter, sicquid pene extra unam G amiam&Longobardiam, toto orbe terraruml usquam est Christiani nomiius. Hoc certo scio, cum orbem uniuerasum circumieris aliud non inuenturum, i Petrum & successores eius,
l O supra Minoibauimus, institutos a Christo ecclesiasticae hierarchiae
572쪽
ordinadire clesia ab a postolis deuoluta esse ad uniuersi
titudinis Dd lium. solatiora lidis ex eleetione prsenio Vis..iaconoris.
re stores & principes. Qua ci velis nolis, ad eos quom pertinere vi sat D
ieamur oportet,quae illecisdem inapae detracita conatur attribuere in
suisse & confusae multi; ini, aut secularibusprincipibus. Vides ita
lector Christiane, i onuae verum omni vero consenet: seipsam autem eueriat salsitas&1inpietas. Vides ut huic nec secum, nec cum suo cono
ueniat Aristotele nec proprus constare possitprincipi . Iam & illud quali ratione, i acute philosophice diebam est, ut ab
initio autoritas haec ordinandi ecclesiam, uniuersam eius membra, de suum culcia praescribendi ossicium, fuerit penes apostolos eorumque successores, ac deinde ab eis deuoluta sit ad uniuersitatem multitudianis fidesium Quo enim iure Diuino Nullum certe protulisti. Hunnino At fieri non potest Nam quod ad illos pertinuit, iure diuino per
tinuit oportet, quod humanum his,nec ausore potuit, nec deuoluere.
Et quae tandem haec lex vel priesumpta a quo lata legislatore quani Edo promulgata ubi scripta Pudet me stupiditatis&impudentiae lib. us hominis.Sed putauit sorte similiter, ac ipse erat, assetis tantum scribere. Apud qs equidem quantum haec valuerunt, quantumuis stulta, impia, sacrilega, nec ulla ratione cohaerentia, in plexis i pa ui nominis,& maioris apud se opinionis expertus sum, si sub hoc vestit Achille quodam impotenter insultant autoritati e esiasticae, quam uniuersam,ut hic vult,iniuste usurpatam certo sibi persuadcres,detraherenobis omnibus viribus moliuntur,ut rerum habenae eisdem a suismilitabus commissae sunt deo sacrificium in hoc praeli ire se existimantes Sed dicis, apostoli electionem diaconorum illorum septem permisserunt multitudini, quam magis sacerdotum Sc episcoporum electo, unde longe plus pendet salus populi, in apostolorum absentia unitersitati multitudinis committenda eitc O argumentationem sortem &dialecticam, dignam tanto philosopho, & quae una totius ab initio e clesiae formam sussciat euertere. Sed vide num te pudeat tantum te
poris & laboris frui a perdidisse in tuo Aristotele. Nunquid ille
minori sic docet arcumentari: Si quod minoris momenti es ob cauosam sedandae seditionis, ob quam aliquando permittiantur etiam inis.
Qua alioqui, hoc est,elizere diaconos permistum est multi tardini. Ergo
quod maioris grauioris momenti est hoc est eligere presbyteros ocepiscopos, eidem sine causa permittendum est Nunquid cominissa suit multitudini, apostoli Maniae in locum .pditoris Iudae electio minαὶ quid Sc Timothei&Titi episcoporum electio a plebe fusta legitur Nunquid plebi permittere episcoporum presbyterorum, δc diacon
rum ordinationem eosdem Paulus docuit, & non potius, ut ipsi ordis narem & commerent episcopos.presbyteros Sc diacones per loca Causam vero,cur primore illorum diaconore se Poem pinis it multitudini nequisii inde formam in laturum praes piam praetenderet, matria Lucas
573쪽
L i B E R v. DL CCLXXXII. . A Lucas dit enter expressit.In diebus, inqui illis crescente numero discipuloriam, raetiim est murmur Graecorum aduersus Hebrios,eo quod '. despicerentur in ministerio quotidiano viduae eorum. Conuocantes autem duodecim multitudinem dixerunt.Non estaequum nos derelin' quere verbum dei Sc ministrare mensis.Considerate ergo fratres viros
ex vobis boni testimonii UlI. plenos spiritu saneta & sapientia, quos
constituamus super hoc opus, nos vero orationi Sc ministerio verbi institntes eruntis. Et placuit sermo coram omni multitudine. Qitae &Vu.eledios statuerunt ante conspeetiam apostoloriam, qui orantes im. posuerunt eis manus.Vides ita , qua causa apostoli, aconorum illa, in escistiHem pro illo tempore permiserunt multitudini, nempe ad jandum murmur, quod in ea exortum fuerat. Vides Praeterea eleα , ctos illos a multitudine, non ex illa elei hione sed apostolicarum manus um impolitione, xcitos sacrum ministerium. Ad dias autem, quas laetat philosophicas rationes, quibus demoni Ad is strasse se putat,tam legis serendar, i constituendi principis, qui coaetiauam potestatem super alios habeat, autoritatem Penes uniuersat l j. tem multitudinis, nihil aliud respondendum est, u esse veteris aegrori lira insomnia. m quales sint,superius clarissime demostrauimus. Quae etiam ut in ciuilibus societatibus veritatem haberct & recte n. cluderent,niuiquid etiam r num hoc Christi,hocest,catholicae Christi ecclesiae societas, ius est supernaturalis uniuersa institutio,superis e naturalis quom, qua gubernatur, regitur,& in finem suum dirigitur, , alitoritas, Aristotelicis subici hi erit ratiuculis 6c insomniis: Attamen ex illis ipsis etiam,quas ille profert,sententiis Aristotelicis quatenus lo, cum aliquem habere possunt in diuinitus institum hoc Christi regno, inaudisti,necessario couincitur etiam in eodem ut eiusmodi quacu tandem autoritate,unum necessario principans esse oportere,quod Oomnium eius partium potestatem habeat, omnibus possit sua praescrio re ossicia, ab Oisibus eorundem rationem exigere,omnes Cotinere in ossicio,vilitate, rdia. Quale ab initio ἡψ nunc, haud aliud fuisse inuenient,u Petrum & successores eius, quibus id muneris demand tam a Christo,superioribus libris luce clarius demonstrauimus.. Ad quem vero pertineat,distribuere teporalia ecclesiae,quae ecclessa stica iesicia dicimus,& ecclesiastics societatis qtiatenus est modi mi huere tensenistris deputata sunt,quae ille uel em sanciens statuit,nec responsione indigent, cum nulla ratione ea conuincat am adstruat,necquae κα
ratius redarguantur,digna sunt. Cum etiam secundum ea, quae ille se statuit,principia necesse est eorum omnium summam & principat autoritatem pertinere ad principantem in catholica ecelesia, quan . 4xenus Eiusmodi,quem quinat qualemcum voluerit: alium tamen non inveniet, a quos supra demonstrauimus,mmun & successores esu
574쪽
CAP. X. HIERARCHIAS .ECCLEsIASTICASG uiri Ad inis autem autoritatem pertineat, exortas inter nos de fide dc Vr oriatim religione qinestiones &controuersias determinare sua desinitione Se
T is iudicio, vim Christu* su ecclesiae cuius illi singularis cura extitio ea
.. . T. omni u Praecipua & mona m in mi, igentissimae provide. trouessita rit, libro superiore euidentissimum fecimus. In primis, hoc certo conis 'stat, autoritatem ad quam illa pertinent, singulari diuinae assistentis priniti Oe & iu uilegio in suis iudiciis ac dcfitutionibus necessario dirigi oporteresne quo de nullius omnino hominis, sed nec de plurimorum quotouis nu bri ,. mero sententia,indubis veritatis certitudinem habere possumus.Om. i. II nis siquidem homo mendax.Deinde,nec minus illud certum est,aut mei G tali ritatem illam paratam semper esse oportere omnibus,& ad consule dum, dubiorum* resolutionem petendam cui* adicii facilem: cu maxonestici re tidie incidat eius consulendi necessitas, quotidie oriantur in ecclesia qugstiones&cotrouersiae eiusmodi.Alioqui Christus haud sane susscio, Lter suae prouidisset ecclesiae, sed veteris illius, ut ostendi mus, synogora
maiorem, accuratiorem in curam habuisset. At constitiaiorum secum conuenire uniuersali concilio, quod non semper paratum uniueriti Omnibus nec ad consulendum aditu facile,sedararissime,nec sinem ' i' gno orbis totius motu, maxima impensa conuocari, celebrari p p test:quemadmodum nec illis trecetis trietinta annis ante Nicenum con i. cilium vianuam cel ratum extitiLDeinde nec hoc demonstratum estiquod tamen selum demonstrandum suerat, illi &nulli est, in sius desis nitionibus Sc ludi s adesse diuinae assistentiae singulare priuile viri. uniuersilium igitur conciliorum autoritate,quae, qualis & quanta
sit:ad quem aut quos eorundem conuocatio pertineat, quos interesse 'oporteat:breviter, quaecun ad hoc argumentum pertinent, non ra Fili culis,quales audisti ut ver jus ni s Aristotelicis ex Ous ille uni, 'uersa illa,quae audisti, paradoxa adstiuit, quae proponit tam audacter, lato cum supercilio sed ex propriis 8c certissimis illis, quae supra stabilissimus,theologicis princi s ex qiubus solis certo demonsori potest, quid Christius in suo hoc regno constituerit&ordinauerit, quam cui potestatem commiserit: neque elum a multitutae, ut sorte in Quiali secietate, sed a Christo uniuersa haec pendet autoritas libro seque ri diligenter explicare conabimur. πῶ . , T Ad apostolicae vero cathedrae alip eius praesidis autoritatemvelae ad cap ac princii em hierarchiae ecclesiasticae pertinere, exortas internosura, nos de fide & religione quaestiones&controuersias sua definitione&os iudicio deterit,inar Gmnere, superiori libro secimus euidentisi, silutio de naum.Cui quod ille occurrit,dicens fieri posse,in die cathedrae pra . s. e sides una cum sacerdotali coli is secum in eadem domino serit ictium. - , 'h cretici,exemplum asserens in Liberio. Deinde etiam salsas quas . dam& haereticas definitiones Romanorum pontificum pro serens, o. illam
575쪽
illam Ioannis XXI. tametsi holam non nominet, de paupertate Chri ' sti & apostolica, in Extrauagante. Cum inter.mp in Extriauagante. Ad. tanditorem, subiit.de Verb.sig. Et alteram altarens Bonifacit VIII. in . . . Extrinarant. Unam sancitam, Iub titiUernato .s obed. ius hoc extat decretum : Imrro subesse Romano pontifici omnem humanam creaα' turam declaramus,dicimus & diffinimus omnino esse de neces state finlutis. Quam eius definitionem dicit Sc nunc esse, dc semper fuisse sali' sana erroneam, cunetisque ciuiliter viventibus, omnium excogitabilia uni falsorum maxime pridiudiciabilem. ' Dicimus primum de Liberio quem ipse haereticissimus impie iacit De Lime- haereticum nos illum supra capite mlh libri Tl.satis vindicasse a notali. esis. Cuius similes haereticos utinam nolas contigisset habere o. hines nostris temporibus.
3 Definitionem vero illam Ioannis XXII. de paupertate Christi & a* D. ἡ., h, i postolidi nihil dubitamus esia verissimam & chriisti euangelio Glo, one inanis
ctrinae,omnici Meetae rationi consenam. Quam idem ipse aduersus dea tractores,calumniatores eiusdem doetissime tuetur in Extraua.Quia, quorundam,sub eo. titiaeso ut nostro patrocinio non indigeat.
. Illam quo. Bonifa η cla inicionem, quam hic tantopere lacerat,& Assisi des trunc & sempe postquam cathedra Petri Romae collocata est, verissi h φα. mam fuisse duobus superioribus libris fatis ni fallor,s 3 perq; euidens in fomiti
fecimus.Et nos assirmamus Sc dicimus cum illo, omni hunianae creaturae secundum legem ordinatam a Christo esse necessarium ad salutem, cessirium in subsit Romano pontifici, totius ecclesiae pastori Scepiscopo. Quis se sibi; enim negat,Christianus modo absorberi omnes ab a litis diluini quos non servat arca catholicae ecclesiae, extramaam nulli salus est Onani er. humanae creaturae ad salutem est necessarium, ut sit intra septa ovis lis catholicae ecclesiae.Omnes autem ei, qui intus est in ovili ipsius Clitiam, eiusdem pastori & rectiori subsit oportet, hoc est Paro atin eius successoribus nominis pontificibus.Omi igitur humanae creaturae, ut sussit Romano pontifici,ad salutem est necessarium. Nemo hic mihi insentes proserat, s nonchim datus ratiotiis usus non sinit cogitare vi Ramano pontisce, nemo Christianos alios a plurimos, qui sorte nunquam audierunt Romanum pontificem toti praeeste Christianae a. xcclesiae Nain omnes, qui baptismatis sacramento militiae Christi adis. scripti fuit,re ipsa subiacent & se subiecerunt Romano pontisci,ecclesiasticae erarisiae capiti: tametsi sorte illum non cognoscant, tametsi
' illo nihilaictu cogitent. Virtute enim & implicite in hoc ipso sacras
mento, cui se ultro adstrinxerunt, aut quo extra usum rationis adstris .
. 4 iam adulti,&rationis cisores se teneri non recusandilli quo subie. ει sunt. Quae equidem virtualis subiretio ad salutem & necessaria& .
. sumens, tamdiu perdurat,donec quis aetii explicito,& aperia contra
576쪽
autoritatisico. pontificinante illatini teri
Pora, falsa Marsit is nacinatio coarguit.
catholicaeeelesia ni iiii autoritatis primo
curii rebellione eidem subiectas esse rectissit. Quod est schismatis men execrabile. Sicut liti se alicuiti militiae sacramento ultro adstri P . . xit, imperatori exercitus intelligitur se submisisse: taman quis ille sit, . . 'nesciat, imo de imperatore ni lacitu cogitatio eidemque latro subis evelle, donec aperta rebellione illi subesse actus csi ab eo deficiat, oc susceptam militiam deserat. Quae vero ille imaginatur verius, i vestentet ulla probabili emi. .ra verisimilia facere, de origine & modo autoritatis Romanes pontificis super alios totius orbis epis pos Sc ecclesias ante Constantini lepora, .cindeter redarguunt per ea quae capite lX. libri illI.adduximus Ubi ab . ipsis cotinuo apostolout temporibus ad Constantinum v sc formam, xugorem & autoritatem ecclesiasticae hierarchiae ssime explica .mus,& tam di sto, i praecedentibus &sequentibus capitibus,at 7 adeo , . totis duobus libris superioribus aeque eo diuinis scripturis ac ocintili a . tibi h illa rediae intelligentiae scripturam amus i catholicae eccinae eon, sensu, confessione ac sententia, apostolicae sedis & R Mnanae ecclesiae ' i praesulem fuisse totius quanta est, catholics ecclesiae pastore summum 5 episcopum:adiltu pertinuisse totius ecclesiasticς donn curam, regimen,& gubernatione praecipuam,ad illu, oibus in lamilia ecclesiastica sita ordinare, determinare,praescribere officia, eorundem ab Ubiis rationem exigere ossi s submouere ecclesiasticae domus ordine pacesar, disciplitiaq; conturbantes ecclesiasticis censuris cohibere oes in eadem de fide,religione ecclesiasticis sacramis, itibus,ordinibus Gortas dubitationes, quaestiones, trouersias sita autoritate,definiri & iudicio componere, luculentissime demonstrauimus. Quae uniuersa quod ille tra ad solam uniuersitatem fidelium quam legislatorem fidelem api pellat pertinere vult,aut ex esus autoritate mures di concilio,id po Risticis illis,quas audisti demostrationibus,qbus solam illam putat con, dere posse leges in ecclesia Christi obligatorias, miranda profecto est stupiditas hominis. Nam vim ciuili societate,quae pendet ex mera Mis ' 'ra Sc licita in utraiam partem voliuntate eoRr a pars eius societatis sunt, ad commodum quietum,& sitfficientem inter se nutetiam melius conseritandum illa ipsa sorte aliquid rationis haberent quanquam nec ibi
veritatem habere omnium regnorum, gentium,populorum mores,le
ges & consuetii dines comprobat serie in hoc regno Christi od nul v
ta . prsus ratione dependet ex libera & licita in utran* partetate eius regni ciuium, hoc est Christi fidelium, sed ex si a institutioi se . Christi Vt quisquam sibi ullam autoritatem arroget, nisi his commissio one eiusdem legislatoris hostri & principis, omni rationi est contra ibum. At uniuersicati fidelium nullam prorsus idem autoritate cons nidi sile legi sed Petro, cui Eiusdem sui r ni comisit curam uniuersam S a regimen, autoritat ad hoc necessariam. Illu constituit ide ipse sup
577쪽
A uniuersis, sitam familiam, non cocta substat sanaidiae. lilii praefecit ouili sio atin huic parendi eidem,obstatuetiui necessitatein imposuit, ut haec sese consequunt necessario. Qua igie si ot e, multitudo Christifidelum precario recepta in ovile Christi, deno suum & a prium regnum costituit sed in asi enuni regnum ex sin lar eius in innatoris aut regis Iaria ad consequenda estis regni commoda, hoc est aeternae salutis &icitatis praemia admissa est,eius is gubernandi,& leges ferendi quibus illud ipsum regnum administiari oponeat, autoritatem sibi usuripabit Nui ad sic admissa,& in aliendregnum gratio recinia multitu do eiusmodi, i debet potius. pia pre obediendo & simpliciter parendo eius regni legibus, ii no se beneficio affectam cotest iri, q, D our Sccommodotu eiu particeps fieri potuit in qu0, ut eiusmodi, prs ex Um legislatorem nostra Christum, nulli se copctit super alium autoritas, ῆ nemo alius qui si statuencs,aut suis legibus alios obligadi autoritatem
tinet: nisi it cui ille suas ea in re vices singulariter comiterit: in aliis ut oes conserui simus,omes in alienum regnii admissi precario. ita
vi s amus apud quem in hoc Christi regno sit legum serendam autoα ritas, Atinam alioru cura, ii men, o gubernatio ab illo ipso impatore nostro comissa est, s suis praeceptis & legibus possit obligare literos, non hoc quaerendum est Oc Aristotes quemm Gistituendo ordinan d p regno suo no adhibuit Christus in Glilium: sed ex illis, quae ante stabilivimus nostra fides certissimis indubitatis principiis discedum est,nempe diuinis scripturis & earundem rediae in ligentis amussi ocreetula insallibili.ει abus nullam Eiusmodi a moritate uniueriliati Christindelium, nullam uniuersalibus cociliis in nulla . prsus ab eo mentio aeta est, &quae plus u trecentis an iis ab inestio Oino ignorauit uersa Riri ecclesio sed uni Petro sup uniuersum eius ovile comissam inuenies, viii datas ab eode claues regni coctoris,uni dii iam ut d imp ipse obligaret in uerso illo suo regno etia in fines orbis terrae disti so: quicquid si re terram Iligare hoc ipsum obligatu haberet & in coelis. Et quicquid soluereoblinum. Cui in eadem regiminis Christiani regni autoritate succcs isse Ro. pontisi es, ex hisdem illis principiis etiam Iuculentissime demostrauimus. cur collatam a Christo in suo ipsius regno autoritatem, nuc quidam in illud ipsum adia i precario, Miltia conuest e&auferre conantur in suam ipsorum perniciem Quod vero aut a Costantino aut a Phoca autoritatem istiusmodi su. per alios totius orbis Nis pos & ecclesias vult accepisse uo. pontifi
ces & Romanam ccclesiam, mera sunt figmenta,mera mendacia. Non
est liscis imperatoribus,sed ab ipso Christo data isi Petro autoritas, cui in eadem successerunt Ro. pontifices. Nihil illis in ecclesiam Sc rei gnum Christi, ut esus modi, quam autoritatis copeiij tametsi etia in regili Christiani ciues, ut sui quot regni ciuilis, uuis ethnicissius erat,
asticae hi serarchiae hii di in catho
. pontinosa Chro sto, non ab imperatoribus aec
578쪽
P. X. ' HIERARCHIAE, ECCLEsIASTICAE ciuilem quo autoritatem i s competiisse non negauerim.Nihilo mi diius ecclesiasticae hierarchiae capiti sua in Christi regnum ex ipsius deis . legatione constabat auci seis, non subiecta toritati ciuili uim princi
pum, sed nec praeses a risi postquam eade Christi reano vitiis se subis
'didit Oualis enii ita ornanorum pontilicum ante olaitaniani tempo,
ira in uniuersam Christi ecclesiam ab uniuersis toto orbe Christifideliabus recognita lacrit autoritas, liber praecede praesemini caput eius no . . num demonstrat clarissime, nec minus intelligetur consequetibus. De Constantini itui; decreto quod asserunt 'on esse terminum Sc . integrum sed falsatum in plerisin, illa ipsa ex eo citata ebadis conuincunt.Siquide inter qtuor sedes prscipuas, supra quas anta Romana ita
in tui Constantinopolitanam tertio loco numeratat. At onstat tempore Constantinopolitanam inter si des principales nullum locum habit, isse, imo necdum fuisse Constantinopolitanam ccclesiam, durante adi zhuc antiquo Bisantio, quod aliquanto posti essemiatum est ii sedem imperialis residentiae Constantinopolim, scd eo tempore ut numeraretur inter sedes praecipuas, nulla unquam a quoquam mentio Eusta est.
imo certissinae historiarum fidei ut cyntrarium cae quibus cori multa hoc ipsum ambitione ob imperialis dignitate residentiae, longo post rempore, vix tandem obtinuisse eande. Tamen quicquid si de illo Con stantini decreto, quod nobis sauci plus u velint aduersarii, utque dare,
tur germanum esse, non siibditicium, ut vere imperiali sita sanctioe ita decreuisse quod versa sonant, ut Romana ecclesia principatum teneret sit per omnes totius 'rbis des ecclesias, utque esus pontis c princeps esset lacerdotum omnii mihil aliud secisse in ligendum est Christianum & religiosum principeii, o vise si autoritatem Christi re. spno, cui incorporari meruerat, seruire separatum ostenderet: at e
stam cim sua quo autoritate a sibi subiectis exigere,quae a Christo constituta&ordinata intellexerat. Ouemadmodum&r ille Rabyloni; Nam iisn buchodonosor. iracul6 trium conseritatorum in incendio veri des odiis eωι culto uni attonitus,& verum ex illo deum eorum intelli iis ediebim I Pposui Vt omnis populus, tribus&linqua quaecunq; diceret blasphemiam contra deum Sidrac, Misac,& ADdenago, disperiret & domus es vastaretur. Sua hic autoritate, qua ante aduersus deum verum in proposita populis adoranda aurea stitua abusus fueras admonitus mi, oculo & ad veri des conuersus noticiam, nunc contra eiusdem quo praeceptis famulatur, & hoc a suis exegit, quod ab ipso vero omnis, uni deo ab omnibus exigi intellexcrat . vi nihil au De Phoca vini, quae Schic affert, de alii pleri eiusdem lamiae in. Iu . vel ex historiarum i orantia, vel ex prauo in ecclesiasticam misi si a Ph a toritatem assectit, ex ouus danai lanini chronicis annotant, mera sunt
mendacia. Sed ita se habet rei verita quod Constantinopolitam anti,
579쪽
LIBER R CCLXXm. A stites modo suo non contenti,sed elati ob sedem imperialis residentiae,
eande ambierat pene a principio numerari inter sedes pricipales secun tur ei reidam post Ro. ecclesiam. In Θ in gratiam 5c fauorem principum incliα nata fuit primum Constantinopolitana prima synodus,altera uniuersa metio irilis post Nicenani, sub Theodosio principe,deinde Chalcedonen.ambitione at* importunitate Anatholii Costantinopolitani episcopi,instan inua ted , te etiam Martiano principe. Sed ut libro sequeti clarius intelliges illorum intusis ambitioi diu restitit apostolice sedis autoritas, ne* tuc pmi rix in ecce sit voti copotes fieri. Ex cuius tamen conniventia, illorum p pertinaci plurimorum annorum ambitione cum tandem id obtinuissent,ut nutatum modum nouit ambitio, demum sub Pelagio Romano pontifice .& Mauriti , imperatore, Ioannes quidam tunc Constantinopolitanus Gepiscopus,e prorupit vesaniae,ut conuocato episcoporum aliquot si si nonopon bi essentientium cocilio, in eo cccumenicum,hoc est,uniuersalem se ps Opis'ub' nunciaret patriarcham & episcopum. Aduersus cuius insolentia idem insurgens Pelagius cocilium illud sua & apostolics sedis autoritate dea cum se saei duxit m irritum:& episcopis,qui in eo conuenerant stultae illius elatioi& insolentiae consentire atq; assentari sub anathematis interminatione aduersus
interdixit. Addens,iam praedecessores illius,uillum ipsiim etiam Ioan μζί. 'nem suis literis & epistolis proprio roboratis sigillo & chirographo, apostolicae sedis autoritatem saepe recognouisse, &publice confessos fuisse super uniuersam Christi ecclesiam,seipsos etiam successoresque suos si aduersus eius de sedis autoritatem se unqua efferrent,Gstringentes anathematis vinculo.Idcirco,inat, noes necesse illos excommunicare aut anathematizare, qiua ipsi anathematis vinculo seipsos proprio is manibus pro sessiones suas sita scripta roborantes c5strinxerunt. V Haec ille Pelagius ad episcopos,qui ad illicitam vocatione Ioannis Constantinopolitani episcopi conuenerant. Quo paulo post sublato e via
uis,eadem tempestis excepit diuum Gregorium,qui,quod Ioannis illi B. Gregorius ambitioni aduersaretur etiam Mauritii imperatoris grauissimas inimicitias ptulit. Cui quadam epistola respondens, no suam eam causam
esse, sed dei & totius ecclesis, Giestatus est: Quia inquit,piae leges,quia enuimia 'venerandae synodi,quia ipsa Minostri Iesu Christi madata superbi&pompatici cuiusdam sermonis inuentione turbant. Cunctiis enim eum toris immipelium scientibus liquet, quod uoce dominica sancto & omnium aporiolorum Petro principi apostolo,totius ecclesiae cura comissa est. Ipsi appe dicit: Petre amas me pasce oves meas. Ipsi dicit: Ecce Satanas pedimi cribrare vos, sicut triticu,& ego rogaui pro te Petre,ut no deficiat fides tua & tu aliquata couersus cofirma fratres tuos.Ipsi dicit:Tu es Penus,& super hanc petram aedificabo ecclesiam meam,& portar inferos rum non praeualebunt aduersus eam .Et tibi dabo claues regni coelor
& quodcun* ligaueris super terram erit ligatum & in coelis,&c. Ecce
580쪽
CAP. X. HIERARCHIAE ECCLEslMTICAS potest is es ligandi soluendi tribuitur, cura ei totius ecclesiae 8c prin, Ocipatus comittitur:& in uniuersalis apostolus non notatur. Et vir sano in. cosacerdos meus Ioannes vocari uniuersalis episcopus conatur Exclamare chellor,& dicere: O tpa,o mores. Ecce cundia in Europae partibus barbarorum iuri sunt tradita, destructae urbes, mersa casti, depopulatae prouinciae nullus terram cultor inhabitat, saeuiunt& do minantur quotidie in necem fidelium cultores idolorum. Et tamen saticerdotes, qui in pauimento Sc cinere flentes iacere debuerunt, nitatis sibi nomina expetunt.& nouis ac prophanis vocabulis gloriant. Haec ille Gregorius ad Mauritium imperatorem illius stadab autorem, aut uin Vi' certe patronum. Aduersus quem cum diuina vitio, suae vindex ecclese ini'ubii. siae, Phocam tandem excitasset,ivilitari tumultu imperatorem creatum,HIis ...' Post sublatum cum coniuge Sc liberis Mauritium,etiam scanda, Phoeis im tum illud ab ecclesia sustulit, at imperiali edicio Constantinopolita, TI. Coatri episcopi insolentiam coercuit,vetuitin ne quis alius nominaretur vatinopolita- niuersalis ecclesiae patriarcha aut episcopus,u unus Romanae ecclesiae pontifex, quae ut semper caput suit ecclesiarum omnium: ita & hic ecis ς vix clesiasticae hierarchis princeps sema est habitus. Et hic indocti quidam &s lapidi alicubi breuiter annotatum legentes in chronicis, constituorum a Phoca, ut solus Romanus pontifex vocaretur Oecumenicus, Ro mana ecclesia agnosceretur caput ecclesiarum omnium, putant a Phoca primo hoc datum Romanae ecclesiae atque eius pontificibus, quod , hisdem competiisse ab initio superioribus duobus libris satis supremdemonstiatum est. Certe idem ipse Gregorius, tam in memorata ad Mauritium imperatorem, v in es as ad Eulogium Alexandrinum, ScAnastasium Antiochenum episcopos epistolis,assii mala frequentissi sn. t. ori a Ch lcedonen. synodo, atque adeo a catholica cuius sensum illi alcedo- exprimebant ecclesia beatum Leonem apostolicae sedis pontificem,re Ti cognitum appellatum fuisse patriarcham oecumenicum. Quaquamis & pmi ipse etiam sibi conuenientem,& ab uniuersa ecclesia deliatam appestatioonem eiusmodi,velut in uidiosam aut certe onera in fugiens,quo am 'Num, bitiosum illum dc insolentem ab usurpatione sibi non competentis hon G, ebri reuoraret exemplo,non cumenicum se episcopum sed seriis seserari uum vocavit semoim dei. Quem more etiam successores eius sere retis innuerunta tametsi ab a s sibi congrua appellatione & ante,& post Gre, gorium semper honerati sint. Ita enim demonstrauimus ab initio gesisisse omnes curam episcopatu totius ecclesiae. Ita ante annos mille Παdringentos, sities id res exigeret,nihil dubitasse seipsos notare & scribS
re episcopos uniuersalis apostolicae ecclesiae toto orbe approbant res si Min . stes sunt primo Sixti primi,sub Hadriano principe, ad episcopos toti' in us orbis epistola,qtiae sic incipit: Sixtus uniuersalis apostolicae eccie is sine episcopus omnibus episcopis in domino salutem, quae alsquanto ante