Historia Conciliorum generalium. In quatuor libros distributa. Auctore magistro Edmundo Richerio, doctore ac socio Sorbonico

261쪽

CONCILIORu GENERALIuΜ. odata est ad haec inconvenientia provisua responso, sed in deteriora continue res lapsae', quo adeo quod pro parte dominorum Polonorum interjecta est tandem appellatio adfuturum Concilium. Cui appellationi cum respondendum esset, lata est ut dicitur in Consistorio generali in Mblico quod ultimo Constantiae celebratum es minuta quaedam sub forma Bulia destruens, ut asserunt qui legerunt eam, fundamentale penitus robur nedum Pisani, sed Constantiens Concilii, in eorum omnium quae in eis praesertim se per electione swmmi Ponti cis in intrusorum ejectione attentataractave sunt Continebat itaque in nullo casu licere appellationem a Papafacere nec u judicium in cause sdei declinareri plano contra legem Dei decretaque Concilii Sedram caeca semper est affectio quae non latueri tatem , tamIempersbi contraria sedisssona veritati mens adversa. Dehinc transit ad librum

fratris Joannis Falliemberg, notatque in illo

NO Ru FACIENDA absque lege vel ordine ipsis nec auditis nec defensis. Et in prima parte operum suorum Tractatu uo modo C an iaceat in caus fidei a summo Pontifice appeliare seu ejin judicium declinare. Ita concludit alloquendo Papam Martinum. Porro , o minus noster olsire poterit efficaciter suspiacionem inistram quae contra Sanctitatem suam

feri poset, se dicta sua factis compenset hoc est si sponte nullo inquirente damiae doctrinam illam

262쪽

26 HIs TORIA illam pestiseram es erudelem contrapolonos eum similibus aliis cum tali celeritate in rigore qualem fdei materia urgens in scandalum pernἰciem reipublicae po stulat inrequirit, procul abjecta quavis acceptionepersonarum. HAEC ibi demum dialogum memoratum hac clausula jam paulo ante laudata sic concludit: Hoc unum scio quod ratus habendae unionis in schismate tam desperato antique emporis fecit multa tolerari quae fuissent aliunde nec tolerabilia nec toleranda. Video quod Ecelestiae reformatio nunquam' per Concilium'epraesidentia ductoris assectati bene prudentis simul constantis. Provideant Hi dum sciverint m potuerint membra per provinci aut regna non quidem in multiplicatione Constitutionum novellarum hoc magis interturbat quam adjuvat , sed per exequutionem vi eo O virilem earum legum quajam lataesunt

abundantis e supervacuis etiam resecatis vel misses video quod in doctrinis quae μdem, quae religionem, qua bonos in salubres

resiperiun mores vix invenietur in hac temposate rebus ut sunt manentibus, nec habito foris 3i favore potentia secularis terminatio debita - ιxpedita iu=itia. Experto crede, neque deductionem pro nunc aliam pete , neque de

remediis apponendis verbum feceris uia rati. Ubi non est auditWjubetsapiens ne effundia. ωerbum. Hucusque Doctor Christianissimus,

demonstrans quant sit molia his sequioribus

263쪽

seculis Ecclesiam reformares: Nam ant quam Papa Creatus esset Martinus V omnes Christiana Nationes in magna spe futurae reformationis erant utque ad eam sibi iter munirent facile decreta de Concilii auctoritate supra Papam, item de unoquoque decennio stequentandis generalibus Conciliis decreverunt atque in XL. Sessione Xvisi Articulos super futura emendatione Ecclesiae in capite, in membris conceperunt. quae omesa Pontifices postea irrita fecerunt quare Gersonius monet futuram Ecclesiae reformationem impossibilem absque praefidentia ductoris bene assectati prudentis seu in conflanti Papam intelligit ostenditque tales cilius posse desiderari quam haberi, ut eXperientia haecque Historia docentri hisque desperatis; ubnectit Cancellarius in doctri-ηii quasdem, quae religionem, qua bonos salubres mores respiciunt, vix in hac tempestate, rebiu ut sunt manen ibis nec habitofortis avore

potenti secularis , non posse de sinitionem Gbitam ut expeditam justitiam haberi. Ratio est, quia, ut ibidem ait, Curia Romanam ejusmodi re, quaerere solet quae sua sunt, vel utilia, non quae esu Christis, vel spiritualia: quod multo clarius docet δε Examine doctrinarum parte secunda consideratione V. providendum est altseduloper Rectores Christianisatisne studium Theologicae Qeritatis depereat:sed alicubi rosideat velut insonte Alioquin timendum est ne

264쪽

x61 superseminentur haereseuma setania, propter να-rietatem tot capitum, tot insuper ρ sonum diversarum unde multiplicatio sequitur Judiciorum ubi si de sit recursu ad Theologos non de pravatos C in unum collectos quis oro provide bit Si dixerit aliquis, fiet recursus ad Sedem: Curiam summi Pontificis, non negabimus hoc, si Theologia illic habuerit duos doctores nonpartiales, non si ductos, nono uosos, non quaestuosos aut invidos, non potestatiIeculari, non spirituali plusquam veritatifaventes alioquintolerabilius esset nullos habere quam tales pati:

Haec ille Deus bone si nostra vidisset secula quibus malum in immensum per singulos dies

ita excrevit ut semper posterior dies acerbior&nequior priore extiterit,in continuet. At

vero quantum disciplinae EcclesiasticaeS Ecclesiae ipsi, optime consultum suerit sub potent Imperio Principum Politicorum, liber

primus Historiae nostrae Conciliorum reser

XXV. Verum in hac Polonorum prou catione adfuturum Concilium Lector habet duodecimum Monimentum praxeos Auctoritatis Concilii supra Papam. Quod si quispiam Martinum V Pium &Julium II Constitutiones edidisse de non provocando a Papa ad Concilium, easque in Bullam Coenae D mini relatas opponat Rependes , haec ad quaestionem faetidi ad abselutam Papae Mo- inrchiam spectare quam Ecclesia non Pnoscit,

265쪽

CONCILIORUMGENERALIuM. 26 noscit, quippe cum illa Monarchia despotica Juri Divino naturalii Canonico penitus repugnet Certe , quamprimum Martinus Bam Decretalem de non provocando a Papa Concilium evulgavit, Parisiensis Canceularius contra ejusmodi Decretum hos lucubravit atque edidit Tractatusci An liceat in cauisfidei a Summo Pontifice appellare ejus

Iudicium declinare. Item , Resolutionem de valore ex communi rationum atque irregularitarum: In qua haec leguntur Considerationes. Dixerunt olim Pontifices scilicet Iahie Concialium Generale Pisanum C Constantiens quod aiullo modo licebat appetiare ad Concilium, Crauegani Iurasuapro se valde, sicut eis videtur, expressa: Sed constanter nunc asseritur quod est ars damnata per Constitutionem expressissimam CV practicatam in Concilio Constantiens, prout alibi diffusus est ostensum. In telligit autem Gersonius Tractatum pra dictum quod scripsit An liceat in Causodeia Summo Pontisce appellareri Ubi nominatim asserit Constitutionem Martini V de non provocando a Papa ad Concilium, non

modo Pisanum Constantiens Concilium,

verum etiam Martini V Electionem in Ioannis XXIII. Benedini XIII. C Gregorii XII. abdixationem evertere et quod certo certius

est. Quandoquidem Joannes XXII Gr sorius XII. Benedictus XIII. tam tumdem sibi Juris potuissent usurpare con

266쪽

M H Is TORI Atra Pisanam dc Constantiensem synodum, ac prohibere ne de suis Sententiis ad Concilium provocaretur, quam Martinus V. Quod si Curiales respondeant, ut asiblent. In cinitantum schismatis Concilium esse supra Ρωpam haec eorum cavillatio nihil eis prod iit quia post Martini V Electiquem &Bώ- 1am de non provocando a Papa ad Concilium Petrus de Luna superstes erat, seque legitimum esse Pontificem venditabat quae a me dicuntur argumento ad hominem. XXVI. Ultimae Sessoni Constantiensis Concilii Bullam Martini V pro X uq

tione Articulorum Contra errores Joannis icte subjiciemus: Quam ullam Martinus de Consensui Apprubatione P trum Constantiensis Synodi vulgavit, sicut patet ex ejusdem Blillaesectione: Ubi haec

Concepta leguntur Sacro approbante Concilio Constantiens per Apostolica scripta committiamin in mancamus quatenm vos A chiepiscopi apiscopi ac Electi , quiabet Vestrum pers seu alium vel alios quos graves in idoneas Personis spiritualem urisdictionem habentes esse volumus , in c. Deinde in fine ejusdem Bullae, appellationeseu appellationibus quibus eumque cessantibus procedatis , ac ipso juxta easdem Canonico traditiones puniatis: etiamsi opus fuerit Citria seculari relinquendo com

267쪽

s Datum Onstantia octavo Kalendas Maseii , Pontificatus nori anno primo Haec autom Martini Constitutione, haereses Joannis Hus &Wicleriisdem omnino conceptis verbis damnantur, quibus antea Sessione v III. Constantiensi damnatae fuerant a Patribus. Unde cum Articulo x L. Wicleromnem Sedic praerogativam Romaius Ecclesiae his verbis abnegaret: Non esse de necessitate salutis credere Romanam Ecclesam isse supremam inter alias Ecclefas Martinus V post Synodum Constantiensem Sessione v m. errorem istum sic damnat Error est. Aper Romanam Ecclestam intelligat nivem salem , aut Concilium Generau aut pro quan to negaret primatum super alias Ecclesta particulares. Qua clausula Martinus ad memtem proposixum Synodi Constantiensis declarat primatum edis Apostolicae sese

duntaxat ad Ecclesi s particulares Xtenderes nequaquam vero ad Generale Concilium cujus directivo coactivo Judicio Papae subjicitur Sessione v v. Hic enim s*nsus est Patrum Concilii, quos Martinus se sequi testatur dum hanc ullam Sacro

approbante Concilio edidit pro exequutione Ca- nonum AttςXendum insuper, Martinum e

dem Bulla mandare , ut omnes suspecti de

haeres interrosentura Utrum credant, in reneant, in asterant quod quiaIibet Concilium Generale etiam CONSTANTι ENSE

268쪽

UNIVERsALE MECCLESIAM REPRAE sEN TE TQ Item utrum credam quod illud quod

strum Concilium Constantiens Universalem Excuseam repraesentans approbavit m approbat in favorem dei in ad salutem animarum

quod ab universi Christianis Melibus approban-

dum C tenendum , quod condemnavit Cresse fidei et bonis moribus contrarium , boc ab eisllem esse tenendum , pro condemnato credes dum CV asseren4um. Haec propriasint verb Martini V. Cui ad mentemdi declarationem Patrum Synodi Constantiensis propositum fuit duos oppositos errores circa potestatem ripae damnares Primum eorum qui doc

bant Papam esse infallibilem Monarcham, ita ut ne quidem Synodo Generali subjectus

esset In quem errorem Decretum est v. ωv. Sessione Alterum errorem Hussit rum mohemorum , qui abselute primatum Ecclesiae Romanae negabant montra quem Sessione v III., Martinus hac ipsa Bulla , quam enodamus. Quocirca Martinus his conceptis verbis : Virum credat in teneat in asserat quod quodlibet Concilium Generale in etiam Constantiens Universalema olestam repraesentet, Orc. I v. v. Sessionem indicat, quibus hoc est nominatim statutum Nationaliter inquam, Concilias ter tiaque Martinus haec se inviolabiliter sequi, tenere indicat, juxta ea quae in ultitima Sessione Concilii dixit: Nimirum quod ea

quae in materiis fdei Conciliarisererant aecreta

269쪽

CONCILIORIIMGENERALIuΜ. 26 --οIabiliter tenere in nunquam contraire,

lebat. Quod Argumentum si Adversarii sine ulla evatione diluere potuerint , ipsum quiadem C etanum acumine superabunt quoniam l1b. de auctoritate Papae, Concilii Cap. 9 non potest hunc nodum aliter sol vete quam suppositione falsi , Aferendo scilicet Articulum XL contra errores Micis diacere quidem Papam habere potestatem in partiaeulares Ecclesias sed minime negare potestatem quam obtinet in Ecclesiam Universalem Qua1 vero C etane Patres Constantiem. sesqui obiter tantum fer accidens ratione errorumJoannis mclestae potestate Papae super Ecclesias particulares in v I Q. Sessi ne Articulo XL statuerunt tum eorum fuissent immemores , quae Sessione I v. v. directe: ex proprio instituto de immodiata Ecclesiae auctoritate supra Papam tan quam de fundamento omnium agendorum decreverunt plurisque apud eos fieret a

cesibrium quam principale. At jam dixi illis propositum fuisse in hac Synodo duos debetulare errores justo Ecclesiae regimini infestos. Ita ut Sesi1one I v. v. regimen Aristocraticum deinde Sessione v 111. statum vel principatum Monarchicum super Ecclesias particulares explicarint decreverint Illud

quidem, inquam, ex proprio instituto in directet hunc vero obiter tantum quando errores usitarum condemnarunt, qui Ecclesiae Romanae

primatum abnegabant. Porro magis ridendi quam

270쪽

quam consutandi sunt, qui elenchoassivisis ad conjuncta a particularibus fici univers lia cavillantur Papam ideo pollere potestate super Ecclesiam Congregatam in Concilium Generale , quod potestatem habeat stiper Ecclesias particulares disgregatas hoc enim perinde est ata quispiam inferret Milonem

Crotoniatem , quia unum bovem ferre, comedere potuit , potuisse etiam cunctos boves ferre & comedere. Caeterum , AEC Bulla Martini V. pro exequutione Decretorum Synodi Constantientis decimum tertium Monimentum praxeos Auctoritatis

Concilii supra 'apam nobis exhibet quoniam Martinus omnia iungula de Concilii consensu: approbatione gerit: ita depellitur quarta objectio proposita in Analysi, Iu dc v. Sestonis Constantiensis ubi objectiones Adversariorum propulsavimus. Summa hujus Historiae Synodi Constantiensis est , ex propriis fundamentis Adve sariorum , qui nullum Concilium validum esse perhibent nisi a summo Pontifice aucto- retur Synodum Constantiensem etiam quoad IV. v. dc Xv. Sesi1onem esse legitimam oecumenicam quippe quae a Martino V. ultima Sestionedi peculiari etiam Bulla, qua Decreta Concilii Constantiensis exequutioni

mandat confirmata fuerit.

XXVII. Tempore Synodi Constantiensis regnum Gallicanum,partim ob Caroli I.intervalla , partim ob Murgundionum am