Historia Conciliorum generalium. In quatuor libros distributa. Auctore magistro Edmundo Richerio, doctore ac socio Sorbonico

271쪽

CONCILIORuM GENERALIu M. 269glorum invasiones graviter periclitabatur:& Curia Romana storenti fortunae Anglorum atque Burgundionum favebat, sicut temporum illorum historiae docent, ipse Ger1bnius non obscure indicat in Dialogo Apologetico supra laudat, ipse enim eam ob cautam Synodo Constantiensi soluta coactus est in spontaneum proficisti exilium, ut insidias sibi a Duce Burgundo paratas vitaret estque triennium moratus Ratembergae in Bavaria: unde Carolo I vita functo Lugdunum rediit anno CC cc XLI. postquam Carolus VII. regium thronum constendit Variis concussum motibus Idque ut ille consuetudine Fratris sui Nicolai monachi ordinis Caelestinorum uteretur qui erat Lugduni Tum vero Martinus V aliquosjudices &Nuncios Apostolicos misit in Franciam , ut Ecclesiae Gallicans Decreta quibus statu batur Gallicanam Ecclesiam ad suas antiquas libertates reduci cius commune servari

perfringerent, ac repugnantes sententia ex Communicationis innodarent Idque utri cilius assequerentur, hac vulgari paroemia infirmorum animos territare conabantUr: Sententia Pastoris etiam injusta est timenda in tenenda et qua e re Gersonius ansami

piavit dogmatice examinandi illam uim ciorum Apostolicorum propositionem tra

ctatu quem inscripsit Discusis illius a se

sertionis Sententia Pastoris etiam injusta tenenda

st quo in opusculo demonstra Rege Fram

272쪽

27 HIs TORI Aciae die suae inagurationis solitos se sacramento adstringere ad propugnandas Ecclestarum regni sui libertates in debere reputare sententias cujuscumque Pastoris, etiamsummi Poniscis latas in oppositum esse i ustas. V continere errorem im

tolerabilem contra publicam justitiam in cedere in usurpationem indebitam continuoque nectenendas nec necessario timendas, praesertim cum Rex obtuleritinfacie ConciliiGeneralis Constan-riens , se paratum es providere statui summi Ponti is sicut alii Reges C regnapro si a parte. Reliqua videbitLector,& notabit Marcinum V ubi animadvertit hoc suum incoeptum de antiquandis Ecclesiae Gallicanae libertatibus sibiexanimi arbitrio minime procedere:atque Carolum ΙΙ. quamquam Anglicanis bellis implicitum fortiter pro Eccles se Gallicanae libertatibus4 jure communi vindicando pugnarer uim opera Reginae Hierusalem ducili necnon etiam Ducis Britanniae Armorbcae, ut Carolum VIL ad suas partes alliceret: qui quidem magnisCuriae Romanae pollicit toninus pellectus, tandem Martini V postulatis , quem sibi hac ratione volebat demereri, assensum praebuit atque edictum adversus Ecclesiae Galficante libertates evulgavit dieti. Februarii, cccxxxv. hoc autem quo senus inremjudicatam abiret, Magister Peιrus Uno Cognito regiusgeneralis obstitit, ut liuque ex Amsi lamenti quae a Petro Puthoe doctissimori nunquam satis laudato

viro editasunt m lucem.

FINI LIBRI II.