장음표시 사용
291쪽
28o n Y Μ -υ s . iostendit se se nudoque ni paruit Ore, Ac tepido emicuit saliens cratere sugatis Sanguis imaginibus ; stetit , immotusque sacerdos Abstinuit tactu atque impasta altaria liquit , In solitam donec redierunt omDia formam . Haud secus , admota qui morbis arte medentur , Ne gustu horrescat languens , medicamen amarum Melle linunt super, et dulci sub cortice condunt. Ne vero quo liba modo , quove ordine quaere Tenuia divinos CHRISTI conflentur in artus Vi sermonis , et omnipotenti Numinis aura. Nulli fas hominum mortali corpore Septo Scire eae vix volucres norunt siue corpoΥe mentes Aligerum genus, aetherei gens incola caeli. Tautum agite . Properate, sacris discumbite mensis.
Divinas libate dapes , libate beata
Pocula e velatumque dapis sub imagine Numen Concipite. intus inest Numen. DELs insidet intus. CuRIATUS adest, et nos invitat corpore vesco. Ne dubitate. DEu, Simul hic, simul aethere in alto. Cunctus adest, simul hic, simul et quocumque vocatur: Bite tamen templis in cunctis , Omuibus aris ,
Divinum dum sarre pio libamus honorem . Quodque bic , est et ibi pariter discrimine nullo . Totus ibi, hic totus, neque eum tempusVe, locusve, Esse vetant, quibus haud divina obnoxia, ubique, Quin etiam violare manu ne parcite liba . Μystica , et in socios partiri protinus Omiles. Nam fragilem quotcumque in frusta incideris orbe M
Laelestis libi, eustisTI inviolabile corpus
292쪽
IN Eucr kRIsTIAN α8t Bestat idem in cunctis , Orasque amplectitur Omnes: Neo findi in partes ullas divina potest vis. Nos tamen albentem frugemque , et fissile crustum, Et liquidos latices veneramur Numinis instar rNon quia sint ipsum Numen color ille saporque , Sed quia divini sint Numinis argumenta, Significentque oculis quod mens iude altius hauriat, Quod nequeunt oculi, nequeunt deprendere sensus . Atque ideo exiguo quovis in fragmine CHRISTUM
Accipimus , quavis sacrati in parte liquoris. pus,
Nanque subest sanctum ut numquam sine sanguine cor-Sic quoque non suberit sanctus sine corpore sanguis.
Nec toto hic maius , quam quae pars esse Videtur. Quantus ibi, hic tantus. DEus haud includitur ullis Iu spatiis: nec sis metiri corpora sancta.
Omnis ibi , hic omnise hic integer, integer illic . Sicut ubi quamquam ratio diversa) liquenti
Saepe lacu in noctem Lunae resplendet imago Plurima , et hic illic se se speculantibus offert Omnibus usque eadem; atque sui ipsa simillima ubique Sicut item Φeculi si in partes Degeris orbem , est. Quicquid ab adverso reddebat imaginis orbis Integer , illud idem pars quaelibet undique reddet. Nec plura in toto, quam mox in parte videbis . At voro quamquam qui se sub frugibus offert, Ille idem est patris aetherea qui regnat in aula , Nic aliter tamen, atque illic, utcumque se habet res. Ille idem est etiam trahe qui pendebat ab alta rHic tamen exemtus morti vim haud accipit ullam Artubus humor e , atque impenetrabile corpus,
293쪽
Cui morbi nihil ossiciant, algorve, samesve
Nec toties morti ilocus est in corpore CHMSTr , Qui semel admissis pro nostris obtulit ultro i /Ipse suum eaput aeteruo sacra victima patri .
Nulla licet sanctis toties eat hostia ab axis
Et matutinis renoveulux sunera sacris . Tum quamvis , dum Ianguenturn servantu '. in usus Saucta adytis Occlusa, sita consumta vetusto
Interdum aspicias , Equalentiaque exiguus mus Carpserit, aut similes tulerint libamina pestes, im nullam admittit tamen inviolabile. corpus . am rerum specios ubi coeptae peste teneri Pollutae , Numen subito evanescit in auram , Corporis exuvias Iaceras siue honore relinquens. Relliquiae restant ambesae , iugloria signa . Quae pietas, qui lautus amor tibi , maxime I rerum Ut DLLs aeterni soboles aeterna parentis Tam fragili ingrediens ultro pro fruge venixes, Atque homini ueres repetitis pabula meusis, Et matutinis toties sacra. hostia tu aris uoc erat ille sacer qui quondam apparuit agnus Suppositus pueri insontis pro caede parata . Hoc erat ille vetus quem geus epulata quotannis
Mandebat rite , ac solenni more sacrorum Cum sestinata cerere, atque agrestibus herbis. Festinata ceres tu nobis, tu mola adorea,
Farque pium, tu liba sacros lectissima in usus, Liba quibus nulli fas quondam assuesse pro sano . Unc erat illa atavis deserta pcr invia nostris
Protinus a caelo venietis errantibus esea . Diuiti Corale
294쪽
Desuper insolitum nidorem halantibus auris. Nil aliud ros concretus portenderat ille a. Dolcis , et optatos reserens cuique Ore sapores. Vescimur hoc vere nunc caeli rore, fugata Nube palam . veros nuuc lata e caute liquovos Haurimus e laterisque tui nos irrigat unda Mixta mero. suaves misces namque inde liquores, Et dulci ambrosia , dulci nos'nectare Pascis . i' . o hominum miserate famem , miserate laboros, Uno quum satures tot caeli examina verbo Alituum caelestum acies , tot millia millium rQuae tibi tanta, fuit, rerum Pulcherrime , cura Qui tibi tantus amor nostri , ut tua viscera nobis
Objiceres epulanda, dares te in pocula , in Escam, Quos tamen ex humili finxisti pulvere quondam Infirmos , dee orisque tui nihil instar habentes PTu volucris foeta illa, tuo quae sanguine natos, Visceribusqus tuis terebrato pectore Pascis . Tu , quoties facimus , teque ultro in vota vocamus Verborum memores, caeli ecce allapsus ab aula Candidus ille venis agnus, viva hostia ad aram, uam veterum portendebant oracula vatum, ordaque nostra simul replet ecce inopina voluptas. 'Εlicimus tenui liquidis te murmure ab astris,
Visceribris non nostra tuis quo viscera alantur, Nec tuus ut sanguis nostri pars sanguinis haustus Evadat. neque enim confuso corpore in unum Miscentur quae morte carent mortalibus addita.
At potius veluti gemmaeque, aurumque medentur
295쪽
Corporibus saepe affectis, morbisque resistunt, Non quod ea stomachi rapido concocta calore Paullatim se se languentum in viscera vertant ἡSed quia vi quadam inspergant admota Ialeuti . Laetitiam , dulcique hilarent praecordia motu rSic quoque tu nostris animis , et mentibus haerens Robur ades, vires occultaque pabula Praebes , Nec quicquam in nostros tua viscera digeris artus e Sed potius nos admotus te vertis in ipsum . Hinc primum specimeta degustant corpora nostru Vitae immortalis, supersimque assuescimus ReVO .Quippe hominum sic dissusus per pectora ubique Mutua mortales concordes foedere iungis Aeterno, quos Pa eis, amas, quos e Orpore sancto Bessicis , uno eodemque repente in amore calescunt, Et dulci inter se nodo iuncti usque tenentur. Atque ita nobiseum DEGs hic mortalibus oris Usque manes , verti dum caeli desinat orbis , Olim ut pollicitus . nec habent promissa regresSum. Te duce securi gradimur Per quaeque viarum
Asperae suscepto te non deest copia victus. Tu dux, tu comes . aeterni tu copia victus.
Et quae deficimus , tu nobis omnia supples .' Siqua sorte labant in nobis spesque , fidesque,
Cotitinuo tua nutantes praesentia firmat .
Teque omnis praesente viget siducia nostra , Solis nota piis , vulgo inconcessa voluptas . Accedo has quoties epulas, subito aethera mente Concipio, subito milii sensus eripis omnes , Inque tui aspectu liquido arduns cordis quiesco .
296쪽
Sanctum, augustum, almum, caeli admirabile munus . Qua te voce SOnem 3 quo te uutio nomine dicam Nullum te dignum reperimus carmine nomen e Nullum te dignum verbis molimur honorem . SaIve , vita hominum, non enarrabile donum, Desuper illabetis nova caelo gratia aperto . ' . Per te melliflui rorant dulcedine montes rPer tes melli suae complentur neci re valles. Omnia inexhausto mellis torrente redundante Tomnia amant. sancti tu nobis pabula amoris Sussicis, aeterni tu nobis pocula amoris Ipse amor ' ipsa animis nostris innex' voluptas.
297쪽
Am quod tem8morem' quo 'cnesum e vertice lignum Dulce optanti animo mihi robur , amabilis arbos PTe, bona crux nimbi, tempestatesqne coruscae, Insernaeque potestates fugiuntque , tremuntque , Inque tuos aetem nequeunt intendere ramos .
Infelix olim Reras, feraleque Ii viri Supplicii gemis, informis trabs hospita Iesi e
Nunc prope Numen babes. sancta, et venerabilis arbor, Caelo mixta comas caput inter sidera condis , Hospitis ingentis pulcherrima reddita tactu. Te tulit ante humeris , quem tu mox ipsa tulisti, Rex hominum superumque, DEI certissima proles. Depositi ingentis , capitis tibi credita cura Tam cari . tanti tu pignoris unica custos . Fortunatat tibi divitios contigit artus Tangere , tam sanctique inspergi rore cruoris . Fortunatat salus in te omnis noatra pependit. In te mota sitit nostrorum extrema maloram . Per te jam pater omnipotens mortalibus aegris Dat veniam , et veteres bonus obliviscitur iras . Pro nobis stetit , atque reis pro sontibus ipse Filius oravit caussam, et nece diluit ultro Criminae tu sedes oranti grata suisti . Victima pro nobis magno se se ille parenti Obtulite oblato tu nobilis ara fuisti . Diuiti eo by Corale
298쪽
Illum afficium atro sudantem sanguine praesens Vidisti, et vitam per e auctae exempla trahentem; iTandem animam longis singultibus exspirantem.' i. Fortunata arbos i in te ille illo unicus ales bri Deposuit senium, moribundosque, exuit artus Ut noviis evsuegetis rursus, nitidusque iuventa Aethereas pennis caeli remearet ad auras 1 a Iomnigensim v blucrum cantu , et plaudentibus ali, . Forinuata arbosi in te foeta illa voFucris tMolle sibi rostro pectus terebravit acuto , Atque suo implumes saturavit sanguine natos .: Quae pietas 3 qui tantus amor ' nos crimine nostr , occidimus e moriens nos ille a morte reduxit , Delevitque notas quas non conteaxerat ipsli . Nos ideo numquam e Stratis Consurgimus Orta Luce, vel ingressa jam nocte ad strata Pessimus , Nostra tuo quin nos armemus pectora signo ;Εt tua lustratae imprimimus vestigia fronti ε.
Nil agimus , nil incipimus , nil Pectore magnum
Molimur non ante tuo munimine tecti. Auspiciis tu nostra tuis incepta secundas . Tu nostrum augurium , tu Sors, tu Praepetis omen.
Quin etiam ad quosvis motus , ad murmura quaeque, Et strepitus improvisus noctuque , dieque Ad tua confugimus tremesacti protinus arma, iuueis freti vanum revocamus corde timorem. Proinde tibi magni curvato poplite reges Oscula dant proni , positisque insignibus ultro ASSurgunt. tectamque auro , gemmisque micantem Suspendunt inter baccata monilia collo,
299쪽
Et duce te audentes tu aperta perieula vadunt, Praemittuntque tuum pugna uda in proelia signum Jamque Aquilis tua Romulidum mage nota sigur est. Hoc signo dux tu eampis Pugnavit' OPertis , . Inclytus in sexnas acies, obscoenaquei euntra, . Castra, Erebique plagas victox penetravit ad imas, Exemitque pios vinclis , ut earcere e RECO , i Quos secum spoliis veheret super aethera opimis .. Nobile tu siguum , tu pompae insigne praeibaa i Semper , et egregii testis praenuntia facti . Templorum te culminibus , te turribus altis
Erigimus . tu summa tenes fastigia. ubique Turres , tecta tua sunt Omnia tuta sub umbra. Quumque omnes nos extremo sub tempore vitae Deseruere, comes Temanes tu sola, nec umquam Amplexu , dum spiramus , divellere nostro. Nec tan vim vivqs , sed et aurae munere casisos 'Tutaris , positosque cavis impressa sepulcris . Quid mirum summo si te veneramur honore ZIpsi etiam pueri laeti, immixtaeque puellae Sertae tibi , et flores nectunt , tibi carmina dicunt, Te celebrant coetu , te festa Doude coronant . Jamque adeo late in terris tibi templa , tibi aras .
Mortales statuunt e tibi cerca dona Cremantur,
Et pia tqra; diemque tuo dc nomine dicunt. Ac prope divinos orbis largitur huciores , Haud quia sit Numeta, quia sit tibi sensus, at olli Ista ferunt cuius leto tibi gloria parta est. Quin , suprema dies arsuro ubi venerit orbi , Sideris tu morem sulgebis , et aethere toto
300쪽
Flagrantem insolita lustrabis lampade mundum . Luce piis addes animos r at sontibus ingens
Horror eris . cupient retro transacta referri Lustra , suis frustra orantes oblivia factis .
Tu lignum porro illud eras, medicabile lignum,
Tactu cuius aquam in dulcem sons vcvsus amarus. Tu lignum, genus in quo hominum, genus Omne animan- Servatum quondam immensis evasit ab undis . tum Tune etiam malus , tune ille altissimus olim, In quo sublatus pendebat aheneus anguis PIn te oeulos , cociversi omnes , conversa tenebant Ora . salus id erat serpentum morsibus ictis . Quippe hoininum infernus genus omne momorderat an- Tu nobis tu complexo Serpente mederis guis 'Omnibus , et validos in pristina sospita reddis. Tu nos infernis paene haustos eripis undis Tu dulces in aquas sontes convertis amaros, Et lacrimas tandem nostras. in gaudia vertis . Salve, hominum indubitata Salus, spes certa quietis Aeternae . Per te patet alti ianua caeli rUtque orbi quondam ingressa est mors arbore ab illa, Per te hominum generi sic tandem reddita vita est. ΕHee, mortales curis mortalibus Omnes
Oblitis per te divina luce fruamur ,
Amplexique tuos tollamur in ardua ramos . Vitam autem quia non datur omnibus exhalare
Tali tu sede, ipsumque imitari sun e regem, Ut pueri infirmo nequeunt medicamina serre Corpore, et altrices ipsae acria pocula sumutat , Ad pueros virtus tamen hausto in lacte redundat I9