장음표시 사용
131쪽
DE REGIBUS cOMMAGENES. . ad invertum nitentem potentissime tulit , cum esset vetustis optisae bus ingens, & inservientium regum ditissimus, uti istit Tacitus mor. lib. II. c. 8 I. V. c. L. tandem in senectute, cum ante felix F potens tuisset, Antiochus a Pato Sstriae proconstule accusetus, quod cum Pa this contra Romanos conspirasset, regno fuit submotus, anno, inquit Isephus cp Vespasiani quarto, V C. 825. anque Via c. r. translatus est primum Lacedaemonem, deinde Romam, ubi honorifice habitus reliquam transegit vitam cum duobus filiis,
EPIPHANE & CALLINICO, de quibus plura inferius
Sic demum Antiochi regnum in provinciam Romanam a ' Vespasiano redactum est. Quod Suetonius his , in Vespasiani vita, verbis tradit c. 4. Item Tracheam Ciliciam, & Commagenem, ditionis regiae usque ad id tempus, in provinciarum isormam redegit. His praemissis ad ipsis tandem numos, supra exhibitos acce- . dendum, sprimum quidem, ut melius distinguantur, de psremis dicemus, quos certo scimus ad ultimum Antiochum, ejusque familiam spectare.
Id genus autem sunt tertius S reliqui ad nonum usque: Denim, quoad ipsum Antiochum attinet, tertius numus eandem prorsus faciem repraesentat, licet juveniliorem ac qua cerniatur in IV. V. n. 9 VIL; -yam vero ex IV. certis e novimus Antiochum, eo signatum, in Cilicia regnasse, quod de nullo alio, praeterquam de posermo a mogenes rege Antiocho,
132쪽
123 a viri potest, uti si perius ex bisoricis antiquis ostendimus. Lamnatas enim Ciliciae populum fuisse de riseriat Ptolemaeus, qui Geographiae lib. V. civitates Ciliciae mediterraneas recensem, primum singulis Tracheae, seu Asperae regionibus suas adscribit urbes, suoque ordine Senit λακανιτιδες regis, cujus cnitas adpo- -Eιρηνο ολις. Haec autem apud riptores sequioris aevi in Crulicia secunda ponitur, ut fusius videre es in CL Cellarii Ge graphia antiqua lib. III. c. ' p. I 44. , I 45. Corrigendi vero ex hoc numo vulgares Ptolemaei codices.
Ceterum parem huic numum habuit Cl. Vaillant, ut ipsemet indicat, haec de , Ciliciae urbe scribens: Haec qI Xbm. autem erat, cum Lccanatide, ditionis Antiochi regis Com si magenae, Ut confirmat noster ejus principis numus cum epi
At errat celeberrimus ille vir addens cr), utramque A tegiQnem , ut & regnum Commagenae, Romanis accessisset' anno V. C. 77 I. post mortem illius principis Antiochi scit. anno antecedente defuncti. Etenim hicce Antiochus nullam Ci- sns.
liciae partem sub sua ditione unquam habuit, ut quae demum Antiocho ejus filio data fuerit. Nec minus hanc tur, dum Augustanorum Giliciae populorum uociam ab eodem anno V. C. 77 I. deducit , siquidsmahbi demonstrabo, eam haud ante annum 773. inisse potuisse, praesertim ex Elagabali numisimate in eadem gaza nobilissisi Dimcis Desoniae inscripto: AUI OUCTANΩN. ΕΤΟΥC. ΗqP.
Sed ut ad regis ni os revertamus, tertius, hic
rabibitus, faciem juvenilem repraesentans, sub initium ejus regni Q a cusus
133쪽
tusius 3mbis videtur uti contra siti nem eiusdein scalptus es sexilli, vultum senilem ferens. Adde quodeforma litterae sigma ' VUpomui potius temporibus convenit. Deinde quo ad numum 80. loco hic positum, 1 es dubitandum, quin ad uxorem ejusdem Antiochi postremi portineat; quandoquidem ex alio numo, in Cilicia maritima cuso, constat, huic regi Jotapen fuse conjugem. Scilicet celeberrimi Antiquaru s) jam dudum vulgarunt numisima, a Sebastenis cusim, in cujus antica parte idem Antiochi caput cirrutur hac cum epigraphe: BAΣIA. MET ANTIOXOΣ. ΕΠ I. in postitavero legitur circa mulisbr. figuram sedentem, fri. BMIA LS-ΣA. Is ΤΑΠΗ. ΣΚBAΣTHNΩΝ. Quem numini ad alium regem referri non posse, pluribus demonstravit III. Norisius ossi versus Seguinum & Harduinum, qui eum Antiocho Issi tribuunt. 2 ibus addendum, mimos hujuste Jotapae, quales pluriamos in Britannicis c. 69 aliis nauistis tractavi, ejusdem esse metalli scalptura, ac forma, cum aliis Antiochi lU. mimis; atque in uno etiam, penes eruditis ac reverenae C eI, idem occurrere signia, sinuatae scit. in rotundum figura, quam in VI. Antiochi num cernimus. Caput enim regina diademate redimitum, huic N. VIII. geminum, sc insicribitur in Covellia. no numO: BACIAICA Is TAIIH. ΦΙΛΑΔΕΑ. Iualiis haec ultima vox integre legitur , ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΣ, non foro ΦΙ ΙΑΔΕΛΦΟΥ, uti male Seguinus habet. Notius porro numus, hucusque antiquariis ignotus, ambos certe filios, Antiochi IV. & Jotapes, nobis exhibet, prout me docuerunt id genus numi caeteris integriores. Tum elegam
134쪽
DE REGIBUS COMMAGENES. ostissimi di possidet amplissima F aliis rarissimis undique congesistimeliis referta D. Hans Sloane Baroneti gaza, in quo mon festissime sub ipsis principibus equitantibus legitur BACIAmC. TIOI. REGIS FILII; quae verba satis clare in aliis etiam cemnuntur numis gagarum IlluserisDnorum DD. Ducis Devoniae, ac cimtis Pembrochiae, &e.
Itaque his tabemus EPIPHANEM CALLINICUM, quos supra diximus Antiochi IU. filios fuisse, F-Josephusa fortitudine in Romanos Vpietate in patrem laudat; de Bello Jud. lib. Vi I. c. 27. Paeti impetum narrans: Antiochus, isquis, deerevit, toto regno , in quo erat statu , relicto, cum conjuge ac liberis egredi - Paetus autem in Samosatam, qui eam capesserent, mittit, & per eos civitatem tenebat - - - Haud tamen rex vel ipsa necessitate adductus est adversus Romanos aliquid bellicum gerere - - - AdOlescentibus autem bellique peritis, vique corporis praestam tibus FILIIS ejus non erat facile in calamitate sine pugna durare, Vehementi autem pugna per totam diem habita insignem demonstrarunt fortitudinem , ct c. deinde nam rat fugam Antiochi patris, cum conjuge ac filiabus, in Ciliciam, atque Epiphanis cum decem equitibus ad Vologesem Pariborum regem, cujus postea litteras ad Vespasianum commendatitias tulerunt, Rcinam, cum audivissent Antiochum regis Lacedaemone vivere. Patre autem ad eos insita9 Lace daemone statim advecto, cum omnis honor eis haberetur,
ibi cscit. R mansere. Nequaquam vero bis mittendum est, Epiphani, de quo ceu majore natu loquitur ubique Iosephus , deo notam fuisse
135쪽
I26 DE REGIBUS COMMAGENES. Drusilam, a patre Agrippa maiore, qui, eam seXennem reliquit, cum anno a re nostrae XLIV. obiret; et Joseplao, --tiq. XIX. c. 7. cujus loci interpretationem Latin a Gelenio factam, Cl. Norisius tantum ob oculos habebat, cum scriberet 00 Josephum L. c. auctorem esse, Antiochum IV. curas.
bl . maiori natu Epipbani MARIAM NE Agrippae Judaeorum regis filia decennis desponderetur ς quamvis ipsemet Eminentist. vir, aliquot ante paginis, rectius dixisset, Hης Agrippam despondisse Drusillam filiam nondum sexennem stiluriose- Epiphani majori filio regis Antiochi.
Ilius evidistius o. 'iphano tamen uxorem non duxit Drusillam; qua dein-Hηρ ceps AZIZo regi Emesenorum data est a fratre Agrippa. Epiphanes enim, narrat Psimus. Θ9 Antiochi regis filius recusavit ejus nuptias, nolens Judaicos mores amplecti, ut erat Drusillae patri pollicitus. Ceterumqprimem ille, Antiochus Epiphanes vocabatur, non secus ac pater, s Josepho fides. de B. y. lib. V c. 29. Gr. at Lat. L. Vae c. I a. Ut nullum sit dubium, quin Epiphanes jberit cognomen huic fataliae fere proprium; quaequest alias prima hujus tituli causa, origo 'Agniscatis, de qua Μanham tractarunt
Ita S' Callinicus aliud erat cogno1nen, quo alter Anti chi IV. filius a fratre maiore distinguebatur; quemadmodum F
aliis datum es , eadem distinctionis ea a, variis principibus M.que praesertim inter Seleucidas Demetrio IlI. ac Antiocho XIII. ultimoque Θris regi. qui simuI Epiphanes & Philopator cog--unaatur; s quidem ejus Ant, ut antiquariis hucusque visum,numrbis Agnati titulis: Qu
136쪽
Qualem possidet Nobiliss. D. Dux Detoniae, cum in alio , gazae Ampius. D. Comitis Pembrochiae ΔION ΟΥ insuper legatur cognomen; scit. integre ΒΑΣΙΛΕm. ΑΝ-
Unde uti ex anchora in plurimis Commagenorum rumii cusa, non male colligere possumus, Antiochos-Commagenos revera ex Seleucidarum gente suam originem duxisse. Videtur enim haec anchora, quae F in aliis Seleucidarum numismatibus sca*ta, ad illam alludere, quam scriptores antiqui ), A tradunt in Seleuci prioris femore Agnatam, cum nasceretur, at- ' . que sculptam in annulo, quem Laodice mater recepit ob a s. Ju
ne, E fllis dedit in futuri regni ausi cium F augurum. Imo, ni δ '
s Iustino credimus, originis ejus argumentum etiam in posteris mansit ; siquidem filii, nepotesque ejus -CHΟ- . RAM in femore, veluti notam generis naturalem habuere Ad eandem quoque Antiochi N. Commageni familiam δε te spectat illa JOΤΑΡΕ, cujus nomen caput in numulo meo supra N. Io. conspicitur. Eadem certe non es facies, ac illa Jo- tappe prioris, quam Antiochi ΙU. uxorem diximus ; nec etiam ejusdem metalli, aut scalptura videtis numus. yam vero novimus ex Josepho, mi modo Antiocho IV.FILIAS fuisse, quibuscum uti & uxore in Ciliciam sugit . Ob sed i unam ex illis filiabus , JOTAPEM quoque J- nectam, Nexandro, Pudaeo ex PIerodus sirpe principi, nuptam fulse, Antiq. XVIII. c. 7. Hunc locum Alexandri gemalogiam an simul
137쪽
simul dilucide pingentem hic dabimus integrum, ut continuo pateat hac de re tal. Cirorum error. Ceterum, teste Posipho, Al xander Herodis regis filius, qui a patre necatus est, Alexandrum & Tigranem filios suscepit, e Glaphyra Archelai Cappadocum regis silia. Ex his Tigranes apud Armenios regnans , cum apud Romanos delatus esset, sine liberis obiit. Alexander autem Tigranem fratri cognominem filium habuit, qui Armeniis rex a Nerone fuit datus, filiumque genuit Alexandrum. Hic Antiochi Commagenorum
regis filiam JOTAPEN duxit, &Ls dis in Cilicia
rex a Vespasiano constitutus est. .
Inde, inquam, facile retegitur recentiorum hallucinatio, qui scripserunt, Alexandrum Jotapes maritum, pronepotem H redis magni fuisse. Sic prae ceteris hic mihi nominandus purpuratus Norisius, contra Seguinum &Harduinum distulans de numis, a Sebastenis & Commagenis, cum Jotapes nomine, eusis, quos illi tribuebant Jotapae Alexandri conjugi,' e - Pt dem sequutus errorem haec habet cco, At nullus dubito utrum- numum pertinere ad Jotapem uxorem Antiochi IV.
337. regis Commagenes, ac matrem Jotapes, quae AleXandro,
TIGRANIS, regis Armeniae, FILIO , ac Herodis Magni PRONEPOTI, nupta fuit. Quibus gemina, sex post pagianis , repetit. AleXander erat filius Tigranis, qui Tacito lib. I 4. dicitur Cappadocum ex nobilitate regis Archelai nepos; siquidem Tigranes patrem habuerat Nexandrum Herodis regis filium, ac matrem Glaphyram, filiam Archelai regis Cappadociae. Hinc Vespatianus donavit Alexandro ac Jo- tapi insulam & urbem Sebastem, quam ejusdem Alexandri laudatus proavus septem sere lustris possederat.
138쪽
I 29 vero mnisesitam ex superioribus B ephi Uerbis fit , I ddI HA huncce Alexandrum fuisse Herodis M. abnepotem non pronepotem, atque 2'. Τigranem ejus patrem, Armeniae regem fuisse Archelai pronepotem, non vero nepotem, ut Tacitus Vatin m
scripsit. Hunc autem gravissimi alias historici Romani erro-Σ ' Prem fom dudum doctisi Noldius ta sc recte confutaverat: λο patre Nam eum Tigranem, pronepotem Archelai fulse, Bisbion Ant. XIIX. c. 7. ipsa rerum series ostendit. Vlto lum habuit pacto enim Tigranes, nepos, circa medium Augusi natus ζα pater c eo non multo post victoriam ad Aetium Herode Herodis interfectus) sub Nerone CVJ agere aut pati potuit p. quo
pro ecto tempore natura eum aut morte aut senio ita multaW- a quis rat, ut rebus gerendis aptuS tum balid esse potuerit. ,,
suo ad regionem, cujus rex AleXander, const/XJotapes, di m. mul
creatus Vespasiano fuit, partem Ciliciae fuisse ex Isepho: o a
liquet ; Cerum ejus nomen, librariorum culpa, obfitirum adhuc ex remanere mihi videtur. Et si enim vox liσιοδος, quae in libris etes . vulgatis, ac in codice IV. Florentino legitur mute tir ob G A ui
Harduino Jn Nησιαδος, hancque emendatio in suo calculo probet Cl. Norisius, qui nomen illud cum Jesulta intelligit de insula &urbe, primum Eleusa, dein Sebaste dicta; istomen mihi seroadere nequeo, eam emendationem facile posse ex lingua h itis ca genis , aut ex geogrophia probarL - es EU Siem orisius, Quidquid sit, haud integrum dare possumus assiensium imia och.p. terpretationi, quam Cl. Wildius o ossignavit numo cis , qui nostro similis, licet haud ita sit integer. AFrmat enim, ut de re in non ilis certa, Jotapam, eo numo inseculptam, Antiochi Commagenorum tertii reguli, Asiam esse, Alexandro, Herodis M. pronepoti nύ- aliis V R tam
139쪽
Edis. Geν- tam Syc. fihcet haud satis caute suo vinno eandem adoptat desomptionem , Harduinus de m o dederat a Sebastenis ciso, beatur Le- quam Uero pluribus Norisius , toties laudatus cit confulm
. V. p. Duo priores supersiunt numi hic exponendi; verum tapam is B. obfilaetitus; siquidem nihil certi de his a mare valemus, nisi 'eb. p. eos aeque inter se disserre, in regum imaginibus, ac ab aliis nu- quos Antiocho IV. assignavimus. Addam tantum forte γ lare reproentari Antiochum I. qui, cum per plures regnaT rit an f, mn is senex obire potuit, qualis in eo numo facies cernitur. Ita alter in a', senilis itidem, vultus forsan fu rit Antiochi III. sub Tiberio defunm, qui'prioris Asius potuit esse. Sed de his conjecIuras ulterius prosequi 1- placet; judicent eruditi lectores prout labebit, atque candide nostras exincipiant fricturas , , quas auctiores forsan emendatiores alia' quando dabimus, si quod am ab aliquot annis molimur, opus, de Syriae Antiquitatibus , edere liceat. Tum S alios , cum CLEOPATRAE nomine, numos a Commagenis cuses exhibere poterimus, si nos Supremum Numen juverit.
Quosdam hic virorum illustrium, qui ad nullam seriem eonvenienter possunt referri, exhibeo num os; hos inter fundatores urbium , legislatores , philosophos, poetas, reges, aut principes eXteros , ac heroes comprehendo.
140쪽
DE VIRIS ILLUSTRIBUS. 'I3INolim, miretur lector, ubi duos, tresve numos ab aliis jam editos obsorvaverit; id enim eo tantum consilio facio, ut vel meam ab aliis diversam opinionem c quemadmodum jam praefabar in medium proferam vel numi unius cum alio comparandi gratia: eadem opera, ut omnia pro viribus exacte describam , exponetur numisma , cujus adversa , non item aversa pars hactenus publici juris est facta; id quod nullo lectorem incommodo, me vero solum labore onerat tam parum molesto, ut, s literatis a me satisfieri contigerit, eum etiam jucundissimum profitear.
Lacedaemonior legislator. D. Wren. Caput Lycurgi regis Spartanorum . ac legislatoris vul
tu honestissimo, & inscriptio : ΛΥΚΟΥΡΓOC. X
in caduceum desinens intra coronam lauream, & primae nominis Lacedaemoniorum literae AA ; inferiores notae ni gistratum designant, cum autem paullulum detritae sint, &aliae in aliis Lycurgi numis conspiciantur, eas adnotare non refert. Numus ex aere flavo essictus , aerugine rubra te ctus , bono artificio, & conservatione , praesertim ex Par te capitis. Tab. XV N. 4. i
Lycurgus, si Xenophonti, & Plutarcho credimus, ad Homeri tempora adcessit, a que primus illius carminibus . meritam conciliavit aestimationem. Inscitiae esset profecto