Physiologia medicinalis

281쪽

Mutatio pulmonum ab inspiratione. Adducto in pulmones aere g. 328. , aspera

arteria cum Bronchiorum ramis et cellulis aereis per omnem dimensionem dilatantur ; recedunt annuli cartilaginei a se invicem, et dilatatur simul asperae arteriae membrana Ceo-mu- Sculosa pars, laxatis nunc fibris muscularibus Pulmonum, quae cum muSCuli S e Xternis, adspirationem plurimum perficientibus, in perpetuo sunt antagonismo. Turgentes modo cellula o aereae efficiunt, ut Iobuli Pulmonum a se magis recedant, omnisque horum viscerum substantia Plus rigescat, et spumam quasi referat ex rubro albescentem. Antrorsum autem et deorsum, ubi thorax maxime ampliatur, PUI mones multo magis aere tumeScunt, quam Posteriore et superiore parte; inde etiam est, quod ibi frequentior os sint inflammationes, ConCretioneS, SUPPurationes etc. Accipiunt simul pulmones ab adspirato aere peculiarem raritatem et I evitatem, ut adeo, post unicam etiam inspirationem, α remanente in cellulis aere, foetus Pulmo densam deponat naturam, et qui aqua Prius gravior erat, modo in eo liquido natet 9. Maximi autem momenti ea est mutatio, quae in Vasis sanguiferis pulmonum contingit. Cum nempe Vesiculao aereae et bronchiorum diducuntur Surculi, VaSa sanguinea, Publica Praecipue Pulmonum , cum Bronchiorum ramis incedentia, et reticula capillaria, vasa aerea et cel-

282쪽

264 LIB. I. CAP. III. DE RESPIRATIONE.1ul as ambientia 3. 32q. II.) , e serpentinis gyris

in rectitudinem porriguntur, et a se invicem discedunt. Hac igitur ratione fit, ut aucta VaSΟ- Tum Capacitate, uberior in Pulmones feratUr Sctnguinis copia, ipsoque ejus humoris circuitus Per

retur b. Impugnarunt nuper sententiam hanc celi. ΕΜΜΕΗΤ et BoSΤΟcK aJ, multae tamen Sunt ob SerVationes eam evincentes. Etenim injecti

Iiquores facilius transeunt per pulmones natu diductos, quam per colIapsos ; de pulmone incisci Sanguis per inspirationem celerius projicitur; manifestus est respirationis, quod et Propria

constat e Xperientia, in pulsum cordis et arte Tictrum influxus , Ut adeo tardus colorior fiat Per Suspiria, vel inordinatus et nimium citus aequalis reddatur , et ad normalem reducatUr numerum; augetur Sanguinis, ex aperto Vase profluentis, in languido animali arcus ea pro- Portione, qua aer in Pulmones Pellitur; com- Presso unius lateris pulmone per aerem in cavitatem immissum , vel sanguinem effusum , laesa TeSPiratione per causas varias, CircuituS Sanguinis protinus perturbatur L . Denique experimonium illud H o o h i i 3. 29. n. 3. , ab aliis physio Iogis prius jam institutum, et Postea multoties repetitum c) , ostendit, per Pulmones uero diductos faciliorem osse sanguinis tranSitum, atque adeo respirationem, quod alibi dicemus, ad humoris vitalis circuitum haud parum conferrea Ob eam levitatem, quam pulmones a sacta inspiratione retinent, docimasia institui solet, ad eruen

dam dubiam infantis neonati mortem Bene: Elem. med. serens. 342-355. - Jos. BERNΤ'S Systemat. Handb. d. gerichil. Λrgnciliunde. Prag , 1813. 3. g. 715-76l. Positivum autem pulmonum pondus a facta respiration.

283쪽

prima per sanguinem in eos delatum in duplum augetur Plouquet: Diss. de noVa pulmonum docimaSia. Tu-hing. i Ba. 3. Pulmo dexter eam sere habet praerogativam, ut prima inspiratione paulo prius dilatetur, id quod hreviori et ampliori ejus lateris broncho g. 3ai.) adscribas Portat in Mom. de l' acad. dos Sc. de Paris. a. 1769. P. 555. sq. - METZGER: de pulmone dextro ante sinistrum respirante. Regiom. 178 3. 4. .

B UALLER l. c. p. 246. - c) ibid. P. 247. g. IR F. 33I. Exspirationis causae et modus. Non possumus diu spiritum retinere sine in-zommodis , cogimurque adspiratum reddere aerem. Coniunxit enim Providens natura cum hac necessitudine intolerabilem anxietatem, ut adeo rariora tantum legantur exempla hominum , qui violento voluntatis imPerio aerem ad mortem usque retinere Poterant . Praetermissis hypothesibus de nervo Phrenico et vena aZyge a Sub

inspiratione compressis, deque en cephalo jam inanito , jam sanguine oppresso , aliqua de Causis respirationem suscitantibus diconda

erunt.

Sunt autem eae causae duplices : physicae quippe, et tales , quae sensibilitatem et irritabilitatem respiciunt. Ad primas pertinent tracheae et bronchiorum elasticitas, atque Costarum, e rerumque cartilaginum et ligamentorum elater, quibus aer in moribundo animali, omni-hus iam vitae viribus exhaustis, expellitur, et

ultimus halitus Producitur f. 328.). VitαIibua

284쪽

266 LIB. I. CAP. III. DE BESPIRATIONE.

autem viribus in vivo animali respiratio subii-citur : percipimus enim ejus necessitatem, et Pos

Sum US eam accelerare, retardare, Cohibere, Va-riaqUe ratione, ut animus imperat, modificar se a). Adspirati aeris stimulus , fibras musculares, Bronchiorum 32 l. 325. irritans , Praecipuam constituit exspirationis Cau Sam; contra-tiuntur hinc vasa aerea Per omnem dimensionem, expelluntque Partem aeris Prius inspirati, quod . tanto facilius peragere valent, Cum diaphragma. ceterique thoracis musculi, nisi voluntatis im- Derio contracti diutius serventur , in relaxato tum existant statu, et ipsum thoracis cavUm a clPristinum redire sinant volumen. His adcedit sanguinis in pulmonibus cumulati stimulus, a- Sperae arteriae contractionem perinde sollicitans. Magni praeterea momenti est antagoni SmUS, iqui inter musculos adspirationi inservientes et e OS, quibus respiratio adjuvatUr, obtinet. Viget enim in animali corpore ea ubique lex, ut fleriorum et e X ensorum actio perpetue se e Xcipiat, quod alibi diligentius exponemuS. Denique αC- cedit conservationis lex, quae Per corporeum

et animalem operatur Sen Sum, omnemque functionum regit ordinem. Dum igitur pulmones protracta inspiratione sanguine turgent g. 33o.), humor idem pari portione per VenaS Pulmonales ad cor sinistrum redire nequit; unde cord extrum , Pulmonales et aliae corporis Venaerito inaniri haud possunt, facies turget, ipsumque Cerebrum, Sctnguine oppletum, Vertigine ad ficitur. Oritur hinc oppressionis quidam SenSUS, qui per instinctus modum, Vel Per SenSum animalem ad exspirandum provocat B . His praemissis machinatio , qua respiratio perfficitur , exponenda est. Systole pulmonum , qua aer repellatur, suscitanda est, quae, donea

285쪽

SEcΤ. II. DE RESPIRAT. ΜODO ET PHAENOΜ. 267 vitalis saltem adest Vigor, duplici ponitur modo: activa nempe bron Chiorum contractione, et Passiva pulmonum com Pres Sione. Ρrimum Persicitur Elastica vasorum aereorum Vi, quae Pulmonem flatu tumentem, aere e X mis So , in Cadavere etiam, ad minus reducit Volumen c); Praecipue autem contrahuntur bronchia Propria irritabilitate, fibris muscularibus mechanico et Chenaico aeris incitamento concitatis. Tanto igitur intensior sequitur exspiratio, quo Profundior praecessit adspiratio , tantoque celerius SPiritum ducunt animalia, quo puriorem spirant aerem ; vehemen S autem sequitur ab inhalatis acribus vaporibus eXSpiratio , tus Sis. In sufficiens tamen ea est pulmonum Contractio , unde per cavi thoracis coarctationem adjuvari debet. Redit nempe pectoris cavea ad Pristinam amplitudinem , siquidem Per omn diametros contrahitur , ipsosque stringit PuI-

mones. Relaxari hinc debent septum tranSVersum, inter costales et alii costas levantes musculi . fibrae pulmonales multo debi-

Iiores , agere Possint. Ea vero relaxatio nobis etiam insciis et sine omni voluntatis operatione, dum animum ad alia advertimus , in somno et morbis , ubi conscientia tollitur, per CaUSas pau- Io prius memoratas ponitur. Redit ergo non amplius Iacessitum diaphragma in thoracis cavum, agentibus simul abdominalibus musculis , quihus ventris contenta versus pectus urgentur,

ipsumque abdomen, quod sub adspiratione intumuit, contrahitur. Hos autem musculos ad omnem respirationem , in Virili praecipue sexu, requiri , Variae docent observationes : resecti

bonim hi musculi laboriosam roddunt respiratio- nem; sequuntur gravia deliquia et subita saeΡ ii mors, ubi hydropicorum aquae, neglecta ab duin

286쪽

268 LIB. I. CAP. III. DE REgPIRATIONE. minis constrictione, subito ex mittuntur , et contingit non raro idem a partu veloci d). Relaxatis do in inter costalibus et aliis levatoribus musculis, costae et sternum, qUcte in Violento prius erant statu , elastica cartilaginum et ligamentorum vi , ad pristinum redeunt Situm. Videmus hinc jn cadavere costas e Situ e X- turbatas mox resilire, ipsumque thora Cem ΟSSeum in exspirationis osso statu e). His igitur modis omnes pectoris diametri angustantur; ubi autem vehementiore opus est resPiratione, musculi ab dominales fortius contrahuntur, quo abdominis contenta diaphragma in pectuS mα-gis urgent, ipsaeque costae detrahuntur. Vocantur etiam alii musculi pro fortiore exspiratione in auxilium , qui pectus totum educunt, Co StaS-que inferiores retrorsum trahunt, et Vire S Suascum abdominalibus conjungunt : Iongissimus dorsi, Sacro lumbaris, quadratus lumborum et C. ) HALLER: Elem. phys. III. P. 252. - ibid. P. 26ο. g. I7- a) ibid. p. 263. - b) cons. HALLER: ibid. p. 262.

concurrere causas , facile intelliges.

e) ibid. p. 274. - si ibid. p. 276. g. 23. g. 332. Nova inspirandi nece S sitas. Coarctato thorace, et pulmonibus in minus volumen contractis g. 33I.), iis contraria contingere debent, quae sub adspiratione accidunt

o. 330. Contrahuntur ergo Bronchia, lobuli

287쪽

SEcΤ. II. DE RESPIRAT. ΜODO ET PHAENO M. 269 pulmonum ad se invicem Prosius adcedunt , i- PS aeque Vesiculae aereae angustantur. Vasa hinc sanguifera, callapsis vesiculis et bronchiorum ramiS, arctantur, inque serpentinas flexuras iterum ponuntur. Inde vero fit, ut Sanguis ruber Per Venas Pulmonales in cor Sinistrum promo i Ventur, et grata SV scitetur Senctatio, tum Praecipue , ubi exspiratio diutius Protracta molestael oppressionis iam adduxit sensum. Accipit modo

Ventriculus cordis aorticus uberiorem sanguinis,

in pulmonibus Oxydati copiam, unde intensius irritatur, et pulsus incitatur. Ex eo etiam eSt,l quod sub moderata respiratione sanguis e Venal melius saliat ' , quodque vires Per corPuS uni

Sequitur autem mox nova inspirandi necesi sitas , siquidem pulmonibus collapsis sanguisl per arterias eorum Viscerum fluere non Possit, inque pulmonali ventriculo cumulari debeat. i Venae hinc cavae ceteraque Corporis turgent Vasa, rubet facies et cumulatur sanguis in sinub UAdurae meningis , unde cerebrum intumescit, rursusque Subsidit inspirationis momento. Quia Vero alternuis iste en cephali motus in placida' respiratione, ut RoOS E advertit ) , vix obser-

Vatur, Sola ejus Visceris pressio novae adspirationis nEcessitatem, ut cel. SΡBENGEL autumat,

Ponere ViX Potest a , unde repetitae inspirati-l onis Causae ad ea, quae Superius gg. 329- 33 odicta sunt, referri Ρotius debent.

288쪽

27ο LIB. I. CAP. III. DE RESPIRATIONE .

. . .

HALLER: Elem. physiol. Lib. VIII. Seci. IV. T. III.

Aeris respirati quantitas, Cum pulmonum capacitas, diversa utique ἰn variis individuis , determinari vix possit

32. . , cumque respiratio per Voluntatem nostram et alias circumstantias hactenus mutari valeat,

ut jam maior iam vero minor aeris copia in pulmones adducatur et expellatur, fluidi olastici quantitas , quae intra certum temptas adspiretur et respiretur, quam eXactissime determinari haud potest. Variis usi sunt Jatro mathematici g.

31. theorematibus , quibUs pressionem atmosphaerae in P UlmoneS et respirati aeris quantitatem eruere nitebantur. J. Alph. BORELLI inspirati aeris volumen ad 15 pollices cub. aestimavit,i dum Jac. KEILL immensam plane statuit pulmonum pressionem ' . Cur aliora experimenta instituit Jac. JURIN, et comperit do pollices cubicos pro singula respiratione requiri ). Edm. GoOD YN recentioribus temporibus experimen

ta instituit plurima α , peculiari usus aPParatu

289쪽

SΕc T. III. DE cΗΕΜICO RESPIRAT. EFFΕcTU. 2711, , et comperit 14 Poll. Cub. aeris consueta adspiratione in pulmones deduci, 109 Ρoll. autem Post perfectam respirationem in Pulmonibus re manere. Ostendit tamen BOSTOcK , Goodwyniana pericula talia haud esse , ut omnem mereantur fidem co. Varia etiam est aeris copia, quam S EGUIN , LAVO ISIER et D AVY in suis in-SPiratam observarunt periculis d . Cum Juriniano calculo maxime congruit ea Computatio , quam MENEI ES Per experimenta saepissime iterata eruit e), estque haec Bostochio et aliis physiologis probatissima D. Utebatur vir iste vesica , valvula peculiari instructa , ut aeris adspirati et exspirati determinaret quantitatem g) ; ut Vero erueret, quantum thorax sub utroque respirationis momento amplietur et contrahatur, homines in balneum dedit , ad sanguinis teporem calefactum , ipsiusque aquae ascensum et descensum advertit. Comperit vero his periculis , 56 vicibus repetitis , ast singulam inspirationem do soli. cub. hauriri, atque tantundem de aere exspiratione reddi; i-PSOS Vero pulmones 219, vel ut BOSToc K dicit h),

Quod remanentem in pulmonibus post singulam respirationem aeris facit copiam , ita sentiente Bostochio, GoΟDwYN optime determinavit , statuens Io 9 Poll. cub. Susere, me. Ex omnibUs autem his periculis , ad debit Calculum sumtis , cum aliqua probabilitato statui potest: moderata exspiratione U7 Partem, violenta Vero paulo plus quam 41 7 aeris in pulmonibus contenti expelli , totam quo ejus suid1 elastici copiam, quae per hominem sanum et adultum intra 24 horarum spatium res Piretur,

666 Uet pedes cubicos efficere i).

290쪽

LIB. L CAP. III. DE RESPIRATIONE.

aerem in pulmonibus remanentem simul extraxit Becher chos de Physiol. et de Chimie etc. a Par. 1811. 8.)h) BOSTOCH I. c. p. 36. et 49. - a) ibid. P. 49. g. 334. Α oris respirati qualitates. Ea aeris copia, quae singula adspirations in

pulmones adducitur, cum ea, quae PoSt EXspirationem in iis remanet 333. , miscetur , adeo

que diutius, pro aliqua saltem Parte, cum interna Pulmonum superficie in contactu manet, certasque subit muttationes. Constat igitur aer, quem respiratione reddimus, partim tali, qui a respirationis Processu conversus penitu S est, et tanquam inutilis et nocivus excerni omnino de-hebat, Partim vero tali, qui ob moram breviorem mutari necdum potuit, nec adeo processus respirationis particeps erat. Ρhysicas autem et chomiCas aeris atmosphaerici qualitatosa 13, 214. Per respirationem mutari, Rob. BOILE,