Epitome graecae palaeographiae et De recta Graeci Sermonis Pronunciatione dissertatio auctore R.P. D. Gregorio Placentinio ...

141쪽

Graecis instructa mu Codicibus.

s . in qua, inter mu Codires, non pauet Graeci

numeramur.

142쪽

Graeci Sermonis Pronunciatisne .

Non abs re fore duximus, si meorum Palmis graphiam breviter jam eo lexi, de veteri etiam

eorundem, ac germana misian intione tantisper disieramus . Rem antea haud dubiam Recentiores quidam, viri aeteroquin Docti, in dubium revocarunt contro

versiis suis, sed iminerib, ut ex dicendis patebit.

De Literis B, in Γαυν, , ξ, D Rimam, ac potisturum dissentionis causam inter

doctos praebent duae litterae B, ei politae ante litteras ν, , , Meherchius, Scapula, e alii quamplurimi eo tendunt duriusculε pronunciandum esse, non vero in 'stat conserve; idque probant Hebraeis, Latinis GL 'heis e vocibus, in quibus B Graecorum , ut B latinum duriescule, profertur . Iruuper ex ipsius litterae figura. quae Graecis N Latinis eadem est. Sed his omnibus cum Φολιι se reponimus. A primum vox Hebraea et b, ex quam meum nomen habet, semper quo ad se flatum possidet, uti tat visius lib. 1 Gramm. e. 17. idec ue ad BGraxorum molliuscule nunciatum apprime convenit. Latiis

143쪽

ixo D RreTA GRRCI SERMONI statini vero B suum eum V consonante adeo eona fuderunt, ut ipsi Grammatici vieinitate soni perturbauunam pro alia seribi iusserint hine bemam , non me nam, scam non testeam, balias pro malvas scribi im. μή s iunxit Adamantius Martinus. Quin imo in Nummis

ther NUBIUS pro seuε exeusum legitur. Idemque inviat Eprobant vetusta marmora passim occurrentia apud Grut rum, Reinesium, Fabretium, aliosique quibus addete hie juvat Inseriptionem a et . m. q. nupemmeseruistam, in qua videre est PRIMITIBO pro PRIΜITLVO,NB. A. XII. nempe BIXIΤ ANNIS XII pro VIXIT Ne uti risubjecti Sehemate ad autographi Ldem excussi ammadvertis.

144쪽

FANIO PRIMI TIB QUI B. A XII. ALUMNO. IN CONPARABILI FANIVS.CORINTVS. ET-SO FIAS FECERUNT.

a Ius riptio filio eruta est hoc eodem A. D r te binitium inusi Aprilis in ea de liri metsi ustuli parte quae ad Occident elu emit, rectique su aeet diruto illi Simmori crinin G, ouoi di Cia pone lib. I. lim. Lyceum mineupatur, me vorso, is in

lae exhibe t frusta nimirum mentum Capite piaeterea paulo post in plures abiit paritalas

m e lumellas.

ex Consulas. ad annum . . sol Legem sutrap. o.& H. Ged libati eap a Alter ad annugessit, ut inriseis Anautea ad hane gentem sex pertineat, ut non temeret allerendam, ita dii in illi vide it eum traciae aeta id. z. ut uiri. adein Familia nomen varietur. Iamnum vero Merio ac Fr m. patet καροψ niti, in parente salten

unde neret, Libertinae adsimmum ondidi Isisso fiute te nee si ejusfundi Dominum, audio esse 2

145쪽

Cur item Graxi ex Latino Verissimum, - --ν, ut Herodianus ova, βεα, ut Hesyctius .

vum comum, νοβω κομου , ut Strabo, ellinxerunt Me

te non ita set ipsissent, nisi V consonantis potestatem hulam liteis tribui uni Accedit, quod in Libris m,nuscriptis quidem antiquis, emendatis, pissime alio charactere a Graecis emantur ιδ videlieet ad Armam uLatinorum; ex quo utique apparet, Graecos optime scivisse, βηθα Latini, potestatem possidere. Verum quidemel iguram illius literae eandem esse cum Blatino; sed quid de annem mei a Latinis pronunciationem edistinc Audiatur tandem Magnus Scaliger de βδα amieos se instruens Vitiose est non elatio Gnece Littere tata ;

ram Gaeta neutiquam hoc modo promum mi nec ita ex primentes in ingerent.

Ab laudatis Auctoribus non probatur mutatio quivi trito in N ante aliud γ, F enim, quiunt, rarione Truis, e vertitur in C, ut ipsum dein, sicut , pronuncie turi Aut quid obstat, quominus dupplex is, ut durplex gg in voce agger enuncietur Sed haec sin verba sunt, non rationes atque ea satis abunde dissipat una sententia duorum Illularium Vir

rum v

146쪽

PRONUNO Dissi T. CAP. r. 13rum Nigidii stilicet, si fini . Alter siquidem ait A in xu. is sinis in N, Hesyaeis, ut in nomim anguis, angaris, eram ora, in increpat, in inruinis . ' ingenuus; in ο=-ibus enim hi mn eram Ν , sdi non mutur. Nm Nnon esse, lingua indicio est; nam se ea cistina esset, lingua palatum tangeret Alter vero haee habeti Graeci cumstribunt γελος, γος, resimilia. si1 tabum AN squalia syllaba , in initium ducit a G

Numinis, Lapidibusque N expresse ponitur ante praedictas litteras. Et quidem in die Parisino Epistolarum

-, In Codice minuissimo quatuor Evangelistarum

ε αγκυρ- Ιn Lapideis Grariae monumentis CL Sp nius inmitis , de rur em in scripta observavit. Qisy nonne Latini ipsi hoc, is transinutarunt nonne Syrus interpres, ἀγγελι- α et , -κη--i κε esα Lenciseus transer sit; ante ν, , α per x suum expressis Utinam hae ierio anumadverterent, qui nobis ad veriantur equidem nona prehenderentura summo viro Sealigero hi verbis: Ne leo nobis hodie cum remigunt e reum vix imori-

147쪽

m littera H. E isto imum est, ut de agamus. H τα apud

m o. inquit Erasimus ergo idem sonus est in utra- --- que littera Bera autem quaerit -- Latinis Graeca, uerba Ovantibus ---- minerum in P. ni ortasse in si ab ino, sed in E perpetuo merbre . M A Deu si Meherchius asserit. Legatum a Iufisconsultis vineario τοῦ , quae vox quam absurde etatis proserr tur, nemo non videt Ita tres illi antesignani, aliique post ipsos. Utque ma .seam firment sententiam, urgent nos qui unquain risui tenebit balatu ovi cularum, capellarum de porcellorum grunnitu , ut in Diphthongorum Dillertation apparebit. Cheeus itaque, e in rchius producunt in me

dium versieulum illum, quo Cratinus ovium Vocem expressit .

HEV dis in Lis otii vi cum, incedit. Et sane ci ab eodem sono capras faciunt, in ,

148쪽

PRousNα Dissastri Ap. ΙΙ IasMoves est , teste Varrone quod te non - nate videantur . Unde Andreas Helvigius ita concluditi Si ia βῆ mieres Grecidet sentra visequeretur aut ovium nasuram versam esse, si degeneres sal nites graeculas aliam a nostro cor vocem edere Hucusque -J cauertores quibus singillatim: μ α faciemuς satis . Aeprimis dicimus. Erasimi propositioncm res miniis omesnh non subsistere; idque non tot, qui plutibus probamus exemplis Latini enam νε et ἐς mixti, νε--τα genitor , a se me domisor, α - ς---, a se μα rima , a viii λ . silis, ax, de μα- nimiumessinxerunt per I semper, non autem per E. tem inter pre Codies Sacri, qui Graeea maxime secutus est, Mi

149쪽

i, DE RE TA GRAECI SERMO M 1 Iussinu; μον ικλης in Frtalis . Ecquid unquam filius ineantibus iactis illa Herion id est ελλον, qua prece Ee cisi Oaheti, et hodie via est, sed ab antiquissimo tempore, ut a Gregotii Magni Epistoli Meepimus. Hi adde, quod quamvis a Greco Aλ πημία

busebemia, a '- Urentis. κυρου-m Cyrenaeus, similia forment Latini nihilominus incitato Codice Basiliensi,ante mille nimirum annos exarato egitur ελαμ

Cui hoe in Libro in ipse Graecia a Graeco viro descripto, nisi quod ρνω-ciationis similitudo mucribentem decep iit Denique in vetusto Codice Cryptos l. L. n. 22. De π- ri per M. in eodem Cano saepe seribitur ita ut illudio α ibi non soli, indicet που , cujus loco ponitur, antiquam de sibi eousionam pronunctationem, sed etiam Canonis aetosi chides litteram scilicet initio troprii eon gruentem obsignat quod quidem casu non cedit. Unde autem factam sit apud Auctores , ut alii. α in E Latinum , de vicissimi in Φα Graecorum, .lii vero, . in Latinum, d hoc inta et Graecorum transmutave fines Respondeo, hoc diserimen inde oriatum esse, quod priores orthographiam, leges Grammatices , posteriores senum exilem Graxis usurpatum observaverint praesertim eum ipsos Romanosa suum dubio sono protulisse constet. Qua autem in re iure varia litteranim conversio nostris patrocinetur Adversariis,nota dum satis intelligo. Nec magis peteipio allatum ab N Lerchio exemplum in vocabulo λψνα-ν cum longe absurdius sit, rarγα, pronunciate legatam laxo, quam I gaton:

150쪽

PRONUM . Diss gRT. Ap. II. a Pison: Illud enim neque cum Graco, neque cum Latino congruit idiomate; hoe usui Graecorum ex ille resipondet. Venio nune ad Cratini auctofitatem; liberum fuisse, dico, unicuique genti sonum inarticulatum, cconfusum pro genio suae linguae exprimere. Quam 4brem non est necesse, ut propter balatum ovium MI samus be, aut presertim eum allata voces etiam brutis aliis animantibus sint communes Hesychius, Suida tradunt, quod μηλα, ei si παύα, - -

Mηλα omnia in genere demeas 'adrupeda , in hecie vero oves, in ea pras nee tamen inserte licet ab hoc nomine omnia quadrupeda instar ovium balare. ImmbLa- Ceria Vir eruditione Illustris resartio satis comprobas,qua ratione hoc vocabulum μηλα olim fuerit πω nunciatum Etenim ostendi , apud Veteres milum nummi genus fuisse cive signatum, quod ovis Gree

μῖλαν vocetur. Si miluin tunc temporis per Maxum

prolatum fuisset, nemo de iis unquam somnias et . Dicuntur quidem Capm iam αλι, sed Nab Heia sychio dicuntur . κλαι, quod hoc animantis genus o scurum quemdam sonum ad I magis, quali ad Tace dentem edere attentius deprehenderit . Eustathius imsuper hane seni imitationem , in hac voce Ληκαδες, non

solum de Captis, ψέ, , in ι, λαγωό, sed est deceris, de Lem usurpari dicit. Videant hinc Viti Doe i , quam infirmis nitantur rationibus. Hare et sussicerent pro tuenda germana Ipronunciatione addimus tamen perinsgnem Suidae , erusta l