Ad virum clarissimum Abrahamum Gott. Kaestnerum math. pub. prof. in Academia Lipsiensi epistolaA. M. card. Quirinus

2쪽

VIRO CLARISSIMO

NATH. PUR PROF. IN ACADEMIA LIPSIENSI

A. M. CARD. QUIRINUs S. L. Bibliothecarius, oe sese. Brix.

Um anxius opperirer literas tuas, unde perciperem quid Tibi visum fuerit de nonnullis con troversiis, quas subjeci judicio tuo dirimendas ex babitu-

nem, quem docte ac sapienter adstruxisti in Epistola tua jam ab anno vulgara, mihique inscripta, paucis abhinc diebus meas ad manus perlata est munere tuo Dissertatio a Te pariter edita, cui titulus, Vectis, O comparationis virium Neoria evidentius expossea. Hanc stati in avide evolvi, ratus ibidem reperire me posse eam ipsam comparationem , quam magnorere optabam , virium nimirum, quibus adortus sum ego, controversias illas agitans, celebres quosdam Scriptores, prima Dque in Lyceis vestris Cathedras obtinentes, & viistium earum, quas iidem seu exeruerunt, seu exerere valeant ad oppugnationes meas propulsandas. Itaque tuae illius Dissertationis paginas versans investigavi, num quidpiam in ipsis mihi occurreret Α a. de

3쪽

de contorto a me dilemmate in Rothfischerum, Wolfianae methodi primo cultorem & ultra mo. dum veneratorem, deinde, abdicata Catholica Realigione , cujus dogmata ejus methodi praesidio per annos quam plures seu doceret in scholastica palae. stra, seu libros scriberet, omni ope firmaverat, contemptorem, num quidpiam de turbidis Κies lingit id eis, ex quibus in articulis Iastificationis,& Meriti bonorum operum feeus sibi fingit sensisse Cardinalem Gasparem Conta renum , ac sentiat Ecclesia Catholica, vel in ea ipsa Epistola, qua diserte iste profitetur, axiomata Thomisticae, MMoti sticae Scholae se in iis articulis venerari, num quidpiam de Berilingio, assirmare auso Fevertinum in rejiciendis Patali III. Apostolicarum literarum technis, fraudibus sibi suffragari, etsi

iste eas literas a me in lucem editas dignas censae,rit , quae Goettingensibus quoque typis vulgarentur, & insaper adeo earundem doctrinam de salutis aeternae mediis probaverit, ut gratulatus mihi

sit ipsarum editionem, addens se desiderare, in doctrinae illius Summi Pontifices, omneseque Discopi Paroc bis suis , Concionatoribus , oe Caleebetis se-rissime injuugam praedicationem.

Haec omnia quoniam ad scientiae tuae normam

exigenda Tibi proposui in literis xxx. Apr. hujus anni , meo desiderio satisfactum a Tdi fuisse sperabam,

ut dixi, in nupera laa Dissertatione; at cito depre hendi hanc a Te conscriptam fuisse, antequam lit ras illas, acciperes. Meis itaque votis frustratus de

4쪽

Commentatione illa tua id tantum primo loto δε- ebor, eandem, etsi desultoria quodammodo lectiove a me tuli ratam, magis magisque mihi demonstrasse nemini Te esse Iecundum in artis, quam profiteris, peritia. Desultoria, inquam , nam nolliquid causae suerit, cur olim a Mathematicis liud iis, molli lanugine nondum genas meas vestiente per summam audaciam Euclidis Propolitioni bellum

intentans , abalienarer . Deinde vero ex ejuidem Disertationis argumento occasionem capiam Te Tursus enixe exorandi, ne diutius disseras desiderium meum illud implere. Id autem perficies, si eum Te praestes, cujusmodi Te exhibet Dissertatio ipsa, parem scilicet illi, de quo scriptum legimus, Commisit mates oe contulit inde Maronem, Atque alia ex parte in trutina suspendit merum. Haud ita desipio, ut putem , Te judice, seu Homero, seu Maroni aequiparari me posse, id ta inens pero, ex ea, quam fieri a Te peto, aestimati ne Adversarios meos Thersiti similes Tibi visunt, iri, etsi multum ipse absim , ut AEacidis nometa

promerear.

Quoniam vero in calce mearum illarum Iiterarum Triumviris, quos superius nominavi, Kirchmajerum professorem Publicum Niter bergae,& ejus Academiar Seniorem adjunxi, supplex posco, ut eum quoque Iance tua suspendas, ponderes.

scilicet quanti sint testimonia adeo ab illo jacta ia Coclati primum, deinde Erasmi , quaeque ego

Catholicorum , non vero Hetero xor uiri causic

5쪽

patrocinari hace meridiana clarius ostendi iti luteris ad eundem exaratis die v. Maij anni qui modo excurrit. Notari insuper ibidem invenies offusam Schelhornii oculis caliginem, quippe qui rhetoricum schematismum a Cardinali Polo in binas Conciones ad procurandam Henrici Regis sa lutem amantissime inductum ita accepit, perinde ac si Vatinianum adversus eundem Regem odium maxime spiraret, perinde ac si Conciones illae ab ea- tum Scriptore per Angliam, per Germaniam, perque alias regiones disseminatae fuissent, dum certo constat, librum cui illae inseruntur, soli Regi ab eodem destinatum nisi e , soli Regi clanculum omnino transmissum, cautioneque adhibita, qua nulla major, ne ab alio praeter quam ab ipso Rege legeretur, denique perinde ac si unam ex his Concionibus Polus hisce verbis minime clausisset, Sed quid ago, qui orationis aestu ablatus , pene videre oblitus, quocum sermonem babeam ' Tanquam enim eum Caesare, non tecum, Princeps, agerem, Orationem

bie ad Caesarem inelusi. Eas igitur Schelhornii praestigias an jure merito appellaverim magicae artis portenta, velim, ipse pariter decernas. Sententiam iusiu- per feras, oro, de Animadversionibus, quibus eruditi Achorum Lipsiensium Scriptores sugillare sunt aggressi tertium Editionis meae Poli Epistolarum volumen, quasque binis editis literis Flaminio Cornelio , amplissimo Senatori Veneto inscriptis ita refutavi, ut palam sit Poli Cardinalis censores ludibria illa manere, quae iisdem ingenue vatici

natus Diuiligo: by Cooste

6쪽

status est Io: Henricus Leichrus, Universitatis vestrae Doctor itagnis, quem viventem plurimi fecistis, mortuumque amarissime complorastis. Precibus hisce meis Tibi in hunc modum expositis Epistolae isti finem imponerem, nisi eandem protrahendi justam causam acciperem ex lucubratione Christiani Lesseri de Poetis Latinis Biblisis,

quam tuae illi sociasti, ut uno tempore me duplici assiceres dono. Ea enim me excitat, ut opsenio illi mantissam aliquam adjungam, nec ingratam palato tuo, ut spero, futuram. siquidem testatus mihi haud semel es, Neundas Tibi accidisse Poeticas amoenitates, cujusmodi literis meis seu as pergam , seu inseram , visus Tibi earum causa, uti scripsisti Latinam memorans a me conditam Gallici Carminis de Theatrorum periculis versi nem, praeferre ipsam igneum quendam vigorem, vegetasque corporis & animi vires,quibus me hac etiam aetate satis piovecta pollere pro humanitate tua gratularis. Autumnales feriae, quas modo habemus, permittunt & ipsae studiis severioribus aliquantulum sepositis calamo ludere quae mellem. In ea Lessieri tui Lucubratione nulla fit mentio Iovitae Rapicii Brixiani. Extat tamen Psalterii Davidici interpretatici elegantissimis versibus ab eo expressa. De ea ambo judicabitis ex specimine, quod statim exhibeo, addita interpretatione tam M. Ant. Flaminii , quam Buchanani, ut inde dignoscatis cuinam ex tribus praestantissimis vatibus palma debeatur. Jo-

7쪽

Dominus res it me &c.

Da mihi euras toties inanerS-mολ qaid tristi metuens senecta Erro, ct in eassum meliora fessus

Pascua quaroem meus pascet Dominus, nee ultra Deerit: πν reo dabit ille campo Ludere, intactas abi vagus herbas Irrigat amnis. Nee greges tantum eanis astu Carpere extenta potuere Lee Ror , brevi quantum tacita reponit L ir in umbra. Me mihi reddet Dominus , nee astra Limitem rectum feret evagari. Caue sed dexινο per amoena ducet

Strata viarum.

Nocte si densas nemorum per umbras Maiae in obscura fit iter, feraque, e

Monstra prasentem mihi comminentur Undique morιem, Me tuo pastoν baculo tueri ν Reta me reddit taa cautiorem.

Uua ne duri facies laboris Ni nova surgat. Suid, quod cor mensam, atque epulas paralys

Regum e ut unguentu bene ritibuιas, Aureis ducam pateris falerni Nectaris andam e Spectet ut latum matur: ct retorto Hostis aveνιens se oculo, doloreι Sentiat veros, nee inane vulnus Pectoris agri. Tu manum semper bonus invoeanti Porriges r ut mox supeν astra tecum Dea mihi etimens halisare o Tmpi. Carata templa. M. Diuitiam by Corale

8쪽

M. Antonii Flaminii Paraph. in eundem Psalmum. Rex caelitum est pastor meu1,Nihia boni deerit mihi , inerrimis in pascui3, Amama propter sumina

με spiritus sane Isimi

Aura beata vecreat , Dulcique mentem pabulo μιν it sua scientia. Miserrimus animus me Dum longius alit a Deo, Erraverat procul a via, .a ducit ad coelestium oras beatas, at Deu rma misertur Ueriae, Benignitate maxima

Quasiυit illam ultro, o sui Reduxit ad caulas gregit. Si sola solus per loca

Cissiori secώνων Deo. Me virga, pastor optime,

Coercet eννantem tua,

Ne gravius o=endar eadens, Tiso baei Io fulcior. Ne mensa volorat tua, Me duleis exhilarat eal Tuus, oleo foveoν tuo. Nec me, pater dulci me, Per has inexplicatius Hiar euntem deseres

quam, sed ad tuam domam Duces, ubi vita fruar, Et sempiterno gaadio. B ceo' Disiligoo by Gorale

9쪽

Georgii Buebanani Parapb. in euudem Psalmum. Did frustra rabidi me petitis eanes λL νον propositum car premis improbam Sicut pastor ovem, me Daminus regit: Nil deeνit pen taer mih .Peν eampi viridis milia pabula, diua verra teneri pingit amoenitas, Nunc pascον placide, nune satarum latas Fusui molliser explico. Para vivus aqua leniter adiis ens Membris vestituis robora languidir, Et siando recreat fomite spiritur Solis sus face torrida. Saltur quum peteret mens vaga devios Errorum teneras illecebras sequens, Retraxit miserans denuo me bonus Pastor Iustitia in viam. Nee fi per trepidas luci ea manu

Intentet senetras mors mihi vulnera , Formidem duce te pergerer me pedo Securum facies tuo. Tu mensas epulis accumulas, merum

Tu plenis pateris sufficis: eaput Unguento exhilarat , eonfleti amulos , Dam spectant, dolor anxiu1. Me nunquam bonitas destituet tua, Profususque bonis perpetuo favore Et non sotacita longa rima tua Visa tempora transigam.

Iovitae Rapicii Paraph. iu PDI. CXXXVII. Super flumina Babylonis oee.

Supersa muris qua Basylon novis Labentii inter inurmura flaminis Miratur, atque hortis amam a Pensebus reboare tecta,

10쪽

Captiva pases luxtinur: O genaν corrupit instar staminis exiens

Vis lacumarum: te Sion, te . Patria, vor Solymi penate , Dam flemus: eheu non e thara, aut ora, Non nabla duuer ediderunt sonor

Asye a humi, aut suspensa passim A bis sus, fide dissoluta.

Ladebat hostis, qui a patrio lare In serυὰutem traxerat asperam, e Mutare nor fletum superbus

Tot monstra , inramve , aut Phariam fovem, Aut Belon, aut Ialvantem Anabιm carminuas celebrare saevis. rigor vigentem destituat manum,

Et tingua siceis faucibus bareat,

Si saνόito tentem, aut canora Voce deos cecinisse mutos. Non terror atrox, non manuν insolens, Non ulla vis e pectoris intimo. Avelut unquam altam Dona, Atque Des paινίον honorer.

i, Me Ga lucifer e domo, Nos, De Iberis hesperus e vadis Surget, nigrantes seu quadrigar Nox trahet humida, te canemus. savam Idumen iis Sol mis malis, Atque asperantem vocibas impiis Flendas veI hosti ipsi νuinar, Percuties memori sageuo.

Heu quantus borvor te Bablon manet rHeu quot tuorum corpora civium , Euphrate, mundaοι sanguine, beu quot Scuta vivum, galeasque vomer p