Narratio rerum gestarum Canonicorum Regularium in plures libros distributa, in qua, praeter eorum originem, antiquitatem, nomina, praecellentiam, habitum, reformationes in vniuersum praecipue, & perspicue recensetur reformatio eiusdem Ordinis Canonic

발행: 1622년

분량: 792페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

ras datas ense,commissum sibi negotium exequitur, ac perficit. Quod autem diutius id productum iit, illud in causa fuisse perhibetur.Nam dum haec unio tractareturiecce duo Iuuenes a Fr. Fran

cisco Ghisilerio Priore sacro Congregationis Habitu initiati fuerunt:alter sane qui Fr. Iacobus Antonij Mediolanensis appellatus es alter vero RAdeodatus Iacobi Martini de Seta Bon. quos pro. secto subsequentis anni medio I 4 is iam fuisse piosessos, constat ex Processu quondam facto manu Balthasiaris Bartholomaei Ari-uerij non. cui ambo vocales Capituli S. Saluatoris de Bononia interi uerunt .Paulo post et sub mense Maij huius anni i 18. alius eandem Cogregationem in ipsomet Monasterio ingressus legitur,& eodem Habitu in uestitus,qui Fr.Io.Guicciardini Iacobi de GreghenZano Bon. nominatus est. Legimus& ante hunc processum semper fuisse in Monasterio S.Saluatoris Canonicos. & Nouitios ibi deseritientes Deo,ac praecipue Fr. Ioannem Georgij Bononies Fr.Iulianum Reniij Calliensem:& Fr. lacobum Nuth Floretinum: inter professos paulo post connumeratos.Quare pro comperto habemus,ante eiusmodi peractam unionem, in eo Monasterio apud ipsum Glii silerium reledisse Canonicos: pluresque interea etiam Nouitios,ut supra,ibidem fuisse, qui Priori perpetuo mox succes serunt. Nota & incidenter hoc loco: Germanum praefati Fr. Iuliani Calliensis,qui vocabatur Ioannes Rent ij, Monasterium Nostrum Calliense S. Petri construxisse Hinc Ghi silerius nullam amplius de praefata unione sollicitudinem,nec mentionem habebat;imo poenitus recusare videbatur . quod iam desperare nonposset sui Monasterij propagationem : Maxime vero,quia male sentiebat,quod in litteris Apost.de Habitu Ambrosianorum inibi conseruando cauti us decernebatur. Quo.scontrarium sua petitio sortiretur effectu, longeq; a sua intentione alienum. Obseruanda entui sunt haec in

praefata Ghi silerij petitione.

Primo. D.Fr.Franciscus Glii silerius solus sere tum in Mona. sterijs suis Bon. & ex Canonicis omnibus reliquus fere factus ; sed Prior tamen & Canonicus eorum professus, & viridis senectutis, quippe qui ab unionis Ambrosianae tempore undecim totos Unos vixerit,uniuersam in se pene uno Monasteriorum suorum fataliam

Peserebat,atque reseruabat. . 'Secundo. Fr. Franciscus Ghisilerius Martino Pontifici pro suis

502쪽

De Reform.oraecan. in Can Reg. congr. s. Saluat. resormandis Monasterijs,atque redintegrandis supplicat: Ambrosianos Canonicos in sua Monasteria vocat,& recipite non vocatur ipse,neque recipitur ab illis. At iure potior est qui vocat, de reci Pit,quam qui vocatur, atque recipitur ab alijs. Tertio. Monasterium Sambrosij Eusubini tam per Ghisilinu. quam per Ambrosianos,cum Bononientibus uniri tum in Martini Bullis,tum in Nicolai processu,non contra, haec cum illo petutur. Quarto. Nicolao Episcopo facultas in his omnibus mandatur primum Canonicos Ambrosianos in Monasteria Bononiensia tras ferendi,& cu issidem Eugu bini Ambrosianorum uniendi,non contra. At simili modo antiquior plane,cui unitur,quam quod unitur

Quinto. Monasteria ipsa,& eorum personas in capite .& in mε hris,atque ordinem ipsum, ct Canonicam in ijs disciplinam reformandi,&corrigendi,non extinguendi,acsupprimendi , .

Sexto. Praeterea transferendi Canonici Ambrosianita & ipsi petiit se in Monasteria Bononiensium ad Diuinum cultum,Canoni camq; disciplinam subdi,atque locari ut hinc subiectos intelligas, non Superiores P tum ad Martinum Pontificem, itim apud Nico

Septimo autem datur facultas Ambrosianis receptis in Bonoqniensia reformandi ea Monasteria ; ergo uniuntur Ambrosiani, ut praesint Bononiensibus;quare hinc inde corpus confectum ex me bris,& viri'.inserta Antiquitas, Natura, Nobilitas, & Privilegia virorumst, ut nil dubitandum sit ad Nostram Congregatione pertinere beneficia Bononiensium Mon.& decreta concessa Can. Reg. a Licsto transumptis,& ordinatis ad Reformationem ind. Can nici: ideo transacta aliquando res est pro Episcopi reuerentia, atqd prudentia: & Resormatio,ac Redintegratio Monasteriorum Bononien.& S.Ambrosij Eugubini fuit peractar & Congregatio ipsa D, Saluatotis a praefato Nicolao Episcopo Commissario h post.infra.

seripto modo,& ordine constituta.

'In priniis Canonici Ambrosiani in Monasteria Bonon.trasser rerri invita D.Francisti Prioris cocedeti reseruata ipsi in administrat ne Monasterioru ,ut erat perpetua.Deinde Monasterium LAmmosj unitur Monasterijs Bononiensibus videlicet,S. Mariε de Rhano.& S.Saluat. Tum vero Rioratus Monasteriorum ipsorum

503쪽

Bononien.qui hactenus ab initio fuerat perpetuus ut ferE Diaditates omnes & Claustrales id temporis esse consueuerunt I fit a morte Ghisilerij annuus iuxta recentem Ambrosianorum Institu. tionem,ac Disciplinam, quae iam itim communis Claustralium omnium , ac Regularium, non Ambrosianorum peculiaris esse coeperat. Postremo hunc in modum Habitus,& Ucstimeta decernuntur ἰ Tunica linea, siue Rochetus communis utriusq; &Cano. nicorum omnium naturalis Habitus retinetur. Cappa nigra , quae

Ambrosianis adhuc fuerat grissa, & Tunica linea alba sub Roche. to,quae nulla apud Ambrosianos memoratur utpote supposita, vel grissa praesumpta,a Bononiensibus desumitur. Ab ipsis vero Ambrosianis Scapulare albi coloris. Portabant quidem Canonici de

Rhamo super Rochetum inter Domesticos parietes Paludamenta super humeros,sive Almutias magnas laneas albas, & ut in eorum Consti tutionibus de Vestimentis,& Calceamentis, ac Lectualibus Fratrum cap. a I .constat:& his utebantur inaestiuo tempore gestabant autem in Hyeme Diploidem, genus quoddam vestimenti,ad instar Lucensium Nobilium: Habitus dictorum Can. S. Mariae cle Rhamo habetur in quadam Icona ex ligno confecta, ac auro, va rijsq; Dedala manu ornamentis decorata: quae representat B. M. V.in actu suae Coronationis a filio,ad cuius pedes videtur unus p- dicti Monasterij Canonicus cum habitu suo, nempe Rocheto Romano, Cappaq. lanae nigri coloris a parte anteriori tantum apta, quantum sufficit ad ostendendas manus: in reliquo vero per totuciausa ad instar Capparum S. R.E.Praelatorum, ad quorum etiam similitudinem habet coronam capitis patentem integram, iunctis manibus, ac genua flectens praedictam Virginem, & eius fili u ad rans: & haec Icona erat ad Altare Maius praefatae antiquissimae Canonicae ante eius desolationem,& ruinam. Postea transsata fuit in D.Saluatoris de Bononia, & in Altari D. Thomae Martyris reposi.ta: inde asportata in D. Blasse de Salar tadem ad Canonicam ipsam Rhamanam nouissime restitutam, reportata fuit consilio, & Iussu R.Pris Signij nti cum esset An. reor Prior dicti b.baluat. de Bononian in Sacristia eius Ecclesiae de Rhaemo decentissime accommodata. Verum scietis no esse integram in omnibus, ut erat, in antiquis partibus suis huiusmodi Iconam: ea tantum pars est,quae in superioribus consistebat.

Liber V. Ο In

504쪽

De Re fur. d. Can in Can Reg. suras. Saluatoris,

In reliquis postea omnibus obseruant ijs,cum nulla sere dissetelia extiterit,eadem disciplina confirmata fuit. Et attende, quod A. , obseruantia est principaliter circa tria essentialia,quae D.Aug.nuncupat Sanctitatem in sermonibus Canonicis, di in Speculo, siue in Regula. Idem in sua facit Dainianus. Uξ etiam illa districtio quiversatur circa rigorosiorem in Religiosis Disciplinam, pro qua habent diuersi diuersas Constitutiones praeter Regulam Vbi ergo iaipsis litteris Apost.dr Retentis Habitu, & Obseruantia 2 intelligen. dum est de Habitu eilentiali,& de Obseruantia pro tribus essentia.

libus, quae nunquam in eodem ordine alteratur. Inserius vero, ubi dr De Habitu, & de Obseruatia,quib.se personae illae pro tPe coaptare debean GVide de hoc verbo,coaptare,in GlOscap.recolentes de statu Monac. Etiam super illorum alteratione, di mutatione datur facultas in praefatis litteris Comissario Apost. ubi intelligitur de habitu exteriori,siue superiori.sde Cappa, cuius color mutatus fuit ex grisso in nigrum vigore praesentis Uecreti Apostolici. Talis vero Habitus non est,ut diximus,de substantia ordinis, cuius maior diuersitas fuerat apud Antiquiores, vilir ex Constitutionibus aeη.ra. Benedicti XII. de quibus supra:& ideo potuit alterari, ac poenatus etiam dimitti si placuisset)absque in insectione,& alteratione Habitus essentialis ipsius ordinis. Et obseruantia. i.circa Constitutiones, quae quotidie in uno quoque ordine alterantur, & immutant: quae confirmantur, &constituuntur eae, quae a Pontifice datae sunt Greg. XlI.submotis Petri Damiani a Rhaenanis iam receptis, ut dictum eii in lib.de Can.Rhaenana: de quibus vide Glos. c. Deus qui, de viti& honest.Cler.Quae dicit auistoritatem Papae esse exceptam, etiam in professione, quantum ad solemnitates, non quo ad ordinis substantiam. Sed velles omnes praeter lineam Tunicam in Can. Reg spectant ad solemnitatem: quare alterari possimi,atque immutari. Vide etiam quid intelligat Abbas lilper eod. cap.de Habitu, &Proposito, quod est lisc obseruantia;& quo modo coaptatio eiusdem Habitus,& Obseruantiae conueniat in singulo quoque Monasterio.Hactenus de vestimentis,& eorum compositione.Pro titulo autem Congregationis conuenere citiusmam maxime utrisque acceptus fuit,& confirmatus, is profecto Saluatoris: Sublato etiam Ambrosianis Monasterio S.Saluatoris Ilicaetano, fuerat sedes, non titulus eorum Congreg. de Institutionis. Bononienses qui: dem

505쪽

dem suum S.Saluatoris In ciuitate alacrius prestiterunt In uniuerlalem titulum Congregationis,ac principalem Couentum: quemadmodum etiam ipsi Ambrosiani Martino V. fore supplicarunt phaec verba in ipsa supplicatione post logam narrationem,uidelicet. Dignetur Sanctitas vestra praelata omnia,S singula praedicta ex certa scientia,& motu proprio lire rata,& firma, & ea validare supple- do omnem desectum, si quis in eis foret, &de nouo disponere,&concedere,quod dictus Prioratus S.Saluatoris Bononiae, & S.Mari de Rhamo sit caput dicti ordinis: &ipse ordo cum Habitu, &Constitutionib. suprascriptis, &Priuilegijs antedictis nominetur Fratrum S.Saluatoris,uti per prius vocabatur Ordo Fratrum Constantium Can.Reg. S.Saluatoris UrLS.Aug. sub Priore Generali regendo secundum modum constitutum per praefatum EpiscopuBonon .Commissarium Apost.& ipsi ordini, & Prioratui,& Fratr. Canonicis Regularibus praedictis personis, & Conuersis ipsius ; de ipsorum tam praesentibus.& futuris, & tam locis habitis,& habendis: Et se dicto Ordini, & Prioratui submittendis ubicum. erunt, di cum omnib. acquisitis,& acquirendis: & tam capiti, si membris prasentibus, & futuris concedere omnia Privilegia concessa, & immunitateS,de quib.fit mentio supra,& in relatis dictis litteris Apostolicis contineturc& quae auctoritate Apost. concessa suerunt, &indulta ipsis,& Prioratui S.Saluatoris de Sylvalacus Digc. Senen. cum omnibus secutis exinde: & illis uti valeant,possint,& debeantr& quae quacunque auctoritate fuissent concessa ordini Fr. Eremi. tarum S.Aug.& Can.Reg.& Fratribus, Locis,&Monasterijs eoru adem,prout ipsis, & dicto Prioratui de Sylvalacus auctoritate Apostolica fuerunt concessa &c.Qus Oia diffusius videri possunt in scripturis antiquis Monasteris Eugubini,vi refert Fr.Franciscus Vandinus in suis Notationibus. Quibus ita compositis,statuit in ide Eps,& Commisiarius Apost nullum vnionem h moi consecuturam este,

nisi a Ghisileth obitu ,effectum . aut ibi, & quatenus placuisset ipsi Ghisilerio viventi: Quod in quamprimum placuit; siquidem ipsa

festim inita unione, atque redintegratione Ambrosiani aliquot in Monasterio S.Saluatoris Bonon. asciti fuerunt;atque ad Dei cultum, canonicam; obseruationes cum magna Ghi silerij volupta-τe,atq.laetitia recepti. Denique Summam sibi Eps Nicolaus reseruauit facultaremutiua alia prouidendi,statuendi,declarandi,cor-Ο a rigen-

506쪽

De Res m. Oraecanin ean. Reg.congr. S. Sabrat. rigendi,& decernendi super Vnione,ac Resormatione prUictis arbitrio sui. Verum quia non defuere, qui nostrae huius Congregat. exordia, non a Rhamanis, sed ab ipsis Ambrosianis desumenda sal.s , vel suspicati sunt,uel inuide magis obiecerunt, Nos superbiae causa potius in Francisco Gli: silerio ex familia Bononiae antiqua, di perillustri;tandem etiam Summo Pontificatu in Pio V.digna, din Fr.Stephano laudare unionein,successionemq; deducere: quati despectum habentes P.Stephanum:quod ab humiliori Eremitanorum, atque Mendicantium Dogmate prodierit,& cuius Maiorum fortuna ignoratur. Na si scrutati volueris:quis eius Genitor suerit. Ioannem inueneris Patria Senensem, nec ultra aliquid reperire poteris: hoc uno solo Patris, & Patriae cognomine discretus ab alijs. Quod institutum a maioribus receptum nos illibatum sub omnisi de hactenus conservamus, ut translati in nouam hanc Familiam Saluatoris per ad op t ionem,quae est ab ipso Clari sto Iesu, cognationi paternae poenitus renunciemus: in qua singuli nobiliores existimus mcritorum nostrorum propria vir tutenta Patri Stephano lusvirtutis merita satis honori fuere. Hunc iplum usum Apostolorum fuisse legimus:vt Petrus,& Andreas Ioannis a Bethsaida Iudeae, Iacobus,& Ioannes Zebed si ex codem Viro:& ante Apostolatum Piscatores tui scribuntur.Quis vero fuerit Zebedgi, vel Ioannis priorum Patris Genitor, cuiusve fortunς,scriptura pretermisit.Stephani autem praefati Iuperiorem sortem Annales Nostri inani fessa in faciunt: illum sub professione Eremitica prius Deo militasse: Ante. hanc proscssionem nihil meminerunt. ijs prosecto hominibus licetia in septuagies septies declaratum fuerit, Pontificem ipsum Greg. XII. cuius laus est apud ora Ecclesias, & Sanctitas Religionis pro. hata est apud Constanti ense Concilium,eam Stephani primariam

Reformationem commentum tuisse,atq.excogitatam illo suo mentis ex arcano tandem deprompsisse,atque ultro erexisse,ut oia eius testant Uccrcta,quae alibi recesulinus,atu. cogessimus,quib.& Martinus V. illius primus succes r,multa a dij ciendo,fidem facit. Non autem Fr. btephanum Virum profecto Sanctissimurn,atq. laudatissimuni fuisse ullo modo eius auctorem, vel Ne formatorem. His instnon obItantibus,nouissime sic respondemus Esto,quod D. btephanus sit ipse noliri Protoparens,noster ipse dicat Insii tutor mu quid talc ob Progenitorc gloria nostra esset coadita sub sileatio' None

507쪽

4 'Liber Pulatus. ues de Christo ipso asserit Chrysin Hom. 3.super Mati. Dignitate eius cir o.

refulgere: non quia magnos ille Progenitores haberet, atq.Potentes; sed quia potius exiguos,ac vilest Sed quid ,obsecro,resertist in nostris,aut alijs, Auctores, quos Spiritus S.ad hoc opus assu psei iti

fuerint Laici,Conuers,Mendicantes,ignobiles Humiles, Noui,&Mundo despecti eAn vero Pontifices Maximi,Imperatores, Cardi. nales.Reges,Principes,Episcopi, seu quorumvis ordinum Religiosi et antiquissimist Quid nostra, inquam,reseri,si alios Cephas, nos Apollo, siue Paulus baptizauerit e Nonne carnales sumus, qui hec secundum carnem,& non secundum spiritum metimurξNonne spiritus ipse ubi vult spirare Nonne ipse idem Artifex, qui Armenta. rium Pastorem Sicomoros villicantem, Prophetam fecit Z Nonne abstinentem puerum; & qui Citharaedum impleuit e Nonne qui Saulem Asinas Patris quaerentem inter Prophetas compulit, & ex ignobilissimaTribu in primum Regem super Solium lsraelitici populi sublimauit Z Nonne qui Publicanum Euangelistam: qui humiles Piscatores maximos Praedicatores: qui nefarios persecutores

in Auctores,& Doctores praecipuos Ecclesiae dedit ' qui dudum Sihillas qui utriusque instrumenti tot mulieres, tot puellas, coelesti Sapientia,& suo Numine imbuitPIn hoe sane concluditurno magnum esse magnos habuisse Patres,sed magna egisse: neq. gloria duin multitudine Sanctorum Domus,vel Patrie, seci bonoru operum suorum,& meritorum,illum i esse ordinis dignioris, qui vitae fuerit sanctioris. Culpam ne ipsi Gregorio Pontifici alioquin sapientissimo imputabimus: s.f.ad rcformandum Urd. Canonicu potius Fratres Mendicantes,quam VIonachos,aut Clericos,aut Ssculares

in altioli gradu positos elegeriti' Quid igitur si hos auctores in Episcopos, vel superiores Prauatos quod fit quotidie. assumpsisset ξquid si vii Anacoreta ille C testinus lecti fuissent in Maximos PGtificesi' Tunc nempe nec Dogmatis,nec Habitus mutatio ex hacP- motione reprehenderetur,quae lauila ambitione, nullave largitio-

,seu corruptela, sed sola Paracleti dispensatione consecuta suisset. At profecto eodem solo Numine cooperante illi Patres haud minus irreprehensibiles videntur promoti ex Mendicantib. ano-, nici Regulares,&Auctores noua Canonicq Congregationis,& multo sane dignioris Dogmatis,prssertim inopinati.Non.n. vlCalumniatores quidam scribunt compullus R. P. Stephanus ad eam Habi

508쪽

tus mutationem ex altercatione cum suo Generali ob nescio qua Iuuenum Iacturam ante habitam deuenit: sed pro noua Congregatione codenda gradum.& ordinem illum digniorem assumpsit, promovete eum ultro Pont. Max.sub nouum Habitu,quem & pr prio cosilio decreuit.Improbarentur sertasse, si ultro ex una Congregatione,seu Ordine, lub alterum se per nouam professionem temere transssirmassent:l tamen ab '. culpa D.Antonius,& D.Nicolaus Tolentinus fecerunt ex Nostris Canonicis:fecerunt item plerique alij,quibus id tum passim licitum fuerat: cum sub id teporis

transitus quam facillimus rei de uno Claustro ad alterum. Tran.

siuit quoq. dehinc ad Nostros sub eorundem Patrum disciplinam

dignus perpetua laude,ac memoria Fr. Petrus Pauli Senen si prius, ut dictum est,inter Praedicatores sub Ord. Mendicantium fuerat Sacrae Theologiae Magi ster:cuius vita in ea noua disciplina apud Patres illos adeo probatissima inualuit, ut post eius Patris Stephani in buperos recessum,sextum continuum Generalatum gesserit,ulteriorem protracturus,nisi in eo anno sibi decedere contigisset; cutamen a principio Magistratus ille annuus foret. Is cum ob transi tum huiusmodi a quibusda sui superioris ordinis redargueretur licuit,inquit,D.Dominico Patri vestro ex Canonico Reg.submittere se in Mendicantem eo tempore, quo Canonica Obseruaretia maxime declinauerat; item mihi,& multo magis licet ex Mendicante evehi in Canonicum Reg. sub hanc eius nouam Relarmationem, sublata modo Patris vestri omni prorsus disciplina Nondum. n. reuixerat eius ordinis praesens Reformatio2qua Sapientissimi Patris resposione os quoque oblatratorum oppilatum est, ut iam aduersus P.Stephanum,& socios ex limoi Diui exemplo hiscere non valeant. cuin ronabilius potuerint ex Mendicantibus Regularem fie. ri Canonicos pro fundanda noua Regularis Congregationis Institutione:promouente ultro praesertim,ut pius iam dictum est, Su.mo Pont. cui parere necesse fuerit:Nec illis ppea,sicuti nec D. Dominico iterum profiteri contigerit; nisi forian in his eam Habitus.&Dogmatis commutationem nouam fuisse tacitam professionem utcunq.censueris;sed Greg.neque illum elegit, antiquam sanh Religiosis vitae cosuetudinem,atq.disciplinam anxius exquirebat. Hositaq.vocavit,in quib.retentam, atq. firmius conseruatam,no absq .

stupore tum temporis stagitiosissimi Dominus ostendit.

509쪽

Liber se uintus. S

Ita quidem si quis domum collapsam instaurare velit,nODuces

hellorum, aut Doctores, aut Summo ex Magistratu Senatores: at Carmentarios, Fabrosmurarios, lignarios, atque ferrarios ad id o. peris conducit.Similiter igitur ad tesormandam Religionis Obseruantiam,maxime vero Canonicam, prudentissime non omnibus, quis alias honestis hominibus, sed probatae pietatis, humilitatis atque conuersionis Vitis com mendatum munus limoi fuit. Addo postremo. Et quis doctus, vel et Christianus consequentiain istam admittat. Fratres erant Mendicantes.ergo viles Θ Nonne ipsi quoque Mendicantium ordines ex Canonica Plantatione,quasi exemplari quoddam,& deliciaru Paradiso quattuor flumina, Gion, Phison, Tigris,&Euphrates, quattuor.s.Mendicantium ordines originem traxeruntὸ Ordo quidem Praedicatorum,Minorum,Eremitarum,& Carmeli tarum qui sub exemplo, & praedicatione Universim superficiem Ecclesiae tanq. rosea flumina irrigare videntur. Sed qua tandem rone sunt Mendicantes,nisi quia Diuino lumine illustrati,acedocti,mendacibus his mundi abiectis diuitijs, religiosam paupertatem sp6tanei appetiere,ut haeredes fierent in domo Dominii Quot Principes,quot Reges,quot Summos Imperatores inter eos enumerabis,qui Coronas,& Sceptra spernentes huius sarculi onagis voluerunt una cum ipsis beatam, perpetuamq. gloriam mendicare in coeli selimoi s me homines fateri oportet Eslaribus ipsis longc nobiliores,atque clariores. Dicant, oro, qui ex hac professione, tanquam ex tenui loco Fratrum Mendicantium Congregationes

in ipiis assumptas deprimunt. Vndenam prima Cogregatio fidelius uerit,qui nondum Ghristiani appellati essent,de qui b. scribit S.Lu Dic.

cas. Multitudinis aute credenti uerat ala una,& cor unum in Deo:

Nonne ex humillimis Piscatoribus quod antepmisimus victum ex ea arte sibi mendicantibus, sub quorum tamen Insignibus Pont. Summi adhuc perseuerant P Nonne ex ipsis Fratribus Meli- dicantibus in eum amplissimum ordinem Ponti f. Max. plerique prodi erut Viri si Viros appellare fas esuin omni sanctitate,& sciuria probatissimii' A quibus multiplici Privilegiorum praerogatiua Claustralium omnium Religio,& praesertim Can. Reg aucta,& de corata subsistit. An forta ite honorabilius censendum est, qualibet huiusilaodi Congregationem ex laicis, quam ex Religiolis Auctoribus excitari Z laici lina ulus,& Anton. apud Chriiii auos speluncas,

510쪽

De Refor. raecan.la Can. Regulco r. S.Saluat'& vastas solitudines,ac loca poenitus deserta primi incoluisse legu-tur.Anacoretarum simul,& Eremitarum Auciores. Basilius ille Magnus Monachalem ordinem primus inter Monasteria coegi sse Episcopus scribitur.Aug.Oid. Can. sub Apostolis, & D. Marco Institutum presbyter instaurauit. Benedictus laicus sumpto licet Habitu Sanctae conuersationis Romano ut innuit Gregorius alterius Monachalis Ordinis Patrator fuit. Diricus Religiosius:Franciscus laicus primos Mendicantium ordines instituite Frater Iacobus Brixius in Ordine Prsdicatorio humilis Conuersus,alterius Congregationis Can. Reg.auctor fuit si eos Auctores nucupamus,qui in eis primum sibi locum,primosq; labores vendi carunt An igitur illa deterioris conditionis censebimus; quia eius auctor religiosius, non laicus prius extiterit Θ Nunquid laicum hominem viro Religioso Akπ- 6 potiorem dixerimus e Alexan. IV. Mendicitatem Fratrum Mino-N ..., rum , & Praedicatorum et se meritoriam declarauit Nicolaus III. U'i' in declaratione Regulae Fratrum Minorum, paupertas praedicto' rum Fratrum,qus abdicat proprietatem omni u rerum tam in particulari,quam ct in coi propter Deu sit Meritoria, atq; sancta,omnino determinauit: Nos igitur ut post longa circulationem redeamus ad punctum minime quidem Stephanum Auctorem nostrum facimus tu, priorem eius Mendicitatem erubescamus: Verum quia rei prosequimur veritatem. Stephano damus laudem:at Ghi silerio non defraudamus Iurisdictionem: qn. honor Principali debetur, non Accesserio:Resq; unita semper ea,cui unitur,est inferior: qdq;

alij aggregatur,eius naturam imitari tenetur, I 6.q. I.c.& ne tem Poris: & extra, ne Sede Vacante c. i. Hoc in summa est verissimum, Ambrosianos Canonicosa suo Ambrosiano Conuentu in Monasteria Ghisileri, transijila, translatosq; suisse, ac simul cum ijs Ambrosianum sponte, atq; libere unitum. Quamobrem licet id certis conditionibus,& modis factum dicaturiattamen vi transitionis, &vnionis statuendum urAmbrosianos,eorumq; Monasterium in natura in trans ijste Bononiensium,ad quos transierunt,& quibuscum vniti, & copulati sunt. Haec autem omnia colliguntur ex praedictistii ni Martini litteris; & procellus instro Nicolat Epitum Lancelloti, & Parentij scriptis: necnon ipsius Gliis terij publicis ta ante,

quam poli Ambrosianam unionem sditis documentis. Magis autuclara sunt haec apud l.V. Doctores.Franciscus unit Stephanus Vn,

SEARCH

MENU NAVIGATION