장음표시 사용
151쪽
negandum censemus non tam eam ob causiam, quia, hoe statuatur, bellorum nee finis nec modus fuisturus sis sim hic, ubi de jure agimus, illud quod ex usu est, seponi debeat s quam quod metrus ab altero bestigerandi potestate instructo illatus justus est, quo in taI restitutio ex ea ut metus iuste denegatur Hugo Grol. LI. de jur. bessi, Pae. e. N. Lir. ubi tamen justitiam huius metus a jure genistium voluntario, quale non dari supra a g. R. e. L. 3 ania advertimus, perperam arcessit, cum ea potius pli belligerandi juri insit. Dolus veto p ctionem ejusmodi ipso gentium jure infirmat, ut proinde restitutionis P toriae auxilio, quo illa rescindatur, laeso per alterius fraudem , minime Opus sit, cum talis pactio jam ipsi naturae jure invalida&nulla sit. III Nec minus eessio partis imperii, Regi aut
populo extraneos permitte istis, inconsulto eo, aqua divertere intendit, in justiis exemtionis tituluselli nisi eam summa necessitas urgeat, deque ratac reliqua Imperii pars, a caua discessio facienda, ceratior aesta opem ferte nolit aut nequeat tum e nim talem cessionem firmam atque validam esse iam supra animadvertimus ad . H. h. α con sentiente quoque Autore nostro g. v. h. e. add.
Grol. l. a. Ajuri est. s pari c. s. f. a. LIV. Sed nee iustioreessionis a solo Rege in-zansiuitis Proceribus factae titulus haberi potest, ex causa, quam ante ad F. I. h. c. n. r. ος α annota. x vim usi
152쪽
i; AD CAP. III. SECT. 3.vimus nisi ei a populo seu praeeribus saeuitas a.
lienandi regnum totum aut eju partem concesta laut SIusin nec tilitas publica hane cessionem extorqII eat atque morae periculum Proeetes consuli vetet i Quibus ita ea sibus celso rata est, sive pars cedenda consentiat, sive minus, ut adversus Hugon. Grcit recte observat Iota Fri de r. Gronavius in non
adi. a. de . bessia pae. c. 6. I. L V. Quemadmodum vero hi exemtionis iis It tanquam injusti Germanis ab exteris popul aut Regibus invalide objiciuntur ita nec hisce ab illi, juste opponi possunt, ob paritatem juris utrisque exaequo competentis. a. t jure cujus un eam tantum causam - agnoscimus, pactionem videlicet expressiam aut tacitam, neque aliam ostendi post certo perluasi bis mus. Ubi tamen tria potissimum notanda vantia uni a. pactionem taeitam fundati debere in facto uno vel pluribus, unde consensus tacitus, qui vetus est, eolligi queat cujus plura exempla affert Grol. l. a. de jur best spac. c. . . . Neque enim consensui praesumto fricto , qui vulgo ex si lentio multorum annorum elicitur, inter gente Io- sum dare possumus, cum hoc ad significaudam vo- cluntatem humanam nequaquam sussiciens medium sit, praesertim quando, ut hic, de damno silantis agitur, qui secundum communem hominum naturam, quae suum minime adtare solet potius pro .dissentiente habendus est vid. Ziegler in uot ad Grot l. a. de jur. bessi s e. c. q. g. s. a. ad pa-
153쪽
DE EMMHONisus ferti debere, ut si qui regionis alicujus est dominus, scieris cum altero eam possidente tanquam cum domino contrahat. Hoc facto enim prior dominus jus itium taeite remisisse merito censet hir: 3. sa ctionem tam expressam quam tacitam ac proinde, exemtionem quoque, quae illa innititur, vires suas perdere, eum paciscentes denuo in bellum ruunt, utpote communionem juris ante quocunque modo e esiti tollens. Id quod non minus Capitul.
3. careri ut unde colliget licet, Germanos ad repetendum ea, quae iis injuste ablata sunt,
magis vires quam voluntatem deficere. . - 38. nihil definimus faelle tamen definien- dim,ex iis, quae ante ad .Praeced. n. h. c. notavia mus. Hungariam sane jure exemtam esse docutimus supra ad F lo. h. c. a quo tempore, quando a reis invaditur, auxilium ei ab Imperio ferendum non tam ex regulis justi quam prudentiat, secum dim illud Maronis: nam tua res agitur,paries cum proximus ardet Ucalegon. g. My. exemta sunto' quidem consensuam. Aperii cum expressatum tacito inprimis, dum et ' mani Regem Borustiae agnoscunt add. Schurtzst.
dissert. n. adres Prussoris D in not. lit. l. x jure gentium licuis se quo supra ad I tr.
β o. universe misisti hane tamen Germa iniae etiamnum aliquo modo devinctam manere. contendit Schurtzfieis hia di n. g. de Belgis .a . uri tamen notandum, gratiae relationem, quam ibi
154쪽
i; AD CAP. V. SECT. 3.adτersus Helvetios urget, obligatione imper edis
miti, quae neque in foro civili ac ticinam, neque in statu naturali justam belli ausam patit. Hug. ot. l. a. dejuri est c. e. ast. f. ao pufendors. is me. hom scis. . p. αδ g. g. is de jur nat. σν rici. I. g. r. 2. δει imperii quod exhibuimus supra avis Not. a. ad 2 r. h. e. eui add. Autor ibid. a. in mia obelim'-- Tatis tamen ex L . h. e. apparet,inutorem in negantium sentenis etiam mclivem esse, ea de cause, quod res inter a. Ita acta aliis, quorum interest, non consentIea
4. constiturum halent' quandoquidem usu sintionetituli a quaesitum in provinciam aut rein gnum eonservatur ubi id pactione expressa aut taete abditatum non est afld Sthurtastetsch iussere. δα de Maris λιν ementoria derid illustrie traves. eam vers. a.ae regn Hierosol miri g. r. g. I naedum nomen judiciis contra vero Laridgravios AILatiae ab antiquissimo aevo in ordine Huneipum imperii exsplenduitia, ostendit SchurtZ-
fiet sch. Asson. 9δ qua principium Moseis Ausonuin ibisur. Nee obstat quod Auior obiicit in fias M. c. I. eos in Comitiis Imperii seorsim ufita. gatos non reperiri se enim antiquo sit Erigandi iuri adscribendum, quando plurium uno Principatuum possessores, ut Austriat Arcisi duees, unic suffagio & quidem a Printipatu nobiliora usi sunt. ut proinde jussuffragandi Isatiar Landgraviatus, priusquam Gallis cessus est,inustriae tanquam Princiis
155쪽
a. man e judicii rejuriMinionis uominis hoe vero petit id, quod est in principia. 3 Hummo imperio distinctum inuam distin itionem admitto, etsi Alfatiae Landgraviatus non nudi iudicii, Ged justi Prinei patus Imperii jure atque honore fulsit, quamdiu penes Austrios stetit cum nec aliorum Germania Plineipum territorii ius,--: perii respectu, summum existat vid. f. a. r.em
4. urte inequis videtur hie Noster eo fugdere summum imperiam Germaniae in Land- graviatum Alsatiae eum ejusdem summo imperio i reliqua ejus membra immediata quae s. δ7. M. Monast recensentur. Quanqaam enim hoe GaIlis nequaquam cessum, sed contra a Germanis .m . . expressis vel bis reservatum reperitur illuditamen non minus quam Austria, ut abdicatum nrorsius& in Gallos translatum esse evidenter satis indieat est. F. D. Crem cum L praeced. D. V In Ceterum quibus artibus Galli imperium summum Germanis in reliquam Alatiam reservatum invo-
Iare idque sibi arrogare iam pridem ausi fini ex Mctis publicis copiose exponit lpi ad Monra z
s. istim, non uis sunt reguliis quae Lan graviorum liatia, dignitatem nudo iudieii jure
longe majorem satis evidenter arguunt
156쪽
ans An C Ap. VI DER1GNO ITALiAE Gallos disputantur, ut qui essionem sepremiam perii de dominii per pacem Monast M. . o finiis bus&districtra Epistopatuum, Tullentis . Viro duisnensis &Metei sis, explesse circumscriptam , ultra
proferre, atque ea etiam loea extra territoria diis estorum Episcopatuum , intra Di Oetesin tamen ea
rum sita, aut iis lege benefletaria seu seudi obnoxia, comprehendere audent, quorum imperium sum mum Germani contra ad se peltinere, neque id due essione eontineri contendunt prout Meest a. gius exponit Rulpis. c. cadd. Schurtiuid eis. t. is Belgio g. 37. a. D versas γε a diaeresi qua diffitentiavid. infir Ss . . in plarimam detractum es) hue eonferri meretur Autori anonymi observatio apud in
XXV . adite amia quod quo respiciat, dieitur insta L . h. e. . t. regnum Itali aequisissest praeter quod eo. dem hoc anno a S. P. R. summum Romae Exarcharus imperium Patriciatus titulo in Carolum . denuo ollatum dieitur apud Schurcio.
157쪽
ET INP. R . AC REGM. Si rL. - Πadd. Lesim. l. a. Cison Spis e. o. g. a. usurparunt re num riuos hie Autor reis gnum italiae ulurpasse ait, eosdem pro veris degiis timis posset Iotibus habet Schurtzsteiseh. d. l.4.7 Nobis distinguendum videtur inter imperium Romanumis Longobardicam se Italiae regnum. Illud enim ante Ottonis l. tempora a Romanorum pependit arbitrio, nec jure hereditario Carota M. aut iaceessoribus hujus datum fuit quod eum
Berengarius lanior, Guido Lamberri s Ludovicus Bolonides ex electione&inauguratione Romanorum obtinerent, usurpatores seu injusti invasores ejus inde diei nequeunt dici tamen ita possunt regni Longobardiei speestu, utpote Franeis perpetuo belli jura quaesiti, quod adeo hisce invitis ne iove ab Italis neque Romanis juste auferri poterat. Hine vero minime infarendum, regnum Italiae hodieque pro parte ad Reges Franco Galliae pertinere, etsi jura veteris Franciei regni eis perra sioianem hujus communicata esse negari nequeat cum
Longobardiae seu Italia regnum eum imperio Roma o ab italis interceptum diu post divisionem illam Perottones Germanorum ausipiciis armisque denuis ex novis causis aequisitum 'cum Germania aeterno jure eonjunctum sit adde annot. .supra
na imperii Romani&Italiae regni arguit infra g. tarne δ. Cujus rei causa nonia sola temporum mversitate, quibus illud utrumque primum a Fram cis deinde vero a Germanis, partum, quaerenda
158쪽
ia . An CAP. UI BREON ITAM est; sed praeterea a caula modoque aequirendidi . veri a te essi debet Romanum enim imperium non armis helli jure ut Italiae regnum, sed pacto transactionis titulo ad Francos Germanosque translatum esse sustinebimus infra a g. r . . . Erit . b. e. s. . nacta fium largimur hoc Autori, quan him ad Carolum M. qui susinium Roma in Exar ehatus imperium nomine Patriciatus habuit me euitque antequam imperator factus ut probant1ocaundemonstratione pio ducta, quibus addi potia est Sehuri28. cum Lehmanno supra animad . . ad i. h. e. allegatus; negamus vero de Otione I qui Roma, Exatehatus imperium demum nactus est, i postquam Ita iliam tyrannide Regum tumultuari iaxum, Hugonis Lotharii de Berengari junioris, a Romanis per legatos ad hoe invitatus Iiberavit, laeon fit malis Pipini& Caroli M. donationiblis imperator Romanorum salutatus est adae annot i fia ad F. LI.e. . - . ti. .semia legem Romanam quae est 1 α
adlegem Iulia--- Unde CaroliMagni aevo
in Italia usum juris Romani suisse Iiqii et
3. Moesiati rei ut enim eonfirmatio Ponia tineis Romani, ita quoque ejus infirmatio seu d positio ad.Caroli in jura regia spectabat, quotumiaserpatio, quam sibi cives Romani eMitato turnaut sum ierant, merito pura erimine lae is majestatis habebatur adde instas ε' o. c. in 4. exercuisset L id verum . postqu*m is Imperator Mus . . Non mimas enim hi quami Carolus
159쪽
ETIM ROM. CREON. Si iL. I o Carolus M. Romae QExarehatus imperium electione & voluntate Romanorum eonsecutus est, par ea quae notamus inta ad Ἀε. h. c.
s. io sed res Ama uentis Quae filia Theoderici, primi stirogothorum in Italia regis, filii sui impuberis thaleriei tutelam gessit hoc lque anno aetatis I 8 defuncto , Theodohattum in regni onsertium assumsit, a quo postea , regni cupiditate stimulato, interemta est. Quam ob causam Iustinianus eum bello illat vietum regnci Italiae multavi injuste sane,quandoquidem huic in Theodohattum , velut Regem independentem Iustiniano parem nullum erat jus puniendi, ab imperio Iubjectione quippe pendens , ut contra Hugonem Grotium notat Ziegler. l. a. de jur best. N pae. c. o. g. ιν si dissert setis them. I. f.
it qui missent ad hoc vero ipse responis det Autors F. in is h. c. p. m. t . populum Romanum Carolo M. imperium in se jure extremae necessitatis dare potuisse, quo parti imperii a reli. quo corpore quamlibet iuvito divertere & ad in teritum declinandum se alterius potentioris impe. trio subjieere licet. Pressius nimirum populus Romanus a Longobardis, qui oecupatis jam multis Exarchatus locis, ipsi jam Romae urbi obsidionein& cartissimam servitutem minabantur, Franco- tum opem adversus Longobardos invocare eosque patronos&dominos adoptare cogebatar, nullain
orientis Augusto, ad cujus jus Roma cum cetera Exarcha tu tum pertinebat, auxilii spe reliqua.
160쪽
30 AD CAP. VI. DE REGNO ITALTAE Venit ergo pol Pipinum Carolus Magnus ut seri.
us&amicus populi Romani, victisque Longobasis, regia atra Italiae jure belli imperium Romanum vero titulo pacti cum Senatu populoque Roma a. Ponti flee velut cive primari interveniente , initi. sibi pepetit, quod deinde tene hujusque sue celsor Nieephorus, Orientis Augusti, Exarchatus hactenus vera domini, ratum habuerunt. Unde manifestum fit, imperium Romanum Franeis non, ut Italiae regnum,belli sed potius pacti ata iactio nis titudo quaesitum esse cluod QSchurirnedch.
probat dissert ε . A diri e imperii Carol. gor s
r. hujus urbis inreum ego vero non video, quid impediat quo minus populus Romanus, a Graecia Augustis desertusin prope derelictus, pro indeque necessitatis favore sui iuris factus, imperium Marchatus in Francos, auxilium adversus Lo gobardos serentes, conferre potuerit. s. a. Apuriri periose aestae uera esse, Anis inadu ad . praee ti evicimus. a. expedisionem Pipiuis Caroli quae justae. rat non principaliter, cum Francis a Longobardis nulla injuria facta, sed his eum Romanis solum de Romae4 Exarehatus imperio eontentio esset; sed accestorie tantum, quastit Pipinus maro usi ex paesto Romanis adversius Longobardo eos in. iuste prementes auxilio veniebant, quod jure gemtium lieet, imo qua dantenus praecepeum est vid. . tota