장음표시 사용
171쪽
Rines huius actionis sunt, ut rem oppignoratam consequatur, νsquedum de debito, tam ratione sortis , . quam usurarum satisfactum est. A uersus debitorem ipsum etiam alternatiue agi et condictio cum actione reali cumulari potest o , sed aduorso tertium rei possessorem altervaliutun petitum aimitti nequit, quam uti hie per . debiti solutionestv λ sese ab actione hypothecaria ab altero instituta li. berare pollit. Fundamentum huius actionis est sigitima Dpothecae consitatio. adeo ut si contra tertium rei oppignoratae pusisserem agatur, actor probare debeat, o ignorautem eo te ore , quorem oppignorauit, eius dominium et pignus con 'Liuendi liseram facultatem habuisse, quod vero Iocus es in actione Pu thecaria, quae aduersus σsuis debitorem instituitur, quum in hoe casu sus. eiat risulum iuris pignoris adquisiti probare et
reum rem possidere, quia quisque suum proprium laetum adgnoscere tenetur f. 4 i.
172쪽
De notione iuris hereditorii , heredis et successionis.
9. CCCCXIII. De hereditate obiective considera ta. Ius hereditorium H est ius, euius obiectis est he-
peditas. Heressitas vel obieetiue, vel subieetiue in legibus Romanorum sumitur. In priori significatio- . ne denotat uniuerstatem iuris quum quis defunctus reliquit et quum uniuersitas iuris non sit nisi
uniuersitas seu complexus omnium rerum tam coria'
poralium quam incorporalium, quae ad alicuius determinatum patrimonium pertinent 3. 334. etiam hereditas omnes res tam corporales quam m- corporales, et respectu harum, tam Obigationes quam iura, quae ad defuncti alicuius determis Itim patrimonium referri debent, comprehendit. Potyimonium c in sensu proprio continet potisiimui, ea iura easdemque obligationes, quae ad Fersinam eius, cui patrimonium tribuitur, refrictae non fu ni d). Duplex autem iure romano Patrimonium, adeoque etiam duplicem hereditatem aliquis habere poterat. Hereditas haee obiective coosiderata tamquam per sona moralis spectatur e et quasi defunctum re. Praesentat f . R Q -
173쪽
618 Theoria generalis. Tit. I.
Q Sententiae Rabbinorum de successione ab intestato et testim i
b) L. t g g. i. D. de V. S. Hereditas iuris nomeu es, qIa et accessionem et decessionem in se recipit. Hereditas at vel maxime fructibus augetur. L so. D de hered. pet Hereditas etiam Die ullo corpore iuris iraellectum babet o Patrimonium a patre accepta ab origine sigrii ficabat unde et quandoque occurrit. VA L. MALex sιo amplo matrimonio, HEIN. ad Bais s. de T SDeinde itiem est ac in bonis alicuius esse, i. e. hProprietate habere. Q Inra personarum sunt regi Iariter personalissima nceptis iuribus Ini Norennium I 3. inra ariter realia et personalia quae non siint personaruari securdum.regialam in heredes transeunt, exceptis seritis Personalibus exceptio iure heredia in actu Primo, iust
competentiae et ex facto illicito Oriundo V. C. acti. iniitriarum etc.
o L. 22. D de frit Us. Mortuo reo promittendi et ante breditatem Deinsor accipi potest, quia bereditas personae es
' sistiti municipium et decuria et societas. L. I s. p. D. de Uticap. Nam hereditatem in quibusdam vice persevi fungi receptum es. L. t 3 9. s. quod vi aut clam. C. f. L. CnΕLL Dissi 9. 29o. not. g. .
D G. STRAvas Dius de iure hereditatis iacentis, Vitelasgi. G. MAIANs II Dissi de hereditate iaceme LiDissi T. a. u. 3: .
CCCCXIV. De hereditate subiectitie considerata. Hereditas subiective sumta denotat ius hered
iarium seu ius cuius obtectum est hereditas obii cliue considerata praec. . Iam autem haec hereditas obiective spectata, vel adhue res iacens, vel res iam adquisita esse potest. Priori in casu herdidita
174쪽
De notione ire. heredit. heredis det success. 619
ditas subiective spectata pro facultate triorali sumi. tur, et denotat rus hereditarium in actu primo a seu ius adquirendi hereditatem obieetiue spectatam alterius, seu etiam ius succedendi. Posteriori vero hereditas pro actu sumitur, et signiscat ius hereditarium in actu fecundo, seu ius, quod ex ipsa adquisitione hereditatis adquisitum est, seu ipsam sue. cessionem b). L. g. g. 4. D. A suis et legit. iniqu/ et M LL..XII.
tub. ad legitimam hereditatem is, qui in utero friit admitritur, si fuerit editus. L. i. D. de re diu. Res hereditariae autequam aliquis heres existat nullitis tu bonis sunt.
D L. 62. D. de R. I. Hereditas nihil aliud es, quam sue-eesso in. eniuersum ius quod defunctus habuit.
CCCCXV. De notione et Deciebus successionis.
Succedere in generaliori sensu idem est ae in locum alterius subintrare intuitu certae qualitatis moralis, quae in eo desinit. Iam vero qualitas haec vel est publica, vel priuata. Priori in casu huc pertinet succellio magistratuum, ossicialium reipublieae ipsiusque superioris a). Posteriori' vero, vel
qualitas haec priuata iuris uniuersitatem comprehendit, vel non, seu tantum unum alterumue ius, aut uniuersitatem quorundam singularium iurium.
Si prius successio dicitur uniue dis aut etiam hereditaria seu successio in specie talis b). Sin poste-xius successio singularis, seu non hereditaria, et
quae iure Romano Recessionem ex legatis, ex conuentionibus et ex praescriptione comprehendit c . Utraque successio inter Diuos, aut successio m. c. seu in specie talis esse potest. o L. x7. D. de Us. Praesid. Si forte praeses prouimiae ma-
175쪽
62o Theoria generalis. Tit. I.
numiserit, veI tutorem dederit priusquam eognouerit Ibecesse
rem aduenisse: erunt haec rata.
dee Begriim Erbini ait ex asse et ex parte, undi lac. cestio lit. vniuersali et particulari, Prest. II 8ς. o L. 3. . a. D. de itin. aet. priu. Si vi aut clam, aut praeario ab eo sit usus, in cuius locum hereditare vel emtiοιι aliove quo iure successi, idem esse dicendum; eum enim se: eeserit quis in locum eorum, aequum non est, nos noceri haquod aduersus eum non nocuit, in euius lactian successimus.
De notione heredis. Subiectum iuris hereditarii seu ciai compelli
ius hereditarium dicitur heres a). Is solum nominatur heres, qui emolumenta hereditaria capit qeiuniuersitatem iuris, seu successor uniuersalis adeo ut in successorem singularem non cadat hic rermi nus c). Heres autem spectatur vel quatenus illi ius hereditarium in adiu primo competit, vel quatenelius hereditarium in actu secundo illi tribuendunest. Posteriori in casu heres in proprio siqnisconseu heres in actu fecundo d) ita appellatur, adeo ut si dicitur actiones heredibus et in heredes comperere, heres in actu seeundo intelligendus sit. Priori vero heres in actu primo dicitur.
M Heres dictus est ab eo quasi herus i. e. dominus stf. vlt. I. de ber. quac et Ast L. I. D. de suco. M. BRIss.
M L. et 8. I. I. D. de R. I. Hi qui tu uniuersum ius stica dum, heredis Leo halentur. o Interim legatarius in re Iegata eadem iura habet quae heredi intuitu totius hereditatis competunt. LI4. D. de UurP. D re legata in aeceJAve temporis, qtiat restitor possedit, legatarius quodammodo quasi heres es. Q L. 6. D. de R. I. Mu vult beres esse qui ad alium tracis terr
176쪽
De adquis iur. heressi in actu Primo. GI
ferre voltiit hereditatem β. vlt. I. da hereri qua et di Irem extranetis heres restamento institutus aut ab intestato adlegitιmam hereditatem vocatus, potest aut pro herede gerendo aut etiam nuda vοιuntate susciFiendae hereditatis heres fieri.
Tit. II., De a nisitione iuris hereditarii in actu
. Iuris hereditarii in actu primo spectati. adquisitio sit per delationem hereditatis a, Hereditas tunc . alicui desertur se illi ius conceditur, hereditatem alicuius obiective beetatam habendi, adeoque uni- Π ersi tirtem iuris, quam quis post mortem suam re iquit is. adquirendi. Delatio igitur hereidii sitis titulus est iuris hereditarii in actu primo i cuidam competentis. Et sicuti omnis adquisitio tutis contingat, aut per immediatam, aut per mediatam legis dupositionem, etiam delatio hereditatis fit, qui ex immediata legis dispositione, aut mediata, seu per factum quoddam, quod hoc loco nullum aliud esse potest, quam factum eius, eui hoc patrimonium competir. Priori in casu nominatur delatio hereditatis ab intestato, quaeque adeo tunc conti
git , se quis per immediatam legis dispositionem ius
consecutus es hereditatem alicuius obiective Deciatam adquirendi. Posteriori in casu driationem per ultimam potauratem defuncti cuiusdam fieri di
M L. is I. D. de V. S. Delata hereditas intelligitur quam quis possix adeundo consequi.
177쪽
6a a Theoria generabis. Tit. II. f. CCCCXVIII.
De detitione heredit. per ultimam voluntatem Vltimae voluntatis dis o sitio seu ut simpliciter etiam vocari solet, ultima voluntas, est das Osti1 de sonis, quae demum post mortem disponentis effectus suos plenos habere potest, eaque dispositio,
vel per modum conuentionis irrevocabilis seu paelisit, vel non. Si posterius, nuda ultima Notantas vocatur, ad quam etiam don. m. c. et Pacta sue-eestaria iure rom. adquisitiua inter milites g. 6os pertinept. Sin prius. vltima voluiatas pactitia serpactum successorium inde oritur.
9. CCCCXIX. De delatione hereditatis per nudam ultimam
Nudae ultimae voluntatis dispositio dicitur qllo que testamentum in genere, pro uti etiam tali modo disponens, testator in genere auditi Quare de latio hereditatis per testamentum in genere contin
git si quis in ea i a ultima voluntate aliquem δε Arienter designat, cui ius concedit, hereditatem ost lective Ipectatam adquirendi, seu quod idem e cui ius hereditarium in actu primo concedit. Is actus, heredis institutio vocatur, quaeque igitur nostest nisi designatis alicuius sis ciens, cui per i multimam voluntatem ius conceditur, hereditatem re statoris obiectiue s ectatam adquirendi. Et quum hereditas sit uniuersitas iuris, nemo sane heres institutus dici potest, nisi qui a testatore ita' vocatus est, ut emolumenta hereditaria tamquam uniuersita tem iuris adquirere . debeat. Vt quis iure gaudeat heredem sibi dςsignandi, essiciendique, ut ratione heredis, ab eo vocari, res suae fiunt res iacentesi
178쪽
De a Dius. iur. hereae in actu primo. 623
quas heres cum exclusione omnium aliorum eon-
ciuium adquirere possit, legum positivarum disposi.tio requiritur quum alias secundum praecepta Iu.ris naturalis essent fierentque res nullius a . De qua re diximus in Grunbs 87. 22.6 o sex Plbh. ob has N. testamentariste Dispessulonentu machen aus dem istatu trecht persevitet merben idanti eilbr. I OI.
f. CCCCXX. De delistione per immediatam legis di positionem. Q
Delatio hereditatis per immediatam legis dispositionem dicitur legitima, quoniam ea ex sola legis dispolitione Oritur; quamuis eriain resfamentaria et pactitia legitima dici pollit . quia legibus firmari debuit factum delatiuum disponentis. in strictiori tamen significatione dicitur Iegitima ea, quae non solum ab intestato est, sed etiam quae ex iure ci- uili in specie, in oppositiope ad ius praetorium, proficiscitur a .
o L. a. g. 3. D. unde legitimi.
CCCCXXI. De delat. hereae diuersitate in relatione ad fontes
I. R. Non solum Iure ciuili sed Iure Praetorio etiam desertur hereditas, quae delatio hereditaris praetoria, bovorum possis nuncupatur. Praeror enimal supplendum ius ciuile iis bonorum possessionem vi muneris sui dabat, qui Iure ciuili praeteriti nec tamen expresse exclusi erant; quapropter etiam haec bonorum possis aut misata aut testata erat, et licuti iure ciuili heres aut in primo aut in actu
179쪽
624 Theoria generalis. Tit. II.
secundo erat, ita bonorum possieser quoque aut in actu primo aut in actu secundo spectari potes .
g. CCCCXXII. De diuersitate delat. heredit. ratione ruris inde ad usti.
Ius quod ex delatione hereditatis adquiritur est adhuc revocabile. vel irrevocabile. Priori in casu est delatio hereditatis imperfecta, posteriori vero perfecta. Legitima hereditatis delatio non oh. tinet nisi deficiente hereditatis delatione mediata cladeo ut in hae re proviso hominis tollat prouisinem legis. Quare quamdiu adhuc aliquis ex nodiata ὸelatione hereditatis adquirereia potest heredi
talem, tamdiu ius succelsoris ab intestato solun euentuale et imperfectum est. Quousque auten defunctus ab intestato mortuus est, aut trirestatus mori debet, aut heres ex testamento heres non sit, eousque etiam legitima hereditatis delatio non nisi perfecta ei se potest. ab L. 89. D. de R. I. cbamdiu Fossis valere testimentire,
tamdiu legitimus non admittitur.
g. CCCCXXIII. Vltimae voluntatis dictositio nuda usque ad ex
tremum vitae halitum revocatilis es a . Quare etiam ante mortem disponentis delatio hereditatis testamentaria non pro persecta haberi potest, sei potius tum demum heres in testamento institutus ius irrevocabile consequitur. hereditatem adquirendi, si testator in ea dispositione, in qua heredem in stituit, usque ad mortem perseuerauit, quo factu aurem nunc heredi institiaici perfecte delata est he
reditas, modo haec dispositio legitime facta sit, ab
180쪽
De adquis hir. hereae in actu primo. 6as
que propter alias caussas non corruat. Eousque autem haec ultimae voluntatis nudae dispositio reuo. cabilis intuitu testatoris maner, ut nulla alia ratione, quain per pactum Iuccessorium restringi possit, adeo, ut etiamsi testator se hanc dispositionem testamentariam nunquam mutare velle, promiserit H, iusque iurandum adiecerit priori voluntati, haec reuocationi et mutationi dispositionis non obstent. Cauendum autem ne promissio accep-ata de herede
aliquo instituendo, aut de legato relinquendo, sta
tim pro pacto successorio adsumatur. c ab L. 4. D. de adim. vel transfer. legat. R d si iterum mamici iam redierunt, et poenituit restatorem prioris osseusae: legatum vel Mecommissium 3 elicitim redintegrartir Ambula- ibi ia enim es voluntas defuncti usque ad vitae supremum exitum. Indeqrae recte etiam dicit de hac vitiinae voluntatis dii positione HERMOGENIA Nus in L. aa. D. de legat. 3. - nemo Abi Fores h gem dicere, ut a priori ei recedere non liceat. M L. 6. g. a. D. de iure codicill. Licet tu eonfirmatione eo. dicissortim Paterfamilias adiecerit, te non alias valere velis quam sua manu signatos et subscriptos: rameu valent facit ab eo eodieilli, licet neque manu eius fripti fuerint. Nam ea, quae postea geruntur, Prioribus dero1aux I. B. W Ε n. Nisti Est Dis s. de clausiti derogatoria resumentis adiecta. Vii. 7or. C. H. BREVNINO Diss. au inramentum de vitima volantase non mutanda omni careat obligatione, Lips. I77 a.
f. CCCCXXIV. De Huersa delotione hereditatis testamentaria, sui diuersa his edis institutione.
Delatio hereditatis testamentaria fit per heredis institutionem g. 4i9 , quae est lassiciens designa, tio eius, cui ius conceditur, hereditatem tamquam