장음표시 사용
191쪽
636 Theoria generalis. Tit. III.
- est, ad eos referatur cvolentes rarien til est, uel ad Ilabsitum, zel ab intestato, heredes, vel ad nostrum aerarium :silicet obseruando, ut bi veniam ad soccessionem, qui more ore furiosi propinquiores existaut ei, ad euius bonaeabumhr, si non tu medio esset furi sis , - legaris amprocul dubio et fideicommissiis, caeterisque acquisitionibus iose aequirendis et subsecutiae eius aggregaudis. g. 9. . autem vise resipuerit, et ea admittere voluerit, et Uerte t. respuerit, vel heres eius hoc fecerit, a substainia eius issico . parandis, quasi nec fuerisi ab initio eum deuoluta. H L si. D. de hered petit. Heres si ris substituro , t sequentis gradus evivato fructus medii xemporis, quibus pcuratorem furiosus . locupletior factus videtur, prae ke exceptis videlicet impensis, quae circa eandem substantiam ianecessarie, quam utiliter factae sunt. Sed et si quid trifurit sim necessarie fuerit ex pensum, et hoc exes latur: 'Ma s mi substantia es furioso, ex qua sistentari Foro.
CCCCXXXIV. Semel heres semper heres.
Heredes voluntarii sibi solum imputare debents damnosam hereditatem adierunt, quaproPter erita illis beneficio abstinendi non succurritur, potii
qui semel voLntarie heres factus es, atque semeobliguriones defuncti per hereditatis aditionea suscepit, semper quoque heres minet 6, adeo sneque heres desinat esse, licet hereditarem cesserit vendiderit, aut alio modo in alium transtulerit Simulac autem hereditas heredi persecte delata et ab eo autem alii ceditur, id aditionem hereditatis inuoluit, adeoque, quum per hereditatis aditione heres in actu secundo factus si, nemo autem inui to creditore obligationes suas semel eontractas iaalium deuoluere eumque substituere possit, etiancedens tam creditoribus quam legatariis et fidei, commissariis obligatus manet ιν tuumque solun regressum aduersus cessionarium habere potest. Mi
192쪽
De adquisit. tam hered. iv acta secundo. 637
1rori autem contra hereditatis aditionem damnosam competit restitutio ex capite minorennitatis g. a M.
Kepudiata quoque hereditas non potes iterum adiri 6, neque etiam pro parte adire et pro partere uiari d), ut et sub conditione adiri aut sub onditione repudiari es miserstas iuris potest.
i L. 88. D. de he ed. - Φιiιm anten semel heres e estixerit semus, non potes ariectus Usicere, ut qui semel heres exsitir, desinat heres esse g. I de hered ques. - odie. ris ; postia robiiquendae hereditatis facultatem non balear, nisi mitior At wgιuti quinque annis. L. a. C. de hered υ act. vend. Ratio iuris p 3ulat, utereditoribus hereditariis, legatariis seu fidele mmissariis reconuenire viae tribus tu re1 oudeat, et cum eo, cui heredira rem venumdedissi, tu experiaris suo ordine. Nam ut satis tibi detur, se, a desideras, quoniam eo te ore, qno venumdabatur hereditas, hoc non est comprebeusum. Q amnis enim ea lege emerit, vi creditori,us hereditariis satis facit, excipere tamen actiones hereditarias invitus cogi non potest.
h. 7. I. de bered quo g. 626. vox. a. . 9 L s. D. de acq. v. om. bered tam hereditate patris necessiarius he= es se abstineat: conditio ebberedi, si e suo sive
L. 77. D. R. I Actus legitimi, quἱ non recliuut diem
vel eonditionem veluti hereditatis aditio - tu rorum stilantur per temporis, vel couditiovis adiectionem. I. G. Is sic AT OLD Diss. de hereditatis aditione conditisnara, Giess. 178 . '
Hereditas nondum adquisita non transfertis ad heredes. Ius hereditariam in actu primo seu ius suc-: edendi , in herede voluntario non nisi ius perso. talissimum est , quod in heredes non deuoluitur, indeque
193쪽
638 Theoria generalis. Tit. III.
indeque hereditas nondum adquisiita non transfretur ad heredes n). Et hoc non solum valet di imperfecta delata hereditate, sed etiam de persen, g. 423. quae nondum qdquisita est, et non si lum de delata hereditate testamentaria , sed etiande hereditate delatu inteliata id. Quod ad delatio nem factitirm o adtinet equidem ego, si hereante decedit, non ad heredes deuolutam esse spensuecedendi puto, nisi ad heredes heredis extensiunsit pactum successorium, bene vero si heres pol defunctum ante aditam hereditatem obiit. inualheredes sui et necelsarii statim a tempore debtionis hereditatem paternam ipso iure adquirant etiam aereditatem Fatervam ante vertas tabulas eante immIxtiovem ad suos quoscunque heredes i uoluunt Q, quod quidem nullam exceptionea inuoluit. Exceptio tamen facta est 1 ira liam,
non siis, qui paternam et maternam etc. heredin rem ad suos descendentes. etiam testamentarietadeuoluunt e , quae transmissio ab auctore sit
Theodosima, appellari solet, et in herede qui st
ilatam 'esse hereditatem sit, neque illam adit
neque eandem repudiauit, qui pro deliberante at sumitur, et roliquum temporis deliberandi in sua heredes tam ab intestato, quam testamentario transmittit f. Scientis solum heredis tempus deliberandi transmittitur, adeoque si ante cognitas delationem moritur, regulo subsistit .nequel heredit transmittitur, nisi ex caussa rellitutionis int
L. 7. C. iure delib. Lboniam sororem ruam prius ifunctam esse proponis. qnam cognosceret an a fratre sibi equid hereditatis fuisset resicium : manifestam argue - et Jes, autequam Pro herede gereret, vel bonorum P IIesioni admitteret. defuncti successonem eam non μοruisse ad here
194쪽
De adquis tui: hered. in actu secundo. 639
concedebant, nee nos patimrer, exceptis videsiere liberorum perfuisj de quibus Irieodosiaua lex s uot. e. se itur : his nihilomurtis, quae super his, qui deliberantes as hae luce migram , a nobis constituta sunt iis suo robore mansurisi cra Ot. f. I. A. HELI FELD Disr de transmissione iuris stecedendi, aureoujseris murre nou delati. Ien. 772.c EI. Opnsc. n. I 8. I. C. I. Si scher bas e ibi hasti. Hirsendungε r. phne Eeilberge. aus sanam erat r. besseὶltitialter ε beleuit et unb aus dein europaliten, tellusetieii unb ve. vlla a tr. ermusen. Nigelub. I 786. L Manifesto enim utraque Icx de hereditate persecto delata i. g. a 3. loquitur, sicuti ctiam L. 7. C. cit. de hereditate intestata , L vu. C. autem de trans ni issione hereditatis per testamentum delatae in teui Iigi debet. H G C. BAsT1 NELI. En Dissi de pacto buccesserio eum pa-
ciscentis perso ivtereunte Vit. 727. T. G. G. ΕM-m1NGHAvs Diff. de eo quod iustum es circa est eutio, nates hereditatum translationes. Ien. I7 2.
Q L. 3. C. de iure de lib. L. vn. C. de bis qui ante a
O L. vu. C. de bis que ante V. . rob. hered transm Per hane iubemur suctionem, in posterum valituram, filios seu
filias, nepotes. aut nepte , ProπFotes cur ProneVtes, a Fatre vel matre, aut vel auia , proauo vel proauia scriptos heredes: licet non sint inuicem sub ivri. seu cum extraneis seu soli me instituti : et ante apertas talutis Muncti siue se nouerius scriptos heredes siue ignoraverint in liberos suos, cuiuselinque Aur sexus vel grad. ιι derelictam Abi hereditariam
D L. 39. C. de iure delib. Quum in antiquiopibus lembus, filiue fumilias paternam hereditatem deliberantesi posse et i/ι Dam posteritatem hanc transmittere: eam deliberationem et tu omnes succe1 fores siue eguatos siue extraneos, duximus es protelaudam. Ideoqtie Ducimus, si quis vel ex testa mento vel ab intestato vocatus, deliberationem meruerit: vel si bορ quidem non fecerit, vivi tameu successori reuunclauerit, ut ex hoc carissa deliberat e Oideatur : sed nee aliquid gese it , quod aditionem vel fro here de gestionem inducat, praedictum arbitriam tu Decessionem suam. transmittat: ita
195쪽
6 o Theoria generalis. Tit. IV.
tamm ut unius anni spatio eadem transmissis Deirit ereclas. Et si quidem is, qui sciens hereditarem vel ab tuto vel ex resumeuto sibi esse delatam, deliberarione minime porita, iutra annale tempus iaeesse/it, boe eius ad suam sucres
ouem intra annale re us extendat. - - . ,
D L. D. de a. u. vel omiti hered. Paunonius Aulari eum in Cilicia procuraret, beres iustitutus, ante vita decesrat, quam heredem se iustitutum cognosceret. Qtia bonoris possessiquem, quam procurator eius petierat, heredes Auistra. iam habere Udu potuerat: ex perstina defuncti restitutis nem in tuturum implorabant, quae stricto iure non combiit, quia tuti a diem aditionis Auitus obiisset. Diuum tam a Pium contra constitnisse, Maeciauus libro quaestionum ro ni- in eo, qui legatιovis caussa Romae erat, sine resPectu eiudi luctisuis restitutionem istum habere; quod ex bamarum: . gratia obtinendum es. b) L. 18. C de ine. delib. Si infanti, i. e. minori se rem a uis tu potestate patris consituro hereditas sit derelicta, vel iintestato delata a matre, vel linea ex qua marer descendit aliis quibtiscunque perfuis, licebit parentibus eius, fib psrum petestare est, adire eius nomine hereditatem υel boviris Fusi nem peie e. g. i Sed si hoc parens ne lexerit et talmemorata aerare iussus decesserit, runc pareurem quidem I Persirem omnia ex quamnque suGespone ad eundem infantea deuolma, iure patrio quas iam ii anti quaesita.
9. CCCCXXXVI. . De notione iuris accrescendi et conisu torum. l am uni quam pluribus heredibus hereditas defesri, et tam ab Vno quam a pluribus pro Partibudelatis, tota hereditas adquiri Potest. Iam vero
196쪽
unus alterue heredum poritonem sibi delatam non adquirit. portio deficiens seu Ocbns Vocatur, quam adquirendi ceteri coniuncti ius habent. Ius alterius deficientis coniuncti portionem adquirendi vocaturius accrescendi a in genere. Coniuncti vocantur
plures, quibus . Vnum idemque emolumentum hereditarium delatum est, quod aut proximi Ori aut re motiori latione factum esse potest, adeoque coniun.cti, vel iis relatione ad eos spectantur, qui proxi. miori aliqua ratione inter se coniuncti sunt, vel in relatione ad eos, qui remotiori modo cum illis ad unum idemque emolumentum hereditarium vocati
sunt. Priori in casu coniunctos in s eois tales adpellabimus, posteriori vero disiuncti in ipsis legi. bus b) nominantur. . Coniuncti igitur in specie tales tune demum adsumi possunt, si quoque in obue.
nienti casu disiuncti adsunt, et vice versa, indeque si omnes coniuncti eadem ratione inter se coniuncti sunt, neque coniuncti in specie tales neque disis iuncti vocari possunt, sed solum manent coniuncti, in genere o. Proximius sundamentum coniunctionis aut ex immediata legis dispositione, aut ex sermone testatoris cognoscitur. Q PApi L Losius liboli de iure accrescendo 'aris. in O Tros Thes T. IV. p, . G. MAIANs II .
iustum est, Herbip. 1774. D 9 I. de legalis. Si eadem res duobus legata sit siue corr.
iuuetim Ane disiunctim. - -- L. vn. g. I . C. dae caditic. toll. - Sin vero quidam ex heredibus institutis, vel
substitutis pei mixti, sunt et alii eoniunctim, alii disiunctim
197쪽
6 2 Theoria generalis. Tit. IV.
nuncupati: tunc siquidem ex coni cris ἀφιis Melae, heomuimodo ad solos contui latos cum suo veniar onere, id es Frparte hereditatis, quae ad eos Feruenit. Siu autem ex bis, qadisi ι;ictim scripti suur, aliquid evanescat: hoe nou ad stieonitinctos, sed ad omnes tam coniunctos, quam etiam disitiuetos similiter cum suo onere pro Portione 'hereditatis Fernemat. Hoc ita tam varie, quia coniurecii quidem Proptem Gni ratem sermonis quasi tu unum corFus redacti sunt, et iFarreme mactorum sibi heredum quasi Dam praeoccupant: disiun.cti viro ab ψse testatoris sermone apertistime Ilait disci eri: uxsuum quidem habeaut, alie tum autem nou soli hFetain, sed mm omnibus coheredibus suis accipiunt.' e 'Alii autem contra nctos, in re, verbis et mixtim coniunetos secti. idum L sy. D de legat. a. et L. Iro. de V. S. diuidunt, sed ex infra dicendis h. 647. apparebit verbis et mixtim coniunctos in accidentalibus tan. tum a se inuicem discrepare, et sub coniunctis iaspecie coΓ 91ehensos esse iure nouiori.
Iuris caccresceris pariae diuissus. - le Ius accrescendi varie diuiditur. 1. Pro diuers. ltate ipsorum coniunctorum vel obtinet inter coii- liunctos in specie tales, vel inter disiunctos. Priori
in casu es uerbis nori decrescendi, posteriori veto ius
accrescend n Decie tale. Σ.-Pro diuersa qualitate tituli, quo emolurnentum adquirendum est, vel ii. itulo hereditatis, i. e. titulo uniuersali relictum est,
vel titulo singulari. Si prius est ius accrescendi iuersiale, sin posterius singulare. 3. Pro diuersi. rare fundamenti vel arbitrio disponentis' quaestio an Θ relicta est, adeo ut illud etiam proHibere possit, vel non, seu necessarie propter I gis dispositio
nem obtinere debet. 1llo in casu esst ius a crescem di voluntarium, hoc vero necessarium. q. Pro di. uersitate conditionis, qua obtinet, vel sub conditio ne, ut coniunctus portionem sibi delatam non ad.
198쪽
quissuerit, vel obtinet etiam in portione adquisita. Pone prius, tunc ius accrescredi reale seu proprie inis et refulare, pone posterius, tune ius accrescem in personale, improprie tale et irregulare seu extra Orsnarium audit.
Quonam modo ius accrescendi inter diuersos com iunctos generatim obticeat. Quare si coniunctus descit, atque adeo de iure accrescendi sermo est, i) si soli adsunt coniuncti in genere, seu eodem modo coniuncti, ius accrescendi, obtinet yro numero peisuarum, adeo ut tot Pomtiones faciendae sint, quot personae coniunctae assisunt. 2 Si coniuncti in specie tales et simul disiuncti adsunt, vel enim unus ex coniunctis. Si prius portio' deficiens ad solos pertinet coniunctos in s mole tales exclusis disiunctis, seu ius nou. decrescendi obtinet, sin posterius ad omnes in dato casu obuenientes coniunctos portio deficiens spectat, atque adeo ius accrescendi in specie tale obtinet, ita ra. men, Vt pro numero propositionum diuisio fiat et
plu=er coniuncti in specie tales pro una habeantur, persioua. THEO.
199쪽
' De successione legitima seu immediata.
De successione legitima antiquiori. T i t. I. De succ isne legitima ciuili.
g. CCCCXXXIX. Quaenam apud antiquos Romanos obtinuerit successio.
Antiqua succedendi apud Romanos ratio aut erat ciuilis, aut Praetoria. Ciuili g, Legibus Decemuira- llibus fundata, aut ex iure sanguinis aut iure patro natus dabatur. Iure sanguinis succedebant ex triplici ordine, i) ex ordine Dorum, a) ex ordineu vatorum et 3 ex ordine gentilium, adeo ut sue- celso legitima primum esset eorum, qui in Nna do. mo, ex domo autem in familiam, et ex familia ingentem transiret successio. Fundamentum atque motio ultima huius successionis non in' conseruatione familiarum u), sed in vinculo atque nexu Potestatis communis poni debet, adeo ut illi anre omnes suc-eederent, qui in potestate defuncti alicuius imme-
200쪽
De successione legitima ciuili. 6 s
diate, positi erant, deinde illi, qui cum deiuneto
in unius communis potestate aut isti mediate, aut mediate, et quidem aut Proximiori aut remotiori
fuerunt. G Vt ΗΕ1NEccio aliisque visiim est. Sed quum filiae et neptes et sorores luccecterent Vna cum masculis, proprie conseruatio familiarum fundamentum sucia ceIDionis romanae esse non potest. G. H v G o Comm. de fui dumento siccssonis ab intesars ex iure Rom. muiquo et no , Goett. 378s. A. F. de MVT ACA Comm. d. fundamento successionis ob intestato Uud Romamos, Gbete. I gr. I. ScHWARZK PF Comm. de fundamento sue. eespilauis ab intestato ex iure R. antiquo et nono, GOett.
g. CCCCXL De fuere ione suorum.
Primum igitur ad hereditatem defuncti voeaban. tur sui heredes, seu liberi in morientis patria pote. state existentes aut exstituti, quos tempore successio. nis saetendae nullus adscendens antecedebat. Hi enim liberi sui in condominio quasi bonorum erant Parernorum, et morte Patris magis dominium eon. tinuare quam adquirere videbantur ae . Quare non
solum liberi iam procreati, sed et eo umi, non solum liberi naturales, sed et adoptiui, et non solum liberi, sed' etiam uxor, quae per conuentionem in manus mariti filiasa milias facta erat, ad defuncti patrisfamilias hereditatem perueniebanti In hae autem successione suorum non sexus aut gradus praerogativa obtinebat, sed 'omnes heredes sui admitte. bantur, ita tamen ut suus Dos ex se natos excluderet, adeoque nepotes et neptes non admissi sint, quamdiu eorum parer adhuc viveret. Liberi autem et sui heredes ulteriorum graduum, quamuis una