장음표시 사용
181쪽
626 Theoria generalis. Tit. II.
uniuersitatem iuris adquirendi. Iam vero vel hoe ita fit, ut quis eas restitutio ne alterius hereditarem accipere debeat, vel non seii immediare heres tristi. tutus est. Priori in casu eit heredis insitorio mei comm β ιria, posteriori vero directa. Prior igitur fir per interpositani personam, ex cuius restitutione alius hereditatem consequi debet, et quum nemo aliquid restituere possit, nisi quod accepit, facile in.telligimus, heredem fidei commissarie institutiatra nihil aliud exigere posse ab herede directo, qui hoc in casu Muetarius appellatur, quam quod ipse ac cepi .
9. CCCCXXV. . De speciebtas' testamentariae despositionis.
Testamentum in genere est ultima voluntas nuda 9. 4i9. , seu omnis dispositio de eo, quod quis post mortem suam fieri vult a . lam vero, vel haee dispositio continet heredis institutionem directam, vel non. Priori in casu est testamentura
in oecie b), seu testamentum in excellentiori et pro ria c) Muscatione; posteriori vero codicilius. Quatenus igitur quis heredem directum sibi non
instituit, eatenus etiam restamentum non reliquit,
conse suenter intestarus decessisse dicendus est, lieet destinctus adhuc heredem fidei commissarium. cui sellieet ab heredibus intestatis restitutio hereditatis lferi debet, habere, et multas esias dispositiones re linquere possit. Codicillus autem in significatu iuri. ldi eo omnis ea ultima volunta tis dispositio vocatur, lgume heredis institutionem directam non continet. lι0 L. I. g. a. D de rabb. exb Hoc interdictum non tantum, pertinet ad testamenti tab . verum ad omnia, quae ad causiam testamenti pertiuent, vFuta et ad codicitus perti ut ilM I. V. C. Tnns ENREvTEa Disp. Iur. germ. num he. redis
182쪽
De adquisi. iuri hereae in actu secundo. 627
redis institutio caput sit et fundamentum resumenti ' Alt.
I7 9. 3 9. 34. I de legat. Ante heredis iiistitutionem inutiliter aurea Mab.intur, filicet quia restamenta vim ex institutione hereri, acciFiunt, et ob id veluti caput arque fundamentum intelligitur totius testimenti heredis iustitutio. add. L. Io. D. L. 7. C. de iure codie. L. I. g. 3. D. de vulg. et PuP. subst. L. 3. st . D. de his quae tu testam. del. L. r. D. hereri inst. Herodis institutionem, quae ad testamenistram toties requiritur, non nisi directam esse posse luculenter innuit Imp. g. r. . I. de eodicill - Directo autem hereditas codicillis neque dari neque adimi potest: nam per Meeommissum hereditas iure relinquitur. Nec conditio.
nem heredi i sitimo eodicillis adiicere neque substituere directo Fores.
De adquisitione iuris hereditarii in actu
secundo. f. CCCCXXVI. Quotuplici modo hereditas adquiratur 2
Ius hereditarium in actu secundo est ipsum ius uniuersum defuncti g. I . , seu ipsa hereditas tamquam uniuersitas iuris spectatet. Adquisitio igitur iuris hereditarii in actu secundo est ipsa adquisitio hereditatis, eaque iterum, vel contingit immediata legis dispositione, vel mediata. Priori in casu adquisitio hereditaris i o iure fit, ideoque statim hereditas in hoc casu est adquisita, consequenter delatio et adquisitio hereditatis uno eodem. que euentu contingit. Sed in posteriori casu, saeto heredis quodam opus est, quo nondum suscςpto, hereditas solum delata, non autem adquisita diei Potest.
183쪽
628 Theoria generalis. Tit. Ire
potest. Hoc factum heredis nullum aliud est quam declaratio heredis se hereditatem perfecte sibi Mimiam actu esse habiturum, id quod in hereditate civili nominatur aditio hereditatis a), in bonorum possessione autem ad nitio seu admissio honorum possessioris. Factum hoc, aut ex prcsam heredis
declarationem continet, aut ex facti, concludentibus
colligitur. Si prius dicitur aditio heredientis in specialiori et proprio signiscatu, sin posterius pro
aerede gesto. Declaratio autem heredis se hereditarem adquirere nolle repudiatio hereditatis Vocatur.
a f. s. I de hered. quat et di . Extraneis autem heWedibu deliberandi, potestas est, de adeunda hereditate vel /iou adeundas 7 Sicut aurem nuda voluntate extraneus heres sit: ita ueοutraria rismatione statim ab hereditate repet ruri
. CCCCXXVII. Aditio hereditatis o sola perficitur declaratione
voluntatis b), atque adeo nee possesilonis adquisitio. ne, nec aliis solenni ratibus Iure communi opus est quamuis olim aditionem cum cretione tamquam actum legitimum multos ritus comprehendin. alii putent c). Neque etiam aditione hereditatis possessio adquiritur a) quippe quae facti est, et solo ani mo non adquiritur, neque adeo remedia possessoria lure communi heredibus comperunt, quamuis secundum plurimarum Prouinciaro in constitutiones e hodie hoc secus esse soleat f . Pro herede gestio non solum requirit, ut quis sciat, sibi esse
hereditatem perfecte delatam, sed etiam, ut ca h. lcta animo. negotia alterius gerendi, suscepta non sint g . Aditio hereditatis et pro herede gestio an te mortem testatoris neque cogitari neque ullos ha. bere possunt effectus. M L C. GO ET HE Elicta de aditione hereditatis em iure rem.
184쪽
De adquisit iur. heressi in actu secundo. 629
et patr. Giess I738. a LETs En Spec. 37o. ΙOs. Fi-NEsTREs de et a MONS ALVO Lib. de adqui, studa vel omittenda hereditate, Ceruariae I 7s . D. TERAE TENs YSpee. lur. gerio. de aditione hereditatis et modo adquirendi hereditatem, Frf. et Lips. I7s 8. O Vnde hereditatis aditio dici neutiquam potest occupatio rei iacentis. o Quod defendunt Cui Ac 'ΜEn ILI.. et alii. Alii autem solemnes ritus obuenisse negarit. VI. P. fragm. sit. XXII. a . Cretio, inquit, est certortim diertim batium, quod datur insituro beredi ad deliberaudum, utrum expediat ei adire hereditatem, nee ne. Introducto beneficio deliberandi postea in desuetudinean abiit. L. II. C. de rure delib. ἀθ L. 23. D. de a se. veI amisi. pus. Cum heredes institisi. stimus, adita hereditate omnia quidem rura ad nos travsuur, possessio tamen, nisi naturaliter comprehensa, ad vos. non Fem
o F. CONRADI Progr. au possedgio apud Germ. laso time Die corporali adprehensione trauseat ad heredes' uel inst. 173 . C Λ. BRAvs Diis de pus pone sese inre in be-
redem trauseunte. l. G. KRAvs E Progr. uum Aossesso a defuncto aut antecessere rite adquissa inberetam Iisccesoremuel o iure transferatur isque uou tute ueniente actuali adprehensone ex sola antecesseris successiisne rite o utina tu posses. sorio summarissimo defendi queat Z Vit. 1736.
D Cod. Fria. Pari. IV. Nit. 3. I 8. g g. 7. I. de bered. quai. et di Pro herede autem gerere nis videtur si rebus hereditariis tamquam heres et latur, vel vel iando res bereditarias, veI praedia colendo locandoue, et quoquo modo voluntatem suam declaret vel re vel verbo de adeunda hereditate: dummodo sciat etim tu etitus bonis pro herede gerit, restarum irae thmue obiisse, et se ei heredem esse. Pro herede enim gerere est pro domiuo gerere. Veteres enim heredes pro dominis appellabant. L. Io. pr. de si . vel omiti. hered. - nam hoc auim' esse debet, ut volit esse
heres: ceterum si quid pietatis causa, si quid custodiae eaesa fecit, si quid quasi non heres egit, sd qtio alis iure dominus , anaret nou videri Pro herede gesisse.
185쪽
63o Theoria generalis. Tit. III. ' cCCCXXVIII.
De essectibus adquisitionis hereditatis in genere. In hereditate tamquam uniuerstate ἱuris here omnes obligationes defuncti adquiriti quae custdefuncti persona interemiae non sunt a . Vndsuit: i heredem per adquisitionem hereditatis arcomve aes alienum defuncti soluendum obfunn
htiamsi hereditas minus su sciat B, α) post aAquis
tam hereditatem patrimonium defuncti cum patri monio heredis confundi, atque duo haec antea rse inuicem separata, nunc unum solum, et quidet heredis, seri, indeque intuitu heredis nullo molliterum separari posse c),iheredem heredis quo οὐ heredem primi defuncti, adeoque heredem rundis absque adquisitione hereditatis primi desum cogitari non pse Q. 4 Heredem per ad ustionem hereditatis omnia iura defuncti cum eius mox re non interemta actu habere; eandemque comitire modum dominii ceterorumque ruriam a ustae
.nis e . s) Prures heredes unam personam defunctrepraesentare, et quidem quisque pro ea Ureta prqua parte heres factus es, indeque a singulis hethdibus id tantum praestandum esse, quod in eorun ratam cadit. Ceterum hoc loco notandum est, no
mina tam activa quam pasilua i o iure se dat fas neque, ut quisque suam partem de nomini basaetiuis exigere postit, diuisione et consensu ceterorum heredum opus esse. Denique ex hereditati tamquam univcrsitate iuris Romani deduxerunt.
6 pretium succedere in locum rei, et rem in idicum pretii g , adeo ut fructus ciuiliter consumi
ad ipsam hereditatem accedant. ab L. s . de R. I. L. Iro. eod. g. 27. mis. c. sed aliquando plus vel minus inris habet heres quam defunctus. 9 ὸΙΑ. L. si. g. 3. D. de euici. L. 8 D ad L. Fali, L. 7
186쪽
De adquisi. iuri hereae in actu secundo. 63I
-L. 7. D. de reb. auci. iud pog S. STRYcκ Diss. defuere defuucti ab herede nou Praestando, Fi f. t 687. Io.STn AvcM Diss de iuristis transtον iis ad successorem, 1en. h L. io C. de iure delib. a LEYSAR SPM. 37 I. o Beneficium separationis honoriura defuncti a bonis heredis in conci arsia creditorum obueniens solum rariove creditortim defuncti, aut heredis, Don ipsi heredi
Q L. 7. g. 2. D, de adq. vel omiti. hered Lomnisuccessione qui ei heres extitit qui Titio heres fuit, Titio quoque heres videtur esse: nec potest Titii omittere hereditat m. O L. 37. D. de a . vel omiti. heria. D L 6. C. fam. ercise Ea quae tu nominibus sunt, nou re. cipiunt diuisionem, eum vise iure in porti ves hereditarias ex leg. XII. Tabb. ditiise Ant. add. L. a. g. s. L. q. pr.
g L. t ἐ. ι. I. D. de hered. perit. Sed et is qui pretἰa re.
rum hereditariarum possidet, item qui a debito e hereditario exegit petitione hereditatis tenetnr. L. 2 O pr. eod hem veniunt in hereditatem etiam ea, quae heredi ratis caussa tam- parata sint; vFma matic ta, Pecoraque, et si glia alia, quae necessatio hereditari suur comparata Et si quidem pecunia herediaria sunt eo arma, fine dubio venιent, A vero non pecunia hereditaria, videndum erit, et Furo etiam haec venire, si mogua utilitas hereditatis vessetur; pretium scilicet rem inro herede.
9. CCCCXXIX. De adquisitione hereditatis, quae kso iure fit
speciatim. lAdquisitio hereditatis, quae ipso iure, s. per m media tam legis dispositioitem contingit, absque heredis declaratione fit, adeo ut nolevtibus volenti. bus, furiosis, ignoruntibus, impuberibtis minoribus, Frre rivantibus, eiu modi hereditas adquiratur simulae illis perfecte delata sit. Hoc autem ostineti solum in illis, qui potestati patriae et dominicae ι ciuium
187쪽
632 Theoria generalis. Tit. III.
einium Romanorum subiecti erant, indeque seret liberi familias ipso iure hereditatem adqOirutquique propterea etiam necessirii hi redes o Cantia Moelffrii heredes i) ratione adquisitionis s. acti istiri illi, a quibus, simulac heredis is illis Q nes, eadem etiam adquisita est. α) Ratione delati nis hereditatis necelarii heredes sunt illi, qui 1 hereditas d ferri debet, seu qui cum ejectu excissionis praeteriri non pessunt 3. sa9. . Quod aipriores adtinet, serui, necesserit heredes in i ci
dicebantur, qui non nisi ex d latione testamentari domini tales esse poterant, liberi vero familias, suet necessarii heredes dieri, tam ex delatione tessimentaria, quam ex delatione ab intestato tales senpoterant, sed intuitu matris, ut et liberi emanci ei atque Egegitimi sui et necess.rii heredes non erant.
CCCCXXX. De beneficio absinendi .
Liberisamilias hereditatem ipso iure adquirent: etiam ipso iure ad omnes obligationes defuneti implendas, et ad omne aes alienum soluendum. etiamsi hereditas non sussciat, obligantur. Tristis haec liberorum familias conditio, quae tristior ipsi
seruorum conditione erat, Praetorem commouit, R
illis beneficium abstinendi indulgeret. Huius bene lfieii nempe abstinendi virtute liberi familias heredi,tatem ipso iure adquisitain iterum derelinque iliaeque ratione sese liberare possunt ab onere duebita paterna soluendi, modo liberi sani lias puberes hereditati paternae sese nondum immiscuerint, i. e. nondum adquisitionem, ipso iure factam pestea facta rati habuerint, quae in extraneis heredibus
pro herede gestionem g. 427. inuolunt. - Liberis autem familias impuberibus beneficium abstinens
188쪽
. De adquis ire. hereae in actu secundo. 633
eompetit, licet sese hereditati paternae immiseuerint a). Quiamque igitur liberi familias ipso iure hereditatem adquirant, hereditas vero adquisita ad patrimonium heredis pertineat g. 4a 8.), semper ruoque fui et nec irii heredes statim ad suos ite- eum heredes seu ab tute to seu ex testamento de ιoluunt hereditatem paternum ab iis non derelictam.
0 L. pr. D. de a . vel omite. hered. Neeessariis heredibus non suum impuberitas, sed etiam puberibus abstinendi se ab bereditate Proconsiutpote re- facit, ut quamuis credirtiribus heredi. rariis iure cithli reiae rur, tameu ἐνι eos actio non detur, si ve-Γue derelinquere hereditarem. Sed impuberibus quιdem etiamsi se immiscuerint heressitari, praestat a stinendi faculta. rem. Puberibus autem isa, si se nou immiscuerunt.
Ea, quae de adquisitione hereditatis ipso iure iberorum familias , ut et de beneficio abstinendi,t de deuolutione hereditatis f. praeo. diximus
luin etiam hodie ab Iure communi obtinere de- ,eant, nullum dubium est. Quamuis enire, Iusti. tianus Nou. II 8. discrimen omne inter liberos mancipatos et suos, et inter hereditatem pareriam et maternam sustulerit, id tamen solum fatum est ratione delationis hereditatis, seu rationeuccesIionis ab intestato, non vero Nou. est. da ad. uisitione hereditatis loquitur. C. Zino L*n Diss. de suitate, Vit. I 6όa. G. L. BOEH-m si n Diff. de suo herede ab hereditate se abstinente, ad L. τ . D. de adq. vol om. ber. Gett. IIs6. s. Herit. n. q.
. CCCCXXXII. Quis adire et repudiare possit 1 reditatem fl
Heredes qui ipso iure hereditatem non adqui-
189쪽
runt, eandem solum adquirunt per aditionem lxeditatis , quae declarationem tonsensus - tiere continet β. 426, proptereaque hi heredes Non impii, seu extranei dicuntur. Et quum haee adis hereditatis obligationem quasi ex contracta prodeat, β. 673. not. b. et obligationes in de -sostisuntur , . facile inde perspicimus: nee minores nec impuberem, nec prodigum, nec mente O mi aut furiosum voluntatis suae declaratione tarquam heredes sese obligare posse. Et quidei quoad minores, ille iure anteriore a , quo curriores nondum habebant, hereditatem sibi delatu recte adibant , impuberes autem auctoritate mirum. Sed iure noui ori b) siue sit impubes Lminor, curatoris consensu opus est. Alius in- etiam absque patris familias consensu hereditati adire potest Q. Qui hereditatem Valide adire n. I et etiam eandem valide rePlitare potest, excepsilisfamilias, qui in praeiudicium patris herediurenunciare nequit Q.ja Iure Pandectariam curatoris consensu opus fuisse adeundis a minoribus hereditatibus dubitat FInvat; δε adgu. vel omiti. P. II. ωF. VII. f. 431 . . , D L. 16 C. de adm. tui. - ue enim auctoritatem Dan. eonfessum de adeunda hereditate Praestare pupillo, aut ea,to minime voluerit, ne hae ex causa sua iura aliquod paratur praeiudicium. C. F. WALCH Pr. de infame hem
o L. 8. C. debon. quae lib. in petes. C. II. Bnsvnu:Dissi de aditisne hereditatis a filio familias facta, Iapi 768. , Q L. 33. I. D. de aeq. v. om. heres. Neque fili ualias repudiando fine patre, nee pater fine filio 'aeteri ισα Vtrique. autem PosDux repudiare.
190쪽
De adquisit. lar. hereae in actu secundo. 63sq. CCCCXXXIII. De finisse aditione hereditatis.
Furiosis et mente captus V quidem quatenus est heres suus et necessarius hereditatem omnino adquirit g. 429. : sed adire hereditatem nequit h),
neque etiam curator nomine eius hereditatem
adire potest. Iure Praetorio cὶ autem bonorum possessionem habet, ad effectum euentualis adquisi. tionis bonorum hereditariorum. Quod intuitu he. Meditatis directae Iustitit anus a quoque confirma. uir, adeo ut possessio quidem omnium rerum heredi- rariarum se vdum inuentarium in curaetorem transferatur, is est dominium earum non adquirit furiosis, et solummodo fructus huius hereditatis in sustentationem furiosi impendi pollunt, si bona sit riosi non sufficere videantur. Cetera autem emolumenta hereditaria puta legata et Meicommissa omnino curator pro furioso quoad dominium adquirit. a I. c. Ρns L En Diff. de succcssisue ad furisum denobaa,
Frf. an o. i7sci. I. B. BEcκHANN D.1I . de acpιis .iione hereditatis dementi delatae, Goeti. IIII. b) L. 63. D. de acq vel Om. hered. Furissus ad Direre sibi commodum hereditatis ex testamento nou potest : nisi si necessarius patri aut domino beres existat. Per alium amem
acquiri ei potes: veluti per seruum, vel eum, quem iupotestate habet. eb L. ωι. D. de b. p. oris.c L. vlt. q. 7. C. de curat. furios. Si quid postea ad D.
riosιm perueuerit, siue ex hereditate, vel successone, vel legato, vel fideicommissio, vel alio quo v qtie modo hoc furiose accedat: et cum alia eius substantia mauibus curato; is tra. datur, iuuentario etiam sper bis imuibus rebus filicet faciendo : et sub eius curo custodiatur , quare ius si quidem νυ uerit furiosus, et acquVipionem admiserat, visi restina. tur. g. 8. Sin autem tu furore diem suum Auiei it, τH ad
sham sanitatem pisueuiens repudiauer is: si quidem Decessis '