Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta

261쪽

η Illi deduci posse, cuidam videretur

ex eo quod ex arg: C. 3. de Consit. decon.

nexis eadem sit habenda ratio: nemo autem ignorat, consecrationem velut consecta.

riam semper annexam extitisse Confirmationi; consecratio itaque ab eo de jure seri debet, cui competit jus confirmam di; Sed utut haec valde speciosa appareant, pro praesenti tamen casu nihil evia,cunt. Prioribus quidem saeculis, ubi confirmatio ac consecratio actus fuere indistincti, ab eo consecratio contigit, qui habuit jus confirmandi, Vid g. I. a. at postquam saec. XIII. confirmatio a Comsecratione secerni coepit, nova invaluit disciplina, consequenter alia utriusque actus erat habenda ratio, nempe facta ab invicem divisionis tempore, illud con nexionis vinculum inter utrum que dissolutum esse, adeo, ut alius tunc extiterit, qui confirmaUit, & alius, qui consecrationis manum imposuit: confirmavit plerumque S s. Pontifex; confirmatos nihil. ominus remisit ad Metropolitano S, ut consecrarentur: manifeste hoc eruitur ex C. 44. de elea. ubi episcopi ultra Italiam

constituti Confirmationem sui os ii h Papa

percipere jubentur, Munci vero consecra tionis recipiant, sicut hactenus recipere consueve runt, nempe a Metropolitanis. Conr dus

Tullensis Episcopus a Nicolao III. pro

, visus

262쪽

visus ad Metropolitam Trevirensem remisissus fuit; non pro confirmando, sed ut ei consecrationis manum imponeret; Fleus ad an I et 79. manifesto indicio, quod jus confirmandi ac consecrandi jam eo tempore velut jura distincta haberi coeperint. Verlim ad tempora Concordatorum transeamus: Postquam occasione confirmationis episcoporum reserUatae , etiam consecratio tandem ad Ss. Ρontificem devoluta fuit, Metropolitani Germaniae in utroque jure sibi restituendo laborarunt Uid. f. S. at quaenam eorum mens ac intentio extitit circa jus consecramdi , casu, quo confirmatio aut provisio Romae fieret' ea palam eruitur ex Concordatis Principum: PROMOVENDUS PER PAPAM, inquiunt, REMITTA .

TUR AD SUUM SUPERIOREM ImMEDIATUM CONSECRANDUS AUT BENEDICENDUS: quid aliud

haec insinuant, qu lim quod Metropolitae jus confirmandi ac consecrandi non tanquam jura connexa, sed separata considerari Vellent, atque ubi a Ss. Ρontifice jus confirmandi exerceri contingeret, jus consecrandi propterea ab eodem eX ra ' tione connexionis exerceri non oporteret 8ctim itaque Concordata Ascha Tenbu

gansia ex mente Cl. SCHROD de jure

263쪽

2ssconsecrandi taceant, & propterea illud

Ss. Pontifici non reservent: neque asseri potest, consecrationem tanquam conis nexavi aut confectariam sequi ipsam confirmationem , eo quod Metropolitae in Concordatis Principum expresso sibi velinereservatum esse jus consecrandi, casu, quo provisio aut confirmatio a Ss. Ροω itifice fieri contingeret.

g. XII. Neque juri Metropolitico ex Concordatis

Principum Metropolitanis reservato Ohest contraria praxis & observantia. v Haec enim est aut ex Metropolitunorum dissimulatione, qui jus consecrana di nativum in suos Sustra ganeos sibi competstns non urgent; aut nuda tan-ttim facta sunt, quibus Metropolitani non contradicunt: porro praxin & observantiam non tollere jus ex Concor datis Νationi nostrae quaesitum , etiam praescriptionis via, apparet ex constanti mente nationis, quae sua Verba promicsoria nulla praxi aut praescriptione Contraria oblitorari sinit . unquam : quae iuactis publicis saepissimo profitetur invenis dum & standum esse firmiter Concordatis., con traventiones esse tollendas. Receg. Imp. de an. ISOO. tit. - . g. 3. copit. Ferdin. I. g. IS. Rudo b. II. g. eod. Matbiae s. t 7. Ferian.

264쪽

sephi II. glarissὲ regnantis art. X A. eod. In specie vero quoad Iura Metropolitica non tantlim ano 14SS. & I457. ab electoribus& reliquis statibus Imperii, in specie Ε - Iesiasticis, sed & ulterius an . IS63. Bbipso Imperatore nomine nationis fuit re- i. clamatum Cons observat. bisorico - jurid. in concord. Mi. germ. p. IS. unda an. I F 87.

Archiepiscopus Coloni sis , Ecclesiae Nindensis episcopum consituit ac consecrίμvit, absque ulla a Sede apostolica dependentia. Conf. easdem observ. λ' 82. Quid Τ quod, si ad novissima attendamus

tempora , maxin universalem saltem, quoad consecrationem reservatam Papae nomobtinere, ex eo patet, quod an. 17S

ambo Episcopi, Tullensis de Drouas, &.i Vird ensis de Nicolay petita & impetrata a Rdmo Metropolitano TrevirenssFRANCISCO GEORGIO speciali commissione in Archiepiscopum Parilieusem, ab hoc ex illius delegatione Episcopi om dinati sint. Vid. II LMUS ab HONΤ-HEIM H. D. T. I P. g. XIII.

Neque sententiae nostrae obest, AuthoritasES PENII aliorumque ejusdem temporis scriptorum. '

265쪽

lass

- Εqutiem Espenius I. E. U. P. I. T. XV. C. I. n. I 3. ita inquit: hodie verὸ ficuti Episcoporum confrmatio, consecratio ad Pontiscem devoluta est. Verum , quanquam virum hunc in materia canonica magni habeam , in hoc tamen casu ipsi parum deserendum esse arbitror , quia quod & de aliis sentiendum velim praeoculis tantum habuit Concordata AschaD senburgensia exceptiva , uti ex subsequentibus, quae ibidem adducit satis colligitur ; Concordata autem Principum, in quibus jus consecrandi Metropolitanis addicitur, ipsi tum temporis erant incognita , neque hiltoriam Concordatorum Principum, quantum Germaniam nostram concernit , penitius inspexisse credendus est. Neque mirum; cum projuribus Belgii potissimum se vigilasse scriptis suis palam faciat.

Ex his deductis in aprico esse satis, puto,

jus consecrandi Suffraganeos Episcopos Rdmis Germaniae nostrae Metropolitanis ex litera Concordatorum Principum hodie adhuc vindicari. Haec tamen a me eo fine relata nequaquam sunt, ut Sedis apostolicae reservata jura contra eXpresisum Concordatorum tenorem irreligiosδimpugnem, cum pacta publica maxim δpro veneratione & auctoritate ejusdem Sedis apostolicae germana fide servanda

. . . .

266쪽

& custodienda esse omnino censeam: sed ut reservationes, quas ab omnibus & ab ipsismet Doctoribus curiae odiosas reputari constat , in dubio Concordatorum sensu rostringendas, neque ultra eorundem literam extendendas esse , per tacitas adeoque in Concordatis non existentes reservationes, solido concludam ;praecipue, cum summ. Pontificum intentio sit, Nationem Germanicam, ultra reservationes in Concordatis aschassen- burgensibus expressas , nullatenus gra- Vandi. .

rici Spirensis S s. Theol. Bacca laur. Disserinistio de Libertate Eeclesiarum Germaniae. Concordatis vindicata.

g. I. I.π ibertatem Ecclesiarum Germaniae Conis cordatis vindicatam dum discutiendam,& publico Literatorum judicio exponendam sumimus; internam intelligimus, non eam quidem, quae ad dogma, ad religionem, & cu tum divinum animarumque sanctificationem proxime pertinet, sed quae Iura Ecclesiarum& Praelatorum publica ad disciplinam & poli- R a tiam

267쪽

tiam status publici Ecclesiastici spectantia reo spicit. Idcirco proinde interna dicitur. quod Jura haec Ecclesiae propria sint, hierarchica& immanentia, atque ad solum Pontificem Romanum supremum Ecclesiae vini versae ca-' put & catholicae unitaris centrum, non Ue- ro directe ad Rempublicam profanam & Magistratum politicum veluti exicrnum relatiova. Haec si altius ex ipsa origine sua repetantur , CHRysTUM ipsum sanctissimae Ecclesiae suae landatorem authorem habent. Ipsa enim post gloriosam resurrectionem apparens discipulis suis ait: Data est mihi Omnis potesas in coelo , S in terra. Euntes ergo docete omnes geminres baptizantes eos in nomine Patris, S Filii, MSpiritus sancti: Docentes eos strvare omnia, qu eunque mandmi vobis a). Sicut misit me Pater , ego mitto vos. Accipite Spiritum sanctum rQuorum remiberitis peccata, remittuntur eis , quorum retinueritis, retenta fiunt bL Ex hac verborum CHRISTI consideratio no perspicuum

apparet, ci) quod Salvator noster per hane missionem , Apostolos suos tanquam veros ministros & dispensatores mysteriorum instituerit. Et quamvis a in his textibus Custisaeus loqui videatur de duobus tantum Sacramentis, Baptismo scilicet & Poeni tenati a. ad salutem humani generis maxime ne- celariis ; hoc tamen ministerium & administratio Sacramentorum non solam potestatem

268쪽

tem ordinis, sed & Iurisdictionis secum involvit: non tantum potestatem convertendi panem & vinum in CcHRIsΤI corpus & sanguinem, &a peccatis absolvendi; sed & alia Sacramenta administrandi, docendi alioa sibi socios & pastores eligendi, judicandi, leges sanciendi. & ab his absolvendi , quotiescun- . que necessitas vel utilitas fidelium simile quid suaserit. Quare juxta mentem divi PAULI e ministerium, & potestas Episcoporum consistit in Iure regendi Ecclesam Deir Attendite mobis, est universo gregi, in quo vos Spiritus sanaus poseat Episcopos regere Ecclesiam Dei, quam aequisvis sanguine suo. Indubitatum est autem quod potestas haec 'regendi Ecclesiam, sine potestate judicandi, Ministros constituendi, leges serendi& ab his quoque pro temporum circumstantiis dispensandi nullatenus subsistere possit. II. Apostoli velut Rectores, supremi legislatores in electis sibi Provinciis Varias tulerunt constitutiones, quae adhucdum hodie sub nomine Apostoliesrum passim audiunt. Neque in controversiam vocari potest, S. PAU-LuM de hujuscemodi institutis loqui, quando rescribit O: Catera , eum venero , di*Onam.

Idem in suis ad T1MOTHEUM & TITUΜ Εpi stolis o certos quosdam ad Episcopatus Vel Presbyteratus gradum incapaces doctaravis,

269쪽

tula κ&in Epist. ad Corinthios, se incestuoso poenae Canonicae partem remissie scribit, sicquci illum denuo in communionem Ecclesiae recepit , a qua per excomm icationis declarationem fuerat segregatus. Non minus certum est, concessam a CHRIsΤO Apostolis in Provinciis quantum libet dissitis regendi Ecclesiam potestatem summam extitisse, quae super

quosvis rerum exeatus sese extenderet, ut satis innuunt verba superius allata. Et certe viri, quos in remotissimas orbis regiones quasi Legatos a Latere emissurus erat , viri inquam, quos ipse Dominus Velut Patres noviter fundatae Ecclesiae constituerat, procul

dubio amplissimae potestatis plenitudine non instructi esse non potuerunt. III. Apostolis autem Episcopos in hae potestatia & jurisdictionis provincia succes,

sisse, unanimi SS. Patrum suffragio evincitur. S. CYPRIANUs M. ad CORNELIUΜ Papam Epist. a. : Hoc vel maxime fretier S laboramus, S la-

horare debemus, ut unitatem a Domino'per Apostolos NOBIs SUCCESSORIBUS traditam, quantum

possumus, obtinere curemus. Et Epist. 69. CHRIs-Tus dicit ad Apostolos, ac PER HOS AD OΜΝEsEPIscopos, qui Apostolis vicaria ordinatione βω- cedunt: Qui audit vos, me audit,'qui me audit,

audit eum, qui misit me; inde enim schismata Shaereses oborta sunt, θ' oriuntur, dum Episcopus qui unus es , Ecclesia proes, superba quorundom

270쪽

praesumptione contemnitur, S homo dignatisne Dei honoratus indignus hominibus judicatin. S. HIERONYΜUs Epist. s . de Montanistis: Apud nos violorum locum Episcopi tenent. Et Epist. ad EVAGRI UΜ83. : Caterum Omnes Ipiscopi) postolorumsuccesssoressurit. S. A UsusTINUs Tract. in Psal. 44. Versum illum: Pro patrimus tuis nati sunt tibi fili: constitues eos principes super omnem

terram , qleganter ita exponit: Quid est y pro patribus tuis nati sunt tibi filii: Patres missi sunt, Apostoli, pro Apostolis fili nati fiunt tibi, constituti sunt Episcopi . . . non ergo te sancta Ecclesia) putes desertam, quia non vides PETRUM, quia non vi. des PAULUΜ , per quos nata es : de plebe tua tibi crevit paternitas; pro patribus tuis nati fiunt ιibi .

filii. S. GREGORIus M. de Apostolis loquens

Hom. a6. in Evangel. ait: inruin profecto nunc in Ecclesia Episcopi locum tenent, ligandi S bolven-- in authoritatem suscipiunt, qui gradum regiminis siortiuntur. Constantis hujus & antiquissimae Traditionis Ecclesiae, Sanctorumque Patrum vestigiis inhaesit Concilium Tridentinum Sess. 23. Cap. 4. de Sacram. Ord. Proinde sacrosancta Synodus declarat, praeter cateras Ecclesiasicos gradus, Episcopos, qui in Apvitiorum locum succinserunt, ad hunc hierarabicum ordinem praeciprae pertinere, N positos, ficus Apostolus ait, a Spiritu sancto, regere Ecclesiam Dei. Ex quibus necesse

est sequi duo praecipua Corollaria; i) Potestatem Episcoporum immediate provenire a CHRIsΤΟ , & consequenter non a summo