장음표시 사용
271쪽
Pontifice e . ca Hanc potestatem in se; &
institutione divina spectatam ut summam, &intuitu cujusque Diaeceseos quasi illimitatam considerari; ita tamen, ut ad conservandam in Ecclesia unitatem quivis Episcopi Summo Pontifici, tanquam Primati, & centro unuati canonice sint subordinati. Hoc sensu etiam intelligenda sunt illa verba S. CYPRIANI L. de Unit. Ecclest: Episeopatus unus est, cujus insolidum pars a fingulis tenetur , & paulo post sub jungit: Hoc erant utique creteri Apostoli, quod fuit PBTRus , pari consortio praditi X honoris Mpotesatis ; sed exorinum ab unitate profviscitur, E
I. In confirmationem summae hujus pote satis &jurisdictionis ad 'imaeva tempOxa, eorundemque politiam sacram paululum aster dere juvat, ex qua illimitatum illius exerebitum per octo prima saecula satis elucescit , & praeter debitam illam secundum canoues subordinationem reliqui, quibus hodie au . thoritas Pontificia vel in constitutione Episii
272쪽
eoporum, Vel in eorum Dicecesium regiminose exerit , modi penitus erant incogniti. Nec quidquam Vero de Causis illis Mn urisus hic obmovere licet, quae tempore Collectionis Decretalium in saeculo XIlI. sub GREGO Rio IX. admodum infrequentes erant , dc multo rariores adhuc extiterunt ante falsas Epistolas Decretales. Sic Canones Nicaeni, Antiocheni, Laodiceni , aliorumque , tum orientalium , tum occidentalium Conciliorum clarissime demonstrant, Metropolitanis competiisse jus confirmandi electiones suo. Tum Suffraganeorum s , quibus ad sui consecrationem mandato Apostolico haud opus fuerat; sola namque Metropolitani confirmatio tunc temporis sussiciebat. Quinimo eertum est, Ius novum Decretalium Episto, larum GREGORII IX. hanc pote1tatem Archi
episcopis intactam reliquisse g). Ad hoc jampridem provocarunt PETRUs DE MARO 'θ, VAN EsPEN o, & celebris ille Saeculo XVI. Lutiari impugnator IOANNEs EcxIus h). Epi Rcopis ita confirmatis liberum erat fideles suos instruere circa fidem, & eiusdem quae, itiones decidere , decretaque edere. Inde. - R suPt
273쪽
sunt diversa unius ejusdemque licet fidei Symbola, Romanum, Aquileense, Hieroso. lymitanum, Neocaesareense, Alexandrinum, aliarumque Ecclesiarum ; de quibus fusius' agunt BINGHAM 0, & JAc. USERIUS m . II. Episcopis Provinciae integrum erat, pro temporis necessitate celebrare Concilia , quin propterea licentia Summi Pontificis fuerit requisita n). Nihil tunc audire licuit de Dispensationibus aut Absolutionibus. aliunde, quam ab Episcopis impetrandis o9. Lites tum Cleri, tum populi ad primam instantiam Episcoporum delatae, & ab hac, sed raro tamen, permittebatur appellatia ad Concilium Provinciale sub praesidio Metropolitani celebrari solitum p . Beatissimis illis Ecclesiae temporis penes solum Episcopum stabat, omnia Ecclesiae beneficia conis ferre ; unde Reservationum, Exspectativarum, Mandatorum , Praeventionum , & in.
o Tom. 4. Orig. Eceles. L. IO. Cap. 4. In Dissertat. de Symbolis. - . ., J Vid. FLEURY Dissertat. 4. in Historiam Ecclesi
6 Cons. UAN ΕsPEN Tractat. de Dispensat. Cap.
I. s. 7. BARTHEL. in Annotat. ad Ius Canon. L. 4. Tit. I 6. GIBERT. Tract. de Eccles. Tit. 7. de Prael. nec non ANT. PE IRA Tractatus
p FLEURY in Institui. Juris Eccles Part. 3. Cap. 23. s. a. & Εjusdem Dissert. 4. in Hist. Eccles j. s.
274쪽
I. Nullus est hodie inter Eruditos, qui spurias IsIDORI Epistolas a NicoLAo I. in
praxin deductas, basim atque iundamentum substruxisse nesciat , quibus Disciplinae antiquae mutatio inducta ac totius Hierarchiae Eeclesiasticae ordo insignes vicissitudines subiit. Ex his salsis Decretalibus postea BuR--Amus WORMATIENsIs , & Ivo CARNO-TENsIs Episcopi pro suis Canonum Collectio. rebus plurima hauserunt, ex quibus porro GRATIANUs Monachus Saeculo XII. Decretum suum maxima ex parte compilavit s). Celebris in hoc Decreto extat Canon ex L. 2. S. AUGUsTINI de doct. CHRIsΤ. sed male desuinptus t) ubi dicitur, decretales Epistolas eam habere authoritatem , quam habet Scriptura sacra. Ignorantia tamen Historiae & artis criticae negligentia hoc Deineretum ita demum sublimarunt, ut quasi
o Distinct. Ibi. Can. 6. de Canonicis.
275쪽
Codex universae iurisprudentiae Sacrae passim ab omnibus adoraretur.
II. Noviter adinventis hisce principiis imnixi Romani Pontifices adoptarunt illust principium 'quot Episcopi a Papa vocati sint in partem fulcitudinis non vero in plenitudinem potestatis; quare nonnisi velut vicarios deleg ros, aut sic dictos ossiciales Papa fore considerandos : hunc econtra conlurrentem cum
Episcopis exercere quarumlibet di decesium potestatem & Jurisdictionem , atque in Ecclesia universali independentem, adeoque inimitato pro lubitu gaudere dominio u . Exinde sequebantur I9 missiones ordinariis Legatorum, tanquam species visitationis Episcopo in sua Dioeces competentis. 2λArbitraria avocatio causarum a tribunalthus Episcoporum , promiscua acceptatio recursuisum. & appellationum ad suam curiam, in qualibet etiam vel minima causa. c39 COnstitutiones Ss. Pontificum, earundemque alordinarios Iocorum ablegatio, ita , ut in vim
promulgationis Roma facti obligationem indecere Episcopi sibi persuaderent. Disponsationes ad quosvis Episcopos Diω- oesanos dire . s Infinita exemptionum privilegia sine consensu Ordinariorum indulta. II. Concilia Provincialia quod attinet, duo haec principia stabilita leguntur , i) ne
sinera Consi Can. 6. II. & Ia. Causa a. Q. 6.
276쪽
sne praecepto aut saltem licentia papae Conisellia celebrarentur xθ, ab Nec Decreta in , his Conciliis lata absque praevia revisione, emendatione , & approbatione ejusdem obiugarent ; quemadmodum 3 a Saeculo XL plerisque Synodis praesidebant Legati Pontificis , & sub proprio nomine Constitutiois nes in iisdem decretas promulgarunt. 4 eauste majores tum Episcoporum, tum Cou ciliorum.& Metropolitanorum jurisdictioni penitus subtractae, & soli Sedi Apostolicae . reservatae, cujus insigne testimonium suppeditat famigerata illa discordia NI LAUM Lθ HADRIANUΜ II. inter, & Episcopos Galliae ratione depositionis ΗINcMARI Laudunensis
Episcopi. ci) Sublata jamdum a Legatis
potestas Metropolitica Archiepiscoporum , in Concilio Provinciali olim unice exercita , in nihilum fere redacta suit, solum Ius com firmandi & consecrandi Suffrage os suos usque ad Reservationum papalium introductionem illaesum remansit; 6) Potestas autem iudiciaria Episcoporum per appellatio nes ad Romanam curiam plus detrimenti pa
f. IV. I. Quamvis a seculo IX. usque ad XII.
magnus suppolitarum Decretalium numerus lucem aspexerit; non sine speciali tamen diis Vinae providentiae dispositione factum suisse
277쪽
merito creditur, ut antiqua Acta Conciliorum & Canones , una cum operibus S S. Patrum integra semper & inviolata persisterent. lEadem Viros sanctitate aeque ac eruditione clarissimos excitavit, qui inveteratum disciplinae collapsae malum & depressam Episco- porum authoritatem altius animo meditantes, justoque desuper doloro tacti acerbissi- rmas querelas ad Summos Pontifices detule- irunt. Hos inter S. Ivo Carnotensis in Gallia Episcopus, qui in Epist. ad HUGONEM Lugdun. Archiep. Sedis Apostol. Legatum ita scribit γ): Petendo itaque consulimus, S consulendo petimus discretionem vestram, ut parcius de cetero nos Apostolica obedientiae vinculo ad Irim gatis, ne humeris noseris importabilia imponendo , in inobedientiam labi, prohibente aliqua immissihilitate, vel imperante aliqua necessitate faciatis. Nos tamen interdicta, seu mandata pro mei defensione , pro melium correctione Sc. Sc. Ac volumus observare, ut paratismus Deo cooperante quaelibet adversa pro eorum defensione tolerare; cum vero ea, qua indisserenter se habent, tam enixe servanda lancitis : vel cum ea, quae antiquitas sanxit, consuetudo servavit, F venerabilium auctoritas Patrum sacrata frmauit, prout vultis, minuitis aut mutatis, . attendere debet prudentia vesra, qui saluti eorum , quibus per omnia prodesse debetis, conferatis, vel quorum institutis fit potius tenenda, vel quibus obe
dientia palus D exbibenda; an illis fanalis Patrihus Apud GoLDAsT. in Replicat. pro S. Caes. & Reg. Majest.
278쪽
Alpes auditum non est, nec in sacris traditum institutis. Quods forte hujusmodi emersit novitas, ut placeat omnem indsferenter appellationem admittere , pontiscalis cemura peribit, θ' omnino conteretur M. Ecclesiastica robur disciplinae. Quis autem raptor ad suam anathematis comminationem non satim a pellabit quis Clericus aut Presbter fruseratorio appellationis refugio non putrebit, aut etiam δε
rietur in stercore suo Τ quis Episcopus habebit in
promptu non omnem dico, sed aliquam ulcisci inoh, dientiam 8 ejus virgam quavis appellatio quassabit, solvit constantiam , severitatem emolliet, adducenso' illi Ademtium, θ' reis impunitatem delictorum. . . Dilatione nempe censura facinora fovebuntur . Suenient in profundum iniquitatis impune delinquentes. II. Prae caeteris audiatur s. BERNARDUs L. 3. Consid. ad EUGENIUΜ III. Cap. 4. e
Murmin loquor Squerimniam Ecclesiarum. Trun- emi sie clamitant ae demembrari. Vel nulla vel pauca admodum sunt, quae plagam sam aut non do.
leant, aut non timeant'. quaeris quam Subtrab--
ιγ abbates Episeopis , Episcopi Arcbiepiscopis ,
279쪽
Archispinopi Patriarchis Me Primatibus. Bona, ne sp/cies bac 7 mirum s excusari queat vel opus. Sic factitando probatis vos habere plenitudinem pote- satis sed justitia forte non ita: facitis hoc, quia potesis; sed utrum S debeatis , quaestio est. Honorum ac d nrtatum gradus quibusque fluos seruare posti estis, non invidere. Et paulo post num. 17. Rune tibi licitum censeas, suis Ecclesias mutila.
νε membris, confundere ordinem, perturbare termisinos , quos postuerunt Patret tui Τ Si jussitia est , cuique struare ruum, avfferre cuiquam sua, fuso quomodo poterit convenire ν Erras, s ut summam , ita X solam institutam a Deo vesram potestatem existimas. Si hoc sentis, dissentis ab eo, qui ait r-Non es potestas, nisi a Deo. Denique idem ait t mnis anima sublimioribus potesatibus subdita sit. n ait: Sublimiori, tanqtiam in uno, sed sublimiοι
ribus tanquam in multis. Non ergo tua sola pote stas a Domino, sunt X medioeres, sunt S inferi res. . . . Monserum facis, si manui submoveas digitum, facis pendere de capite, superiorem manui, bra chio collateralem. Tale est, s in CHRΙsTI cοπο- re membra aliter Iocas, quam diseposuit ipse. Recto exinde concludit Cl. & Illust. FLEURY E : Si S. BERNARDUs tanto vigore in hosce abusus inva-ctus es, praesumens Dra illa mentiora Pontificι nece sario competere; quita non dicturus fuset, A bοσ
Pus Spuriis inniti Epiuolis scisiisset Τ
1. post subsecutas postea GREGOR11 Ιχ. MBONIFAc1I VIII. Decretalium Collectiones ni
280쪽
hil est, quod majus disciplina Eaclesiasticae .
antiquae vulnus intulit, quam infelix illud in Eeclesia occidentali Paparum Aventonensium schisma a9. Cum enim pontifices Avenione sedentes bb debitis ex Italia destituerentur subsidiis; necella erat, ut alia remedia excogitarent , quibus tum ipsi, tum Curialistae iatentarentur. Hunc in finem dominium quod- dam omnium beneficiorum Ecclesiasticorum sibi asserere,&immediatam eorundem disposit-tionem a se faciendam sensim putarunt. Reservationes& gratiae exspectativae ex Episcopo Tum conni Uentia primum indultae in debitum quoddam degenerarunt, utpote qUas praeteP Jus praeventionis & concursus per modum legis shi constituerunt. Eousque pro gestis fuisse Iegitur CLEMNEs U. , ut sproto Capituli Me. tropolitani Treviren)li Jure anno 13o7 BALDUINUM Comitem Lux emburgicum Antisti tem dictae Sedi praeficeret. Nequid dicam do Praesule Moguntino per eundem Pontificem constituto, & de caeteris dignitatibus & bene. ficiis minoribus per eundem collatis. Cum itaque Canonicae elestioni contraVeniretur a Ss. Pontificibus, tandem in consuetudinem abiit, ut, quicunque ad dignitates & praeben-